uyr (p. 63) --உயரு, கிறேன், உயர்ந்தேன், வேன், உயர, v. n. To rise, become high, tall, elevated, to grow, or rise high, வளர. 2. To rise as water; to ascend as a paper kite; to rise towards the meridian as a heavenly body, மேலெழ. 3. To become proud, vain, self-conceited, consequential, to be elated, இறுமாக்க. 4. To be excellent, exalted, eminent, dignified, மேன்மையுற. In neuter forms it is found chiefly in the past tense. 5. To be raised or lifted up, உன்ன தப்பட. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமோ? Though it soars high, will the sparrow become a hawk? ஓதற்றொழிலுரித்துயர்மூவருக்கும். The study of the vedas belongs to the three superior castes. வரம்புயரநீருயருநீருயரநெல்லுயருநெல்லுயரக்குடி யுயருங்குடியுயரமுடியுயரும். As the banks are raised, the water will rise, as the water increases, so will the rice, rice will increase population, and as the population increases, so will the dignity of the crown. உயரநினைப்பவன்தாழ்வான். He who is intent to rise will fall. தானியமுயந்துவிற்கிறது. Grain sells cheap. மாற்றுயர்ந்தபொன். Gold of a superior quality, high standard. உயரஇருந்துவிழ, inf. To fall down from above. உயரக்கட்ட, inf. To build a structure higher. உயரக்கிளம்ப, inf. To rise--as a bird from the ground, &c. உயரப்பார்க்க, inf. To look upward. 2. To seek to rise, aspire, seek dignity, &c. உயரப்போக, inf. To go up. உயரவெறிய, inf. To fling up. உயரவேற, inf. To ascend, rise, to mount up. உயர், rel. part. High, elevated, eminent. உயரில்லறம், s. High domestic virtue. உயர்குலம்--உயர்ந்தகுலம், s. A high caste. உயர்குலத்தோர், s. Persons of high caste or family. உயர்திணை, s. [in grammar.] The superior or rational class. See திணை. உயர்தினம், s. A high day, a festival, பெருநாள். உயர்நிலம், s. High land, a hillock, a hill, மேடு. 2. The world of the inferior gods, தேவலோகம். 3. An upper room or terrace, உப்பரிகை. உயர்நிலத்தோர், s. The gods, the celestials, வானோர். உயர்நிலை, s. Swerga, சுவர்க்கலோ கம். 2. An upper room, மேன்மாடம். உயர்ந்தசரக்கு, s. Valuable commodities, choice articles. 2. [in sarcasm.] A great person--as, அந்தவுயர்ந்த சரக்குவரமாட்டாது, That precious piece of goods (great personage) will not deign to come hither. உயர்ந்ததமிழ், s. High poetic Tamil, above the comprehension of the vulgar. உயர்ந்தகுளச்சி, s. A kind of prepared arsenic, பவளப்புற்றுப்பாஷாணம். உயர்ந்தபாறை, s. A high rock. உயர்ந்தமனுஷன், s. A tall man. 2. A man of high station. உயர்ந்தவயசு, s. A great age, advanced age. உயர்ந்தோர், s. The great, the learned, the renowned, the exalted in piety, virtue, austerities, &c., sages, ascetics, சான்றோர். 2. High caste persons, உயர்குலத்தோர். 3. The celestials, வானோர். 4. Brahmans, பார்ப்பார். உயர்மலை, s. A high mountain. உயர்ச்சி, s. [impr. உயர்த்தி.] Height, elevation, loftiness, altitude, eminence, sublimity, உயர்வு. 2. Excellency, superiority, dignity, moral worth, exaltation, மேன்மை. உயர்த்திதாழ்த்திபார்த்தல். Regarding the hours of one's caste, rank, property, &c., fastidiously. உயர்ச்சிகாட்ட, inf. To show one's superiority. 2. To exhibit one's real dignity. உயர்பு--உயர்வு, s. Height, loftiness, elevation, உயர்ச்சி. 2. Dignity, greatness, excellence, மேன்மை. 3. Increase, விர்த்தி. உயர்விக்க, inf. To elevate the character of any one, to improve the disposition, increase learning, moral worth, to exalt, dignify, promote, உயர்த்த. 2. To raise the price, increase expenditure, numbers, &c., அதிகப்படுத்த. 3. To raise, lift up, elevate, எடுப்பிக்க. 15)

uvṇm (p. 66) s. Height, உயரம். 2. Garuda the brahmany kite, கருடன். 3. An eagle, கழுகு. 4. A kite, பருந்து. (p.) உவணகேதனன்--உவணமுயர்த் தோன், s. Vishnu, விட்டுணு. (p.) உவணன், s. The brahmany kite, the vehicle and flag of Vishnu, Garuda, கருடன். (p.) 66)

