atr (p. 10) s. Way, path, வழி. 2. A way made by beasts in jungles, &c., விலங் குசெல்வழி. 3. Fine sand, நுண்மணல். 4. Dust, புழுதி. 5. A kind of wattle or excrescence, sometimes hanging under the neck of goats and sheep; a dew-lap, ஆட் டின்கழுத்தினதர். p. 6. [prov.] A lengthened excavation, for a hedge or foundation, நீளக்கிடங்கு. அதர்கொளல்--அதர்கோள், v. noun. Highway robbery, வழிப்பறித்தல். அதர்பறிக்க--அதர்வெட்ட, inf. To dig a ditch, moat, trench. 29) *

amr (p. 19) --அமரு, கிறேன், அமர்ந் தேன், வேன், அமர, v. n. To be or become still, tranquil, settled, quiet, hushed, calm, serene; to become pacified, appeased, obedient, submissive, அமைய. 2. To rest, repose, enjoy repose, இளைப்பாற. 3. To settle, sink, be deposited as a sediment; to subside, become close and hard as sand by rain. அடங்க. 4. To agree, பொருந்த. 5. To become compressed, condensed, படிய. 6. To abide, dwell, remain, இருக்க. (திருவிளை.) 7. To rejoice, be placid, cheerful, களிக்க. 8. To abound, be abundant, பொலிய. 9. To be magnanimous, பெருமையாக. 1. To wish, desire, விரும்ப. (குறள்.) 11. [vul.] To be obtained, வாய்க்க. (p.)--Note. This verb forms a past. part. அமரிய, as well as the usual, அமர்ந்த; as, அமரியசேனை, the army which fought. காற்றமர்ந்துவிட்டது, The wind has subsided. புழுதியமர்ந்தது. The dust is settled. குலத்துக்கமர்ந்ததொழில். Office agreeing with his rank. அகனமர்ந்து. Rejoicing in heart. முகனமர்ந்தீதல். Giving with a shining face. அவனுக்குச்சேவகமமர்ந்தது, He has obtained service. அமரார், s. Foes, enemies, the insubordinate, பகைவர். (p.) 22)

