apinivēcam (p. 17) s. Engagement in a particular business or department, தொழிலிற்பிரவேசிக்கை. Wils. 54. AB'HINIVESHA. 11) *

ariṭṭam (p. 24) --அரிஷ்டம், s. Vinous spirit, toddy, &c., கள். 2. A crow, காக்கை. 3. Disaster, ruin, கேடு. 4. Evil portent to the child, or some of its relatives, from an unfavorable configuration of the planets at its birth, generally limited to a certain period of life, commonly under the sixteenth year, சென்மதோஷம். 5. Butter-milk, மோர். 6. Garlic, வெள்வெங்கா யம். 7. A house where a woman is confined, பிரசவவீடு. Wils. p. 67. ARISHTA. 8. An egg, முட்டை. அரிட்டநிவாரணம், s. Expiation of doing away of the unlucky அரிட்டம் or period. 13)

arppaṇam (p. 27) s. [impr. அற்பணம்.] Making an oblation, நிவேதிக்கை. Wils. p. 71. ARPANA. இவ்வுடம்பை யுனக்கர்ப்பணமாக்கினேன். This body have I given to you. தேவார்ப்பணம், s. An offering acceptable to the gods. 16)

arppi (p. 27) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make an offering at a shrine, நிவேதிக்க. 17) *

arppitam (p. 27) s. An offering, anything offered, an oblation, நிவேதனம். Wils. p. 72. ARPITA. 18) *

āttumam (p. 38) --ஆத்துமா, s. The soul, life, சீவாத்துமா. 2. A living creature, an animate or sentient being, சீவசெந்து. Wils. p. 19. ATMA and ATMAN. ஆத்துமசன், s. A son, புதல்வன். Wils. p. 19. ATMAJA. (p.) ஆத்துமசுத்தி, s. Purity of the soul, freedom from sin, spiritual purity. Wils. p. 11. ADMASHUD'HI. ஆத்துமஞானம்--ஆத்துமபோதம், s. Individual consciousness. 2. Spiritual knowledge, instruction. Wils. p. 19. ATMAKGNANA and ATMABOD'HA. ஆத்துமதத்துவம், s. Faculties of the soul. Wils. p. 19. ATMATATVA. ஆத்துமதரிசனம், s. The soul's perception, spiritual illumination, a consciousness that the deity is the operator in the actions of the soul. Wils. p. 19. ATMADARSHANA. ஆத்துமநிவேதனம், s. Dedication of the soul. ஆத்துமயோனி, s. Brahma. 2. Siva. 3. Vishnu. 4. Kama; [ex யோனி.] Wils. p. 19. ATMAYONI. (p.) ஆத்துமார்த்தம், s. Any thing done for the sake of one's self, தற்பிரயோசனம். Wils. p. 11. ATMARTTHA. 2. Any thing done for the benefit of the soul, ஆத்துமலாபத்திற்குரியது; [ex அர்த்த, begged or gained.] (p.) மகாத்துமா, s. A patriarch, an illustrious, eminent, or holy person. Wils. p. 649. MAHATMAN. பரமாத்துமா, s. The supreme soul --God, கடவுள். Wils. p. 54. PARAMATMAN. சீவாத்துமா, s. The soul-the spirit of life. Wils. p. 352. JEEVATMAN. 88)

urōkam (p. 65) s. Disease, distemper, வியாதி. Wils. p. 71. ROGA. 2. A bud, a blossom, பூவரும்பு. 3. Mounting, ascending, ஏறுகை. Wils. p. 712. ROHA. உரோகநிவாரணம், s. Removal or cure of disease. உரோகஸ்தன்--உரோகி, s. A diseased person, வியாதிஸ்தன். Wils. p. 711. ROGIN. இச்சாரோகம், s. Disease arising from the lust of concupiscence. 68) *

