apayam (p. 16) s. [priv. அ.] Fearlessness, intrepidity, அச்சமின்மை. Wils. p. 52. AB'HAYA. 2. An appeal, ஓலம். 3. (fig.) A place of refuge, shelter, அடைக்கலம். (p.) அபயமென்றடைந்தோர். Those who have applied for protection. அபயகரம்--அபயாஸ்தம்--அபயாத் தம், s. The right hand of a deity, idol or great person raised in token of dispelling fear and in assurance of protection, பயந்தீரவமைக்குங்கை. அபயங்கொடுக்க--அபயஸ்தங்கொ டுக்க, inf. To dispel fear, cheer, encourage, dispel fear by raising the hand or otherwise, to give assurance of protection. See கொடு, v. அபயமிட, inf. To call for succor, cry for protection, appeal as in a suit. See இடு. அபயர், s. Warriors, veterans, போர்வீரர். (p.) அபயவாக்கு, s. Assurance (given) of protection, encouragement, அஞ்சாதே யெனுஞ்சொல். அபயன், s. One who removes fear, அச்சமறுப்போன். 2. The Supreme Being, கடவுள். 3. A warrior, hero, வீரன். 4. A king of the Solar dynasty, சோழன். (p.) 12)

karam (p. 96) s. The hand, the arm, கை. 2. An elephant's trunk, துதிக்கை. 3. Poison, நஞ்சு. Wils. p. 283. KARA. 4. Import, toll, poll-tax, &c., குடியிறை. 5. A ray of light, கிரணம். Wils. p. 191. KARA. 6. An ass, கழுதை. Wils. p. 271. KHARA. 7. An expletive used with the short letters of the alphabet, எழுத்தின்சாரியை. 8. A causative particle affixed to some nouns of Sanscrit origin--as பயங்கரம். 9. A cubit, முழம். 1. [prov.] A heap or pile of olas pressed down, ஓலைக்கொத்தின்றிரள் (p.) கரகவசம், s. A gauntlet. கரசரணாதிகள், s. Hands, feet, and the other limbs. கரசாகை, s. A finger, கைவிரல்; [ex சாகா, branch.] Wils. p. 193. KARASHAKHA. கரசீகரம், s. Water spouted from an elephant's trunk, துதிக்கையுமிழ்நீர்; [ex சீகரம், drizzling rain.] Wils. p. 193. KARASHEEKARA. கரதலம், s. The hands, the palm of the hand. Wils. p. 192. KARATALA. கரநியாசம், s. Mental assignment of the hand, &c., to a tutelary divinity, as practised by the workshippers of Siva and Vishnu, by touching the joints of the fingers, with the thumb while repeating incantations in the daily worship. கரபரிசம், s. Touch of the hand, கையினாற்றொடுகை. கரபாத்திரம், s. Receiving food in charity in the hollow of the hands joined together which are used instead of a vessel, as practised by some ascetics, கையாகியபாத்திரம். Wils. p. 192. KARAPATRA.. கரபாத்திரமெடுக்க, inf. To beg alms receiving them with joined hands. கரப்பொறி, s. A kind of trap used to catch monkeys, &c., ஓர்பொறி. கரமுகன், s. Ganesa, விநாயகன். கரலட்சணம், s. The mode of using the hands in dancing which are of twenty-three kinds, viz.: 1. பதாகை, stretching all the five fingers keeping them close and straight. 2. திரிபதாகை, bending the thumb and ring-finger and stretching the rest. 3. பிறை, keeping the other four fingers close together separately from the thumb. 4. சர்ப்பசிரம், keeping the palm of the hand curved. 5. சாளையம், bending the little finger and ring-finger and stretching the rest. 6. மான்றலை, keeping the middle three fing ers down and lifting the other two up. 7. பதுமகோசரம், keeping up the palm of the hand opened having the fingers bent. 8. சிலீமுகம், keeping the tip of the forefinger at the bottom of the thumb and the tips of each of the rest at the middle of the adjoining finger. 9. முட்டி, folding all the four fingers and keeping the thumb above the middle finger. 1. சிக ரம், folding all the other fingers and keeping the thumb stretched. 11. சூசி, stretching the pointing finger and keeping the thumb curved while the others are folded. 12. கபித்தம், keeping the tips of the thumb and fore-finger close together and the other folded. 13. கடகம், keeping the tips of the thumb and forefinger together, the middle finger bent and the rest stretched. 14. சந்தங்கிஷம், keeping the tips of the thumb and pointing finger together, stretching the rest. 15. அஞ்சவாய், keeping the ringfinger and little finger separately stretched up and keeping the tips of the rest together. 16. முகிழ், keeping the tips of all the fingers together. 17. திரிலிங்கம், keeping the tips of the thumb and pointing finger together, the rest curved and the wrist a little bent. 18. மிருகசிரம், stretching up the pointing finger and the little finger and keeping the rest close together. 19. சிங்கநகம், keeping up the palm of the hand having the fingers almost folded. 2. கூர்மம், stretching up the middle finger while the others are bent down. 21. பூரணம், stretching all the five fingers straight not being close together. 22. மென்னிலை, bending the thumb and stretching up the rest. 23. முன்னதம், separating the fore-finger from the rest. கரவாளம், s. A sword, கைவாள். கராசலம், s. An elephant--as having a mountain (its body) connected with its trunk, யானை. கராசனம், s. A tiger, as resting on its paws, புலி. 83)

