iṟ (p. 56) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To die, become extinct, cease, to be terminated, ended, exterminated, சாவ. 2. To decay, rot, moulder, waste. perish, அழிய. 3. (p.) To become antiquated, disused, obsolete, to fall into desuetude, பழமையாக. 4. To go, pass, pass by, proceed, pass--as time, to elapse, செல்ல. 5. To exceed, surpass in number, measure, degree. &c., அதிகரிக்க. 6. To pass over the limit, to transgress, trespass, கடக்க. காடகமிறந்தோர்கே. After him who is gone into the desert. எளிதெனவில்லிறப்பான். He who goes to his neighbor's wife considering it a light matter. இறந்தகாலம், s. Past time, past tense, செல்காலம். இறந்ததுவிலக்கல், s. The omission or exclusion of what is gone out of use--one of the thirty-two உத்தி. (நன்னூல்.) இறந்துபட, inf. To die. (p.) இறந்தோர், s. The dead, departed spirits, the manes, மரித்தோர். இறந்தோர்சேர்வனம், s. A cemetery, the place where the dead are deposited, whether burnt or buried. எண்ணிறந்த, rel. part. Innumerable. அளவிறந்த, rel. part. Beyond measure, immense. இறப்பு, v. noun. Death, dying, extinction, மரிப்பு. 2. Mouldering, decay, waste, அழிகை. 3. (p.) Passage, passing, loss &c. of time, செல்லுகை. 4. Excess, prominence, superabundance, மிகுதி. 5. Transgression, trespass, wrong, offence, injury, misdemeanor, harm, evil, கடக்கை. 6. Being obsolete, disused, desuetude, கெடுகை. 7. (c.) The inside or under part of a sloping roof, the eaves, வீட்டிறப்பு. இறப்பினையென்றும். Though able to revenge the offence. (குறள். 72.) இறவு, v. noun. Death, dying, extinction, இறக்கை. 2. Decay, அழிவு. 3. Excess, மிகுதி. (p.) 13)

kiẕmai (p. 111) --கிழம் s. Oldness, senility, decrepitude, old age, கிழத்தனம். இந்தமாடுமிகுந்தகிழம். This is a very old ox. கிழக்கதை, s. Old stories. 2. The chattering of old people, கிழவர்வார்த்தை. கிழக்குதிரை, s. An old horse. கிழக்கோலம். The appearance or marks of age. கிழடு, s. [vul.] An old thing, commonly said of animals, trees, and contemptuously of a person, வயதுமுதிர்ந்தது. கிழடன், s. An old man; an old chap, in contempt. கிழட்டுப்பசு, s. An old cow. கிழத்தனம், s. Old age; manners or habits of old people. கிழப்பிணம், s. An old fellow, in contempt; a living carcass. கிழமாடு, s. An old ox or cow. கிழவன், s. (pl. கிழவர்.) An old man, an aged man, மூப்புடையோன். 2. The second of the twenty-seven lunar asterisms or nacshatras, or the day during which the moon is in the nacshatra, பரணி. குடுகுடுகிழவன், s. A very old man. கிழவி, s. An old woman, மூப்புடைய வள். கிழவிக்கிழங்கு, s. [prov.] The previous year's root (esculent, &c.), old and useless; from which others have sprung, பழையகிழங்கு. கிழவிமஞ்சள், s. [prov.] old turmeric root of the previous year, பழமையான மஞ்சள். வன்கிழம்--வலுகிழம், s. A very old person, animal or thing, in contempt. 40)

muntu (p. 357) கிறேன், முந்தினேன், வேன், முந்த, v. a. To take precedence, precede, to pass before, take the lead, go to the head, முற் பட. 2. To be prior in time, origin, dignity, rank; to anticipate, முன்னாக. 3. To meet, to come in front, எதிர்ப்பட. முந்திவந்தசெவியைப்பிந்திவந்தகொம்புமறைத்ததாம். The ears first produced are hidden by the horns which come afterwards. [prov.] உன்கைமுந்தவேண்டாம். let not your hand be first. முந்த, inf. [as an adv.] Previously, formerly, first. முந்தஇதைச்செய். Do this first. முந்தமுந்த. First and foremost, first of all. முந்தல், v. noun. Being first. 2. [sub.] A projection, promontory, முனை. முந்தல்பிந்தல். Behind, and before. முந்தி, v. part. [as adv.] First, as முந்த. முந்திநட--முந்திப்போ. Go before. முந்திக்கொள்ள, inf. To be forward, to go ahead, in a bad sense. முந்தின. Previous. முந்து, as adj. Old or first, பழமையான. (கந்தப்.) முந்துற, inf. To be first, to precede. முந்தூழ், s. Fate, destiny, original decree, பழவினை; [ex ஊழ்.] (p.) முந்தை, adj. First, original, பழைய. (சது.) முந்தைநாள், s. [improp. முந்தநாள், மு ந்தாநாள், vul. முந்தநாத்து.] Day-before-yesterday. முந்தையோர், s. [pl.] The ancients, முன்னோர். 38)