uṉ (p. 69) --உன்னு, உன்னுகிறேன், உன் னினேன், உன்னுவேன், உன்ன, v. a. To think, consider, exercise volition, to be anxious, நினைக்க. 2. To exert force--as in rising, leaping, &c., விரைந்தெழும்ப. 3. To pull, இழுக்க. 4. [prov.] To propel a swing by the joint effort of two persons stationed on opposite sides, உந்த. குதிரையுன்னிப்பாய்ந்தது. The horse sprang and leaped. பேசவுன்னுகிறான். He is just on the point of speaking (his mouth open, the words on his tongue, &c.). ஊ, s. One of the long vowels, நெட்டுயிரெழுத்திலொன்று. 2. A termination of the gerund in poetry, வினையெச்சவிகுதி-as உண்ணூ. 3. Flesh, meat, தசை. (p.) 4. (c.) An exclamation--as of pain, ஓரொ லிக்குறிப்பு.

mṉṉu (p. 347) --மன், கிறேன், மன்னினேன், மன் னுவேன், மன்ன, v. n. To be fixed, lasting; to remain, to be settled, நிலைபெற. 2. [also பன்னு.] To be close or thick, பொருந்த. (p.) 3. [prov.] To gather up the skirts of a garment, திரைக்க. மன்னார், appel. n. [pl.] Enemies, foes, பகைவர். (சது.) மன்னுமான், s. The Deity, the lasting one, கடவுள். (p.) மன்னுயிர், s. Human life, the soul as surviving death, ஆத்துமா. Thus Beschi. உயர்வீட்டை மன்னுயிரெலா முறவருத்த முறிமாய்ந் தோய். (தேம்பாவணி.) 2. Animal life; the soul as transmigrating, சீவன். Thus in the Cural, தன்னுயிர்தானறப்பெற்றானையேனைய-மன் னுயிரெல்லாந்தொழும். (குறள்.) மன்னுலகம்--மன்னுலகு, s. The abode of the gods, Swerga; (lit.) the enduring world, மோட்சலோகம். (சது.) மன்னல்--மன்னுதல், v. noun. Being steady. 2. Persevering. 26)