angki (p. 5) s. A clock, long garment, gown, surplice, நெடுஞ்சட்டை. (c.) 2. (p.) A person, one with a body, அங்கத்தையுடை யவன், ex அங்கம், 3. p. The third lunar asterism of the Hindus, கார்த்திகை. 4. The thirteenth lunar asterism, அத்தநரள். 5. Fire, அக்கினி. 6. The god of fire, அக்கினி தேவன். அங்கி வழிபாடுகளியற்றுவன், I perform all rites due to fire, (பாரதம்). அங்கிதாரணை, s. The principle of fire as operative in the body. அங்கிநாள், s. The third lunar asterism. 2. The thirteenth lunar asterism, the day on which the god of fire was born. 26)

aṭṭā (p. 7) inter. Exclamation of surprise or vexation, அதிசயக்குறிப்பு. அடடா அவன் எவ்வளவு இரசமாப்பாடுகிறான். O! how sweetly he sings. 57)

ācu (p. 36) s. Rapidity, quickness, swiftness, சீக்கிரம். Wils. p. 124. ASHU. 2. Extemporaneous poetry, &c., பாடுகவென்ற அள விற்பாடும்பாட்டு. 3. Subject given for an extemporaneous poem, சமிசை. ஆசுகவி, s. An extemporaneous poem made by request; the theme, the kind of verse and some of the rhetorical figures to be wrought into, being given--one of the four kinds of கவி, பா டென்ற அளவிற்பாடுங்கவி. 2. The poet who writes such a poem, ஆசுகவிபாடும்புலவன்.

ikl (p. 45) --இகலு, கிறேன், இகன்றேன், வேன், இகல, v. a. To hate, oppose, to be inimical to, பகைக்க. 2. To oppose in war, to fight, பொர. 3. To vie with, be rival to, compete with, எதிர்க்க. 4. To dispute, contend, வாக்குவாதஞ்செய்ய. Note.--The infinitive and some other parts of this verb are used as particles of comparison--as குலியமோடிகலியவங்கை, hands resembling vermilion. வரையிகலவளர்தோள். Shoulders grown so large as to vie with mountains. இரண்டுகுருவிகளிகலிப்பாடுகின்றன. Two birds are vieing with each other in song. 8)

iclu (p. 45) கிறேன், இசலினேன், வேன், இசல, v. n. To strive pertinaciously, speak obstinately, வாதாட. இன்பமாயிசலிக்கொண்டு பாடுகின்றன. They (the birds) sing sweetly emulating one another. இசலாட்டம், v. noun. Striving--as இகலாட்டம். (c.) 35)

eccu (p. 73) s. (Tel.) Much, excess, increase, உயர்வு. 2. A high key in music. See தக்கு. அவன்பாடுகிறதிலேயெச்சுமெத்த. He sings too high. 26)

kāyakam (p. 104) s. Singing amorous songs, பாடுகை. Wils. p. 288. GAYAKA. 2. (fig.) Delusion in love, imaginary belief of the presence of a lover, காமப்பிராந்தி. 3. Libidinous fascination, மோகமயக்கு. காயகம்பண்ண, inf. To allure, fascinate, excite libidinously. காயகர், s. Singers,பாடுவோர். Wils. p. 288. GAYAKA. 2. Fascinators, libidinous wheedlers, மயக்குவோர். 82)

kuyil (p. 124) s. Words; declamation, சொல். 2. The Koil or Indian cuckoo, a bird celebrated in Indian poetry for the sweetness of its notes, ஓர்பறவை. It is said to lay its eggs in a crow's nest, and leave them to be hatched and the young reared. There are two species; the black and the striped; [ex குயில், to utter.] (See கருங்குயில், புள்ளிக் குயில், or வரிக்குயில்.) 3. A tube, pipe, a hollow cylinder, துளையுடைப்பொருள். அவள்பாடுகிறதுகுயில்கூவுகிறதுபோலிருக்கிறது.... She sings as a cuckoo. குயில்கூவ, inf. To sing, to warble--as the குயில். 2. [prov.] To present a pleasing, thriving aspect--as growing corn. குயின்மொழி--குயில்மொழி, s. Soft, sweet speech, like the notes of a Koil bird. 2. (fig.) Licorice, அதிமதுரம். (M. Dic.) குயிலன், s. Indra--as having assumed the disguise of a Koil bird, during the flight from his paradise to Srekáli in Southern India, இந்திரன். 14)

