ūr (p. 70) s. A country, a village, town, or city, புரம். ஊரறிந்தபார்ப்பான். A brahman who knows the whole country or town; i. e. a person competent for business. ஊருடன்கூடிவாழ். Prosper in the society of your fellow citizens. ஊரோடேபோய்ச்சேர்ந்தான். He arrived at home. ஊரன், s. The chief of an agricultural district, மருதத்தலைவன். (p.) ஊரவர்கள்--ஊரார், s. Inhabitants of a village, town, country, &c. 2. Others, strangers, not one's own people, அன்னியர்.--Used adjectively, the ர் is often dropped--as ஊராகாரியம், others' affairs; ஊராசொத்து, others' property; ஊ ராகாணி, others' land. ஊராருடைமைக்குப்பேராசைகொள்ளுதல்..... Coveting other men's property-துஷ்டப்பிள்ளைக்குஊரார்புத்திசொல்லுவார்கள்... An unruly child will be chastized by the magistrates. ஊரார்கையிற்கொடுக்க, inf. To deliver into another man's hand. ஊராளி, s. The ruler, magistrate, or headman of a district, ஊரதிகாரி. ஊரிலிகம்பலை, s. [prop. ஊர்கலி கம்பலை.] A village quarrel, tumult, &c. ஊரின்னிசை, s. A poem concerning the heroes of a town, or country, ஓர்பிரபந்தம். See பிரபந்தம். ஊருக்குப்போக, inf. To go to a town, to go on a journey. ஊருணி, s. A public tank accessible to all in the town, ஊரடுத்தகுளம். ஊருணிநீர்நிறைந்தற்றேயுலகவாம்பேரறிவாளன் றிரு. The wealth of one possessing great wisdom, and who is much liked by the public is like a tank filled with water to which all have access. ஊரெழுச்சி, s. Rising of citizens to present complaints to the authorities; also insurrection, ஊர்க்கலகம். ஊர்கூடுதல், v. noun. Assembling --as citizens. ஊர்கூடிச்செக்குத்தள்ளவேண்டுமா? Is it necessary that the whole city come together to turn the oilman's press? i. e. a trifling matter does not require a concourse of people. ஊர்கோலம்வர--ஊர்வலம்வர, inf. To pass about as a nuptial procession, first to the right as being auspicious, கிராமப்பிரதட்சணம்வர. ஊர்க்கதை, s. Rumor, countrytalk, ஊர்ப்பேச்சு. 2. Unfounded reports, slander, defamation, பொய்ச்செய்தி. 3. A wild, romantic story, வீண்செய்தி. ஊர்க்கலகம், s. A village quarrel, ஊரிலுண்டாகுங்கலகம். 2. A general insurrection, இராசதுரோகமானகலகம். ஊர்க்காறுபாறு, s. The affairs of a place, public affairs, ஊர்க்காரியம். 2. Management of public affairs, ஊர்விசாரிப்பு. 3. Meddling with other's affairs, அன்னி யருடையகாரியவிசாரிப்பு. ஊர்க்குருவி, s. A sparrow, அ டைக்கலக்குருவி. உயரப்பறந்தாலுமூர்க்குருவிபருந்தாமா? Though a sparrow soars high, will it become a kite? ஊர்க்கொள்ளை, s. Devastation by an invading army. 2. Extortion by a headman, &c. 3. Epidemic, or other public calamities, ஊழிநோய். ஊர்த்தலைமை, s. Headship over the district. 2. A chief or superior person in a district. 3. The headman of a district. ஊர்நேரிசை, s. A poem in the நேரிசைவெண்பா incorporated with the name of the hero's town, ஓர்பிரபந்தம். ஊர்ப்பகை, s. Public hatred, general dislike. 2. Hatred of one's own country. ஊருடன்பகைக்கில்வேருடன்கெடும். One who lives contentiously with his fellow citizens shall be rooted out. (ஔவை.) ஊர்ப்பழி, s. Public censure, or blame, ஊர்நிந்தை. ஊர்ப்பாடு, s. Others' affairs-spoken of one inattentive to his own, அன்னியருடையகாரியம். ஊர்ப்புகைச்சல், s. The appearance of smoke at a distance--regarded as a calamitous omen. 2. Countrytalk, rumor, groundless report. ஊர்ப்புரட்டு, s. A great conspiracy, a monstrous fabrication of falsehood, in which one leads and takes others with him. 2. A gross falsehood. ஊர்ப்புரளி, s. Sedition, insurrection, a general commotion, ஊர்க்கலகம். ஊர்மனை, s. Habitations, a place inhabited as distinguished from a desert. ஊர்மன்று, s. A public hall, ஊரம் பலம். ஊர்வெண்பா, s. The வெண்பா of the town--a poem consisting of ten வெண்பா, in praise of a town, ஓர்பிரபந்தம். பேரூர், s. A large town. சிற்றூர், s. A small town. 2. The name of a village. 19)

