citti (p. 182) s. Success, accomplishment, prosperity, the attainment of the desired object, கைகூடுதல். (c.) 2. Supernatural powers obtained by abstract devotion, and exercised at will, தபோபலம். 3. Final emancipation from mortal existence and the attainment of eternal beatitude, மோட்சம். 4. The sixteenth of the astronomical yogas, ஓர்யோகம். 5. Firmness, durability, திடம்-as காயசித்தி, firmness of body. W. p. 925. SIDDHI. 6. The எட்டி tree. 7. Soap, சவ க்காரம். (p.)--Note. As the last member of a compound word, it implies success obtained--as காயசித்தி, மந்திரசித்தி, &c. சித்திகணபதி--சித்திவிநாயகன், s. Ganesa the god who removes obstacles or gives success. 2. A manifestation of this god. சித்திநெறி, s. The way to bliss. 2. The way to success. (பஞ்சதந்.) சித்திபெற--சித்தியடைய, inf. To succeed. 2. To succeed in magic, medicine or some art. 3. (p.) To obtain bliss. சித்திபெற்றவன்--சித்தியுள்ளவன், s. One who has succeeded in magic, medicine, business, &c. சித்திமுத்தி, s. The happiness of success. (Colloq.) சித்தியாக, inf. To prove successful as magic, incantations, medicines, undertakings, &c., பயன்பட. அட்டசித்தி--அட்டமாசித்தி, s. The eight superhuman powers ascribed to Siva, and which, it is supposed, may be acquired by extraordinary austerities attended with magical rites. They are. 1. அணிமா, the power of reducing one's self or any thing else to the size of an atom. 2. மகிமா, the power of increasing one's bulk without limit. 3. இலகிமா, the power of rendering one's self or other things light, overcoming gravitation. 4. கரிமா, the faculty of increasing weight, solidity, &c., also written கிரிமா. 5. பிராத்தி, the power of attaining every thing desired, as to touch the moon with the finger, &c. 6. பிராகாமியம், the power to overcome natural obstacles and go any where. 7. ஈசத்துவம் or ஈசிதை, Supreme dominion over animate or inanimate nature. 8. வசித்துவம், or விசி தை, the power of enchanting, changing the course of nature or assuming any form.--Note. In Wilson's Dictionary, instead of கரிமா, is given, காமாவசா யிதை, the accomplishment of every promise or engagement. See also Ellis. p. 18. சிவஞானசித்தி, s. [commonly called சித்தியார்.] See சித்தியார். வாக்குச்சித்தி, s. Successful pleading, &c. 2. Supernatural gifts as attained by Munis to give their word effect. 3. Influence attending or supposed to attend the words of some persons. (c.) காரியசித்தி, s. Effect or the result of a thing. 2. Success of a thing. (c.) மந்திரசித்தி, s. Success in magical incantations. 75)

tacam (p. 221) s. Ten, பத்து. W. p. 42. DASAN. தசகண்டசித்து, s. Rama, இராமன். தசகண்டன்--தசக்கிரீவன், s. Ravana the ten-heated, இராவணன். தசரற்பனை--தசமொழி, s. (Christian use in poetry.) The decalogue. தசதானம், s. Gifts to brahmans, made in the last extremity, as a passport to the other world; or by princes, and other great men, daily; by some also when a daughter is given in marriage, பத்துத்தானம். They are: 1. பசு, cow. 2. பூமி. land. 3. எள், sesamum. 4. பொன், gold. 5. நெய். ghee. 6. வஸ்திரம், cloth. 7. வெல்லம், coarse sugar, or jaggery. 8. நெல், paddy. 9. வெள்ளி, silver. 1. உப்பு. salt. தசதிக்கு--தசதிசை, s. The ten points or regions of the world. தசநாடி, s. The ten nerves or arteries of the system. See நாடி. தசப்பிராதுற்பவம், s. prov. more properly. தசபிராதுர்ப்பாவம்.] A poem in the ஆசிரியவிருத்தம் verse, celebrating the ten incarnations of Vishnu, உற்பவமாலை. தசப்பொருத்தம்--கலியாணப்பொருத் தம்--மணப்பொருத்தம். s. [in astrol.] Ten points in which there should be agreement in the horoscope of the bride and bridegroom. 1. நாள், in the lunar asterism or lunar day of birth. 2. கணம், in the three-fold division of the lunar asterisms, தேவர், இராட்சதர், and மனிதர், nine being ascribed to each, and a preference given where both are not in the same division. 3. மாகேந்திரம், in the rising sign, and the fourth, seventh or tenth. (See கேந்தி ரம்.) 4. திரிதீர்க்கம், in the asterism at the birth of the bridegroom which should be above that of the bride. 5. யோனி, in genital characteristics, ascribed to the lunar constellations. 6. இராசி, in the zodiacal signs, in which after the sixth of the bridegroom, his should be above the bride's. 7. அதிபதி, in the rulers of the signs which are the seven planets. 8. வசியம், in the respective zodiacal signs one with another. 9. வேதம், தாலிப்பொருத்தம் or மங்கிலியக்கயிறு, in the astrological circles, in no one of which should both be found. 1. இரச்சு, in lines drawn across the circles in any one of which, both persons should not be found. தசப்பொருத்தம்--செய்யுட்பொருத்தம், s. See செய்யுள். தசமம், s. [prop. தசமஸ்கந்தம்.] The tenth book of Bhagavata. தசமபாகம், s. The tenth part. (Colloq.) தசமி, s. The tenth phase of the moon, in the increase or decrease, பத்தாந் திதி. W. p. 42. DASAMIN. தசமுகன், s. Ravana as the ten-faced. இராவணன். தசமூலம், s. A tonic medicament prepared from the roots of ten plants, ஒர்மருந்து. See மூலம். தசரதன், s. The name of an ancient king of Oude, the father of Rama, whose car bore him to any of the ten points, இராமன்பிதா; (ex தசம் et ரதம்.] தசவாயு, s. The ten vital airs supposed to be in the human body. தசாங்கம், s. The ten constituents of a kingdom. 2. The ten parts of a panegyric poem; [ex அங்கம்.] --Note. The constituents of a kingdom are: 1. மலை, mountain. 2. ஆறு, rivers. 3. நாடு, agricultural districts. 4. ஊர், towns 5. மாலை, garlands. 6. பரி, horse. 7. கரி, elephants. 8. முரசு, drums. 9. கொடி, flags or banners. 1. செங்கோல், scepter. தசாங்கத்தயல், s. A poem as தசாங் கப்பத்து. in ஆசிரியவிருத்தம் verse. தசாங்கப்பத்து, s. A poem in நேரி சைவெண்பா verse, celebrating the ten appendages of royalty, ஓர்பிரபந்தம். தசாமிசம்-தசாம்ஸம், s. Decimal fractions; [ex அமிசம்.] தசாவஸ்தை, s. Ten pains, symptoms of death. (See அவஸ்தை.) 2. [in lore poetry.] Ten kinds of விரகாவஸ்தை, which see. தசாவதாரம், s. The ten incarnations of Vishnu. See திருமாலவதாரம். தசேந்திரியம், s. The ten organs, viz.; five கன்மேந்திரியம் and five ஞானேந்திரியம். See இந்திரியம். 29)

