nci (p. 267) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [prov.] To crush, bruise, mash, to crumple, அசைக்க. 2. To demolish, destroy, consume, அழிக்க. 3. To squeeze, to press, கசக்க. 4. To make light of, treat as a small matter, தணிக்க. 5. To suppress, conceal, to connive at, &c.; to keep back, to speak with hesitation, அடக்க. காரியத்தைநசித்துப்போட்டான். He has treated it as a little matter. நசிப்பு, v. noun. Crushing, bruising, mashing, நெரிவு. நசிவு, v. noun. Bruise, contusion, நெ றிவு. 2. Perished, injured, கெடுகை. 3. Reproach, disparagement, நிந்தை. நசிவானஎழுத்து, s. Ill-proportioned, ill-formed or indistinct letters, in writing. 2. A writing in equivocal terms. நசிவானபுடவை, s. Damaged cloth. நசிவுகாண, inf. To be injured or bruised, as ripe fruit. 2. To be shy or discordant as friends. 3. To be in risk, as one's office. 4) *

ncukku (p. 267) கிறேன், நசுக்கினேன், வேன், நசுக்க, v. a. To squeeze, to press with the hand, கசக்க. 2. To bruise, squash, crumple by pressing, as a letter or parcel, நசுங்கச்செய்ய. 3. To keep a matter back, to tell it indistinctly, இழுத்தால்போல்பேச. 4. To abject to, to rebut, to try to defeat, தடுக்க. 5. To reduce, as pride, &c., கீழ்ப்படுத்த. (c.) ஒருவனைநசுக்கிவைக்க. To reduce one in circumstances, &c. 2. To keep one back in growth, progress, &c. நசுக்கிச்சொல்ல, inf. To speak indistinctly, to clip words. நசுக்கிப்பிழிய, inf. To press and squeeze out juice. நசுக்கிவிட, inf. As நசுக்கு. 3. நசுக்கு, v. noun. A broise, நெரிவு. நசுக்குத்துர்ச்சனம்பண்ண, inf. To be mettlesome. (R.) நசுக்குணி, appel. n. [prov.] A stunted person, மெலிந்தவன். 2. A loitering, delaying person, பின்னிடுவோன். 3. As நசுக்கான். 12)

neri (p. 279) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To crack, to be fractured as a bone, &c. தகர. 2. To be broken as crockery, உடைய. 3. To be mashed, நசுங்க. 4. To be bruised, நொறுங்க. 5. To be crushed, as vegetables, முறிய. 6. To be pressed, to be squeezed, நெருங்க. 7. To incline, to droop, சாய. எலும்புநெரியஅடித்தான். He beat him so as to break his bones. அதுநெரிந்திருக்கிறது.....It is cracked or burised. நெரி, v. noun. Crack, burise, smash, breakage, நெரிவு. 2. Close, and short plaits in cloth, சேலையின்முரிப்பு. 3. Any fold or angular prominence, மடிப்பு. நெரிகொட்டை, s. [prov.] Crumbled areca-nuts, &c. நெரிபட, inf. To be fractured or bruised. காலின்கீழேகிடந்துநெரிபடுதல்..... Being servile, (lit.) trodden under foot. நெரிபுருவம், s. [also நெறித்தபுருவம்.] Eye-brows greatly curved in displeasure, ready to break, a poetic hyperbole. (p.) நெரிமீட்டான், appel. n. A kind of herb, the root of which is used for curing bruises, ஓர்பூடு. நெரிவு, v. noun. Fracture; variance, discord, disunion, பகை. 2. Cracking, pressing, &c., as the verb. அவ்விருவருக்குஞ்சற்றுநெரிவுண்டு. There is a little disunion, between those two persons. 90)

nericl (p. 279) s. Any thing broken, cracked, நெரிந்தது. 2. Displeasure, or coldness between two persons, &c., as நெரிவு. 92)

mūri (p. 361) s. Laziness, apathy, indolence, சோம்பல். 2. An ox, a bullock, எருது. 3. A buffalo, எருமை. 4. A crack, a breach, நெரிவு. 5. Antiquity, oldness, பழமை. 6. Greatness, பெருமை. 7. Strength, வலி. (சது.) 8. Unevenness of a palm-leaf, ஓலைமூரி. மூரிமுரித்தல், v. noun. Stretching one's self, நெட்டைமுறித்தல். மூரியோலை, s. [also முறியோலை.] An uneven palm-leaf, முடக்கோலை. 61) *