citai (p. 182) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be injured, spoiled, marred, ruined; to decay, to be worn out, to waste, moulder, கெட; [ex Sa. Sita.] 2. (Compare சேதி, v.) To be sundered, divided, cut to pieces, to be mutilated, வெட்டுண்ண. 3. To expire, சாக. 4. To change, to be contracted--as words or language by time, to grow obsolete, மருவிச்சிதைய. 5. To be changed, transformed, to vary as custom, religion, &c., வழக்கமாற. 6. To be destroyed, to perish, to melt away--as an army, இரிய. 7. To degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 8. To be wrong, to get out of tune--as music; to go wrong--as a tune, சந்தஞ்சிதைய. 9. To be defective, deficient in letters, words, &c., எழுத்துமுதலியகுறைய. சிதைந்தவேடு, s. [prov.] An ola-book injured by white-ants, &c. சிதைந்துமருவியசொல், s. A word changed by time; a contraction. (p.) சிதைவு, v. noun. Destruction, perishing, ruin, loss, கெடுதி. 2. Decay, waste, squandering, abuse, பதனழிவு. 3. Fragments, ruins, &c.--as சிதை, v. 4. Change by contraction of a word; corruption or change of language, custom or religion, குன்றுதல். 5. Rout, defeat, இரிவு. 6. Injury of wealth, character, &c.; suffering detraction, &c., பெயர்முதலியகெடுதல். 7. Defect of a letter or word chiefly in poetry, தளைமுதலியவழுவுதல். 8. Getting out of tune, or going wrong, as a tune, சந்தச் சிதைவு. 9. Degeneracy, deterioration, சீர்கேடு. சிதைவுறாமங்கலவரிசி, s. Consecrated entire rice. See அட்சதை. (R.) எழுத்துச்சிதைவு, s. Change of letters --as in the adoption of words from Sanscrit. 2. Omission or loss of a letter in a word by time. சொற்சிதைவு, s. Change of a word from its original form, by elision, &c. 2. The change of Sanscrit words into Tamil. 3. Omission of a word. பொருட்சிதைவு, s. Transition of meaning, change in the meaning of a word by time, கருத்துபுரளுதல். 2. Injury, loss, &c., of property. 52)

paṭu (p. 291) adj. Intense, excessive, rank, virulent, heinous, மிகுதியைக்காட்டுமோரடை சொல். W. p. 495. PAT'U. படுகளவு--படுகள்ளம், s. Gross fraud, circumvention, theft. படுகள்ளன், s. A great rogue, a ruffian, a villain. 2. A downright deceiver. படுகிழவன், s. A very old man. படுகுறவன், s. A trickish fellow. See குறவன். படுசூரணம், s. Entire destruction, முழுநாசம். 2. See படு. v. n. படுஞாயிறு, s. A very dangerous quinsy, ஓர்நோய். 2. See படு, v. படுதண்டம், s. Profound reverence. படுதாமரை, s. The ring-worm, படர் தாமரை. (Ains.) படுதேவடியாள், s. A notorious strumpet. படுநஞ்சு, s. Rank poison. படுநஞ்சன், s. A deadly foe. படுநீலி, s. A very impudent woman. படுநெருப்பு, s. A fierce or destructive fire. 2. (fig.) A very wicked person, கொடியவன். படுபழம், s. Mature fruit, not in use, பழுத்தபழம். 2. (fig.) An adept in all kinds of fraud, one skilled in tricks. படுபழி, s. Great offence, flagrant wrong. படுபாவி, s. An atrociously wicked person. படுபுரளி, s. A flagrant lie, a malicious accusation. படுபொய், s. An audacious lie. படுமுடிச்சு, s. A hard knot. 2. An ensnaring scheme, a great artifice, a malicious conspiracy, மிகுதந்திரம். படுமோசம், s. Gross error, grievous mistake, extreme danger. படுவசை, s. A great reproach, scandal, or disgrace, பெருங்கதை. படுவஞ்சனை, s. Great deceit, artifice. See படாவஞ்சனை. படுவினையன், s. A man full of malice. 92)