iṭai (p. 45) s. Middle, midst, centre, நடு. 2. The middle of a body, the waist, மருங்குல். 3. As இடைச்சொல்--a particle. 4. Interval of time, &c., நடுநேரம். 5. (p.) Place, room, space, position, situation, இடம். 6. A form of the seventh or locative case, ஏழனுருபு. 7. The side of a thing, place, quarter, region, பக்கம். 8. An elephant, யானை. 9. Interim, opportunity, con venient season, season, சமயம். 1. The full moon, பௌரணை. 11. A measure of length, breadth, thickness, &c., நீட்டலளவையிலொ ன்று. 12. One of the three நாடி, or passages for the breath--that through the left nostril, the lunar nerve or vessel, திரிநாடி யிலொன்று. 13. One of the (நாடி) nerves or arteries, தசநாடியிலொன்று. (See நாடி.) 14. (misused for எடை) Weight, gravity நிறை. (See சுழிமுனை, and பிங்கலை.) நல்லாரிடைப்புக்கு. Associating with the good. இடைகலை, s. The breath of the left nostril--as சந்திரகலை. See பிங்கலை. இடைக்கட்டு, s. A girdle, sash. 2. The allowance made for the weight of a vessel before weighing any thing in it. இடைக்காடன், s. A Rishi or சித்தன்--one of the eighteen. இடைக்கிடை. Here and there, interspersed, நடுநடுவே. 2. Of like weight, even weight, equilibrium, நிறைக்குநிறை இடைக்குலநாதன், s. Vishnu as brought up by shepherds. இடைக்குறை, s. [in grammar.] A word shortened in the middle, syncope, elision; as ஓதி for ஓந்தி, camelion. (See விகாரம்.) 2. An island, blank space in a river, &c., ஆற்றிடைக்குறை. இடைக்கொள்ளை, s. Pillaging, plunder, free booty, plundering without regard to either party, நடுக்கொள்ளை. 2. (in Agastiar.) The ravages of an epidemic discase, கொள்ளைநோயான்வருமழிவு. இடைசுருங்குபறை, s. A small drum tapering in the middle, உடுக்கை. இடைசூரி, s. [prov.] Gold or silverbeads interspersed here and there between sacred or other beads, உருத்திராக்க முதலியவற்றிற்கிடையிற்கோத்திடுவது. இடைச்சனி--இடையெழுஞ்சனி, s. The eleventh lunar asterism, in which Saturn is considered very malignant. See கடையெழுஞ்சனி and முதலெழுஞ் சனி. இடைச்சன், s. The second child, இரண்டாம்பேறு. (c.) இடைச்சாதி, s. The second or middle tribe of வைசியர்--the third caste. இடைச்சேரி, s. A shepherd's village. இடைத்தட்டு, s. Getting profit indirectly by interposing between parties, &c. or by purchasing goods of one and selling them again from a distance. இடைநடு, s. The middle emphatically (a pleonasm in rhetoric.) இடைநரை, s. Hair or beard growing grey here and there. இடைநிலை, s. In verbs generally, the characteristics of tense, வினையிடைநிலை. 2. A neutral state, neutral or middle state, stagnation in business transactions, இருபுறத்திலுஞ்சாராமனிற்கை. 3. In some compound nouns, one of the component parts, பெயரிடைநிலை. இடைநிலைத்தீபகம், s. One of the beauties of poetry, விளக்கணிமூன்றிலொன்று. See தீபகம். இடைநிலைமயக்கு, s. [in orthography.] The proper combination of letters in the middle of a word, மொழியி லிரண்டெழுத்து மயங்கிநிற்கை--if the same consonant be repeated in the middle of a word, it is called, உடனிலைமெய்மயக்கு; if otherwise, it is called, வேற்றுநிலைமெய்ம யக்கு. இடைநீரினிற்க, inf. [prov.] To swim with the body erect and the water only up to the waist. இடைப்பட, inf. To interpose, happen in the interim, come in, between, among, &c., to happen, இடையிலுண்டாக. இடைப்படுதானம், s. Giving of a secondary order, bestowing through pity on the poor, the blind, மத்திமதானம். இடைப்பழம், s. Ripe fruits interspersed among the unripe. இடைப்பழம்பழுத்தல், v. noun. Ripening as fruits here and there. இடைப்பிறவரல், v. noun. Words intervening between any one word and another with which it makes sense--as between the noun and its attribute, &c., எழுவாய்முதலிய தொடரினுள் இடையிலேற்ற பிற சொல்வரல். இடைப்புழுதி, s. Land in a state for sowing, neither very moist nor very dry, காய்ந்துங்காயாதிருக்கிறபுழுதி. இடைப்புள்ளி, s. Marks scattered here and there--as in tobacco leaves, &c., fruits, &c. இடைப்பூட்டு, s. A truss, girdle, அரைப்பூட்டு. இடைப்போகம், s. An interior crop, out of season, இடையிற்புன்பயிர்விளைவு. இடைமடக்கு, s. Silencing one by vociferation, இடையிற்றடுக்கை. 2. Haughty speaking, இடக்குமடக்கானபேச்சு. 3. [in prosody.] The repetition of a word in the middle of a line with a varied meaning. See மடக்கு. இடைமுள், s. Small, new eruptions about a healing ulcer or bile, மறு முள்பாய்கை. 2. A disease, a kind of eruption, ஓர்கரப்பன். இடைமேடு, s. Rice-land of moderate height, நடுத்தரமானமேடு. இடையற, inf. To cease or terminate suddenly. இடையறாவன்பு, s. Never-ceasing love. இடையன், s. (fem. இடைச்சி.) A shepherd--as occupying a middle position. இடைப்புத்திபிடரியிலே. The shepherds have their wit in their nape; i. e. they have none. இடையன்கால்வெள்ளி, s. [prov.] The star Aldabaran in the constellation Aries, ஓர்விண்மீன். இடையாந்தரம், s. An intermediate space or time. அந்தவேலை யிடையாந்தரத்திலே கெட்டுப்போ யிற்று. The business was interrupted, spoiled in the interim. இடையாயர், s. Persons of a middling class in piety, excellence, &c. See தலை and கடை. இடையிட, inf. To intervene, be interspersed, to have intermediate spaces either of time or place, to intermit, happen intermediately, நடுவிற்றோன்ற. இடையிட்டுவந்தசெல்வம், s. Acquired wealth and prosperity, obtained during life, not derived from ancestors. இடையிட்டெதுகை, s. The எது கை or rhyming of the third letter in every other line. இடையிடை. From time to time, at intervals, intervening space. இடையிலேகொண்டுபோக, inf. To take by theft or force, to plunder fruits, furniture, &c. 2. To take off property at one's death--as persons who are not heirs. 3. To seize and carry off property from one who has stolen it--as a constable from a thief. (c.) இடையிலேவயிறுவளர்க்க, inf. To get a living at the expense of others, not reducing one's own stock. (c.) இடையினவெதுகை, s. One of the இனவெதுகை--that in which the second letter of each line is any of the medial letters. இடையீடு, s. Obstacle, impediment, frustration, விக்கினம். 2. Equivalent, equilibrium, ஈடு. இடையூறு, s. Frustration, interruption, disappointment, obstruction, hinderance, mishap, casualty, contingence, misfortune, disaster, இடர். (c.) இடையெண், s. A poem increasing and decreasing like the waves of the sea, அம்போதரங்கத்தொன்று. இடையொடுகடைமடக்கு, s. A figure in Rhetoric, repetition of a word or phrase in the middle and end of a line with different meanings, மடக்கணியி லொன்று. இடைவழக்கு, s. [prov.] A suit at law instituted by a new claimant while the previous one is going forward, கிளை வழக்கு. இடைவழக்காளி, s. An intervening party in a law-suit. இடைவழி, s. Midway. இடைவள்ளல், s. A term common to the second of the three classes of kings famed for liberality. (p.) இடைவாய், s. The degrees marked upon a steel-yard. இடைவிட, inf. To intermit, suspend, interrupt, leave intermissions, interstices, &c. இடைவிட்டுவிட்டு. Every other one. இடைவிடாமழை, s. Incessant rain. இடைவிடாமல், neg. v. part. Incessantly, constantly, without intermission. இடைவெட்டுப்பணம், s. A clipped or imperfectly stamped coin, மாறுமத் திரைவிழுந்தபணம். 2. [prov.] Profit made indirectly, பொறுக்கியெடுத்தபணம். இடைவெட்டுப்பேச்சு, s. Derision, ridicule. இடைவெளி, s. An intervening space, நடுவெளி. எட்கிடை--எள்ளிடை, s. The thickness of a rape-seed. (c.) நான்குவிரற்கிடை--நான்குவிரலி டை. Four fingers-breadth, thickness. முதலிடைகடை, Beginning, middle and end. 104)

