ākṭiym (p. 34) s. Mockery, ridicule, banter, பரிகாசம். 2. Injustice, cruelty அநி யாயம். (c.) அகடியக்காரன், s. A mocker, scoffer, a sycophant. ஆகடியம்பண்ண, inf. To mock, deride. 21) *

iravaṇam (p. 49) s. The koil or Indian cuckoo, குயில். 2. Bell-metal, வெண்கலம். 3. Jesting, பரிகாசம்பண்ணுதல். 4. A camel, ஒட்டகம். Wils. p. 697. RAVAN'A. (p.) 30)

ilīlai (p. 55) s. Play, sport, விளையாட் டு. 2. Amorous, wanton sport, சரசம். 3. Feminine actions proceeding from, or exciting to love, மகளிர்மோகவிளையாட்டு. 4. Personation, imitation of another, பாவனைகாட் டுகை. 5. Jesting, பரிகாசம். 6. Coition, புணர்ச்சி; [ex லீ, to embrace, et லா, to get.] Wils. p. 721. LEELA. இலீலாவதி, s. A wanton or sportful woman. இலீலாவிநோதம், s. Diversions, pastime. மோகலீலை--சுரதலீலை, s. Lascivious behavior. கிருஷ்ணலீலை, s. A treatise on the amorous play of Krishna. மகாத்துமாக்களுடையலீலை, s. The enthusiastic religious frenzy, superhuman exploits, &c., of Rishis, or other exalted human beings, ஆனந்தலீலை. ஈசுரலீலை, s. Play or exploits of Siva. பாலலீலை, s. Children's play. 2)

uṭmpu (p. 59) s. Body, உடல். 2. The body as assumed by the soul in its transmigrations according to the deeds of former births, உயிர்க்கிருப்பிடம். 3. (p.) A consonant, மெய்யெழுத்து. உடம்பைத்தேற்றிக்கொண்டன்றோயோகத்திலேபோ கவேண்டும். To engage in the austerities of a Yogi, one must strengthen himself by medicine. உடம்புதேற, inf. To be strengthened, to grow strong--as a convalescent person from food, exercise, &c. உடம்புநன்றாயிருக்க, inf. To be well, to be in health. உடம்பெடுக்க, inf. To take a body, to be born, சரீரமெடுக்க. பரிகாசம்பண்ணவும் நிந்திக்கவுமுடம்பெடுத்தான்.. He is born to be mocked and despised. கள்ளனென்றுடம்பெடுத்தவன். One who is born a rogue. உடம்புபுரட்டல், v. noun. [prov.] Rolling or turning about--as infants before they begin to creep. 2. Rubbing off dirt or duct from the body. ஆணுடம்பு, s. The penis. பெண்ணுடம்பு, s. [vul.] Pudendum muliebra. 80)