ūr (p. 70) s. A country, a village, town, or city, புரம். ஊரறிந்தபார்ப்பான். A brahman who knows the whole country or town; i. e. a person competent for business. ஊருடன்கூடிவாழ். Prosper in the society of your fellow citizens. ஊரோடேபோய்ச்சேர்ந்தான். He arrived at home. ஊரன், s. The chief of an agricultural district, மருதத்தலைவன். (p.) ஊரவர்கள்--ஊரார், s. Inhabitants of a village, town, country, &c. 2. Others, strangers, not one's own people, அன்னியர்.--Used adjectively, the ர் is often dropped--as ஊராகாரியம், others' affairs; ஊராசொத்து, others' property; ஊ ராகாணி, others' land. ஊராருடைமைக்குப்பேராசைகொள்ளுதல்..... Coveting other men's property-துஷ்டப்பிள்ளைக்குஊரார்புத்திசொல்லுவார்கள்... An unruly child will be chastized by the magistrates. ஊரார்கையிற்கொடுக்க, inf. To deliver into another man's hand. ஊராளி, s. The ruler, magistrate, or headman of a district, ஊரதிகாரி. ஊரிலிகம்பலை, s. [prop. ஊர்கலி கம்பலை.] A village quarrel, tumult, &c. ஊரின்னிசை, s. A poem concerning the heroes of a town, or country, ஓர்பிரபந்தம். See பிரபந்தம். ஊருக்குப்போக, inf. To go to a town, to go on a journey. ஊருணி, s. A public tank accessible to all in the town, ஊரடுத்தகுளம். ஊருணிநீர்நிறைந்தற்றேயுலகவாம்பேரறிவாளன் றிரு. The wealth of one possessing great wisdom, and who is much liked by the public is like a tank filled with water to which all have access. ஊரெழுச்சி, s. Rising of citizens to present complaints to the authorities; also insurrection, ஊர்க்கலகம். ஊர்கூடுதல், v. noun. Assembling --as citizens. ஊர்கூடிச்செக்குத்தள்ளவேண்டுமா? Is it necessary that the whole city come together to turn the oilman's press? i. e. a trifling matter does not require a concourse of people. ஊர்கோலம்வர--ஊர்வலம்வர, inf. To pass about as a nuptial procession, first to the right as being auspicious, கிராமப்பிரதட்சணம்வர. ஊர்க்கதை, s. Rumor, countrytalk, ஊர்ப்பேச்சு. 2. Unfounded reports, slander, defamation, பொய்ச்செய்தி. 3. A wild, romantic story, வீண்செய்தி. ஊர்க்கலகம், s. A village quarrel, ஊரிலுண்டாகுங்கலகம். 2. A general insurrection, இராசதுரோகமானகலகம். ஊர்க்காறுபாறு, s. The affairs of a place, public affairs, ஊர்க்காரியம். 2. Management of public affairs, ஊர்விசாரிப்பு. 3. Meddling with other's affairs, அன்னி யருடையகாரியவிசாரிப்பு. ஊர்க்குருவி, s. A sparrow, அ டைக்கலக்குருவி. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமா? Though a sparrow soars high, will it become a kite? ஊர்க்கொள்ளை, s. Devastation by an invading army. 2. Extortion by a headman, &c. 3. Epidemic, or other public calamities, ஊழிநோய். ஊர்த்தலைமை, s. Headship over the district. 2. A chief or superior person in a district. 3. The headman of a district. ஊர்நேரிசை, s. A poem in the நேரிசைவெண்பா incorporated with the name of the hero's town, ஓர்பிரபந்தம். ஊர்ப்பகை, s. Public hatred, general dislike. 2. Hatred of one's own country. ஊருடன்பகைக்கில்வேருடன்கெடும். One who lives contentiously with his fellow citizens shall be rooted out. (ஔவை.) ஊர்ப்பழி, s. Public censure, or blame, ஊர்நிந்தை. ஊர்ப்பாடு, s. Others' affairs-spoken of one inattentive to his own, அன்னியருடையகாரியம். ஊர்ப்புகைச்சல், s. The appearance of smoke at a distance--regarded as a calamitous omen. 2. Countrytalk, rumor, groundless report. ஊர்ப்புரட்டு, s. A great conspiracy, a monstrous fabrication of falsehood, in which one leads and takes others with him. 2. A gross falsehood. ஊர்ப்புரளி, s. Sedition, insurrection, a general commotion, ஊர்க்கலகம். ஊர்மனை, s. Habitations, a place inhabited as distinguished from a desert. ஊர்மன்று, s. A public hall, ஊரம் பலம். ஊர்வெண்பா, s. The வெண்பா of the town--a poem consisting of ten வெண்பா, in praise of a town, ஓர்பிரபந்தம். பேரூர், s. A large town. சிற்றூர், s. A small town. 2. The name of a village. 19)

kngkm (p. 85) s. A species of hawk or kite. the பருந்து. 2. An eagle, கழுகு. 3. A comb, சீப்பு. 4. A spark of fire, தீப்பொறி. (p.) 5. A species of arsenic, கோளகபாஷாணம். கங்கபத்திரம், s. An arrow, அம்பு. 2. A hawk's feather, பருந்திறகு. Wils. p. 178. KANGHAPATRA. (p.) 19)