īrm (p. 58) s. Wet, moisture, humidity, dampness, நனைவு. 2. Coolness, agreeableness, pleasantness, amenity, குளிர்ச்சி. 3. (p.) Kindness, affection, amenity of disposition, tenderness, அன்பு. 4. Grace, favor, தயவு. 5. Knowledge, wisdom, அறிவு. 6. Duty, tribute, பகுதி. 7. Nature, பண்பு. 8. (fig.) Beauty, அழகு. 9. The குங்குமம் flower. ஈரச்சீலைபோட்டுக்கழுத்த றுத்தாள். Having applied a wet cloth she cut my throat; i. e. she has behaved treacherously toward me. ஈரமிக்கசிந்தையண்ணல். (Dharma) the kindhearted sovereign. ஈரமில்லாநெஞ்சத்தார்க்கீந்தவுபகாரம். Favor bestowed on those whose heart is void of love. ஈரக்கல், s. A red stone, one of the one-hundred-and-twenty kinds of ore, குருந்தக்கல். ஈரங்கொல்லியர், s. Washermen, வண்ணார்; [ex கொல், killing; i. e. expelling moisture.] ஈரஞ்சுவற, inf. To be imbibed or absorbed--as water in the sand, or moisture in the head after bathing, &c., ஈரமுலர. ஈரநாவு, s. A slanderous tongue. ஈரநாவுக்கெலும்பில்லை. There is no bone in the tongue of a slanderer. ஈரந்துவட்டல், v. noun. Rubbing off moisture from the head and body after bathing. ஈரப்பசுமை--ஈரப்பசை, s. Moisture, dampness--as in lands, clothes, esculent roots, &c., நரம்புலராமை. ஈரப்பசையுள்ளவன், s. A benevolent man, இரக்கமுள்ளவன். 2. A prosperous man, செல்வமுடையோன். ஈரப்பலா, s. The bread-fruit tree, the wood of which is used for musical instruments, the ஆசினி, Artocarpus incisa, L. ஈரப்பற்று, s. Moisture, dampness, ஈரக்கசிவு. 2. Property, சம்பத்து. 3. Benevolence, நன்றி. ஈரமதி, s. The cool moon, குளிர்ந்த சந்திரன். (p.) ஈரவன், s. The moon, சந்திரன். (p.) ஈரவிதைப்பு, v. noun. Sowing when the land is wet, ஈரநிலத்தில்விதைக்கை. 2. [prov.] A crop from grain sown in moist land. See புழுதிவிதைப்பு. ஈரவுள்ளி--ஈருள்ளி--ஈரவெங்கா யம்--ஈரவெண்காயம், s. Onion--the two latter are formed of வெம் and வெண், pungent and white, and காயம், pungency, Allium cepa. ஈரிக்க, inf. [vul. ஈர்க்க.] To become or be made wet, moist, damp, cool, ஈரமாக. 2. To be benumbed, stiffened, or deadened by cold or disease, to grow cold. ஈரிப்பு, v. noun. Dampness, coldness, குளிர்மை. ஈரிப்புக்காண, inf. To be morbidly, cold. ஈரியநெஞ்சம், s. Kind-heartedness, அன்புள்ளமனது. ஈர்ங்கதிர், s. The moon, சநதிரன். (p.) ஈர்ங்கதிர்த்திங்கள், s. The coolrayed moon. (p.) ஈர்த்தல், v. noun. Refreshing--for ஈரித்தல், &c. ஈர்த்தமாமதி, s. The refreshing full moon. (p.) ஈர்ந்தமிழ், s. The agreeable Tamil language, குளிர்ந்ததமிழ். (p.) ஈரலித்தல், v. noun. Becoming moist, damp, cool, &c., ஈரமாதல். 22)