upa (p. 61) . A Sanscrit prefix implying that which is secondary, auxiliary, near by, over, together with, less &c., ஒருபசர்க்கை. Wils. p. 152. UPA. உபகசிதம், s. Laughter, சிரிப்பு. Wils. p. 159. UPAHASITA. உபகதை, s. An ancient anecdote or story told in proof or illustration of a subject, கிளைக்கதை. உபகந்தம், s. Perfume, வாசனை. Wils. p. 153. UPAGANTH'A. உபகரணம், s. Implements, means, materials, apparatus, துணைக்கருவி. 2. Things required for a sacrifice--as grain, ghee, fuel, &c., எத்தினங்கள். 3. Insignia of royalty, அரசசின்னம். Wils. p. 152. UPAKARAN'A. உண்டிமருந்தோடுறையுளுபகரணங்கொண்டுய்த்த னான்காவதம். Furnishing food, physic, lodging and all needful aid to the devout forms the four special duties of the householder. (அருங்கலச்செப்பு.) பூசோபகரணம், s. Things necessary for performing a puja. உபகாசம், s. Ridicule, பரிகாசம். Wils. p. 16. UPAHASA. உபகாரம், s. [opp. to அபகாரம்.] Favor, kindness, benefit, assistance, சகா யம். 2. Use, advantage, உதவி. 3. Protection, patronage, ஆதரிப்பு. Wils. p. 152. UPAKARA. 4. Wils. P. 159. UPAHARA. A donation, a present, a gift, a benefaction, a contribution, ஈகை. உபகாரவபகாரங்களிரண்டுமில்லாதவன். A useless person, one who does neither good nor evil. உபகரிக்க, inf. To render aid, do a kindness, to benefit, favor, help, assist, patronize, உதவ. 2. To bestow, grant, உபகாரஞ்செய்ய. 3. To exercise benevolence--as the deity to souls, தயைசெய்ய. 4. To be affable, polite, obliging, civil, உபசாரஞ்செய்ய. உபகாரகன்--உபகாரன் s. A friend, a supporter, a benefactor, a donor, a liberal person. Wils. p. 152. UPAKARAKA. உபகாரஞ்செய்ய--உபகாரம்பண் ண, inf. To favor, benefit, succor. உபகாரி, s. (mas. or fem.) A benefactor or benefactress, one who gives liberally. 2. An obliging person. லோகோபகாரம், s. Favor or benefit done to the world. பிரதியுபகாரம், s. A favor in return, a recompense. கையுபகாரம், s. Aid by means of the hand--as lending a hand. வாயுபகாரம், s. Aid or help by means of speech--a word in season. பரோபகாரம், s. Favor or benefit to others, philanthropy. Wils. p. 515. PAROPAKARIN. ஜனோபகாரம், s. Favor to mankind in general, philanthropy. உபகிருதம்--உபகிருதி, s. Help, aid, favor, உதவுகை. Wils. p. 153. UPAKRITA and UPAKRITI. உபகேசி, s. Parvati, பார்ப்பதி. (p.) உபக்கிரமம், s. Beginning, ஆரம் பம். Wils. p. 153. UPAKRAMAM. உபக்கிரமிக்க, inf. To begin, ஆ ரம்பிக்க. உபசங்காரம், s. Reduction to original elements--as when the deity destroys the world, &c., அழிக்கை. 2. [in logic.] Refutation, ஆட்சேபம். 3. Excluding, விலக்குதல். Wils. p. 158. UPASUMHARA. உபசத்தி, s. Union, meeting, ஐக் கம். 2. Service, உதவி. 3. Donation, ஈகை. Wils. p. 158. UPASATTI. உபசமனம், s. Tranquillity, cessation from external actions for the purpose of silent contemplations, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHAMA. உபசரணை, s. Civility, compliment, reverence, respect, politeness, உப சாரம். உபசரணைபண்ண, inf. To show civility, respect, &c. உபசருக்கம்--உபசர்க்கம்--உபசர் க்கை, s. A Sanscrit auxiliary prefix, forming a component part of a word, வடமொழிமுதனிலையடை--as பிர in பிரசங்கம், உப in உபசாரம், &c. Wils. p. 159. UPASARGA. உபசாந்தம்--உபசாந்தி, s. Calmness, tranquillity, alleviation, mitigation, அமைவு. Wils. p. 158. UPASHANTA and UPASHANTI. 2. Kindness, mildness, gentleness, தயை. 3. Freedom from the power and agitation of the passions, the calmness of the mind of the ascetic, விருப்புவெறுப்பின்மை. வியாதியுபசாந்தமாயிற்று. The disease is become milder. வியாதிக்குபசாந்திசெய்யவேண்டும். A remedy must be applied to mitigate the disease. உபசாந்தமானமருந்து, s. A mild medicine. 2. A medicine calculated to mitigate a disease, also an anodyne. உபசாபம், s. Disunion, வேறுபாடு. 2. Treachery, treason, துரோகம். Wils. p. 154. UPAJAPA. உபசாரகன்--உபசாரன்--உபசாரி, s. A polite person, உபசரிப்பவன். உபசாரம், s. Civility, politeness, urbanity, attention to a guest, affability, blandness, மரியாதை. 2. Salutation, compliment, obeisance, complaisance, வாழ்த்து. 3. Reverence, homage, acts of worship, duty, வழிபாடு. 4. A present, உபகாரம். 5. External honors done to a deity or holy person, including sixteen kinds, சோடசோ பசாரம், viz.: 1. தூபம், burning incense. 2. தீபம், placing lamps (before an idol). 3. நைவேத்தியம், eatables. 4. தாம்பூலம், betel and nut. 5. சந்தனம், sandal wood, &c. for anointing. 6. புட்பம், strewing flowers. 7. கர்ப்பூரம், camphor. 8. சலம், water for the feet, &c. 9. எண்ணெய், oil. 1. கண்ணாடி, mirrors. 11. சாமரை, hair fans. 12. குடை, umbrella. 13. கொடி, flags. 14. விசிறி, fans. 15. ஆல வட்டம், large circular fans. 16. வத்திரம், cloths. Wils. p. 153. UPACHARA. உபசரிக்க, inf. To compliment, show respect, to receive and wait on with marks of attention, treat with civility, உபசாரஞ்செய்ய. 2. to make obeisance, மரியாதைபண்ண. 3. To reverence a deity, perform service--as strewing flowers before idols or holy persons, வழிபட. உபசாரஞ்செய்ய--உபசாரம்பண் ண, inf. To treat with civility. உபசாரஞ்சொல்ல, inf. To give compliments, pay respects, to salute. உபசாரப்பணிவிடை, s. Civility, attention, obeisance. உபசாரமறியாதவன், s. A rude, unpolite, uncivil man. உபசாரவசனம், s. Obliging discourse, words spoken in compliment. உபசாரவந்தனம், s. Civilities and obeisance. 27)