kngku (p. 85) s. A ridge or bank to retain water in rice-lands, வயலின்வரம்பு. 2. The side of a bank or ridge, வரம்பின்பக்கம். 3. A limit or border, எல்லை. 4. An eagle, கழுகு. 5. A kite, பருந்து. (p.) 6. The two sides in prison-bars or other play separated by a limit, ஓர்விளையாட்டிற்குறிக்குமெல்லை. 7. [prov.] The bottom of a palmyra stem which parts and embraces the tree, பனை மட்டையினடிப்புறம். சீலைகங்குகங்காய்க்கிழிந்துபோயிற்று. The cloth is torn all in shreds. கங்குகரையில்லாதசனம். An innumerable multitude of people. கங்குகரையில்லாமற்பேசுகிறான். There is no end of his talking. கங்குகரையில்லாமை, neg. v. noun. Boundlessness, illimitableness. கங்குபிரித்தாட, inf. To play at prison-bars, having made the divisions. கங்குமட்டை, s. The bottom of a palmyra leaf stalk encireling the tree. கங்குவடலி, s. A young palmyra tree with the dried leaves still adhering to it strunk. 23)

krumai (p. 96) s. Blackness, darkness, blueness, cerulean hue, azure, கறுப்பு. 2. (p.) Poison, venom, நஞ்சு. 3. Greatness, excellence, eminence, value, பெருமை. 4. Strength, வலி. From this word is formed a symbolic verb கரியது, it is black. கரியது, appel. noun. A thing that is black. கரியபோளம், s. A foreign drug, aloe, ஒர்மருந்து. Aloe spicata, L. கரியமணி, s. A string of small black beads. கரியமால், s. Vishnu, விட்டுணு. (p.) 2. A kind of arsenic in its natural state, காய்ச்சற்பாஷாணம். கரியவன், s. A black or dark man, கறுப்பன். 2. (p.) Indra, இந்திரன். 3. The planet Saturn, சனி. 4. Vishnu, விட்டு ணு. 5. Yama, யமன். 6. Siva, சிவன். 7. God, Deity, கடவுள். 8. A notorious robber, the head of a gang, திருடன். கன்னங்கரிய, adj. Very black. கருங்கடல், s. Black sea. கருங்கடல்வண்ணன், s. Vishnu, விட்டுணு. 2. Iyanar, ஐயனார், (p.) கருங்கண்ணி, s. The name of a fish, ஓர்மீன். கருங்கல், s. A Granite or other black stone. கருங்கழல், s. A superior kind of ankle rings worn by warriors, வீரக்கழல். கருங்கற்றலை, s. A fish, ஓர்மீன். கருங்காக்கணம், s. A creeper-as காக்கணம், Clitoria ternatea. கருங்காக்கை, s. A black crow. கருங்காய், s. Dark betel nuts not yet turned red. 2. Grain almost ripe. கருங்காலி, s. Ebony, ஓர்மரம், Acacia sundra. கருங்காலித்தைலம், s. Ebony oil, used for syphilitic diseases. செங்கருங்காலி, s. A riddish ebony. கருங்கிரந்தி, s. A species of disease in children with black eruptions. கருங்கிளி, s. A dark species of parrot. கருங்குங்குலியம், s. A dark kind of resin used medicinally, ஓர்வகைக்குங்கு லியம். கருங்குட்டம், s. The dark leprosy, ஓர்குட்டநோய். கருங்குதிரையாளி, s. The god Bhairava, வயிரவன். கருங்குந்தம், s. A discase of the eye, கண்ணோயிலொன்று. கருங்குயில், s. The common கு யில், bird which is black. கருங்குரங்கு, s. A black monkey, கரியவானரம். கருங்குவளை, s. The blue waterlily, நீலோற்பலம். கருங்குளவி, s. A dark species of hornet. கருங்குறுவை, s. A dark kind of rice, ஓர்நெல். கருங்கேசம், s. Brass, வெண்கலம். 2. Black hair, கருமயிர். கருங்கை, s. Very hard, labor-as of smiths, &c., அரியவேலை. (சிலப்பதி. and திவா.) (p.) கருங்கொடி, s. A kind of running plant that yields berries. கருங்கொட்டி, s. A species of கொட்டி plant. கருங்கொண்டல், s. The southeast wind. கருங்கொல், s. Iron, இரும்பு. கருங்கொல்லர், s. Blacksmiths, கருமார். கருங்கொள், s. A dark kind of gram, Dolichos uniflorus. கருங்கோழி, s. A fowl with a black skin. கருங்கோள், s. Ragu the ascending node, இராகு. கருஞ்சாதி, s. Low caste people, as distinguished by their ferocity and darkness of color, கீழ்மக்கள். கருஞ்சாயவேர், s. A kind of root for dyeing. கருஞ்சாரை, s. A kind of snake. கருஞ்தாளை, s. A dark inferior kind of சாளைமீன், a fish. கருஞ்சிலை, s. A black stone, கருங் கல். கருஞ்சீரகம், s. Black cumin, used medicinally, Nigella sativa, L. கருஞ்சுக்கான், s. A stone, ஓர்கல். கருஞ்சுரை, s. A creeping plant, ஓர்படர்கொடி. கருஞ்சூரை, s. A species of சூ ரை, shrub. கருஞ்செம்பை, s. A plant, ஓர் செடி, Sesbania &ae;gyptiaca. கருநந்து, s. A snail, ஓர்நத்தை. கருநாகம், s. Ragu the ascending node regarded as a planet, இராகு. 2. Lead, காரீயம். 