nācci (p. 273) s. [honorific நாச்சியார்.] A lady, a mistress. See நாயச்சி. நாச்சிமார், s. [plu.] Ladies, mistresses. 2. A class of seven female deities, objects of worship, சத்ததேவிகள். 52)

nṟukku (p. 271) கிறேன், நறுக்கினேன், வேன், ந றுக்க, v. a. To cut off, lop off; to prune, clip off, தறிக்க. 2. To mince, to chop, to cut in small pieces, துண்டிக்க. (c.) 57)

nīṟu (p. 277) s. (Gem. நீற்றின்.) Ashes, சாம்பல். 2. Sacred ashes made of cow-dung, திருநீறு. 3. Powder, calx, dust, புழுதி. 4. Slaked lime, சுண்ணம். நீறடிக்க, inf. [com. சுண்ணாம்படிக்க.] To ornament a house by dipping strings in macerated lime ans striking the wall. நு, A syllabic letter composed of ந் and உ. 286) *

nīngkl (p. 277) s. [prov.] A gap, chink, as நீம்பல். 2. See நீங்கு. 223)

nṭungku (p. 268) கிறேன், நடுங்கினேன், வேன், நடுக்க, v. a. To shake, tremble, shudder, shiver, quiver; to quake as the earth, அசைய. 2. To tremble through fear, to be agitated, பற்ற. (c.) நடுங்கநாட்டம், s. [in love poetry.] Inquiries put by the female companion to the young lady, so as to cause her to fear, அகப்பொருட்கிளவியினொன்று. (p.) நடுங்கலன், s. [prov. fem. நடுங்கலி.] A palsied man, one who shakes through palsy, நடுக்கல்வாதக்காரன். நடுக்கம், v. noun. Trembling, shaking, quaking, shivering, tremulousness, agitation, trepidation, கிறுகிறுப்பு. 2. (fig.) Great fear, அச்சம். (c.) அவனுக்குஎன்பேரைக்கேட்டால்நடுக்கம். If he hears my name, he trembles. நடுக்கங்கொள்ள--நடுக்கமடைய, inf. To tremble through fear. நடுங்கல், v. noun. Trembling, &c., as the verb. 24)

num (p. 278) . The genitive plural of நீர், your as நும்பொருள், your property, Compare தம். 2. A particle of declension, used with எல் லாரும் in the 2d person plu, as எல்லீர்நும்மை யும், எல்லீர்நும்மாலும், எல்லீர்நுமக்கும், &c., ஓர்சாரி யை. (p.) நுமர்--நும்மவர், s. [pl.] Your people, party, friends, &c., நும்முடையவர். நுமள்--நும்மவள், s. Your lady, woman, &c. நுமன்--நும்மவன், s. Your man. நும்பி, s. Your younger brother, உன் தம்பி. See உம்பி. நும்மோர், s. Your people, &c., as நுமர். 5)

nṭl (p. 268) --நடவு, v. noun. Planting, transplanting. See under நடு, 10)

nṭu (p. 268) கிறேன், நட்டேன், வேன், நட, v. a. To plant, to set trees, to place seeds, நாற்று நட. 2. To set up a pillar, pole or mast; to erect, நாட்ட. 3. (fig.) To establish a person, as a patron, ஸ்தாபிக்க. (c.) நடுகல்--நட்டகல், s. A sepulchral stone or monument; a pillar set up in token of victory, or other achievement. நடுகூலி, s. See நடவுகூலி. நட்டுக்கொண்டுநிற்றல், v. noun. Standing on the head. 2. Standing erect. 3. (fig.) Presisting improperly in a request or assertion. (c.) நட்டுவிழல். Nodding, one of the five ungraceful positions, ஐங்குற்றத்தொன்று. 2. Standing on the head and tambling, தலைகீழாய்விழுதல். நட்டுவைத்தல். Establishing one as a patron. 2. Setting up a stone, pillar, &c., for a mark or token. நட்டுவைத்தவன், appel. n. A patron. நட்டுவைத்தெலும்பு, s. The leg, thigh bone from the hip downwards. (ஞான வெட்டி.) நடவு, v. noun. Planting, transplanting, as grain, நாற்றுநடுகை. நடவுக்குத்தெளிநரலத்தொன்று. Rice sown yields but a fourth of that planted. நடவுகாரிகள், s. (fem.) Planters of grain. நடவுகாலம், s. Time for planting rice. நடவுகூலி--நடுகூலி, s. Wages for planting. நடவுநட, inf. To plant grain, to transplant. நடவுபயிர், s. Transplanted corn, நட்ட பயிர். நடல், v. noun. As நடுகை. 2. Fixing as of a stake or pile, ஊன்றல். (Beschi.). நடுகை, v. noun. Planting of trees, &c., நாட்டுகை. 2. Transplanted grain, plants, &c., நடவுநடுகை. 21)

