īẕkkulccāṉṟār (p. 58) s. Those of the Shanar caste, ஓர்சாதியார். 2. One of the sixty-three devotees of Siva, ஏனாதிநாயனார். 32)

ai (p. 79) s. God, கடவுள். 2. Lord, master யசமானன். 3. A king, அரசன். 4. A guru, a priest, a teacher, ஆசான். 5. A father, தந்தை. 6. Beauty, அழகு. 7. Phlegm--one ஏனாதிநாயனார், s. One of the sixtythree devotees of Siva, சிவனடியாரறுபத்துமூவ ரிலொருவர். 94)

caṉṉi (p. 173) s. Affection of the brain, apoplexy, paralysis, convulsions, delirium from fever, &c., சீதநோய்; [perhaps from the Sa. Sanipata, with its suffix apocopated.] --Note. In medical works, thirteen kinds of சன்னி are described. viz.: 1. கண்டகுப் சம், nervous affections of the throat, sore throat; [ex குப்சம், crookedness.] 2. சந்தி கம், (Union.) a disease arising from improper sexual intercourse. It is of two kinds. சுகசன்னி, of a man after bathing with the use of oil for anointing, and சூத கசன்னி, of a female during menstruation. 3. தாந்திரிகம், nervous debility. 4. பகீகனநேத்தி ரகம், affection of the nerves of the eye, blindness. 5. ருக்தாகம், pains of the body attended with thirst. 6. சிஃவீகம், nervous affection of the tongue, dumbness. 7. பிர லாபம், falling sickness, epilepsy. 8. அந்த கம், convulsion preceeding death. 9. ரக்த ஷடீவி, mucus mingled with blood from the nose. 1. சித்தவிப்பிரமம், fainting fits, syncope. 11. சீதகாத்திரகம் or சீதாங்கம், congestion of blood attended with spasms and profuse perspiration; spasmodic cholera. 12. கர்நீகம், nervous deafness. 13. அபின்னி யாசம், convulsion, distortions. சன்னிகுன்மம், s. Convulsive fits. (R.) சன்னிக்கட்டி, s. [prov.] A tumor near or in the ear, காதுவீக்கம். சன்னிக்குணம், s. The stage of a disease bordering upon that of coma, apoplexy, &c., 2. Symptoms, indications, &c., of coma, &c. (c.) சன்னிநரம்பு, s. Nerves of the great toe, which being injured are sometimes inflamed so as to produce lock-jaw. சன்னிநாயகம், s. A plant--black cumin, கருஞ்சீரகம். See சீரகம். 2. A medicinal plant, தும்பைப்பூண்டு. Phlomis Indic. L. சன்னிநாயன்--சன்னிகணாயன், s. (lit. god of fits.) As சன்னிநாயகம், 2. சன்னிபாதம், s. A morbid state of the three humors of the body resulting in paralysis, convulsions, &c.--as சன்னி. W. p. 891. SANNIPATA. சன்னிபாதசுரம், s. (also சன்னிவாதசுர ம்.) Convulsions accompanied with fever. சன்னிபிறக்குதல், v. noun. The inducing of coma. c. அலறுசன்னி, s. Convulsions accompanied with laughter, hysterics--as கம் பீரசன்னி. இரணசன்னி--புறவீச்சுச்சன்னி, s. External convulsions. இசிவுசன்னி, s. Lock-jaw. see underஇசி. v. உள்வீச்சுச்சன்னி, s. Internal convulsions; oppo. to புறவீச்சுச்சன்னி. மாந்தசன்னி, s. convulsions from indigestion, commonly in children. முகவாதசன்னி, s. Paralysis causing the distortion of the face. மூடுசன்னி, s. Apoplexy with an utter suspension of the active powers. 88) *

cākkiyam (p. 174) s. The Buddhist religion, from its founder S'a'kya, புத்தமதம். 2. Society, association, கூட்டம். W. p. 836. சாக்கியநாயனார், s. The name of a Buddhist who became a convert to Saivism, noted for casting a stone daily on a Sivalingam, according to a vow, (though pretending to do it from conempt) for which he obtained the grace of Siva, எறிபத்தர். 38) *

ceruppṭi (p. 204) --செருப்படை, s. A class of medicinal plants often called, செருப் படிநாயன், Coldenia procumbens, L. பெருஞ்செப்படி, s. A kind of செ ருப்படி with larger leaves. சிறுசெருப்படி, s. A kind of செருப் படி with small leaves. (c.)