tayā (p. 224) s. Favor, clemency, compassion, கிருபை. W. p. 4. DAYA. (Used only in combination.) தயாசமுத்திரம், s. A sea of grace. தயாசீலம், s. Grace, graciousness. தயாசீலன், s. A benevolent, gracious person. தயாபரன், s. (voc. தயாபரா.) The gracious god. 2. (fem. தயாபரி.) A beneficent man. நரசீலதயாபரர். God, who is bountiful towards men. தயாமூர்்த்தி, s. The incarnation of benevolence. தயாவிருத்தி, s. Increase of grace, கிரு பைமிகுதல். 2. The fourteen acts of beneficence, தயாவிருத்தி, 14.--The first seven relate to the soul, the other seven to the body. Of the soul; 1. களாபடனம், education, communication of knowledge, கல் விபயிற்றுகை; 2. வியாதாகாரம், comfort to the afflicted, consolation of mind, துயர்தீர்க்கை; 3. நிர்க்கத்தண்டனம், relieving from punishment, தண்டம்நீக்குகை; 4. சந்தேகவாரணம், removing doubts, contingency, &c., ஐயந் தேற்றுகை; 5. அன்னியகுணசகனம், hearing of the superiority of others without envy, and enduring their infirmities with patience, பிறந்குணத்தழுக்காறின்றிப்பொறுத்தல்; 6. பரதிருதுனயோகம், forgetting the evils inflicted by others and seeking to do them good, பிறராற்செய்யப்படுந்தீமையைமறந்தூன்றிநி னைக்கை; 7. பார்த்ததேவப்பிராத்திதம், praying for the prosperity and good of others, பிறர்நிமித்தந்தேவனைவழிபடுதல். Those regarding the body or சத்தாங் கோபகராம் are: 1. அன்னம், food, giving boiled rice, உணவு; 2. பானம், drink, குடிக்க நீர்; 3. அம்பரம், raiment, வஸ்திரம்; 4. மந்திரம், a dwelling, இடம்; 5. தாசபாலனம். preservation from slavery, அடிமைகாத்தல்; 6. காராமயத்திரிதயமோசனம், removing the three afflictions of captivity, சிறைநோய் மூன்றுந்தீர்த்தல். viz.: restraint from the calls of nature, மலசலவாதை; corporal punishments, சரீரதண்டனை; chains, fetters, விலங்கு போடல். 7. சவச்சேமம், burial, பிரேதமடக்கல். There are eight other kinds of benevolence. 1. பிறர்க்குப்பொருள்வரவையுவத்தல், rejoicing in a neighbor's wealth; 2. பிறர்செல்வம்பொறுத்தல், being content in seeing a neighbor's welfare; 3. பிறர்கருமத் திற்குடன்படுதல், assisting in other's business, with interest; 4. தீமைக்கஞ்சல், fearing to do evil; 5. பிறர்கருமமுடிக்கவிரைதல், hastening to assist others; 6. பிறரையந் தீர்த்தல், removing other's doubts; 7. நன் மைகடைப்படித்தல், preserving in doing good; 8. பிறர்துயர்க்கிரங்கல், commiserating the distress of others; sympathizing with the afflicted. 19) *

