āṟu (p. 43) s. A river, natural current, brook, channel or passage through shallows, a canal, நதி. (c.) 2. (p.) Way, road, path, mode, manner, rule, method, order, custom, circumstance, வழி. In this sense, in verse, the று, is sometimes omitted. 3. Morality, virtue, good conduct, way in a moral sense, the good or right way, ஒழுக்கம. சுரருலகெய்துமாறளித்தான. He endowed him with the bliss of the gods, or literally, granted that he should attain to the world of the gods. யான்வந்தவாசென்றியம்புதி Go and tell that I am come--ஆ for ஆறு. என்றவாறு. A form added to explanations of grammatical rules, &c., implying such is the meaning. ஆறலைக்க, inf. To rob in the highway, infest the road, வழிப்பறிக்க. (p.) ஆறலை--ஆறலைப்பு, v. noun. Highway-robbery, street-robbery, வழிப்பறி க்கை. ஆறலைக்கள்வருமளியராயினார். Even the highway-robbers have proved friends. (நடை.) ஆறாடி, s. A lascivious, idle fellow, a vagabond, a pest. 2. One not to be relied on, a changeling, man without character. ஆறுகட்ட, inf. To construct a dam across a river, construct the banks of a river. ஆறுகாட்டி, s. A guide, pilot, வழிகாட்டி. ஆறை--ஆற்றூர், s. The name of a town in the Carnatic. (p.) ஆறைநகர்காவலன், s. The king of that town. ஆற்றங்கரை, s. The bank of a river, shore of a river. ஆற்றிடைக்குறை, s. Blank, or dried spots in a river, an inlet, ait, அரங் கம்; [ex இடை, intermediate, et குறை, wanting.] ஆற்றிடைப்பட, inf. To be in the way, வழியிலிருக்க. 2. To meet in the way, வழியெதிர்ப்பட. (p.) ஆற்றுக்காலாட்டியர், s. Agricultural women of low caste, உழத்தியர். (p.) ஆற்றுக்கால், s. A dike, channel for conveying water to the fields, ஆற்று வாய்க்கால். ஆற்றுச்சுழி, s. A whirlpool, vortex, ஆற்றுநீர்ச்சுழி. ஆற்றுச்செருப்படி, s. A small water-plant, ஓர்பூடு. ஆற்றுணா, s. Rice tied up for a journey, கட்டுச்சோறு. (p.) ஆற்றுத்தும்மட்டி, s. Colocynth, பேய்க்கொம்மட்டி, Citrullus colocynthis, L. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், s. The natural construction of a sentence. See பொருள்கோள். ஆற்றுநெட்டி, s. The நீர்ச்சுண்டி, a water-plant, Aeschynomene paludosa. ஆற்றுப்பச்சை, s. A curious, greenstone--one of the one-hundred-andtwenty kinds of minerals--as நாகப்பச்சை. ஆற்றுப்படுத்த, inf. To lead, direct or conduct a person into the right way, வழிப்படுத்த. 2. To give advice, to conduct into the path of virtue, நன் மார்க்கத்திலுட்படுத்த. (p.) ஆற்றுப்படை, v. noun. The act of conducting, directing, &c., either physically or morally. 2. A poem, the object of which is to conduct one to a superior. விறலியாற்றுப்படை, s. A songstress directing another to a benevolent man. பாணராற்றுப்படை, s. A singer directing another to a patron. கூத்தராற்றுப்படை, s. An actor on the stage directing another to a generous man. பொருநராற்றுப்படை, s. A buffoon directing another to a prince. ஆற்றுப்பாசி, s. A water-plant, ஓர்பூடு, Caulinia indica, L. ஆற்றுப்பித்தல்--ஆற்றோரம், s. Side or bank of a river. ஆற்றுப்பூவரசு, s. A tree, ஓர்மரம், Trewia nudiflora, L. ஆற்றுப்பெருக்கு, s. A swelling of a river. ஆற்றுமடை, s. The channel or bed of a river, ஆற்றுக்காலின்மடை. ஆற்றுமரி, s. A shrub, நீருமரி. ஆற்றுமல்லிகை, s. A species of the Arabian Jasmin, ஓர்மல்லிகை, Jasminum sambac. ஆற்றுமுகத்துவாரம், s. The mouth of a river. ஆற்றுமுள்ளி, s. A thorny plant growing by the river, ஓர்பூடு, Dilivaria ilicifolia. ஆற்றுமேலழகி, s. A plant, ஓர்பூடு, Celsia coromandeliana, L. ஆற்றுவாளை, s. A river-fish. See வாளை. ஆற்றெதிர்ப்பட, inf. To meet on the road. ஆற்றொழுக்கு, v. noun. The flowing of a river, stream, current, ஆற்றுநீரோ ட்டம். 2. Rules following each other in regular and natural order, (lit.) the flowing of a river--one of the four aspects of a grammatical rule. See சூத்திர நிலை. தீயாறுடையான், s. An immoral man. நல்லாறுடையான், s. A moral person, one whose conduct is agreeable to rule. சிற்றாறு, s. A rivulet, a brook. 66)