pṭṭppkl (p. 291) s. Open day, broad daylight, நடுப்பகல். (c.) பட்டப்பகற்புரளி. A misdemeanor perpetrated in open day. 124) *

pāram (p. 312) s. A weight of five-hundred pounds, being twenty-eight துலாம், or twenty maunds. According to continental usage a Candy. 2. Weight, ponderosity, heaviness, gravity, கனம். 3. Burden, load, pressure, சுமை. W. p. 617. B'HARA. 4. Accountability, responsibility, obligation, duty, weight of care, உத்தரவாதம். 5. Burden, oppressiveness, வருத்தம். 6. Importance, heinousness, கொடுமை. 7. Heaviness of head, dulness, or lethargy, from a cold, fever, &c., தலைப்பாரம். 8. Charge, trust, பொறுப்பு. 9. [prov.] Commitment, surrender to authority, ஒப்புவிக்கை. 1. (சது.) Earth, world, பூமி. 11. Saddle, சேணம். 12. Mail, coat of mail, கவசம். 13. (St.) Bank, border, கரை. 14. End, extremity, முடிவு. பாரங்காட்ட, inf. To feel heavy, as a load, charge, responsibility. 2. To manifest heaviness, to incline to sink from weight. பாரச்சுமை, s. A heavy load, great responsibility. பாரஞ்சுமக்க, inf. To carry a load. 2. To bear responsibility. பாரஞ்சுமத்த, inf. To devolve a duty, obligation or charge, upon one. பாரதூரம், s. That which is important or momentous-- as a weighty business, or profound thought, மிகப்பெரியது. 2. That which is distant, . பாரதூரமறிய, inf. To know the excellence or importance of a thing. பாரதூரமறியாதவன், appel. n. One who acts without forethought. பாரதூரமானகாரியம், s. [prov. பாரப் பட்டகாரியம்.] A serious affair or offence. 2. Business on a large scale. பாரதூரம்பார்த்தவன், appel. n. He who foresees, or provides for beforehand. பாரத்தொந்தரை, s. A very weighty and troublesome business. பாரந்தாங்க, inf. To bear a weight, sustain a responsibility, &c. பாரந்தீர, inf. To be relieved of a burden, charge or obligation. பாரந்தீர்க்க, inf. To discharge a heavy duty. 2. To relieve one of a heavy responsibility. பாரந்தோன்ற, inf. To be felt a burden. See தோன்று. பாரப்பட, inf. [prov.] To become burdensome or large--as a debt, a family, &c., பாரமாக. 2. To be heavily laden, சுமர. 3. To be committed for trial, விசாரணைக்குவைக்கப்பட. பாரப்படுத்த, inf. To make much of a thing, to magnify, to exaggerate, பார மாக்க. 2. [prov.] To deliver to court, to commit for trial, to surrender to justice, விசாரணைக்குவைக்க. பாரப்பழி, s. A great offence, cause of great blame, a heavy accusation. பாரப்புரளி, s. [prov.] A downright lie, vile conspiracy, great mischief. பாரமிருத்த--பாரமுறைக்க, inf. To press upon as a heavy burden. பாரமிறக்க, inf. To unburden, to unload, to unlade. 2. To discharge weighty duties. 3. To throw off, or divest one's self of cares and responsibilities. பாரமும்பழியும். s. Responsibility and blame. பாரமேற, inf. To rise or increase--as a weight or a load. 2. To increase as duty, responsibilities, or expenses. பாரமேற்ற, inf. To load, to lade. 2. To place a weight on a thing in order to compress it. 3. To devolve duty, care, or responsibility on another. பாரம்போட, inf. To put a weight on olas, tobacco, &c. பாரவான், s. A great, excellent man. உன்மேற்பாரம். It rests on you. எனக்குக்குடும்பம்பாரவிலங்காயிருக்கிறது. My family is a heavy chain upon me. 8) *

pirḷi (p. 317) s. [improp. for புரளி.] A lie, &c. 22)

pirḷu (p. 317) v. n. [improp. for புரளு.] To roll over, &c. 23) *

purṭci (p. 324) v. noun. Revolving, turning, returning, பிறழ்வு; [ex புரள்.] 46) *