uẕu (p. 67) கிறேன், தேன், வேன், உழ, v. a. To plough, ஏருழ. 2. [with the impersonal terminations.] To root up--as pigs, நிலத்தைக்கிளைக்க. பன்றிநிலத்தையெல்லாமுழுதுபோட்டது. The hogs have ploughed up all the field. உழக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing. உழத்தி, s. (plu. உழத்தியர்.) A female of the ploughman caste. See உழவர். உழத்திப்பாட்டு, s. A kind of poem. See பள்ளு. உழுதகாடு, s. A ploughed highland. உழுதநிலம், s. Ploughed land. உழுதுண்போர், s. Those who cultivate fields belonging to others and subsist upon a share of the produce. 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். உழுதுண்டுவாழ்வாரேவாழ்வார்மற்றெல்லாந்தொ ழுதுண்டுபின்செல்பவர். Those who till the ground enjoy plenty and happiness, the rest being followers and servants of the great depend on their assistance. (குறள்.) தொழுதூண்சுவையிலுழுதூணினிது. To cultivate ground and live by it is more satisfactory than to procure maintenance from others by serving them. உழுதுபுழுதியாக்க, inf. To plough and harrow, to waste. உழுபடை, s. A plough, கலப்பை; [ex படை, implements.] உழுவளைப்பு, s. The turnings in ploughing, தொழுப்பு. உழவு, v. noun. Ploughing, உழு கை. 2. (fig.) (p.) Agriculture, husbandry, tillage, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவின்மிகுத்தஊதியமில்லை. There is no occupation which yields greater profit than agriculture. உழவடைக்க, inf. To make over to another a piece of land for purposes of cultivation. உழவர்--உழவோர், s. Ploughmen, cultivators, agriculturists, husbandmen, inhabitants of agricultural districts, மருதநிலமாக்கள். 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். 3. (p.) [ex உழப்பு.] Warriors, heroes, படைவீரர். உழவிடை, s. Cessation from ploughing. உழவீரம், s. Condition of the ground when it is sufficiently moist to be ploughed. உழவுகட்ட, inf. [prov.] To take the lead--as the first of several teams in ploughing, to mark the course, &c., முதற்சால்போக. உழவுகட்டி, s. Clods in a ploughed field, உழும்பொழுதுபெயருமண்கட்டி. உழவுகாலம், s. Ploughing season. உழவுகுண்டை--உழவுமாடு--உழ வெருது. Oxen trained to the plough. உழவுகோல், s. A ploughman's rod or staff, an ox goad, தாற்றுக்கோல். 2. A horse whip, குதிரைச்சம்மட்டி. உழவுகோல்கொண்டூர்ந்தனன். He drove (the horse) with a whip. உழவுசால், s. A furrow, படைச் சால். உழவுசெய்ய, inf. To plough, practise agriculture, உழ. உழவுத்தொழில், s. Ploughing, tillage, husbandry, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவுபொறுத்தமாடு, s. A powerful, well trained ox that works easily. உழவுமழை, s. Rain that falls in the ploughing and sowing season. உழுகை, v. noun. Ploughing, agriculture. உழுநர், s. Ploughmen, உழவர். 23)