aiym (p. 80) s. Doubt, hesitation, uncertainty, indecision, suspense, scepticism, terms or probability, possibility, and any thing short of positive certainty are included, சந்தேகம். 2. (p.) Alms, charity, பிச்சை. 3. A beggar's vessel or shell, இரப்போர்கலம். 4. Phlegm--one of the humors of the body, சிலேட்டுமம். 5. Doubt, surprise, &c.--as one of the துறை, அகப்பொருட்டுறையினொன்று-as, போதோவிசும்போபுனலோபணிகளது பதியோ யா தோவறிகுவதேதுமரிது, whether the place the damsel occupies is a lotus flower, the world of the gods, water, or the world of serpents, it is difficult to determine. ஐயம்புகினுஞ் செய்வினைசெய். Though you go abegging, perform your duties. (ஔ வை.) ஐயகணசூலை, s. An arthritic disease arising from phlegm and heat, ஆறுசூலையிலொன்று. ஐயக்காட்சி, s. An object of subject exciting doubt, indistinct perception, problematical or hypothetical terms, அதுவோவிதுவோவெனக்காண்கை. (See காட்சி.) 2. Doubt, சந்தேகம். ஐயக்காரன், s. A beggar, a mendicant, பிச்சைக்காரன். ஐயக்கிளவி, s. Terms or particles of doubt or uncertainty, commonly found in interrogative expressions, ஐய மொழி--such as ஆ, ஏ, ஓ, கொல், யா, &c. ஐயநாடி, s. One of the three states of the pulse--that in which the phlegmatic humor is supposed to be prevalent in the system, சிலேட்டுமநாடி. See நாடி. ஐயப்பட, inf. To doubt, hesitate. ஐயப்படாமை, neg. v. noun. Freedom from doubt and fear, certainty, undauntedness, சந்தேகங்கொள்ளாமை. 2. One of the eight அறத்துறுப்பு. See உறுப்பு. ஐயப்பாடு, s. Doubt, uncertainty, indecision, apprehension, suspense, சந் தேகம். ஐயமறுக்க, inf. One of the five kinds of questions which are proposed to remove doubt from the mind, சந்தேக நிவர்த்திசெய்ய. ஐயமிட, inf. To give alms, பிச் சையிட. ஐயமிட்டுண். Give alms before you eat. ஐயமுற, inf. To doubt, சந்தேகம டைய. ஐயமேலிட, inf. To be in a great doubt, சந்தேகமதிகரிக்க. 2. To have the rattles in the throat--as a dying person, சிலேட்டுமமேலிட. ஐயவணி, s. A figure in rhetoric-as where doubt is entertained as to whether a thing which bears analogy to another is identical with or distinct from it--as தாதளவிவண்டுதடுமாறுந்தாமரைகொ ல் மாதர்விழியுலவும் வாண்முகங்கொல். I doubt whether it is the face of a woman or a lotus flower, since it resembles so much the latter. ஐயவதிசயம், s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயவிலக்கு, s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயவும்மை, s. A particle showing uncertainty, doubt. See உம். ஐயவுவமை, s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். ஐயுற, inf. To doubt, hesitate, to be undecided, to suspect, to be in suspense, சந்தேகமடைய. சக்கரஞ்சுற்றுகின்றமைகண்டையுற்று. Wondering at the sight of the whirling discus. பக்கத்தார்யாரையுமையுறுதல். Suspecting all neighbors. (நீதிநெறி.) ஐயுறல்--ஐயுறவு, v. noun. Doubting, apprehension, suspicion, சந்தேகம். ஐயுறுத்த, inf. To cause or excite doubt, to induce apprehension, ஐயமுறுத்த. 22)