nyintai (p. 270) s. [Malayalim.] The master of a slave, among some castes, நாயன். 2. A title of term of respect among some castes, ஓர்பட்டப்பெயர். 60)

nyiṉār (p. 270) s. [a change of நாயனார்.] A lord, a master, ஆண்டவன். 2. The master of a slave, a feudal lord, எசமானர். 3. (R.) The titular god, ஐயனார். 61) *

nāyaṉār (p. 274) s. A lord, யசமானன். 2. A devotee, in respect, as திருவள்ளுவநாயனார், துற வியர். 3. [sometimes. நயினார்.] Master of a slave, நாயன். 4. (R.) A tutelary god; the fabled son of Siva and Vishnu, when the latter assumed the form of Mohini, ஐயனார். 11) *

nāyaṉ (p. 274) s. The Supreme Being, கடவுள். 2. Siva, சிவன். 3. A king, அரசன். 4. Master of a slave, எசமானன். நாயனாய்ச்சியார், s. [prov.] Idols of Siva and Parvati when carried in procession together. 2. The masters and mistress of a slave. நாயன்மார், s. [plu.] Devotees, துற வோர். 2. Lords, தலைவர். 3. Masters of slaves, ஆண்டவன்மார். 12)

nāycci (p. 274) --நாய்ச்சியார், s. [contraction of நாயகச்சி.) A lady, a mistress of a slave. See under நாயன். 17) *

pẕutai (p. 303) s. A rope, cord, cable, கயிறு. 2. A thick twist of straw or fibre used as a rope, and to keep fire like a match, வைக்கோற்புரி. 3. (fig.) A snake, பாம்பு. பழுதைகட்டுநாயனார், s. An epithet of a Sanyasi or mendicant, who used to tie a rope of straw on his leg. 3)

maturai (p. 342) s. The city Madura, or Mathura in Agra, ஓர்நகர். 2. Sweet liquor, any thing sweet or savory, இனிமையானது. W. p. 638. MAD'HURA. மதுராபுரி, s. As மதுரை, 1. மதுரைத்தமிழ்நாயனார்--மதுரைப்பாலா சிரியனார்--மதுரைப்பெருமருதனார். Names of three members of the Madura college. 25) *

yāẕ (p. 370) s. A musical instrument, the lute, வீணை. 2. The first lunar mansion, as அச்சு வினி. 3. The sixth lunar mansion, திருவா திரை. 4. Gemini in the Zodiac, மிதுனவிராசி. (சது.) யாழோர்கூட்டம், s. Marriage by mutual consent, synonymous with காந்தருவமணம். யாழ்த்திறம், s. Different lutes, peculiar to the different soils, as குறிஞ்சி, நெய்தல், மருதம், பாலை, முல்லை. யாழ்நரம்பு, s. The strings of musical instruments. யாழ்ப்பாணம், s. Jaffna. யாழ்ப்பாணநாயனார், s. A blind minstrel of the Chola country, who being favored by the Singalese king, obtained possession of Jaffoa, then uninhabited, and introduced there a colony of Tamil people. யாழ்ப்பாணர், s. The people of Jaffna. 2. Players on the lute, யாழ்வாசிப்போர். (p.) யாழ்வகை, s. The different species of lute. They are four. 1. பேரியாழ். 2. சகோ டயாழ். 3. மகரயாழ். 4. செங்கோட்டியாழ், which see. யு தேவம், which resembles the Greek Theos and Latin Deus. 2. A Yoke, commonly நுகம். 3. A couple, a pair. See உகம். W. p. 686. YUGA. யுகம், 4. The four Yugas, கிரேதாயுகம் or கிருதயுகம்; 2. திரேதாயுகம்; 3. துவாபரயுகம்; 4. கலியுகம். For particulars see the words. யுகதருமம், s. The actions and characteristics of a particular Yuga. 2. The conduct prescribed in the shastras for யாழ்வல்லோர், s. [pl.] Heavenly choristers, கந்தருவர். 2. Skillful players on the lute, வீணைவல்லோர். யாழ்வாசிக்க, inf. To play upon the lute. 108)