oṭṭu (p. 81) கிறேன், ஒட்டினேன், வேன், ஒட்ட, v. a. and v. n. To stick on, to stick up, to glue on, cause to cleave or adhere, பொருத்த. 2. To apply, resort, betake one's self to a person for support, protection, to come or be near, or in contact with, to lean on or join one's self to a thing, சார. 3. To use qualifying terms, phrases, adjuncts, &c., அடைகொடுக்க. 4. To lay a wager, to gamble, பந்தயம்வைக்க. 5. To permit, suffer, allow, let, இடங்கொடுக்க. 6. To increase length or breath by addition, to add to, சேர்க்க. 7. To grow lean, be withered, shrunk, &c., to have the skin stick to the bones, be shrivelled as a fruit, &c., சுருங்க. 8. To stand near a wall, a pillar, &c., in order to over-hear, to way-lay, &c., விசேஷங்கேட்கவொளித்துநிற்க. சுட்டமண்ணும்பச்சைமண்ணுமொட்டாது. Burnt earth will not adhere to that which is fresh. ஒட்டி யுலர்வாருறவு. That is friendship which adheres to and suffers with one, lit. which dries with one as the flowers in the tank. இதுனக்கொட்டுமோ. Will this unjust gain, &c., abide with you? உலகத்தோடொட்டவொழுகல். Acting conformably to the world. (குறள்.) மரத்தோடொட்ட. To hide one's self behind a tree. தோலெல்லாமெலும்போடொட்டிப்போயிற்று..... The skin cleaves to the bones. ஒருவனையொட்டிப்பிழைக்க. To subsist by means of another. அவனைவரவொட்டும். [Contracted in colloquial use to அவன்வரட்டும்.] Let him come. சொல்லவொட்டான். He will not permit me to speak. ஒட்டஅறுக்க, inf. To cut off short or level with the ground--as corn; to cut off altogether, to sever--as an ear, a tail, &c. ஒட்டஇணைகக, inf. To nail in close. ஒட்டக்கட்ட, inf. To tie short. 2. To tuck or gather up the clothes well so that no part may hang down. 3. To tie a necklace close to the neck. ஒட்டப்பட்டினிபோட--ஒட்டப் போட, inf. To make a patient fast in order to cure his disease, or to put on short commons a disobedient person for disciplinary purposes. ஒட்டவடிக்க, inf. To drain quite off. ஒட்டவிட, inf. To let one join or have access to one. 2. To set cocks together preparatory for fighting. ஒட்டாக்கொற்றி, s. A cow cruel to its calf. 2. A woman unkind to her child or inattentive, unyielding, &c., to her husband. ஒட்டாமலடிக்க, inf. To neglect one who has sought protection. ஒட்டார்--ஒட்டலர், s. Foes, persons that will not unite, பகைவர். (p.) ஒட்டிக்கொள்ள, inf. To cleave, to adhere, &c. 2. To supply a word, &c., understood or wanting to complete the sense. இதனையெல்லாவிடங்களிலுமொட்டிக்கொள்க... Apply this word in every similar instance. ஒட்டித்தப்பியிருக்க, inf. To survive, be left, &c., after a general destruction, sacking clearing, to be out of sight, unnoticed. ஒட்டிப்போக, inf. To go jointly or together. 2. To wax lean, pine. ஒட்டியபுண், s. A contagious eruption. ஒட்டியமேளம், s. A kind of drum. ஒட்டுவியாதி, s. An infectious disease, தொத்துவியாதி. ஒட்டுறவு, s. Near relationship, great friendship. அறுந்தகாதொட்ட, inf. To join an ear that has been torn or cut. பந்தயமொட்ட, inf. To lay a wager. ஒட்டல், v. noun. Sticking, adhering, pasting, &c. 2. s. Shortness. ஒட்டல்வயிறு, s. A shrunk belly. ஒட்டற்காது, s. Short ears or ears with the lobes not hanging. ஒட்டு, v. noun. Adhesion, contact, attachment, conjunction, friendship, cement, சேர்க்கை. 2. Being close to a wall, tree, &c., generally for some bad purpose, lurking to over-hear, to ensnare birds, &c., பதிவிருக்கை. 3. Bidding more--as at a sale, விலையுயர்த்திக்கேட்கை. ஒட்டுக்கண், s. Inflamed eyes with the lids adhering. ஒட்டுக்காய்ச்சல், s. A contagious fever, தொத்துக்காய்ச்சல். ஒட்டுக்காய்ச்சலாய்க்காய, inf. To have a contagious fever. ஒட்டுக்குஞ்சு, s. A small young one of birds, சிறுகுஞ்சு. 2. [prov.] A small white louse, பேன்குஞ்சு. ஒட்டுக்குடி, s. A family or person, lodging or dwelling in another's house, garden, &c. ஒட்டுக்கும், adv. Wholly, entirely, முழுதும். ஒட்டுக்கேட்க, inf. [prop. ஒற்றுக் கேட்க.] To over-hear by listening in a hiding place, &c. ஒட்டுக்கொடுக்க, s. inf. To allow access, to be accessible. 2. To comply with, to yield, grant one's request, இடங் கொடுக்க. ஒட்டுடந்தை--ஒட்டுப்பற்று--ஒட் டுரிமை, s. A slight participation in an act, ஒட்டுடன்பாடு. 2. Distant relationship--as regards title to inheritance, சொற்பசம்பந்தம். ஒட்டுப்பற்றில்லாமற்போயிற்று. All friendship has ceased between us. ஒட்டுப்பற்ற, inf. [used adverbially.] Totally extinct, quite out, utterly exhausted. ஒட்டுத்தையல், s. Botching, mending, patching. ஒட்டுநர்--ஒட்டினர், s. Relations, friends, those connected with one, adherents, சினேகர். (p.) ஒட்டுநிற்க, inf. To lurk, wait in secret in order to over-hear. ஒட்டுப்புல், s. A kind of grass, ஓர்புல், Panicum verticillatum, L. ஒட்டுப்போட, inf. To stick on-as a piece, to insert by sticking, வட்டம் போ. 2. To lie in wait, சமயம்பார்க்க. ஒட்டுமயிர், s. Short hair in the margin, not gathered into the tie, குறுகி யமயிர். 2. Hair stuck together, or pasted--as by dancers, ஒட்டப்படுமயிர். ஒட்டுவிசேஷம், s. An ingrafted, patched up story, கட்டுக்கதை. 2. A story learned by stealth, ஒளித்துக்கேட்கும்வார்த்தை. ஒட்டுவிட, inf. To become loose, to separate as boards, &c., glued together, பொருத்தநீங்க. ஒட்டுவித்தை, s. The art of sticking persons together to the ground or otherwise by magical drugs, incantations, &c., ஓர்வித்தை. ஒட்டுவேலை, s. Joining, veneering, sticking on, patching, இணைக்கும்வேலை. 2. Deceptive work, போலிவேலை. ஒட்டுவைக்க, inf. To swear, to take an oath, ஆணையிட. 2. To set birdlime to ensnare birds, ஒட்டுகண்ணிவைக்க. 3. (Rott.) To encompass a city with trenches. 66)