kaṉmam (p. 102) s. Moral actions, especially in their effects--as the cause of transmigrations and their accompanying joys and sorrows, pleasure and pains, intelligence or stupidity, &c., சஞ்சிதகன்மம். 2. Actions, செய்தொழில். 3. Evil actions, evil, vice, தீவினை. (See கருமம்.) 4. Fate, destiny, the fruits, retributions, &c., of actions in former births, பிராரத்தகன்மம். Wils. p. 198. KARMMAN. In the Agamas, actions and their effects are of three classes, viz: 1. ஆகாமியம், moral actions, good and evil of the present life, considered as the source of future births with their suffering and enjoyment. 2. சஞ்சிதம், the accumulated actions of the soul in former births, the retributions of which are to be experienced in future transmigrations. 3. பிராரத்தம் or பிராரத்துவம், the enjoyment and sufferings apportioned to the soul in the present state --as the retributions of actions in former births. அவனைக்கொல்லாதேகன்மம்பிடிக்கும். Do not kill him, if you do, the action will seize you. கன்மங்கட்டுப்பட, inf. See கருமங் கட்டுப்பட. கன்மகாண்டம், s. A medical book treating of diseases, as caused by the sins of former births, and the means necessary to remove them, so that medicines may prove effectual, ஓர்வைத்தியநூல். கன்மசண்டாளன், s. See கரும சண்டாளன். கன்மசாந்தி, s. A ceremony for the expiation of the evil of former deeds, கருமநிவர்த்தி. கன்மஞ்செய்தகுடி, s. A family guilty of wicked actions in former births, now made manifest by their sufferings. கன்மத்தியாகம், s. Expiation of the evil of a former birth. கன்மத்துரோகி, s. A wicked wretch, a criminal, சண்டாளன். கன்மநிவர்த்தி--கன்மநிவாரணம், s. See கருமநிவர்த்தி. கன்மந்தொலைய, inf. To become extinct, to be worked or eaten out and terminated--as former evil deeds. கன்மபந்தம், s. [as கருமபந்தம்.] The bond or connexion between the sins of former births and their subsequent punishment. கன்மபரிபாகம், s. Ripening, or expiration of the accumulated merit of the actions of former births, கன்மவொழிவு. கன்மபாதகம், s. A heinous crime. கன்மபாதகன், s. One guilty of some heinous crime, கொடியபாதகன். கன்மபூமி, s. The earth as the theatre of moral actions, or place where virtue and vice are practised, and their respective merit and demerit accumulated, பூலோகம். கன்மம்பிடிக்க, inf. To attend, follow, or pursue--as the guilt of crimes personified. கன்மம்புசிக்க, inf. To experience the good or evil of former actions. கன்மவலை, s. The net of moral actions, கன்மபாசம், i. e. the entanglements of births, or actions and their result, in subsequent transmigrations. கன்மவாதனை, s. See கருமவேதனை. கன்மரோகம்--கன்மவியாதி, s. See கருமவியாதி. கன்மவுடம்பு, s. Bodies assumed, as a result of former deeds, கன்மசரீரம். கன்மாதி, s. Funeral rites, &c., for deceased ancestors, கர்மாதி. கன்மி, s. A heinous sinner, a perpetrator of crimes, கருமி. கன்மேந்திரியம், s. The five organs of action, தொழிற்கருவி. See இந்திரியம். 68)