cangkītam (p. 156) s. The art or science of music, இராகசாத்திரம். 2. A concert of music. vocal and instrumental, வாச்சியத்தோடு பாடுகை. W. p. 881. SANGEETA. 3. [in Christian usage.] A psalm, a hymn, சங்கீதப்பாட்டு. (c.) சங்கீதலோலன், s. One devoted to the pleasures of music, a votary of music; [ex லோலம், delight.] சங்கீதக்காரன், s. A singer. 2. (in Christian usage.) The psalmist. சங்கீதக்கியானம், s. A knowledge of music, skill in music. சங்கீதசாகித்தியம், s. Practice in music, the art of music. சங்கீதசுருதி, s. The pitch of a tune; also, the key note. சங்கீதம்பாட, inf. To sing according to art; to practise music. சங்கீதவாத்தியம்--சங்கீதமேளம், s. Music, vocal and instrumental. (c.) சங்கீதராமாயணம், s. Ramayana in odes and adapted to music. சங்கீதரத்னாகரம், s. A treatise on music. 20) *

cāppiṭu (p. 177) --சாப்படு, கிறேன், சாப்பிட் டேன், வேன், சாப்பிட, v. a. To eat, drink, to take food, medicine, betel, &c., உட்கொள்ள. 2. To make a meal, to board, உண்ண; [ex சப்பு, from Sa. Charva.] (c.) பால்சாப்பிட, inf. To take milk. சாப்பாடு, v. noun. Food, diet, victuals for the human species, போசனம். 2. A meal, ஒருவேளைப்போசனம். 3. Board, boarding, புறத்தியிற்சாப்பாடு. சாப்பாட்டுக்குப்பூச்சியம். Nothing to eat. சாப்பாட்டுராமன். A glutton, a gormandizer, (lit.) a gluttonous Rama. 2. A dull, stupid, inactive man, in contempt. சாப்பாடுகொடுக்க--சாப்பாடுபோட, inf. To give food, a meal or victuals. 2. To provide with food, to board. சாப்பாடுசெய்ய, inf. To give a pleasure-party to friends and acquaintances. சாப்பாட்டுக்கழைக்க--சாப்பாட்டுக்குச் சொல்ல, inf. To invite one to take food, as dinner, &c. தடிக்கம்புச்சாப்பாடு, s. [in burlesque.] Switching, flogging with a switch, a ratan, &c. See under தடி. 17)