ēḷaṉam (p. 79) s. Reproach, contempt, disrespect, அவமதி. 2. Wantonness, dalliance, சரசம். 3. Mockery, பரிகாசம். Wils. p. 98. HELANA. 76)

occiym (p. 81) s. Bashfulness, shyness, shame, கூச்சம். 2. A wanton joke, a lewd expression, பரிகாசம். 3. Contempt, நிந்தை. ஒச்சியஞ்சொல்ல, inf. To speak wantonly. 36)

kucōttiyam (p. 115) s. Fraud, stratagem, தந்திரம். 2. Joke, பரிகாசம்; (from Sans. Hurchita.) 16)

kēli (p. 139) s. [vul.] Fun, jesting, joking, pleasantry, பரிகாசம். 2. Buffoonery, mimicry, விகடம். 3. Ridicule, derision, mockery, நிந்தை. (Sans. Keli.) கேலிக்கதை, s. An amusing story, a piece of fun. 2. Ridicule, derision. 3. Low ribaldry; foul language. கேலிக்காரன், s. A jester, a buffoon, a mimic. 2. A derider, a mocker. கேலிபண்ண, inf. To deride, to mock, to redicule. 2. To joke, to jest. 3. To play the baffoon, to mimic. 4. To confound, shame, baffle, asperse, defame. கேலித்தனம், s. Meanness of character of conduct, ridiculousness, censoriousness; jesting. 59)

ckkntm (p. 154) --சக்கட்டம், s. [loc.] Sport, scoff, mockery, பரிகாசம். (c.) சக்கந்தக்காரன், s. A mocker, scoffer, caviller. சக்கந்தம்பேச, inf. To ridicule, deride. 23)

cṉṉai (p. 174) s. A hint, gesture, wink, &c., சமிக்கை. 2. Mockery, mimicry, பரிகாசம். 3. [prov.] A long pole or timber working as a lever on the hinder wheels of a car, rendering it easy to be drawn, தேரியக்கும ரம். (c.) சன்னைகாட்ட, inf. To give a hint. 2. To mock, கேலிபண்ண. சன்னைக்காரன், s. A mocker, buffoon. சன்னைபேச, inf. To mock in language. 7)

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

ciri (p. 185) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To laugh, smile, simper, titter, நகைக்க. 2. v. a. To ridicule, பரிகாசம்பண்ண. சிரித்துப் பேசுகிறவர்களை நம்பப்படாது. You cannot confide in those who speak laughingly. சிரித்துக்கழுத்தறுக்குதல். Smiling on one and cutting his throat at the same time. i. e., injuring one under the disguise of friendship. தன்னைச்சிரிப்பாரைத் தானறியான். He knows not who laughs at him; he laughs at others not aware how much he is despised. (p.) சிரித்தமுகம், s. A smiling-face, a cheerful countenance. சிரித்துக்கொள்ள, inf. To express joy by smiling. 2. To indicate approval, or consent by a smile. 3. To interchange smiles--as lovers. சிரித்துவிளையாட, inf. To jest and dally --as lovers. சிரித்துப்பேச, inf. To speak, while smiling or laughing. நாலுபேருஞ்சிரிக்கநடக்க, inf. To act so as to be ridiculed. களகளென்றுசிரிக்க, inf. To chuckle. See களகளெனல். சிரிப்பு, v. noun. Laughing, laughter, a smile, நகைப்பு. 2. Ridicule, பழிப்பு. 3. Jest, fun, பகிடி. இதுநல்லசிரிப்பு. A laughable thing. சிரிப்புக்காட்ட, s. To excite laughter by anticks, &c. சிரிப்புக்கிடம், s. Ridiculousness, shamefulness, exposedness to ridicule. சிரிப்புங்கனைப்புமாயிருக்க, inf. To laugh too much and be too jolly. கள்ளச்சிரிப்பு, s. A pretended smile. கள்ளச்சிரிப்புந் திருட்டழுகையும். Pretended smiles and false crying. சீரழிந்தசிரிப்பு, s. Unbecoming laughter, laughing too much before superiors. 65)

coṭṭai (p. 210) s. Excavation, furrow, cavity, பள்ளம். (Telugu usage.) 2. Jocoseness, humorousness, drollery, பரிகாசம். 3. [prov.] Pun, quibble, repartee, play on words, சொற்சித்திரம். (c.) 2. Bend, crookedness--as in the sheath of a sword, கோ ணல். 5. A crooked kind of sword, ஓர்பட் டயம். (See சொட்டா.) 6. A crooked club, வளைதடி. சொட்டைக்காரன்--சொட்டையன், s. [prov.] A punster, a quibbler. சொட்டைசொல்ல--சொட்டைபேச, inf. [prov.] To utter quibbling words, to give jocose answers. சொட்டைவிழ, inf. To be dimpled. சொட்டைச்சொல், s. Jesting--as சொ ட்டுச்சொல். சொட்டைத்தலை, s. A head bald in spots from disease. (c.) சொட்டைவாளை, s. A kind of fish. See வாளை. சொட்டைவாளைக்குட்டிபோல. Like the young வாளை fish--an expression used to denote the bloom of youth. 27)

nngku (p. 266) s. (Tel.) Derision, mockery, பரிகாசம். (c.) நங்குகாட்ட, inf. To deride. 31)