purṭṭu (p. 324) கிறேன், புரட்டினேன், வேன், புர ட்ட, v. a. [vul. பிரட்டு.] To turn a thing over, சுருட்ட. 2. To overturn, to turn upside down as the soil in ploughing, to subvert, திருப்ப. 3. To nauseate, to feel sick, to retch, குமட்ட. 4. To deceive, to deny, to falsify or violate one's word, வஞ்சிக்க. 5. To pervert, to distort, மாறுப டுத்த. 6. To smear, to rub oil on the head, தேய்க்க. 7. To dirty, to stain or foul with dirt, அழுக்காக்க. 8. To refute, ஆட்சே பிக்க; [ex புரள்.] உலகத்தைப்புரட்டிப்போட்டான். He has turned the world upside down. புரட்டிப்புரட்டிப்பார்த்தான். He has turned it over and over; looking at it again and again. புரட்டியடித்தல், v. noun; Denying a fact; plumply denying and inducing belief. 2. Prevaricating. 49) *

purḷi (p. 324) s. Lying, falsehood, equivocation, பொய். 2. Mischief, roguish tricks of a boy, துடுக்கு. 3. Knavery, roguery, கரவடம். 4. Quarrel, wrangle, broil, சண்டை. 5. Sedition, insurrection, கலகம். 6. Restiveness of a beast, unruliness, refractoriness, unmanageableness, insubordination, contumacy, முருட்டுத்தனம்; [ex புரள்.] புரளிக்காரன், s. A liar, a prevaricator. 2. A mischievous, roguish boy or man, a knave. 3. A wrangler, a quarrelsome man. 4. A. rebel, an insurgent. புரளிபண்ண, inf. To wrangle, to be roguish, mischievous. 58)

purḷ (p. 324) --புரளு, கிறேன், புரண்டேன், வேன், புரள, v. n. To roll over, to tumble over, to be overturned, to wallow, or welter in, உருள. 2. To roll as a river or a torrent, to overflow, to roll as waves, அலைமறிய. 3. To become besmeared, soiled, dirty, அழுக்காக. 4. To be perfumed, soaked, drenched with, கலக்க. 5. To be deranged, or changed, as times, seasons, customs, or laws; to be overturned as a state, மாற. 6. To fail in one's word, சொற்பிறழ. 7. To be refuted or confuted, வாதுமடங்க. 8. To revolve, சுற்ற. 9. (fig.) To abound, மிக. தண்ணீர்கரைபுரண்டோடிற்று. The water has overflowed the bank. பேச்சுப்புரளலாமா. Will you fail in your word? நீபுரண்டுபேசுகிறாய். You shuffle in your talk.

mkkḷi (p. 338) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. a. To revoke, retract, மாற்ற. 2. v. n. [vul.] To return--as disease, ஒழிந்தநோய்திரும்ப. 3. To be dislocated--as a joint, கணுப்பிசக. 4. To slide or slip, சறுக்க. (c.) மக்களித்துப்பேசாதே.... Don't retract your promise. மக்களிப்பு, v. noun. Failure, defect, distortion, புரளல். 2. The, returning, or coming back, of a disease. 92)

mittiram (p. 353) s. Friendship, affection, நட்பு. W. p. 661. MITRA. 2. [com. for மித்தியம்.] Lying, prevarication; malicious tale-bearing, புரளி, கோள். மித்திரக்காரன், s. [vul.] A false or unjust accuser, கோட்காரன். மித்திரதுரோகி--மித்துருதுரோகி, s. One who betrays his friends, a traitor, சினே கத்துரோகி. மித்திரத்துருகன், s. A pretending friend, a traitor, one who pretends to be a friend, வஞ்சகச்சினேகன். (Sa. Mitradruha.) மித்திரநாள், s. The seventeenth lunar mansion. See அனுடநாள். (சது.) மித்திரபேதம்--மித்துருபேதம், s. Sowing discord among friends. See பஞ்ச தந்திரம். மித்திரன், s. A friend, an ally, adherent. [pl. மித்திரர்.] 2. Sun, சூரியன். (சது.) மித்திரை, s. A female companion, தோழி. 48) *

vivarttam (p. 398) --விவர்த்தனம், s. Circumgyration, a rolling or passing round, புரளுகை; [ex வி et வர்த்தனம்.] (சது.) 88) *