tāngku (p. 232) கிறேன், தாங்கினேன், வேன், தாங்க, v. n. To bear up, to support, தாபரிக்க. 2. To endure, to sustain, சகிக்க. 3. To press heavily, அழுத்த. 4. To ward off, to avert, விலக்க. 5. To carry, சுமக்க. 6. To maintain, sustain by food, ஆதரிக்க. 7. To protect, to guard, காக்க. 8. To pole a boat, தோணி தள்ள. 9. To treat tenderly. with great kindness as a child or a friend, பராமரிக்க. 1. To solicit cringingly, கெஞ்ச. 11. To press against to strike, to graze a boil so as to cause pain, ஊன்ற. 12. To maintain, to have--as a disposition, சாதிக்க. 13. To tolerate. suffer permit, இடங்கொடுக்க. 14. To wear, to be invested with, தரிக்க. 15. To assist one in rising, in raising or carrying a burden, or climbing a tree, தூக்க. 16. To bear with a light hand, as when beating, ploughing, &c., கைதாங்க. 17. To halt in speaking or walking, நிறுத்த. (c.) இந்தப்போசனம்சீவனத்துக்குத்தாங்காது. This food will not support life. காற்றுக்குத்தாங்காது. It will not bear the wind. என்னாலேஅவ்வளவுகொடுக்கத்தாங்காது. I cannot afford to give so much. அவன்அடிதாங்குவான். He can endure blows. அவனுக்குச்சாப்பாடுகொடுத்துத்தாங்காது. No one can afford to feed him. காலைத்தாங்கித்தாங்கிவைக்கிறது. The animal limps in walking. அவனையேதாங்கிக்கொண்டுதிரிகிறான். He pleases him, to gain his own purpose. அவன்கையைத்தாங்கு. Ward off his hand, his blow, &c. மறுமொழிச்சொல்லித்தாங்காது. There is no end of answering such questions. [prov.] சரீரந்தாங்காது. The constitution will not hear it. தாங்கித்தாங்கிப்பேசுகிறான். He speaks haltingly. மாடுகால்தாங்கித்தாங்கிவைக்கிறது. The bullock hobbles (by pain in the hoof). தாங்கத்தாங்கத்தலையிலேற. To become the more arrogant, the more kindness is shown. 2. To be supercilious on account of humble applications. மலையைமலைதாங்கவேண்டும்மண்ணாங்கட்டிதாங்கு மா. One moutain supports another, can a clod of earth do it? விஞ்சையிற்றாங்கினன் சடையன் வெண்ணெய்யிற் தஞ்சமென்றோர்களைத்தாங்குந்தன்மைபோல். (Nalan) upheld, by charms (the mountain), as Sadaiyan of Truvennainallur supported those who came to him for refuge. (இராமா.) தாங்கமாட்டான். One unable to endure. தாங்குகோல், s. [prov.] A boat-men's pole, தோணிதாங்குகோல். தாங்கிக்கொண்டிருக்க, inf. To bear in mind, to brook. 2. To sustain sickness, adversity, &c. தாங்கிக்கொண்டுபோக, inf. To carry in the arms. 2. To receive and treat very civilly or politely. 3. To escort or conduct, as a lady by the arm. 4. To solicit very urgently. தாங்கிக்கொள்ள, inf. To bear. 2. To ward off, to screen, &c. 3. To maintain, to support. 4. To endure, சகிக்க. தாங்கித்தடுக்கிட, inf. To treat very tenderly; (lit.) to bear one up and spread a mat for him. (c.) தாங்கிவெட்ட, inf. To cut or hew lightly. கைதாங்கியடிக்க, inf. To beat or strike lightly. கைதாங்கியுழ, inf. To plough lightly. தாங்கல், v. noun. Bearing, supporting. சுமத்தல். 2. A grievance, விசனப்படுகை. 3. Displeasure, regret, umbrage, மனக் குறை. (c.) அவர்உன்மேலே மெத்தவுந்தாங்கலாயிருக்கிறார். He is much grieved with you. மனத்தாங்கல், v. noun. Want of cordiality. தாங்கல்வருத்துவிக்க, inf. To offend one. தாங்கி, appel. n. A support, prop, defence, ஆதாரம், as கைதாங்கி, சுமைதாங்கி, தீத் தாங்கி, மண்டாங்கி, which see. 2. A ferrule, பூண். 3. A golden ferrule put on the end of an elephant's tusk, கிம்புரி. 4. A fastening for an ornament, பணிப்பூட்டு. குடிதாங்கி. One who supports his family or others. தாங்கு, v. noun. [prov.] Bearing, supporting, as தாங்கல். 2. A support, as தாங்கி. 3. A staff of pike, ஈட்டிக்காம்பு. 16) *