3. A dark-colored serpent, கிஷ்ணசர்ப்பம். கருநாக்கு, s. A tongue with dark spots its surface; the words of which are thought ominous, கறுத்தநாக்கு. கருநாரை, s. A kind of crane, ஓர் நாரை. கருநார், s. Black palmyra fibre, பனையின்கறுத்தநார். கருநார்ப்பெட்டி, s. A basket made of good black fibre. கருநார்மட்்டை, s. Black stems of palmyra leaved. கருநாள், s. An inauspicious day, கெட்டநாள். கருநிமிளை, s. Black antimony. See நிமிளை. கருநிலம், s. Sterile land in mountainous, marshy or jungly districts, பயன் படாநிலம். கருநெய்தல், s. The dark நெய்தல்,, a water-plant. கருநெல்லி, s. A tree, ஓர்நெல்லி மரம். கருநெறி, s. Fire, தீ. (p.) கருநொச்சி, s. A plant, dark leaf ever green, planted in gardens by the side of walks, ஓர்நொச்சிச்செடி, Gendarussa vulgaris. கருநோய், s. [prov.] A kind of mange in cattle, மாட்டுக்குவருமோர்நோய். கருந்தகரை, s. A variety of தகரை plant, Cassia toza. கருந்தனம், s. Gold, wealth, treasure, மிகுசெல்வம். கருந்தனங்கைத்தலத்தவுய்த்து. Carrying the wealth which one has-- கருந்தாது, s. Iron, இரும்பு. கருந்தாரை, s. A black streak in an ox. கருந்திடர், s. Rising ground, hillock, hill, பெரியமேடு. கருந்தினை, s. Dark millet, ஓர்வ கைத்தினை. கருந்துகில், s. Black cloth. கருந்துகிலோன், s. Balabhadra --as Vishnu in his eighth incarnation, பலபத்திரன். (p.) கருந்துவரை, s. A plant, ஓர்துவ ரை, Hedysarum biflor. 2. A tree, ஓர் மரம், Delbergia latifolia. கருந்துளசி, s. Dark tulasy, கறுப் புத்துளசி, Ocimum sanctum. கருந்தோழி, s. The indigo plant, அவுரி, indigofera tinctozia. கருமகள்--கரும்பிள்ளை, s. Crow, காக்கை. (p.) கருமட்டி, s. The large edible oyster, ஓர்மட்டி. கருமணி, s. The dark circle in the pupil of the eye, the retina. கருமயிர், s. A bear, கரடி. (p.) கருமலை, s. A mountain containing iron. கருமா, s. A hog, பன்றி. 2. Elephant, யானை. (p.) கருமான், s. A hog, பன்றி. (p.) கருமுகில்--கருமேகம், s. Black or raining clouds, நீருண்டமேகம். கருமுகில்வண்ணம், s. A prepared arsenic, தீமுறுகற்பாஷாணம். கருமுகிற்சிலை, s. The load stone, காகச்சிலை. கருமுகிற்பாஷாணம்--கார்முகிற் பாஷாணம், s. A kind of arsenic. கருமுதல், s. A kind of fish, ஓர் மீன். கருமுரடன், s. An obstinate person, மிகுமுரடன். கருமுரல், s. A kind of blackish sea-fish. கரும்பருந்து, s. A dark colored hawk, கறுப்புப்பருந்து. கரும்பனையன், s. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. கரும்பாம்பு, s. Ragu the ascending node regarded as a planet, இராகு. கரும்பித்தம், s. Black bile, ஓர்பித் தம். 2. Madness, derangement, &c., பைத்தியம். கரும்பிறை, s. Black limestone, marble, கருஞ்சுக்கான். கரும்புசம்--கரும்புள், s. A black beetle, Apis violacea. கரும்புளிக்க, inf. [a corruption of களிம்புபற்ற.] To become spoiled--as acid food kept in a brass vessel, களிம்படிக்க. 2. To taste--as food thus spoiled, to taste like copperas, கெட்டுப்போக. கரும்புள்ளிக்கல், s. A kind of stone containing metal, கானகக்கல். கரும்புறம், s. A palmyra tree, பனை. (பிங்.) (p.) கரும்புறா, s. A kind of dove, turtle dove. கரும்பேன், s. [prov.] Black spots in cloth caused by damp, சீலையினூறல். கரும்பேன்பிடிக்க, inf. To form as black spots in new cloth by moisture. கரும்பொன், s. Iron, இரும்பு. (p.) கருவண்டு, s. A black beetle used in medicine, கறுத்தவண்டு. கருவரி, s. Dark, darkness, இருள். (p.) கருவழலை, s. A kind of snake. See வழலை. கருவளைச்சுக்கான், s. Black limestone, கருஞ்சுக்கான். கருவாலி, s. [vul.] A tree, ஓர்மரம். 2. A bird, ஓர்புள். கருவாழை, s. A dark red plantain, ஓர்வாழை. கருவிழி, s. The apple of the eye, கண்மணி. கருவிளா, s. A tree, ஓர்மரம், &AE;gle marmeclos. கருவூமத்்தை--கரூமத்்தை, s. A species of the ஊமத்்தை plant, the thornapple, or Datura fastuosa, L., sometimes smoked for asthma. கருவேம்பு, s. A tree with a fragrant leaf used to give flavor to curries, ஓர்மரம், Bergera konigii. கருவேப்பிலை, s. The leaf of கரு வேம்பு. கருவேல், s. A kind of tree, Acacia arabica. (Mat. Ind.) See வேல். கருவேலம்பட்டை, s. The bark of the கருவேல், a valuable drug used as a tonic. கருவேலம்பிசின், s. A gum sometimes substituted for gum arabic. கருவௌவால், s. A kind of fish. 159)

klkku (p. 96) கிறேன், கலக்கினேன், வேன், கலக்க, v. a. To stir, mix, mix up liquids (not generally by shaking), agitate, perturb, ruffle, stir, shake, mix, &c., so as to make the liquid or matter all alike or equal in consistence, to puddle, குழப்ப, 2. To disconcert, discompose, disturb, disquiet, confuse, confound, perplex, embarrass, embroil, cause disturbance, tumultuate, கலங்கச் செய்ய. 3. To frighten, intimidate, distress, grieve, depress, abash, agitate, dismay, dishearten, dispirit, daunt, அஞ்சுவிக்க. 4. To bewilder, distract, திகைக்கச்செய்ய. குளத்தைக்கலக்கிப்பருந்துக்கிரைகொடுக்கவோ..... Why stir up tank, and give its fish to the hawks? i.e. why take pains to ruin a poor man for the sake of enriching others, or why labor and not liik after the profit. கலக்கிக்குடிக்க, inf. To mix and drink; i. e. stir up the sediment, wash off what adheres to the cup, &c.