krumm (p. 96) s. Act, action, moral actions involving future retribution, &c., கிரியை. 2. Actions of a previous birth, good or evil, entailed on the soul and resulting in the enjoyments and sufferings of the present or a future state, fate, destiny, முன்வினை. 3. Business, profession, occupation, attempt, essay, enterprise, தொழில். 4. Religious rites, duties, &c., stated, periodical, or otherwise, according to the rules of the shasters; moral duty, specific action, duty, obligation imposed by peculiarities of tribe or occupation, &c., வைதீகக்கிரியை. 5. Natural activity, self-moving energy, &c., இயற்கைச்சொல். 6. Religious actions --as connected with the hope of future recompense and as opposed to speculative religion--as explained in the Agamas, ஆகாயமிருகம். 7. [in grammar.] The object of actions, செயப்படுபொருள். 8. Magical enchantment of eight kinds, அஷ்டகருமம். (1.) வசியம். getting a person into one's own power, influence, &c. (2.) மோகனம், libidinous fascinations. (3.) தம்பனம், stopping, checking, restraining the powers of fire, the flowing of water, the ferocity of wild beasts, &c., making a spirit or person stand immovable in a place and depriving him on the power of speech, &c. (4.) உச்சா டனம், setting demons against one to ruin him by magical incantations, or dislodging them from persons or places. (5.) ஆகருட ணம், summoning or invoking a spirit or absent person visibly into one's presence. (6.) வித்துவேடணம், excitment to hatred. (7.) பேதனம், causing separation, dissension, discord. (8.) மாரணம், deprivation of life, killing either spirits or men. Wils. p. 197. KARUMA., and p. 198. KARUMAN. 9. Heat, உஷ்டணம். கருமஒழுங்குபெருமைக்களவு, rectitude of his actions is the measure of a man's dignity. கருமவரிசையால். For the attainment of an object-- (நாலடி.) கருமகர்த்தா, s. A doer, actor, performer. கருமஞ்செய்பவன். 2. [in grammar.] The agent, காரியகர்த்தர். கருமகாண்டம், s. A division of the Vedas, வேதநூலினோர்பகுப்பு. 2. A medical treatise of Agustya. See கன்ம காண்டம். கருமகாண்டிகன், s. One who practises the rites and ceremonies inculcated in the Vedas, கிரியாகாண்டிகன். கருமங்கட்டுப்பட, inf. To be contracted, accumulated, laid up, &c.--as sins for retribution in future births, வி னைகட்டுப்பட. கருமசண்டாளன், s. A villian, a scoundrel, a rogue, an abandoned wretch. கருமசம், s. Vice, atrocity, தீவினை. Wils. p. 197. KARMAJA. கருமசாங்கரியம், s. Community of wives, promiscuous or indiscriminate cohabitation, ஐக்கம். கருமஞானம், s. Knowledge and skill religious exercise and ceremonies. கருமத்தலைவர், s. Royal fortunetellers, astrologers, conjurers, foretellers of future events, வருங்காரியஞ்சொல்வோர். கருமத்தலைவன், s. a superntendent. 2. A minister, அரசர்க்குத்துணைவன். கருமத்துரோகம், s. Treachery, treason, villainy துரோகஞ்செய்யல். கருமநிவிர்த்தி, s. Ceremonies performed to expiate the evil deeds of former births in times of disease, &c. கருமபந்தம்--கருமபந்தனம், s. The tie or vinculum, கருமபாசம், Which connects the actions of a former birth with their fruits in after transmigrations. Wils. p. 198. KARMMABANTHANA. கருமபாகை, s. One of the three parts of the Vedas, relating to daily ceremonial rites, வேதத்தின்பொருட்பாகுபாட் டிலொன்று. See ஞானபாகை, and அருத்தபாகை. கருமபூமி, s. The part of the earth deemed most sacred in which Hinduism prevails and religious rites are regularly performed, வினைசெய்தற்குரியபூமி. Wils. p. 198. KARMMAB'HUMI. 2. A place of cremation, சுடுகாடு. கருமபூமிக்குரிமை, s. The six occupations of men, viz.: 1. வரைவு, marriage. 2. தொழில். trade. 3. வித்தை, study. 4. வாணிபம், merchandize. 5. உழவு, husbandry. 6. சிற்பம், the arts. கருமமுடிக்க, inf. To accomplish one's purpose. 2. To perform duties, rites, ceremonies, &c., especially the daily rites and duties of religion. கருமவியாதி, s. A lingering and afflictive disease, the result as supposed of atrocious deeds in previous births. கருமவேதனை, s. The results, actions-as births, bodies, pleasures, pains, &c., கன்மவாதனை. கருமாதி, s. Prescribed funeral rites for deceased ancestors, அந்தியேட்டிமுதலிய சடங்கு. கருமாதிகாரன், s. A ruler, a governor, கருமத்தலைவன். கருமாதிசெய்ய, inf. To perform funeral rites. கருமாத்துமா, s. A heinous sinner, one who has accumulated evil deeds either in a previous birth or the present. Wils. p. 199. KARMMATMAN. கருமாந்தம்--கருமாந்தரம்--கருமாந் தியம், s. The end of a funeral ceremony which continues for sixteen days. Wils. p. 199. KARMMANTA, KARMANTARA. கருமானுட்டானம், s. Performance of exterior rites as distinguished from the contemplative or internal ritual of the silent worshipper. Wils. p. 199. KARMMANUSHTANA. கருமானுபவம், s. Suffering evils from sins of previous births, கருமப்பய னுகர்ச்சி. கருமி, s. A person engaged in the ordinary external rites of religion who has not risen to the higher degrees, கிரி யைசெய்பவன். 2. One who performs pujah regularly, பூசைசெய்பவன். 3. An atrocious sinner, தீவினையுடையோன். Wils. p. 199. KARMMI. கருமேந்திரியம், s. The organs of action, கன்மேந்திரியம், Wils. p. 199. KARMENDRYA. துஷ்கருமம், s. A bad action. சற்கருமம், s. A good action. 154)