ōccm (p. 84) s. [prov.] Notoriety, celebrity, கீர்த்தி. ஊரோச்சம்வீடுபட்டினி. Famous abroad and starving at home. [prov.] 68)

cuttam (p. 193) s. W. p. 851. S'UDD'HA. Pureness, cleanness, chastity--as சுசி. 2. Genuineness, entireness, reality, சுயம். 3. Faultlessness, correctness, பிழையின்மை. 4. Strict morality, sanctity, மாசின்மை. 5. Being unmixed, untainted, unadulterated, கலப்பின்மை. 6. Innocence, innocence established by trial or ordeal, கறையின்மை. (c.) 7. The third and highest state of separate souls next to absorption, சுத் தாவத்தை. 8. A prefix to the names of the phases of the moon in her increase-as opposed to பகுளம். 9. (fig.) Health, salubrity, recovery from disease, welfare, சொஸ்தம். 1. [in astron.] Correction or equation. சுத்தஞ்சோறுபோடும். Pureness will make one prosperous. சுத்தக்கறுப்பு, s. Entire blackness. (c.) சுத்தக்காரன், s. A man who is neat and clean. 2. (fig.) A pure, innocent man, சுத்தன். சுத்தசதுர்த்தசி, s. The fourteenth phase of the moon in her increase--as opposed to பகுளம். சுத்தசத்தியம், s. The simple truth, genuineness, authenticity. சுத்தசலம், s. Clean or pure water. சுத்தசூனியம், s. Absolute nothingness, nonentity, முழுப்பாழ். (c.) 2. Atheism. நிரீச்சுரம். சுத்த சூனியமாக்கிப்போட்டான். He has utterly destroyed the family. சுத்தசைதன்னியம், s. Pure spirit, pure intellect--as distinct from matter. (p.) சுத்தசைவம், s. The highest, or the sixteenth degree of Saivism. See சைவம். சுத்தச்சிவப்பு, s. Pure red, scarlet. (c.) சுத்தஞானம், s. Pure, spiritual knowledge; pure ஞானம் unmixed with works. (p.) சுத்ததத்துவம், s. One of the five properties of Siva. See சிவதத்துவம். சுத்ததாளம், s. A superior kind of தா ளம். சுத்ததினம், s. A lucky day. See சுதினம். 2. New year's day, வருஷப்பிறப்பு. 3. The exact number of days elapsed in an epoch, or in any fixed portion of time --considered as an element for finding the longitude, &c., of the sun, moon, planets, &c. சுத்தத்தோடிருக்க, inf. To be pure in body and mind. சுத்தநாசம், s. (also சர்வநாசம்.) Entire destruction, utter ruin. (c.) சுத்தநிலை, s. As சுத்தம், 7. சுத்தபஞ்சமி, s. The fifth day of the new moon. See பஞ்சமி. சுத்தபட்டினி, s. Utter starvation. (c.) சுத்தபத்தி, s. Real piety, sincere devotion. சுத்தபரிமளம், s. Fragrance, sweet scent. சுத்தபரிசம், s. [in astron.] True time of the beginning of an eclipse. சுத்தபரிசுத்தாங்கம், s. Entire purity, holiness. (Colloq.) சுத்தபவித்திரம், s. Entire pureness, holiness. (p.) சுத்தபாடம், s. The correct or genuine reading. சுத்தபோசனம், s. Sacred food--commonly used in reference to offerings made in the temples. சுத்தபௌரணை, s. The oppositions of the sun and moon. சுத்தபுடம், s. [in astron.] The real situation (longitude) of a planet, &c., as differing from its mean place. சுத்தப்பட, inf. To be cleaned. சுத்தப்படச்செய்ய, inf. To make a thing neatly. 