--as medicines. கலக்கிக்குடிக்கிறபதத்திளநீர். Cocoanut of an age proper to mix the kernel and drink it. கலக்கிவிட, inf. To beat one in dispute, to confute. 2. To threaten, intimidate. 3. To stir up, agitate--as water. 4. To cause a disturbance, uproar, tumult, &c. வயிற்றைக்கலக்க, inf. To feel uncomfortable in the bowels, inclined to go to stool. பேச்சிலேகலக்க, inf. To confound, perplex, puzzle one in controversy. 202)

kuṭumi (p. 117) s. Men's hair, ஆண்மயிர். 2. A man's single lock of hair, tied in a knot and never shaven off, சிகை. 3. The crown of the head, உச்சி. 4. The summit of a mountain, மலையுச்சி. 5. Victory, success, வெற்றி. 6. [prov.] The corner pin of a door fitted into a hole or cavity in the sill, thereby serving the purpose of a hinge, கதவின்குடுமி. 7. The handle of a plough, மேழிக்குடுமி. 8. vul. A snake-catcher, and dealer in antidotes for the bite of snakes, பாம்புபிடிப்பவன். குடுமிமுடிய, inf. To tie the hair in a knot. குடுமிவாங்க, inf. To shave off one's hair-lock; i. e. to divest one of office, power, &c. உச்சிக்குடுமி, s. A lock or tuft on the crown of the head. முன்குடுமி, s. A lock nearer the forehead. பின்குடுமி, s. A lock on the hinder part of the head. கன்னக்குடுமி, s. [prov.] Side lock of hair. குடுமிக்கதவு, s. A door or shutter that turns with a pin at the upper and lower corners. குடுமிதட்டுதல், v. noun. Beating the tuft of hair--as a preliminary of quarrelling, contending, &c. 2. [prov.] Striking off the top of a measure of grain, தானிய அளவிற்றலைவழித்தல். கீழ்க்குடுமி, s. The lower pin of a door. மேற்குடுமி, s. The upper pin of a door. குடுமிப்பருந்து--குடுமியன், s. [prov.] The crested kite, ஓர்வகைப்பருந்து. 10) *

koṇṭai (p. 146) s. Hair tied behind or on one side, மயிர்முடி. (See பால்.) 2. The corner pin of a door for a hinge. (See குடுமி.) 3. The crest of some birds, பறவைச்சூட்டு. 4. A knob, a round top--as the head of a nail, style, &c., ஆணிமுதலியவற்றின்தலை. --Note. அம்மைக்கொண்டை, அள்ளுகொண்டை, உ ச்சிக்கொண்டை, ஒழுகுகொண்டை, கன்னக்கொண் டை, கீல்க்கொண்டை, சுருட்கொண்டை, சொருகு கொண்டை, are different kinds of tufts of hair tied on the head. உன்கொண்டைகொலைய. Mayest thou be deprived of thy husband. A curse. கொண்டைகட்ட--கொண்டைமுடிக்ககொண்டைபோட, inf. To tie the hair knot. கொண்டைக்காரன், s. One who wears a knot of hair, மயிர்முடியுள்ளோன். 2. [local.] An honorable person--as distinguished by a knot for hair, மேன் டையுடையவன். 3. [in cant.] A proud person, செருக்கன். கொண்டைகட்டி, s. One of a class of வேளாளர். கொண்டைகுலைக்க--கொண்டையவிழ் க்க, inf. To untie or loose the hair knot. கொண்டைக்கரிச்சான், s. A species of the கரிச்சான் bird. கொண்டைக்கிளாறு--கொண்டைச்சி, s. [prov.] A crested kind of bird--as கொண்டலாத்தி. கொண்டைக்குச்சு--கொண்டையூசி, s. A hair-pin. See குச்சு. கொண்டைச்சுத்தியல், s. [prov. கொண் டைச்சுத்தி.] A goldsmith's or brazier's hammer, round-faced, ஓர்கருவி. கொண்டைதிருகி, s. The hole in the sill into which the corner pin of a door is fitted. கொண்டைத்துலா, s. A crest-like projection at the end of a well-sweep to keep the rope, &c., from slipping off. கொண்டைமுசு, s. [vul. கொண்டைமு சுறு.] A kind of monkey, ஓர்குரங்கு. கொண்டையன், s. [prov.] A crested species of kite, ஓர்பருந்து. கொண்டையாணி, s. A nail with a head. கொண்டைலாத்தி, s. As கொண்ட லாத்தி. 55)