kāṭṭu (p. 103) கிறேன், காட்டினேன், வேன், காட்ட, v. a. To show, exhibit, display, adduce, manifest, reveal, evince, disclose, set forth, காண்பிக்க, 2. To designate, suggest, சுட்டிக்காட்ட. 3. To describe, define, தெரிவிக்க. 4. To demonstrate, prove, உரூபி க்க, 5. To present to an idol, &c., to offer, நிவேதனஞ்செய்ய. 6. To make a display of jewels, &c., தெரியக்காட்ட. 7. To put forth, develop, வெளிப்படுத்த. 8. To reflect an object--as a mirror, water, &c., சாயைகாட்ட. 9. To remaind, நினைப்பூட்ட. காட்டிக்கொடுக்க, inf. To betray, discover a person to his enemies. 2. To accuse one. 3. To teach or shew a person the method of doing anything. காட்டிமறைக்க, inf. To tantalize a person, by offering something to him, and snatching it away at the moment he is about to take it. புகைகாட்ட, inf. To smoke any thing--as plantains, in order to ripen them the sooner. தெரியக்காட்ட, inf. To show plainly, to demonstrate. வரக்காட்ட, inf. To send off, despatch. தேவரிர்வரக்காட்டினநிருபம். The letter which you have despatched. (Besch.) சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain, relate. தன்னைக்காட்ட, inf. To make one's self known, to make one's character, ability, &c. appear where he is unknown, &c. 2. To make a display. 3. To show one's character, &c., by outward conduct. சத்தங்காட்ட, inf. To cry aloud. தூபங்காட்ட, inf. To burn incence. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water sheep, horses, &c. காட்டல், v. noun. Manifestation. 2. Act of showing or pointing. சுட்டல். காட்டில்--காட்டிலும். (with a noun.) Than. 2. (with an infinitive.) As soon as, the moment before, the very instant. பொழுதுபோகுங்காட்டிலும்நித்திரையென்ன... Why do you go to sleep as soon as the sun sets? அதைக்காட்டிலுமிதுசிறப்பு. This is more beautiful than that. நான்கொடுக்குங்காட்டிலுமெடுத்தெறிந்துபோடுகி றான். [vul.] No sooner had I given it to him than he took and threw it away. அவன்போங்காட்டில். [in கோயிற்புராணம்.] As soon as he had gone. விடியுங்காட்டிலும். No sooner had the day broken, than, &c.-- காட்டு, v. noun. Showing, exhibition, presentation, காண்பிக்கை. 2. Example, instance, illustration, demonstration, evidence, உதாரணம். (p.) 84) *

