tamam (p. 223) s. Darkness, gloom, இருள். 2. Mental darkness, as obscuring the soul, and hiding duty from view. (See தாமசம்.) 3. Illusion, மாயை. 4. Restraining the senses, புறக்கரணதண்டம். 5. The ascending node. (See இராகு.) 6. A word added to the positive to form a superlative, as மந் தம், gentleness; மந்ததமம், most gently. தமப்பிரபை, s. The first of the seven hells, ஏழுநரகத்தொன்று. 89) *

tamai (p. 223) s. [in the Vedantic phil.] Restraining the external organs, புறக்கரண தண்டம். See தமம். 117) *