cūttiram (p. 200) s. Machine, engine, any piece of mechanism; mechanism of the body or otherwise; the spring in a machine; that which gives impulse, momentum, effect, &c.--as the helm of the ship, the lock of a gun, &c., இயந்திரம். 2. Ingenious contrivance, puzzle, சூட்சவேலை. 3. Stratagem, artifice, artful trick, உபாயம். 4. Point, gist, hinge, substance of a thing, அரும்பொருளடக்கம். 5. A secret, a mystery, இரகசியம். 6. Rule, canon, definition, precept, axiom, formula. இலக்கணசூத்திரம். 7. W. p. 94. SOOTRA. Guide, clue, directory, key, index, குறிப்பு. 8. Proposition, doctrine, predicated dogma, கொள்கைச்சூத்திரம். 9. Thread, yarn, twine, line, cord, பஞ்சிநூல். --Note. Rules in Garmmar or other works are of six kinds: 1. பிண்டச்சூத்திரம், the opening of a subject by giving an abstract of the work. 2. தொகைச்சூத்திரம், a synopsis, the divisions in brief, their number, &c., a general rule. 3. வகைச்சூத்திரம், an analysis with general divisions; particular rules. 4. குறிச்சூத்திரம், definitions, &c., demonstrative rules. 5. செய்கைச்சூத்திரம், directory, as in grammar, for permutation, elision, &c., connective rules. 6. புறனடைச்சூத்திரம், supplementary rules to obviate objections; give reasons, explanations, &c., respective rules. Thess are sometimes reduced to two, குறிச்சூத்திரம் and செய்கைச்சூத்திரம். சாத்திரத்தைச்சுட்டுச் சதுமறையைப் பொய்யாக்கி சூத்திரத்தைக்கண்டுசுகம்பெறுவதெக்காலம். When shall the shastras be burnt, the four Vedas proved false, and I through a knowledge of the mystery, be made happy? சூத்திரக்காரன், s. An ingenious or curious artist, an engineer, சூட்சவேலைக்காரன். 2. A man of fine parts, of quick perception, ready wit, &c., சூட்சபுத்தியுள்ளவன். 3. A man of good tact, management, economy, கெட்டிக்காரன். சூத்திரக்கயிறு, s. The concealed strings of a puppet. 2. The strings of a purse, a bag, &c. (Compare சூட்சக்க யிறு.) 3. Any thing that puts a machine in motion. 4. The unseen line or spring of creature action, as moved by the divine hand in every event of life, கடவுளது சூட்சம். சூத்திரதாரி, s. The man who manages the springs, strings. &c., of a puppet, பதிமையாட்டி. 2. God--as moving all things, கடவுள். (p.) சூத்திரநிலை, s. The arrangement of rules in grammar, or other scientific or literary works; being of four kinds: 1. ஆற்றொழுக்கு, rules following each other in a regular order. (See ஆறு.) 2. சிங்க நோக்கு, rules having reference to those preceding and following. (See சிங்கம்.) 3. தவளைப்பாய்த்து, a rule referring to the next but one preceding or succeeding. (See தவளை.) 4. பருந்தின்வீழ்வு, a rule referring to several other rules distant from each other. See பருந்து. சூத்திரப்பா, s. [com. நூற்பா.] A simple, easy kind of metre, a species of அகவல். being of a didactic or prosaic metre, adapted to treatises of instruction. The நன்னூல், திவாகரம், பிங்கலந்தை and other works are written in this style. சூத்திரப்பதிமை--சூத்திரப்பாவை--சூத் திரப்பிரதிமை, s. A puppet moved by springs, strings, &c. 2. Creatures--human especially--as influenced by the Supreme Being in all their actions. சூத்திரப்பதிமையாட்டுகிறவன், appel. n. A puppet player. 2. (fig.) A subordinate who having gained the mind of his superior directs it at his own pleasure. சூத்திரப்புறனடை, s. Note appended to a rule, &c., ina literary or scientific work. சூத்திரப்பெட்டி, s. A box whose lock is a puzzle. சூத்திரமாட்ட, inf. To put the machine in operation. (c.) சூத்திரமாயிருக்க, inf. To be in the form of a rule, a text, a mystery or contrivance. சூத்திரமானகனவு, s. Ingenious theft, artful fraud. சூத்திரர், s. Artificers, mechanics, engineers, architects, carpenters, &c., தச்சர் முதலானோர். 2. See சூத்திரன். சூத்திரம்வைக்க, inf. To contrive plans. சூத்திரவேலை, s. An ingenious piece of mechanism. See சூட்சமானவேலை. சூத்திரவிருத்தி, s. An explanation of a part of the தொல்காப்பியம். சூத்திரி, s. A mechanist. (p.) 20)

cem (p. 204) adj. Red, straight, beautiful, &c., See செம்மை. செம்பசலை--செம்பசளை, s. A plant. See பசலை. செம்பஞ்சி--செம்பஞ்சு, s. Red cotton. See பஞ்சி. செம்பஞ்சூட்ட, inf. To coat the soles of a lady's feet with red cotton. (p.) செம்படாம், s. Red cloth, red vestments; [ex படாம்.] செம்படிகம், s. Red crystal. (M. Dic.) செம்படை, s. [prov.] Reddishness of hair, &c. (used in jaffna.) செம்பட்டை, s. As செம்படை. (c.) செம்பட்டைத்தலை, s. A red head. செம்பட்டைமயிர்--செம்பட்டமயிர், s. Red or golden hair. செம்பட்டு, s. Red silk, சிவந்தபட்டு. செம்பண்ணை, s. Cock's comb, காவற் பண்ணை. செம்பரத்தை--செவ்வரத்தை, s. The shoe-flower shrub. [loc. சப்பாத்துச்செடி.] செம்பருத்தி, s. The cotton plant with red flowers. செம்பருந்து, s. The red kite with a white neck. (p.) செம்பலகை, s. Brick-stone, செங்கல். (p.) செம்பவளச்சம்பா, s. A kind of reddish rice. செம்பழம், s. [prov.] Fruit turning yellow or red as it ripens. See செங்காய். செம்பாகம், s. A moiety, half, an equal share, சரிபாகம். 