iṉ (p. 57) adj. Sweet, pleasant, agreeable, இனிமையான. இன்சொல், s. See இனியசொல். இன்சொல்லுவமை, s. [in rhetoric.] A comparison between two things, one of which, though excelling, bears a resemblance to the other, உவமையணியி லொன்று. இன்னலம், s. Delight, merit, virtue, இனியநலம். இன்னிசை, s. Melody, harmony, இன்பமானவோசை. 2. A tune, இராகம். 3. (fig.) A kind of lute with seven strings, ஏழுநரம்புள்ளவீணை. இன்னிசைகாரர், s. Players on the lute, musicians, பாணர். இன்னிசைச்சிந்தியல்வெண்பா, s. The three-lined இன்னிசைவெண்பா, of which the two first have four சீர், the last only three, சிந்தியல்வெண்பாவிரண்டனு ளொன்று. இன்னிசைவெண்பா, s. A species of verse in four lines, of which the first three have each four சீர், and the last line three. இன்னோசை, s. Euphony, இனி யவோசை. 52)

kṇṭiyr (p. 89) s. Lyrists, பாணர். (p.) 37)

klm (p. 96) s. A vessel, a hollow utensil --as a cup, plate, &c., பாத்திரம். 2. An eating vessel, commonly brass, உண்கலம். 3. An earthen ware, a vessel, மட்கலம். 4. A dry or liquid measure, ஓரளவு. (c.) 5. (p.) ornaments, jewels, ஆபரணம். 6. A boat, a vessel, கப்பல். 7. A guitar, யாழ். 8. The twenty-seventh or last lunar asterism. See இரேவதி. கலந்தருநர், s. Potters, goldsmiths, braziers. (p.) கலப்பற்று, s. [prov.] Calking for a vessel, படகினீக்கலடைப்பது. கலப்பற்றடிக்க--கலப்பற்றுப்பார் க்க, inf. To calk. கலப்பற்றுக்காரன், s. A calker. கலப்பற்றுத்தோணி, s. A calked dhoney, the seams of which are formed by the joining of the planks without lapping. கலமர், s. Guitar, players, the caste, பாணர். (p.) கலவர், s. Navigators, sailors, கப் பற்காரர். (p.) கடற்குட்டம்போழ்வர்கலவர். Navigators cleave the depth of the ocean. (காரிகை.) கலவடை, s. The mouth of a broken pot or a platted coil of straw used for resting water-vessels, &c., புரியணை. 2. A stone formed to fit the mouth of a mortar to keep the grain within, உர வணை. தொட்டிக்கலவடை, s. The foot of a laver. அருங்கலம், s. A valuable jewel. பழங்கலம், s. Used or old vessels, a row of old vessels. 212)

cippiyr (p. 184) s. Fancy-workers, fancypainters, engravers, &c., பாணரிலோர்வகுப் பு. (c.) 2. [Correctly சிற்பியர், which see.] Smiths, கம்மியர். 17)