kḥcu (p. 85) s. A weight, the fourth of an ounce, காற்பலம். (p.) தொடிப்புழுதிகஃசாவுணக்கின். If an ounce of soil be so dried as to weigh but a quarter of an ounce. (குறள்.) 4)

kẕutai (p. 98) s. An ass, கத்தபம். 2. (c.) A dolt, மூடன். 3. (p.) The sign of the sixth guardian of the eight angles or points of the world. வடமேற்றிசைப்பாலன்குறி. கழுதைப்புண்ணுக்குப்புழுதிமருந்து. Dust is the medicine for an ass's wounds; i. e. for the poor any thing serves for medicine. கழுதையுங்குதிரையும்பிணைந்தாற்போலே. Illmatched--as an ass and horse. கழுதைக்கரணம், s. [in astrology.] One of the eleven தைதுலாகரணம். கழுதைக்குடத்தி--கழுதைப்புலி, s. A hyena, புலிக்குடத்தி. கழுதைக்குட்டி--கழுதைமறி, s. A young ass. கழுதைநிறம், s. Grey, the color of an ass. கழுதைக்குணம்--கழுதையாட்டம், Stupidity. கழுதைத்திசை, s. [in astrology.] The north-west quarter, வடமேற்றிசை. கழுதைமயிர்பிடுங்கியூர், s. A country where they pluck off the hair of the ass; i. e. doing as others do without reason. கழுதைவாகனி, s. The goddess of ill-luck, மூதேவி. கழுதைவிட்டை, s. Ass's dung. கழுதைவிட்டையாயினுங்கைநிறையவிருந்தாற்போ தும். If the hand is full though with nothing but ass's dung. It is enough; i. e. get a great quantity. கோவேறுகழுதை, s. Mule. 79)

kuḷi (p. 130) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To bathe, exclusive of the head; to wash, to bathe, நீராட. 2. To dive for pearls, &c., முத்துசங்குமுதலியனகுளிக்க. 3. (fig.) To set, descend below the horizon--as the sun, அஸ்தமிக்க. 4. (fig.) To plunge or bathe, to be daubed or covered with, மூழ்க. 5. (Rott.) To hide, to be hid, மறைய. முக்காலுங்காகமுழுகிக்குளித்தாலும் வெள்ளைக்கொக்கா குமோ? Will a crow by bathing three times become a white crane? அவன்பால்தயிரிலேகுளித்துக்கொண்டிருந்தவன்.... [prov.] He was brought up to eat (bathe in) milk and curds. குளிக்கவார்க்க, inf. To pour water on another for bathing. குளிப்பாட்ட, inf. To bathe or wash a child, &c., except the head; to wash animals, &c. குளிசீலை, s. The fore-lap or under-cloth, principally used in bathing, கோவணம். குளிப்பு, v. noun. Washing, bathing, &c. குளி, v. noun. Diving for pearls or chanks, முத்துக்குளி, சங்குக்குளி. குளிகாரன்--குளியாள், s. A diver for pearls, chanks, &c. குளிசங்கு, s. Chanks fished in the sea. குளியோட, inf. To seek for pearls, chanks, &c., in the water. சங்குகுளிக்க, inf. T dive for chanks. தீக்குளிக்க, inf. To bathe in the fire, to be burnt--as a widow at her husband's death. 2. To bathe in or be covered with coals of fire--as some women to defend their chastity. மஞ்சட்குளிக்க, inf. To daub with a thin paste of turmeric--as women in bathing. புழுதிகுளிக்க, inf. To become covered with dust--as children in play, or persons in a dust storm. குளிகுளிக்க, inf. [local.] To be delivered of a child, பிள்ளைப்பெற. குளிதோஷம், s. A disease of infancy, குழந்தைப்பற்றினஓர்வியாதி. குளிப்பிடப்பாறுகள், s. [prov.] The banks of a pearl fishery.