2. The natural construction, unforced meaning of a passage, word, &c. 3. A natural, flowing and easy style in writing. See பாகம். காமத்திற்செம்பாகமன்று. In coition, unequal desire of the two. (குறள்.) செம்பாடு, s. [prov.] Red soil. (See செங்காடு.] 2. Any thing soiled or tinged with red earth, செம்மண்ணடைந்தது. செம்பாட்டுத்தரை--செம்பாட்டுமண், s. [prov.] As செம்மண். செம்பாதி, s. An exact half, சரிபாதி. செம்பாம்பு, s. Kéthu the descending node, as the red tail of the dragon, கேது. See செந்நாகம். செம்பரைமீன், s. A kind of fish. செம்பால், s. Blood, இரத்தம். (சது.) Compare சீம்பால். செம்பாளை, s. [prov.] A reddish kind of paddy, ஓர்நெல். செம்பிரால், s. [vul.] The name of a red fish, ஓர்மீன். செம்புளிச்சை, s. A kind of red Hibiscus canabinus. See புளிச்சை. செம்புறைக்கல், s. As செம்பூரான்கல். (R) செம்புலி, s. A tawny colored tiger. செம்புனல், s. Blood; (lit.) red fluid. (p.) செம்பூரான்--செம்பூரம், s. A species of red centiped, See பூரான். செம்பூரான்கல், s. [com. செம்புராங் கல்.] A kind of stone resembling the color of the centiped, laterite. செம்பொடி, s. Red sand or powder, செம்மணல். செம்பொன், s. Fine gold, பொன். 2. One of the kinds of gold, that of reddish color. See பசும்பொன். (p.) செம்பொன்மலை, s. Mount Meru. 2. (R.) A mountain producing copper, செம்புமலை. (p.) செம்மணல், s. Red sand. செம்மணி, s. A ruby, மாணிக்கம். 2. The name of different kinds of red stones--as பதுமராகம், செம்பு, குருவிந்தம், குருந்தக்கல், மாம்சகந்தி. 3. Red beads, சிவப்புமணி. 4. [prov.] One of the circles about the pupils of the eye. செம்மண், s. Red earth, red soil. (c.) செம்மந்தாரை, s. A tree, ஓர்பூமரம். செம்மயிற்கொன்றை--செம்மயிற்கொண் டை, s. A plant, ஓர்பூஞ்செடி. செம்முருங்கை, s. A red species of முருங்கை tree. See முருங்கை. செம்முள்ளி, s. A species of முள்ளி plant, Barleria prionitis, L. செம்மூக்கன், s. [prov.] A species of alligator, ஓர்முதலை. 2. A kind or rat, ஓரெலி. (M. Dic.) செம்மொழி, s. Right words, proper sentiments, good advice, &c. 2. [in philos.] Words in their natural order. செம்மொழிச்சிலேடை, s. [in log.] Ambiguity, a verse allowing two different constructions--as வேதனைக்கூற்றைத்தவிர்க் கும். It will remove many afflictions, or it will remove Brahma (birth) and Yama (death.) செம்மேனி, s. A copper colored body, சிவந்தமேனி. 6)

cēṉm (p. 209) s. Hawk, kite, பருந்து. (p.) 13)

pruntu (p. 299) s. [vul. பராந்து.] Hawk, kite, சேனம்.--There are different kinds, கரும் பருந்து or பறைப்பருந்து, குடுமிப்பருந்து, பெரும் பருந்து, செம்பருந்து, முகவெள்ளைப்பருந்து or நரை யன், (c.) பருந்தும்நிழலும்போலே. As closely as the hawk and its shadow. பருந்தின்வீழ்வு, v. noun. One of the four kinds of aspects in rules for literary works. See சூத்திரநிலை. 33)

prumai (p. 300) s. Thickness, largeness, bulkiness, greatness, magnitude, பெருமை. 2. Fatness, corpulence, grossness, பருப்பம். 3. Roughness, coarseness, பரும்படியானதன்மை. 4. [vul.] Seriousness, importance, gravity, கனம்.--Note. For the changes in combination, See அருமை. பரிது, appel. n. Any thing which is large, or bulky. பரிய, adj. Thick, large, great. (p.) பருங்கடி, s. A superficial bite, மேற்கடி. பருங்காரியம், s. [com. பெருங்காரியம்.] A great or serious matter. பருங்குடல், s. One of the intestines, the colon, மலவாகி. பருங்கை, s. One disposed to give liberally or by the handful, உதாரமுள்ளகை. 2. Opulence, riches on a large scale, பெருஞ்செல்வம். பருந்தலை, s. A large head, பெரியதலை. 2. A rash, daring, haughty person, மேட் டிமைக்காரன். 3. A respectable, masterly, dignified or opulent man, பெருமையிற்சிறந் தோன். பருந்தலைக்கறையான், s. Large headed white ants. பருந்தலைக்காரர், s. Persons of property, authority, respectability, dignity, &c. பருந்தலையெறும்பு, s. Large headed emmets. பருப்பொருள், s. That which is crude, unrefined, unfinished; imperfect, as a treatise, translation, discourse, &c., superficial knowledge, பரும்படியானபொருள். (p.) பருமட்டம்--பருமட்டு, s. [prov.] A rough calculation, பரும்படி. 