cūtar (p. 200) s. (sing. சூதன்.) Bards, encomiasts, புகழ்வோர். 2. Charioteers, coachmen, தேர்ப்பாகர். 3. Singers, flute players, a caste, பாணர். W. p. 94. SOOTA. 4. The chief disciple of Vyasa, and the communicator of the eighteen Puranas which he received from him, வியாசர்மாணாக்கர். 5. [ex சூது.] Gamblers, players at draughts, சூதாடுபவர். (p.) சூதர்பானிருபன்சீர்கேட்டு. Being informed of the beauty of the king (நளன்) from the bards. (நைட.) 10)

tokai (p. 262) s. Assembly, collection, கூட் டம். 2. Sum, amount, total, தொகுதி. 3. Property, stock, money, பணஇருப்பு. 4. Summery, aggregate, epitome, compend, substance of a narrative, abstract of a subject; genus, as including species; general subjects combined, whether analytically or synthetically, சுருக்கம். 5. Assortment, இனமடைப்பு. 6. Article, item, particulars of an account, &c., எண்ணினுறுப்பு. (c.) 7. [in gram.] Omission of a particle in the combination of words, as தொட்டனைத்து, for தொட்டஅனைத்து, as far as day, தொகுத்தல் விகாரம். 8. Elliptical combination of words, as பொன்கொணர்ந்தான், for பொன்னைக்கொணர்ந் தான், he brought the gold. (See தொகைநிலை.) 9. The main division of a treaties, as distinguished from வகை or விரி, அறுவகைச் சூத்திரத்தொன்று. தொகைப்பிசகிப்போயிற்று. The calculation is erroneous. தொகைகட்ட, inf. To finish, to conclude, to bring to an end. 2. To deliver up, to make over, as money, &c., to make a final payment. 3. To sum up, to make a total, to make out the total, to cast up. தொகைகாட்ட, inf. To give a written account. 2. To state a particular number or sum. 3. To make a sum appear large, to magnify. 4. v. n. To appear large, as an amount. தொகைகூட்ட, inf. To add up. தொகைக்காரன், s. A man of considerable property, தனவான், (c.) தொகைச்சூத்திரம், s. One of the six kinds of rules for composition. See சூத்தி ரம். தொகைதைக்க, inf. To make out the grand total of an account. See தை, v. தொகைநிலை, s. A summary, contraction, ellipsis, &c., சுருங்கிநிற்கை. 2. [in gram.] The connection of a word with the பயனிலை by omitting a particle, வேற்று மையுருபுமுதலியதொக்குநிற்றல்.--It embrasces six varieties; 1. வேற்றுமைத்தொகை, the omission of the sign or from of the case, as பொன்கொடுத்தான், for பொன்னைக்கொடுத் தான். 2. வினைத்தொகை, a verb without the sign of the tense, combined with a noun, as கொல்புலி for கொன்றபுலி, கொல்கின்றபுலி, கொல்லும்புலி. 3. பண்புத்தொகை, omission of the adjective sign ஆகிய or ஆய in combining the qualifying epithet with the noun, as கருங்குவளை for கருமையாகியகுவளை, or two nouns in apposition, as ஆதிபக வன். 4. உவமைத்தொகை, the combination of two words with the omission of the sign of comparison, as பான்மொழி for பால் போலுமொழி. 5. உம்மைத்தொகை, omission of the particle உம், as கபிலபாணர் for கபிலனு ம்பாணனும்; also இராப்பகல் for இராவும், பகலும். --Note. In this combination. there is commonly no reduplication. 6. அன்மொ ழித்தொகை, a metonomy or omission of a word, commonly the name of a person, immediately after any of the five preceeding ellipses, as பொற்றொடி. for பொற் றொடியையுடையாள், the golden braceletdamsel. தொகைநிலைச்செய்யுள், s. A poem consisting of a fixed, even number of verses, ஓர்பிரபந்தம். தொகைநிலைத்தொடர்மொழி, s. As உவ மைத்தொகை. (R.) தொகைநிலையுருவகம், s. [in rheto.] A perfect metaphor, ஓரலங்காரம். தொகைபடுவது, appel. n. Contraction of words, as தொகப்படுவது. தொகைபார்க்க, inf. To sum of cast up the amount. (c.) தொகைபூட்ட, inf. [prov.] To balance accounts, to strike a balance, கணக்குச்சரிக் கட்ட. 2. As தொகைதைக்க. தொகைப்படுத்த--தொகையாக்க, inf. To make up an even number. 2. To make a large sum. 3. To sum up; to reduce to heads. தொகைப்பிசகு--தொகைமோசம், s. An error in a reckoning. 2. (fig.) A mistake, a blunder. தொகைப்பொருள், s. Recapitulation; peroration, விரித்தபொருளின்அடக்கம். தொகைமோசம், s. See தொகைபிசகு. தொகையகராதி, s. One of the four divisions of சதுரகராதி, which see. தொகையுருவகம், s. As பண்புத்தொ கை. (R.) தொகையுவமம், s. Contraction of metaphor. See உவமைத்தொகை. தொகையேற்ற, inf. To make a large sum, by the addition of many small items, commonly as a debt. 2. As தொ கைகூட்ட. (c.) தொகையேறுதல், v. noun. Swelling in a large sum by the addition of many items. 2. Forming a total, an amount. தொகைவகை, s. Head and divisions of a subject. தொகைவகைவிரி, s. Heads of a subject, its general divisions, and discussion, &c., தொகைவிரி, s. Head of subject and the discussion. 8)