2. [in carpentry.] To plane the wood smoothly. சுத்தப்பிரதி, s. A fair copy. (c.) சுத்தபூமி, s. Cleared land. (p.) சுத்தப்படுத்த--சுத்தம்பண்ண, inf. To cleanse, to clear away, make clean. சுத்தப்பிழை, s. Complete error. (c.) சுத்தப்பொய், s. A downright lie. (c.) சுத்தமத்தளம், s. A superior kind of மத்தளம். சுத்தமனம், s. A frank, sincere mind, கபடமின்மை. 2. A pure mind. சுத்தமாயை, s. Pure spiritual Maya. See மாயை. சுத்தமாய், adv. Wholly, entirely, utterly, absolutely. 2. At all, in the least. (c.) இன்றைக்கெனக்குச்சுத்தமாச்சாப்பாட்டுக்கில்லை. I am, to day, entirely destitute of food. சுத்தமார்க்கம், s. Pure conduct, spotless morality. 2. Sincere piety. 3. The true system of religion. சுத்தம்பண்ண, inf. To purity, either physically or ceremonially; to cleanse, to refine. 2. [in astron.] To equate or correct. சுத்தம்பேச, inf. [prov.] To speak boastingly of one's character, parentage, connexions, &c. சுத்தவநியாயம், s. A gross injustice. (c.) சுத்தவாசனை, s. Pure fragrance. 2. (fig.) A pure state of the soul--oppo. to மலினவாசனை. சுத்தவாளர், s. [improp.] Pure persons. 2. (Rom. usage.) Saints, அர்ச்சியசிஷ்டர். சுத்தவாளி, s. A person proved innocent in a court of justice, not guilty-oppo. to குற்றவாளி. (c.) 2. A holy person. சுத்தவிக்கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [in astron.] The true celestial latitude. See புடலிக்கேபம். சுத்தவித்தை, s. [in Agam.] A preponderance of spiritual knowledge above a tendency to works. See சிவதத்துவம். சுத்தக்கட்டிவெள்ளி--சொக்கவெள்ளிக் கட்டி, s. A lump of pure silver. (c.) சுத்தவீரம், s. True valor, heroism. (c.) சுத்தவீரர், s. (sing. சுத்தவீரன்.) True heroes. சுத்தவுபவாசம், s. Absolute fasting, total abstinence during a fast. சுத்தவெள்ளை, s. Pure white. 2. That which is entirely white. (c.) சுத்தன், s. A pure person, a sincere person, பரிசுத்தன். (c.) 2. One ripe for liberation from births, a soul in the third, or highest stage, next to absorption, நின்மலன். 3. Siva, அரன். 4. Brahma, ஐயன். 5. Argha, அருகன். 6. Vishnu, அரி. கைச்சுத்தம், s. Cleanness of hands or freedom from bribery. (c.) மெய்ச்சுத்தம், s. Cleanliness of body. (c.) மனச்சுத்தம், s. Mental purity. (c.) வாய்ச்சுத்தம், s. Veracity, or cleanness of mouth. (c.) சுத்தாங்கம், s. Pureness, cleanness, purity, sanctity, சுத்தம். 2. Entireness, absoluteness, முழுமை; [ex அங்கம்.] (c.) சுத்தாங்கமாய்ப்போயிற்று. It is entirely gone. 2. It is quite clean. சுத்தாங்கன், s. A pure person, one without moral stain. (Colloq.) சுத்தாத்துமா, s. A person of superior, spiritual knowledge. 2. One of spotless, irreproachable character. 3. A soul approximating to liberation. (p.) சுத்தாவத்தை, s. As சுத்தநிலை; [ex அ வத்தை.] சுத்தோதகம், s. Pure water. See under உதகம். 94)