kāy (p. 104) s. Unripe fruits, fruits, that do not grow mellow by ripening--as grains, nuts, &c., கனிக்காய். 2. (c.) A callous tumour, an excrescence, a wart, a corn, a cicatrice from a wound, காய்ப்பு. 3. An unripe boil, &c., காய்ப்பரு. 4. A piece at chess, a die, சொக்கட்டான்காய். கட்டியின்னங்காயாயிருக்கிறது. The tumour is not yet ripe. காயவியல், s. A curry carelessly prepared with unripe fruits. காய்கறி, s. Fruits, vegetables and the like for preparing curry. காய்காய்க்க, inf. To form as a fruit; to produce fruit, to bear fruit. காய்காய்க்கிறமரம், s. A tree that bears fruit, not a barren tree. காய்க்கடுக்கன், s. [prov.] An ear-ring with a sacred seed fastened in it, for a bead, from which, if water fall on the body, in bathing, &c., it is deemed very meritorious, உருத்திராட்டக்கடுக்கன். காய்க்குலை, s. A bunch of unripe fruits. காய்ச்சீர், s. [in prosody.] Any of the four metrical feet ending in காய்காய்; also, a metrical foot equivalent in measure to a foot in காய். See சீர். காய்த்தானியம், s. The nine kinds of grains, called முதிரை, நவதானியம். 2. A shrub, கம்பளிகொண்டான், Morus Indica. காய்பறிக்க, inf. To pluck unripe fruits. காய்மடி, s. The thick, hard udder of a cow unfit for milk. காய்மடை, s. [prov.] An offering of fruits, commonly to a ferocious deity, கனிவர்க்கநிவேதனம். காய்ம்பனை, s. [prov.] A fruit-bearing palmyra tree, as distinguished from young trees and males, காய்க்கும்பனை. காய்வள்ளி, s. See வள்ளி. காய்வெட்டிக்கள், s. [prov]. Toddy from a Palmyra tree, the young fruits of which are cut off that the juice may flow from the stalk, காயைவெட்டி இறக்குங்கள். கருக்காய், s. Grain almost ripe. கருங்காய், s. Dark betel-nuts, not yet turned red. செங்காய், s. Fruits or grain turning yellow when ripening. பசுங்காய்--இளங்காய், s. Fruits just formed, tender grain. 2. immature fruit or grain. 90)

kirāmam (p. 109) s. A village, a hamlet, a tithing. 2. A village in an agricultural district, மருதநிலத்தூர். Wils. p. 34. GRAMA. கிராமசாந்தி, s. A propitiatory ceremony to the tutelary goddess of a village, கிராம தோஷநிவர்த்தி. கிராமணி, s. The headman of a village, கிராமத்தலைவன். 2. A peasant, a villager, கிராமியன். 3. (local.) A chief or headman among the சாணார் toddy-drawers, சாணாரு ட்பெரியவன். கிராமதேவதை, s. The tutelary deity or goddess of a village, hamlet, &c., ஊர்காக்குந்தேவதை. கிராமதேவதையின்திருவிழா. The feast of tutelary goddess. கிராமத்தார், s. Inhabitants of a village, villagers. கிராமப்பிரதக்ஷணம்வர, inf. See ஊர் வலம்வர. கிராமியம், s. Rustic speech, provincialism, provincial usage, இழிசனர்வழக்கு. கிராமியன், s. A villager, a rustic, a peasant, one born in a village, கிராம முற்றோன். சிறுகிராமம், s. A village or hamlet of one-hundred families, a tithing. பெருங்கிராமம், s. A hamlet or district of five-hundred families. 98)

cangkai (p. 156) s. Doubt, hesitation, uncertainty, suspicion, ஐயம். 2. Fear, terror, apprehension, அச்சம். W. p. 825. SANKA. 3. Probability, likelihood--as கிரகணசங்கை. 4. Measure, estimate, reckoning, அளவு. 5. [prov.] Honor, esteem, reverence, கனம். (Sa. Sankhya.) 6. (loc.) Custom, usage, வழ க்கம். (c.) 7. (M. Dic.) Dried ginger, சுக்கு. அதற்குச்சங்கையில்லை. There is no doubt of it. அவன் ஆளும் சங்கையுமாய்விட்டான். He is mighty and venerable. சங்கைநிவர்த்தி, s. Removal of doubt. சங்கைதெளிய, inf. To remove--as doubts. (p.) சங்கிக்க, inf. v. n. To doubt, hesitate, ஐயப்பட. 2. To fear, dread, அஞ்ச. 3. v. a. [prov.] To honor, esteem, reverence, மதிக்க. 4. (Rott.) To inquire into a thing, விசாரிக்க. சங்கைகெட, inf. To be disgraced, to lose reputation. சங்கைக்கேடு--சங்கையீனம், s. Disgrace, dishonor. சங்கைத்தாழ்ச்சி, s. [prov.] A bad reputation, disrepute. சங்கைவான்--சங்கைமான், s. A respectable man. (c.) சங்கைபோந்தவர், s. An honorable man. (p.) சங்கையில்லாமை, s. (neg.) Destitution of honor. 2. (p.) Immensity, infinity, incalculableness, ஏராளம். மாறாதசங்கை, s. Inviolable custom or practice. (Rott.) 35) *

