tūṣṇm (p. 253) --தூஷணை, s. Abuse, invective, calumny, contumely, insult, வை தல். 2. Obscenity, ribaldry, low, vulgar abuse, உதாசினம். 3. Blasphemy, commonly தேவதூஷணம். W. p. 491. DUSHAN'A. தூஷணஞ்சொல்ல--தூஷணம்பேச, inf. To abuse, insult, revile. தூஷணதிக்காரம், s. Abusive confutation. தூஷணம்பண்ண, inf. To abuse, revile. 2. To blaspheme. தூஷணவார்த்தை, s. Abusive words. தூஷணன்--தூடணன், s. A Rakshasa, one of the brothers of Ravana; (lit.) a slanderer, ஓர்இராட்சதன். 8)