neytl (p. 279) s. A class of water-flowers, ஆம்பல், Nymph&ae; alba. 2. Maritime tract, one of the five kinds of திணை, கடலுங்கடல் சார்ந்தஇடமும். 3. As நெய்தல்நிலத்துரிப்பொருள். See திணை. --The two water-flowers are கருநெய்தல், the dark; and வெண்ணெய்தல், the white. நெய்தற்கருப்பொருள், s. Men, beasts, and other living creatures, things, and employments, peculiar to maritime tracts viz.: 1. நெய்தலியாழ், lute, known by the name of விளரி. 2. நெய்தலுணவு, food, fishes, lobsters, &c. 3. நெய்தலூர், villages, as பட்டினம், பாக்கம். 4. நெய்தல் விலங்கு, the சுறா fish, Squalus carcharias. 5. நெய்தற்பண், melody, செவ்வழிப்பண். 6. நெய்தற்பறை, drum, as பம்பை, &c. 7. நெய் தற்புள், birds, the water-crow, &c. 8. நெய்தற்றலைவர், chiefs, heads, &c., with their females, as சேர்ப்பன், புலம்பன். 9. நெய்தற்றெய்வம், the god Varun'a. 1. நெய் தற்றொழில், professions, as fishing, salt making, &c. 11. நெய்தற்பூ, flowers, as the fragrant flower of Pandanus deratissima, &c. 12. நெய்தல்மரம், trees, as the silk-cotton tree, &c. 13. நெய்தல் மாக்கள், inhabitants, as fishermen, saltmakers, &c. 14. நெய்தல்நீர், water as the sea. நெய்தற்றிறம், s. The different tunes appropriate to a maritime district. நெய்தனிலம், s. Maritime district. நெய்தனிலத்துரிப்பொருள், s. [in love poetry.] A female bemoaning the absence of her lover. 84)