niṟuttl (p. 277) v. noun. Putting off, not giving, post-poning, கொடாமை. 2. Weighing, நிறுக்குதல். 3. As நிறுப்பு, 1. 2. (சது.) 189)

nāmm (p. 273) s. Name, appellation, especially of a deity, பெயர். W. p. 461. NAMAN. 2. [vul. ராமம்.] The Vaishnuva sectarian mark on the forehead, திருநாமம். (சது.) 3. The white clay, or earth, used for the tridental mark, திருமண். (c.) 4. Reputation, celebrity, கீர்த்தி. 5. That part of the scales which incloses the needle, நிறைகோலின்நடு. 6. Fear, அச்சம்.--There are in use two kinds of marks, as பட்டைநாமம், a large mark worn by some Vaishnuvas ostentatiously; கிள்ளுநாமம், கீறுநாமம், a small mark worn in compliance with custom. நாமகரணம், s. (St.) Naming a child, commonly on the twelfth day for the brahman castes, the thirteenth for the royal caste, &c., being the day after purification. நாமகரணம்பண்ணுதல், v. noun. Naming a child with prescribed ceremonies. நாமக்கட்டி, s. Lumps of white clay, as நாமம், 3. நாமக்காரர், s. [plu.] Vaishnuvas. See நாமதாரி. நாமக்குச்சரி--நாமக்குச்சிலி, s. A woman's cloth of divers colours, ஓர்சேலை; [ex நாமம், the tridental mark.] நாமக்கூசா, s. A goglet made of whte clay. நாமசங்கீர்த்தனம், s. Praising the name (of Vishnu.) நாமஞ்சாத்த--நாமஞ்சூட, inf. To invest with a name, பெயரிட. 2. To wear the Vaishnuva mark. நாமஸ்தோத்திரம், s. Praise of a deity. நாமஸ்மரணை, s. Mental recollection of the name of a deity. நாமதாரணம், s. Bearing a name. 2. Wearing the Vaishnuva mark. நாமதாரணை, s. The first of the nine தாரணை, the worship of God under a name, or through an image. See தாரணை. நாமதாரி, appel. n. A worshipper of Vishnu as wearing the நாமம், நாமதாரி. நாமதேயம், s. A name given, or appellation, பெயர். (Sa Namadheya.) உம்முடையநாமதேயமென்ன. What is your given name? நாமம்தரிக்க--நாமமிட, inf. To take, have, or be invested with, a name. 2. To give a name. 3. To wear the Vaishnuva mark. நாமப்பொருத்தம், s. Astrological agreement in the names of a man and woman before they are married. நாமமாலை, s. A வஞ்சிப்பா poem, celebrating a man's praise; (lit.) garland of names. See பிரபந்தம், 16. நாமமிட, inf. To give a name. பெயரிட. 2. To put on the நாமம் mark. நாமமின்மை, s. Being nameless, as the deity, See எண்குணம், under குணம். நாமோச்சாரணம், s. (St.) Repetition of a name (of Siva or Vishnu). 115)