tātu (p. 233) s. (Hind.) A hearing, கேள்வி. தாதுமில்லைப்பிராதுமில்லை. There is no pleading or hearing--no tribunal. 28) *

piratamikar (p. 316) s. [among Romanists.] Archangels. It is perhaps the same as பிராதமிகர். 26) *

pirāta (p. 317) indec. Morning, dawn, விடியல். W. p. 587. PRATAR. பிராதக்கருமம், s. Morning duties, a form of prayers. பிராதக்காலம், s. Day-break. (சது.) பிராதக்காலபூசை, s. Puja performed at dawn of day. See பூசை. பிராதசந்தி, s. Morning-twilight. 42) *

pirātamikar (p. 317) s. One of the nine classes of supernals, வானோர்கணமொன்பதிலொன்று. (சது.) Compare பிரதமிகர். 43) *

pirātammiyam (p. 317) s. That which is chief or principal, முதன்மை. W. p. 587. PRAT'HAMYA. 44) *

pirātiru (p. 317) s. [St. பிராதுரு.) A brother, சகோதரன். W. p. 629. B'HRATRU. பிராதிருசாயை--பிராதிருபத்தினி, s. A brother's wife, சகோதரன்மனைவி. 45)

pirātu (p. 317) s. [Hind.] Complaint, information, lodged against one, முறையீடு. (c.) பிராதி, s. A complainant, also பிரியாதி. See வாதி. பிராதுபண்ண, inf. To lodge a complaint, to inform against one. 46) *

pirāttaṉam (p. 317) --பிராத்தனை--பிராக் த்தனை, s. Prayer, supplication, வேண்டுகை. W. p. 589. PRART'HANA. 2. Vow, promise, pledge, பொருத்தனை. 3. Worship, external rites, ஆராதனை. 4. (Rom Cath. usage.) The litany, ஓர்விண்ணப்பம். 5. (Chris. usage.) Hymns, songs of praise, துதி. பிராத்தனை--பிராத்தனைசெய்ய, inf. To pray, praise, &c. முக்கியமானபிரார்த்தனை, s. A valuable oblation. 47)

pirātti (p. 317) --பிரார்த்தி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pray, to supplicate, வேண்ட. 2. To vow, to promise, பொருத்தனை செய்ய. 3. To praise, துதிக்க. (c.) 48) *

pirātti (p. 317) --பிராப்தி, s. The fifth of அஷ்டமாசித்தி, the power of accomplishing one's desires. See சித்தி. 2. (c.) Success in any object, pursuit, பேறு. 3. Reward; result, good or bad, முடிவு. W. p. 588. PRAPTI. உனக்குப்பிராப்தியில்லை. You have no luck. 49) *

piriyātu (p. 317) s. Complaint, appeal. See பிராது. 76) *

pūcai (p. 329) s. Worship, homage to superiors, or adoration of the gods, with the proper ceremonies, ஆராதனை. W. p. 548. POOJA. 2. Food, eatables, given to religious mendicants, மயேசுரபூசை. 3. [ironically.] A good flogging, அடி.-- Note. பூசை is two-fold: 1. அந்தரியாகபூசை, internal or mental worship; 2. பகிரியாகபூசை, external worship. The four special seasons for the கிரியாபூசை, at the temples are பிராதக் காலம், at dawn; 2. மாத்தியானிகம், at midday; 3. சாயங்காலம், at sunset; 4. அர்த்த சாமம், at midnight. Two other seasons are observed in some temples, at nine in the morning, and nine at night. பூசாகாலம், s. Time of offering puja, ஆராதனைவேளை. பூசாசாரி, s. A priest, one who offers puja, at small fanes not Brahmanical; an exorcist. See பூசாரி. பூசாபலம்--பூசாபலன், s. Merit of puja. பூசாபலன்பண்ணினவன், appel. n. One who receives in the present life, the reward of merit in a former state. பூசாமுகம்--பூசைமுகம், s. Presence of the puja. பூசாவிதி, s. A directory for puja. பூசைகாண, inf. To attend on or be present at, the performance of puja. பூசைகொடுக்க, inf. To give eatables to religious mendicants. 2. [in irony.] To give a good flogging. பூசைத்திரவியம், s. Materials for puja. பூசைநைவேத்தியம், s. puja and oblations. பூசைபண்ண, inf. To perform puja. பூசைபுனர்சமஸ்காரம், s. A repetition of a ritual ceremony. பூசைபோட, inf. To offer puja to the cruel gods or goddesses. 2. To give one a flogging. 3. To consume food, &c. பூசைப்பரிசாரகன், s. An assistant to the officiating priest. பூசைப்பெட்டி, s. A basket for puja utensils. பூசைமணி, s. A hand bell, rung during the performance of puja. பூசைமேடை--பூசைக்குறடு, s. A raised place for the idol when puja is performed. பூசைவேளை, s. Time of offering puja. 25)