pci (p. 289) s. Hunger, appetite, craving for food, one of the twelve causes of distress; burning from want of food in the stomach See உயிர்வேதனை. (c.) பசிருசிதேடாது, நித்திரைசுகந்தேடாது. Hunger seeks not dainties; drowsiness seeks repose. பல்லாடப்பசியாறும். Hunger is lessened by having something between the teeth. உம்முடையமுகத்தைப்பார்த்தாற்போலேபசிபோயிற்று. As soon as I saw your face, hunger left me i. e. I lost all sense of trouble. பசிகிடக்க, inf. [also பட்டிணிகிடக்க.] To starve. பசிகொள்ள, inf. To be hungry; to have a good appetite. பசிக்கொடுமை, s. As பசிவருத்தம். பசிக்கொட்டாவி, s. Gnawing of hunger. பசிச்சோர்வு, v. noun. Withering, through hunger. பசிதாகம், s. Hunger and thirst. பசிதணிக்க--பசிதீர்க்க--பசிமாற்ற-பசியாற்ற, inf. To appease hunger. பசிதணியல்--பசிதீரல்--பசிமாறல்-பசியாறல், v. noun. Abating of hunger. பசித்தாக்கம், s. As பசிவருத்தம். பசித்தீபனம், s. Appetite. பசிப்பட்டினியாயிருத்தல், v. noun. Starving, being famished. பசிபொறுக்க, inf. To endure hunger. பசிபொறாதவன், appel. n. One who cannot endure hunger. பசிமந்திக்க, inf. To lose one's appetite. பசிமந்தித்துப்போயிற்று. The appetite is gone. பசியறிந்துகொடுக்க, inf. To be mindful of another's hunger and feed him. பசியினாலேசாக, inf. To starve; to perish with hunger. பசியின்மை, s. Want of appetite. பசியெடுக்க, inf. To be hungry. எனக்குப்பசியெடுக்கிறது. I am hungry. பசியெழும்புதல், v. noun. Becoming hungry. பசிவருத்தம், s. Gnawing or distressing hunger. சிறுபசி, s. Slight hunger. சிறுபசியாற்ற. To take tiffin, &c. 40)

paṭṭaṇam (p. 291) s. Town, city, a large town, நகரம். W. p. 496. PAT'T'ANA. (c.) --Note. The Sanscrit does not warrant the distinction which makes பட்டணம் a large and பட்டினம் a small city; but it is Tamil usage. பட்டணக்கரை, s. The town and its vicinity taken collectively. (colloq.) பட்டணசுவாமி, s. A devotee-poet of Caveripumpatnam, Who was a rich merchant, but renounced the world, and wrote many small poems; also பட்டணத்துப் பிள்ளை. 2. An arbitrator in a town. பட்டணத்தார், s. [sing. பட்டணத்தா ன்.] Inhabitants of a town, citizens. பட்டணப்பழக்கம், s. City manners. பட்டணப்பிரவேசம், s. Entrance into a town. 2. Parading through a town in state, turning to the right. பட்டணவாசம், s. Residence in a town, a settlement, a town. பட்டணவாசி, s. Inhabitant of a town. 123)

pṭṭiṇi (p. 291) s. [vul. for பட்டினி.] Hunger. 143)

pṭṭiṉm (p. 291) s. A small city, சிறுநகர். See பட்டணம். 2. A maritime village, நெய் தனிலத்தூர். (சது.) பட்டினச்சேரி--பட்டினவச்சேரி, s. A hamlet of fishermen. பட்டினவன், s. [fem. பட்டினத்தி, or பட்டினவத்தி.] An inhabitant of a small village. 2. A class of fishermen, கழியர், distinguished from செம்படவர். 146)

pṭṭiṉi (p. 291) s. [vul. பட்டிணி.] Destitution of food, hunger, sometimes from fasting or abstinence, through urgency, or medical prescription, உண்ணாதிருத்தல். (c.) பட்டினிகாத்தல், v. noun. Going without food at a funeral house. பட்டினிகிடக்க, inf. To starve, commonly from necessity; spoken in comtempt. பட்டினிபொறுத்தல், v. noun. [prov.] Suffering hunger. பட்டினிபோடுதல், v. noun. Making one go without food; starving a patient as a means of cure. பட்டினிப்பண்டம், s. [prov.] Coarse food, as taken at funerals, in token of mourning. பட்டினியாயிருத்தல், v. noun. Starving, famishing. 147) *

pukār (p. 321) s. Mist, fog, haze, பனிப்படலம். 2. Duskiness, dinginess, brownness. dimness, கபிலம். 3. a rainy cloud, மழைபெய்யு மேகம். 4. Cloudiness, an over-cast sky, மந்தாரம்; [ex புகர்.] 5. (சது.) A sea-port town, or village; the mouth of an ebbing river, கழிமுகம். 6. The town of Caveripatnam, காவிரிப்பூம்பட்டினம். புகார்நிறம், s. Dusky color, brown. swarthy. புகார்பிடித்தல், v. noun. Taking a faintish blue, in the staining of cloths. 35)