pāṭṉmkṭū (p. 308) --பாடன்மகள், s. A female of the பாணர் caste. (சது.) 3) *

pāṭiṉi (p. 308) s. A female of the பாணர், or singing class; a songstress, பாடுவாள்; [ex பாடனம்.] 12)

pāṇar (p. 309) s. Lute players, lutists, the caste, பாடுவோர் [from Sa. Van'a, a lute.] 2. Panegyrists attending a prince, to pronounce his titles, and sing verses in his praise, புகழ்வோர்; [from Sa. Pan'a, praise.] 16)

pāṇ (p. 309) s. Singing, vocal music, as பண். 2. Toddy, கள். (சது.) பாண்செய்ய, inf. To sing. (p.) பாண்மகள், s. A singing woman of the பாணர் tribe, பாடினி. பாண்மகன், s. A singer of the பாணர் 25) *

matangkar (p. 341) s. Lutists--a class of musicians, பாணர். 2. The name of a Rishi, ஓர்முனி. (சது.) மதங்கஸ்திரி, s. As மதங்கி, 3. 55) *

yāẕ (p. 370) s. A musical instrument, the lute, வீணை. 2. The first lunar mansion, as அச்சு வினி. 3. The sixth lunar mansion, திருவா திரை. 4. Gemini in the Zodiac, மிதுனவிராசி. (சது.) யாழோர்கூட்டம், s. Marriage by mutual consent, synonymous with காந்தருவமணம். யாழ்த்திறம், s. Different lutes, peculiar to the different soils, as குறிஞ்சி, நெய்தல், மருதம், பாலை, முல்லை. யாழ்நரம்பு, s. The strings of musical instruments. யாழ்ப்பாணம், s. Jaffna. யாழ்ப்பாணநாயனார், s. A blind minstrel of the Chola country, who being favored by the Singalese king, obtained possession of Jaffoa, then uninhabited, and introduced there a colony of Tamil people. யாழ்ப்பாணர், s. The people of Jaffna. 2. Players on the lute, யாழ்வாசிப்போர். (p.) யாழ்வகை, s. The different species of lute. They are four. 1. பேரியாழ். 2. சகோ டயாழ். 3. மகரயாழ். 4. செங்கோட்டியாழ், which see. யு தேவம், which resembles the Greek Theos and Latin Deus. 2. A Yoke, commonly நுகம். 3. A couple, a pair. See உகம். W. p. 686. YUGA. யுகம், 4. The four Yugas, கிரேதாயுகம் or கிருதயுகம்; 2. திரேதாயுகம்; 3. துவாபரயுகம்; 4. கலியுகம். For particulars see the words. யுகதருமம், s. The actions and characteristics of a particular Yuga. 2. The conduct prescribed in the shastras for யாழ்வல்லோர், s. [pl.] Heavenly choristers, கந்தருவர். 2. Skillful players on the lute, வீணைவல்லோர். யாழ்வாசிக்க, inf. To play upon the lute. 108)

vairiyar (p. 403) s. [also வயிரியர்.] Singers, a class of people whose occupation is to sing chants and praise those who employ them, பாணர். 39) *