tuṇukku (p. 246) s. Fear, startle, sudden terror, பயங்கரம். (c.) துணுக்கிட, inf. To be startled, திடுக் கிட. (R.) துணுக்குத்துணுக்கென, inf. To be startled, be alarmed. மனந்துணுக்குத்துணுக்கென்றிருக்கிறது. The heart palpitates. துணுக்குற, inf. To be startled, struck with fear, பயப்பட. துணுக்கெறிய, inf. To start, startle, as infants, &c.; to jump. துணுக்கெனல், v. noun. Being startled, afraid, அச்சக்குறிப்பு. 7)

payangkaram (p. 295) s. Fear, terror, as பயம். 2. Frightfulness, terribleness; an alarming thing, நடுக்கம்; [ex பயம் et கரம், doing, causing.] (c.) பயங்கரப்பட, inf. To dread. பயங்கரப்படுத்த, inf. To terrify, to alarm. 10)

pyngkāḷi (p. 295) . See பயம். 11) *

payam (p. 295) s. Fear, dread, apprehension, concern, alarm, அச்சம். 2. Reverence, awe, solemnity of mind, ஒடுக்கவணக்கம். W. p. 613. B'HAYA. (c.) பயங்காட்ட, inf. To menace, to threaten, to put in fear. பயங்காளி--பயங்கோளி, s. A coward. பயந்தமனம், s. A fearful mind full of apprehensions. பயந்தவன், appel. One who is afraid. பயந்திருக்க, inf. To be afraid, frightened, alarmed. பயந்தீர--பயந்தெளிய, inf. To be relieved of fear. பயந்து, [gerund of def. verb used in the past.] Feared, as பயந்தேன், I feared. பயபத்தி, s. Reverential awe, devotion and godly fear, solemnity, gravity of mind, பயமும்பத்தியும். பயப்பட--பயங்கொள்ள, inf. To fear, to be fearful. பயப்படுத்த--பயமுறுத்த, inf. To threaten, to terrify or frighten. 2. To upbraid, to rebuke. 3. To discipline, சிட்சிக்க. பயமுறுத்த, inf. See பயப்படுத்த. பயம்பிடிக்க, inf. To be seized with fear, be alarmed. பயப்பாடு, v. noun. Fear, dread, awe, அச்சம். (p.) அக்கினிபயம், s. Dread of fire. மிருகபயம், s. Dread of wild beasts. 17) *

pīru (p. 320) s. A timid person, பயங்கோ ளி. W. p. 621. BHEERU. 2. Eye-brow. See புருவம். பீருகன், s. A timid man, a coward, அச்சமுடையோன். (சது.) 66)

pūcitam (p. 329) s. Worship, adoration, வணக் கம். பூசிதபயங்கரம், s. Awe, reverence in performing ritual ceremonies. பூசிதன், s. A person much venerated, பூசிக்கப்படுவோன். W. p. 548. POOJITA. பூசிதனாக, inf. To become venerable, to be worshipped. 21)

maraṇam (p. 344) s. Death, mortality, சாவு. W. p. 644. MARAN'A. (c.) கரணந்தப்பினால்மரணம்..... If the leap fail, then death; i. e. be careful in a dangerous transaction. [prov.] மரணஏதுக்கள், s. Forebodings of death. மரணகண்டிகை--மரணத்தறுவாய், s. The certainty and signs of death. மரணகாலம், s. The time of death. மரணக்குறி, s. Signs of death, &c. See under குறி. மரணக்கெடி--மரணபயங்கரம், s. Dread of death. மரணசாசனம்--மரணசாதனம், s. A last will and testament. மரணசீவன், s. Mortal existence. மரணசூதகம்--மரணாசூசம், s. Defilement from a dead body. See சூதகம். மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. மரணச்சனி, s. The most severe period of Saturn's influences. See சனி. மரணதண்டனை, s. Punishment of death. மரணமடைய--மரணமாய்ப்போக, inf. To die. மரணயாகம், s. A sacrificial ceremony causing death, சூனியப்பிரயோகம். மரணயோகம், s. [in astrol.] One of the three யோகம், unfavorable. மரணயோக்கியம், s. Jeopardy of life. மரணவேதனை--மரணாவஸ்தை, s. The pains or agonies of death. மரணாசூசம், s. As மரணசூதகம்; [ex ஆசூசம்.] 24) *