pṭi (p. 291) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To read, to recite, வாசிக்க. (சது.) 2. To learn, to study; to repeat in order, to commit to memory, கற்க. 3. To chant, to sing--as verses, sacred books, dramatic writings, &c., பாட. [ex Sa. Put'ha, to recite or read.] 4. (vul.) To practise, to habituate one's self, to learn or practice an art, பழக (c.) படிக்கக்கள்ளம்பண்ணுதல். v. noun. Playing truant as a scholar. படிக்கும்பிள்ளை, s. A schoolboy, a student. படித்தவன், appel. n. [neg. படியாதவ ன். A learned person. படித்துக்காட்ட, inf. To quote a verse by singing it. 2. To show how a verse should be chanted. 3. To sing and expound. 4. To recite at an exhibition. படித்துக்கொள்ள, inf. To learn, to practise an art. 2. To become a scholar or a proficient. களவுபடித்துக்கொண்டான். He has learned to be unfaithful, or deceptive. படிப்பு, v. noun. Reading, recitation, வாசிப்பு. 2. Learning, study, repetition, instruction, inculcation, கல்வி. 3. Chanting, singing, பாடுகை. 4. [prov.] Scheme, subtlety, contrivance, தந்திரம். படிப்புக்காரர், s. [pl.] Lerned men. 2. [prov.] Persons who attend at a temple for the season to hear the Purana chanted. 3. Cunning, scheming, subtle persons. படிப்பனவு, v. noun. [prov.] Learning, study, படிப்பு. படிப்பனை, s. Learning, study, education, instruction, doctrine, போதனை. 2. Expertness, proficiency, competency, சமர்த்து. 3. [prov.] Craftiness, &c., as படிப்பு. படிப்பாளி, s. A person of learning and eruditin. (c.) படிப்போன், appel. n. A pupil, a scholar, மாணாக்கன். 71) *

pāṭu (p. 308) s. Occurrence, event, circumstance, உண்டாகுகை. 2. Affliction, suffering, hardship, toil, drudgery, வருத்தம். 3. Experience, endurance, feeling, bearing, அனுபவிக்கை. 5. Ruin, waste, loss, injury, damage, disaster, detriment, அழிவு. 6. Work, labor, means of support, &c.,வேலை. 7. Duty, obligation, accountability; a personal concern or affair, கடமை. 8. A capture, that which is caught or taken; a draught, of fishes, மீன்பிடிக்கை. 9. Nature, quality, attribute, property, disposition, temperament, குணம். 1. Greatness, eminence, superiority, பெருமை. 11. Place, location, situation, இடம். 12. Sign of the local ablative, ஏழாம்வேற்றுமையுருபு. 13. Side, பக்கம். 14. Sound, noise, tone, ஓசை. 15. [in astrology.] The seventh from the rising sign, உதயத்திற்கேழாமிடம். 16. [in astron.] The setting of a planet, the heliacal setting of a planet, அஸ்தமனம்; [ex படு, v.]--In some combinations it is doubled as பாட்டாளி, பாட் டிலே, &c. அதிலேபாடில்லை. No trouble or no loss. பாடுவந்தாற்றாங்கமாட்டேன். If damage come, I will not bear it. இதுஉடன்பாடுதான். This is your duty. பாடெம்மாத்திரம். How much waste? (by melting. &c.) அவரவர்பாட்டிலேபோங்கள். Let each one go to his work. ஒருபாடு. One side. தன்பாடாய். By his own exertions. இன்றைக்குமீன்பாடில்லை. To-day there is no fish. பாடாக, inf. To suffer injury; to perish, கெட. பாடாயடிக்க, inf. To beat severely. பாடாயழிய, inf. To be seriously damaged, to be ruined. பாடாய்முடிய, inf. To turn out disastrously. பாடாய்விழ, inf. To have a dangerous fall. 2. To sustain a heavy loss from a fall--as of a valuable tree, a field of grain, &c. பாடாவறுதி--பாடாவாரி, s. [prov.] A very heavy or severe blow, a loss; confinement to a couch from a severe injury, மிகுபாடு. பாடாவிதி, s. Troublesomeness, distress, disaster, கெடுவிதி; [ex விதி, fate.] (Beschi.) காரியம்பாடாவிதியாய்முடிந்தது. The thing ended unhappily. பாடுகாட்டிவிழ, inf. To lean or fall on one side, through weakness. பாடுகாயம்--பாடானகாயம், s. A mortal wound, as படுகாயம். பாடுசேதம், s. Loss, waste in measuring or melting metals, &c. பாடுபட, inf. To suffer, to endure hardship, pain, trouble. 2. To take pains, to labor hard, to try, to endeavor. பாடுபடவிதித்தாயோதெய்வமே. O, God! hast thou doomed me to suffer thus? பாடுபடுத்த, inf. [causative.] To afflict, to put to pain; to torture. 2. To set to hard labor, to keep one hard at work. பாடுபடுத்திக்கேட்க, inf. To question by torture. பாடுபட்டுத்தேட, inf. To get by labor. பாடுபட்டுப்பிழைக்க, inf. To live by hard labor. பாடுபட்டுப்பெற, inf. To bring forth with great suffering. 2. To attain an object with great labor. பாடுபட்டுழைக்க, inf. To earn by great industry, or pains. பாடுபறப்பு, v. noun. One's cares, anxieties, labor, hardship or drudgery. பாடுபாடாய்விழ, inf. To fall again and again, first on one side and then on the other. பாடுபார்க்க, inf. To attend to one's business, labor, or drudgery. பாடுவாசி, s. Allowance for the waste produced by rubbing or melting gold. அடிப்பாடு, s. Custom, path, &c. See in its place. ஆசைப்பாடு, s. Cupidity. உறுதிப்பாடு--பெரும்பாடு. See in their places. பாட்டாளி, s. A laborious man, neg. பாட்டாளியல்ல. 2. See பாட்டு. பாட்டாள், s. One capable of hard work. 2. [prov.] An idler, சோம்பன். 3. See பாட்டு. பாட்டிலேபோக, inf. [with possessive pron.] To attend to ones own business. See தன்பாடு. 2. [in astron.] To set, as the moon, or other heavenly body. பாட்டிலேவிழ, inf. To fall flat. பாட்டுக்காணி--பாட்டுத்தரை--பாட்டு நிலம், s. [prov.] Waste land; sterile, stony ground. Compare செம்பாடு. 13)