cattam (p. 159) s. Seven, seven-fold, ஏழு. W. p. 892. SAPTA. சத்தகன்னிகை--சத்தமாதர்கள், s. The seven famous goddess, or Saktis. See மாதர். (c.) சத்தகம், s. A funeral ceremony, giving seven kinds of things--as rice, clothes, money, &c., to seven brahmans, ஓர்மரண கன்மம். சத்தகுலாசலம், s. The seven distinguished mountains in India: மகேந்திரம், மலயம், சகியம், சத்திமான், இருட்சம், பாரிபாத்திரம், மாவிந்தம்; (காந்.) also seven mountains which are fancied to exit in each of the seven Dwipas. சத்தசாகரம்--சத்தசமுத்திரம், s. The seven circumambient seas. (See கடல்.) 2. Met. Abundance. சத்தசாகரமாய்ப்பெய்தது. It rained abundantly, (lit.) As it were the seven seas. சத்தசுரம், s. The seven musical tones or notes, represented by the letters ச, ரி, க, ம, ப, த,நி. See சுரம். சத்ததாது, s. The seven constituent parts of the body. See தாது. சத்ததாரணை, s. One of the தாரணை. See தாரணை. சத்ததாளம், s. The seven modes of beating drums. See தாளம். சத்ததீர்த்தம், s. The seven sacred rivers. See நதி. சத்ததீவு, s. The seven circumambient Dwipas. See தீவு. சத்ததேவத்திரவியானுமானம், s. [R. Catholic usage.] The seven sacraments. சத்தநரகம், s. The seven hells. See நரகம். சத்தபாதாளம், s. The seven patalas or abysses, fabled to be the abodes of Titans, Nagas, and Rakshas.Note. These are different from the Puranic hells. See பாதாளம். சத்தபுரி, s. The seven sacred cities. See புரி. சத்தமண்டலம், s. The seven regions or worlds. See மண்டலம். சத்தமருத்துக்கள், s. The seven kinds of winds. See மருத்துக்கள். சத்தமி, s. The seventh day after the new or full moon, ஓர்திதி. சத்தமேகம், s. The seven kinds of clouds. See மேகம். சத்தராசிகம், s. Rule of seven, a compound rule of proportion in which seven terms are employed, ஓரெண்வகை. (Modern.) சத்தரிஷிகள்--சத்தவிருடிகள், s. The seven famous Rishis, viz; அங்கிரன், அத் திரி, கிரது, மரீசி, புலகன், புலத்தியன், வசிட்டன், 2. Ursa major or Great Bear, in the heavens, to which the seven Rishis are fabled to have been transferred. See முனிவர். சத்தலோகம், s. The seven metals. See உலோகம். சத்தவருக்கம், s. The seven vegetable medicines--as நெல்லிமுளி, வெட்டிவேர், இ லாமிச்சம்வேர், சடாமாஞ்சி, இலவங்கப்பத்திரி, ஏலம் திராட்சம். சத்தவாரம், s. The seven days of the week. See வாரம். சத்தாவத்தை, s. The seven stages of the soul, from ignorance and self-delusion, to the knowledge of the Brahm, and consequent felicity; viz. 1. அஞ்ஞானம். 2. ஆவரணம். 3. விட்சேபம். 4. பரோட்சம். 5. அபரோட்சம். 6. சோகநிவர்த்தி. 7. ஆனந்தம். (உபநிட.) 46) *