2. Roughness, crudeness, as in the first process of carving, writing &c., செவ்வையின்மை. பருமட்டமடிக்க, inf. To chisel, hammer, &c., roughly, for the first time. பருமட்டமானவேலை, s. Coarse work. பருமுத்து, s. Large pearls. 2. (fig.) Castor seeds, pustules in the small pox, &c. பரும்படி, s. That which is coarse, homely, or rough, உரப்பு. 2. What is slight, or imperfect, செவ்வையின்மை. பரும்படியாகச்செய்தல். Working coarsely. 2. Doing a thing superficially. பரும்படியாகப்பார்த்தல். Examining slightly, superintending imperfectly. பரும்படியானவேலை. Coarse work. (c.) பரும்பிடி, s. A large handful. பருவலயம், s. A great circle, பெரியவட் டம். பருவுழவு, v. noun. [prov.] Furrows in ploughing too wide apart. பருவெட்டு, s. [in carpentry.] Hewing in the rough. 2. Rough work coarsely done, நேத்தியற்றவேலை. 3. [fig.] Sly means; scheming, artful management, சூட்சுமம். மாடுபருவெட்டிலேமேய்கிறது. The cow is cropping off the tops of the grass. பருவெழுத்து, s. Large letters, large print or writing, பெரியஅக்ஷரம். பருவேலை, s. Coarse or rough work. 2. Work imperfectly done. 6) *

pṟai (p. 303) s. Drum, tabor of various kinds as beaten for public proclamation, or on festive or mournful occasions, commonly by the Pariah caste வாச்சியம். 2. The Pariah caste, any thing mean, vile, ஓர்சாதி. 3. A corn measure of twenty-four சேர்க்கொத்து, a bushel. A parai, sometimes of thirty measures, ஓரளவு. Compare பரை. 4. A wooden measure, ஓரளவுகருவி. 5. Sound of a drum, பறையோசை. 6.Word, saying, declaration, statement, சொல். 7. [ex பற, fly. ] Wing. feather, plumage, இறகு.--There are several classes among Pariahs, namely, வள்ளுவப் பறை, தாதப்பறை, தங்கலான்பறை,துற்சாலிப்பறை, குழிப்பறை, தீப்பறை, முரசப்பறை, மொட்டப்பறை, அம்புப்பறை, வடுகப்பறை, ஆலியப்பறை, கோலியப் பறை, வழிப்பறை, வெட்டியார்ப்பறை, சங்குப்பறை. பறைக்கம்பு, s. A rod for striking off grain, in measuring, a strickle. பறைக்காளி--பறைக்காலி--பறைக்கால், s. [vul. பறக்காளி.] Muslin of fine cloth woven by Pariahs; also used for a coarse kind. பறைக்குடி, s. A Pariah family. பறைக்கோலம், s. Mean attire or appearance. பறைசாற்ற, inf. To publish govern ment orders by beat of drum. 2. [fig.] To blab out secrets, to tattle, வெளிப்படுத்த. பறைச்சேரி, s. A Pariah village. பறைதட்ட, inf. To beat a drum. 2. As பறைசாற்ற. 3. To strike off the பறை measure, தலைவழிக்க. பறைதட்டினாற்போல. As the beating of a drum; or as a measure of grain, stricken. (used for a distinct sound, or for exactness.) பறைத்துணி, s. [prov.] A coarse kind of cloth made by Pariahs. 2. A dirty cloth. பறைநாகம், s. The black hooded-snake, being the larger kind-oppos. to பாப்பார நாகம். பறைபோட--பறையறைய, inf. As பறைசாற்ற. பறைப்பருந்து, s. A brownish kind of kite or hawk. பறைப்பழக்கம், s. Pariah habits, practices &c. 2. Low, vile, degraded habits. பறைப்பாட்டு, s A song sung by a Pariah, any low song. 2. Low abuse, as offered by a Pariah, &c., திட்டு. பறைபாட்டுக்குஞ் [or பறைப்பேச்சுக்கும்.] சுரை ப்பூவிற்குமணமில்லை. The song or speech of a Pariah, and the flower of சுரை gourd are both destitute of fragrance. பறைப்புடையன், s. A kind of புடை யன் serpent. பறைப்பூச்சி, s. [prov.] A spider. பறைப்பேச்சு, s. Low, vulgar language, the ungrammatical dialect of Pariahs. பறைமுழக்கு, v. noun. The sounding of drums by Pariahs at the temples of the ferocious deities, and at cross roads, in case of sickness. பறைமுறை, s. Publishing by beat of drum. பறைமுறைசாற்ற--பறைமுறைபோட --பறைமுறையிட, inf. As பறைசாற்ற. பறைமேளம், s. The drum of Pariahs. பறையர், s. [pl.] The drummer caste. பறையவளவு, s. A Pariah compound. garden, &c. பறையவீடு, s. A Pariah house. பறையன், s. [fem. பறைச்சி, pl. பறை யர்.] A beater of a drum. 2. A low caste man. சாண்பறைக்குமுழத்தடி. A stick of an arm's length, for a Pariah of a span in height; i. e., the vulgar must be forced to work by flogging. பறையனும்பார்ப்பானும்போல. As unlike as a Pariah and a Brahman. பறையாமை, s. The black, fresh-water turtle, land-turtle, as வெள்ளாமை. பறையூர், s. A Pariah village. பறைவெட்டு v. noun. Striking off the பறை measure. பறைவேஷம், s. Mean attire, as பறைக் கோலம். 55)