puẕu (p. 327) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To breed as worms, maggots, mites, &c., புழுச் செனிக்க. 2. To be eaten by worms, புழுத்துப் போக. 3. [fig. in combin.] To be superabundant, as fruits, &c., மிக. 4. [vul.] To abuse, துஷிக்க. (c.) அவனென்னைப்புழுத்தபாட்டப்பாடுகிறான்..... He abuses me shamefully. இந்தவருஷம்பலாக்காயாய்ப்புழுத்துப்போயிற்று. The jack fruit is abundant this year. இரண்டுபெண்டாட்டிக்காரன்புழுத்துச்செத்தான்.... The bigamist died eaten by worms. புழுக்குதல்--புழுக்கை--புழுத்தல்--பு ழுப்பு, v. noun. The generating of worms in ulcers, fruits, rotton pieces of wood, &c. 45)

vaṇṇam (p. 376) s. [also வர்ணம்--வர்னம்-வன்னம்.] A musical mode, a melody, இரா கம். 2. [in combin.] Way or manner; property, குணம். 3. Harmony, சந்தம். 4. All kinds of ointment, சாந்துப்பொது. 5. Color, நிறம். 6. Beauty, அழகு. 7. A good, happiness, நன்மை. 8. Variation of metre. 9. Form, figure, வடிவு. 1. [in math.] Co-efficient. W. p. 737. VARN'A. அவ்வண்ணமாய். In any wise. எவ்வண்ணமானாலும். In any wise. வண்ணக்களஞ்சியம், s. A certain poet. வண்ணக்குழலி, s. A beautiful woman with perfumed hair. (p.) வண்ணக்குழிப்பு--வண்ணக்குனிப்பு, s. A melofdious tune with a sprightly succession of short syllables. See குழிப்பு. வண்ணமகள், s. A lady's maid, a woman employed in dressing and adorning another. வண்ணத்துக்குக்கிண்ணம்பாடுகிறான்......He sings an unmelodious tune, i. e. he is contrary, [prov.] 7)