cuṇṇam (p. 193) s. W. p. 33. CHOORN'A. Powder, any minute division of a substances, பொடி. 2. Aromatic powder, powdered sandal, &c., கந்தகப்பொடி. 3. Dust, புழுதி. 4. The pollen or farina of a flower, கேசரம். 5. Lime, சுண்ணாம்பு. 6. [in astrol.] The twenty-forth lunar asterism, சதையம். (p.) சுண்ணச்சாந்து, s. Plaster, mortar. (p.) சுண்ணப்பொடி, s. Aromatic powders. 2. Gold, or silver powder thrown over guests on festive occasions. 3. Saffron or turmeric powders cast on guests at a marriage, or on other festive occasions. சுண்ணமாக்க, inf. To calcine, pulverize, or reduce to powder. சுண்ணமாட--சுண்ணமிறைக்க, inf. To cast scented powders in sport, &c. சுண்ணமிடிக்க, inf. To pound and prepare aromatic powders for strewing on the idol. or a great person, at the அந்தியேஷ்டி funeral ceremony, &c. பூஞ்சுண்ணம், s. Farina of flowers. கிளிஞ்சிற்சுண்ணம், s. Muscle-shelllime. பொற்சுண்ணம், s. Gold dust thrown before a great person. 67)

tukḷ (p. 244) s. Dust, a particle of dust, புழுதி. 2. (p.) Fruit, moral defect, flaw in character, conduct, &c., குற்றம். 3. Pollen, farina of flowers, பூந்தாது. (சது.) துகடீர்பெருஞ்செல்வம். Riches not acquired by unfair means. (நாலடி.) துகள்பறக்க, inf. To fly as dust. (c.) 22)

tūci (p. 253) s. Dust, புழுதி. 2. The van of an army, கொடிப்படை. 3. Division of an army, படைவகுப்பு. 4. Horse, குதிரை. (சது.) மலைதூசியாய்ப்பறந்தது. The mountain has flown away in dust. தூசியின்முதனாள். The day before the battle. (R.) தூசிபிடித்திருக்க--தூசிபடிய, inf. To be covered with dust. தூசிதாங்கி--தூசுதாங்கி, s. A kind of cover or screen from dust set up over an eating or sleeping place. 2. An apron. 4)

tūḷi (p. 255) s. Dust, புழுதி. W. p. 446. D'HULI. 2. Pollen, பராகம். 3. Neighing of a horse, குதிரையினார்ப்பு. (சது.) தூளிப்படலம்--துளீபடலம், s. A drift or cloud of dust. தூளியாக்க, inf. (com. நீர்த்தூளியாக்க.) To reduce to dust, to demolish. 27)

nīṟu (p. 277) s. (Gem. நீற்றின்.) Ashes, சாம்பல். 2. Sacred ashes made of cow-dung, திருநீறு. 3. Powder, calx, dust, புழுதி. 4. Slaked lime, சுண்ணம். நீறடிக்க, inf. [com. சுண்ணாம்படிக்க.] To ornament a house by dipping strings in macerated lime ans striking the wall. நு, A syllabic letter composed of ந் and உ. 286) *

nuṇ (p. 277) adj. Minute, fine, small, subtile, slender, கூர்மையான. 2. s. A particle, atom. அணு. நுண்ணறிவு--நுண்ணியஅறிவு, s. Acute understanding, penetration, discrimination, acumen, நுட்பபுத்தி. நுண்ணிச்சிறை, s. [contraction of நுண் ணியசிறை.] The name of a small bird, கொசுக்கட்டைக்குருவி. நுண்ணிடை--நுண்மருங்குல், s. A slender waist, சிற்றிடை. 2. [met.] A lady, a woman, பெண். (p.) நுண்ணிமை, s. [vul.] Fineness, minuteness, sharpness, &c., as நுண்மை. நுண்ணிய, adj. As நுண். நுண்ணியகருமமெண்ணித்துணி. In entering on a delicate affair, reflect well. நுண்ணியது, appel. n. That which is small, minute or subtile, நுண்மையானது. 2. A skilful contrivance, a thing curiously wrought, நுட்பவேலை. நுண்ணியபுத்தி, s. Acute intellect, acumen. நுண்ணியர், s. [pl.] Persons of acute mind, quick parts, good discrimination, &c., அறிவுடையோர். 2. Ministers of state, மந்திரியர். (p.) நுண்ணுணர்வு, s. Acute understanding, &c., as நுண்ணறிவு. நுண்பிண்டி, s. Fine meal. (p.) நுண்பொடி, s. Fine dust, powder, &c., புழுதி. நுண்பொருள், s. An abstruse meaning, occult or mystic matters. நுண்மணல், s. Fine sand, சிறுமணல். 339)

pangkam (p. 288) s. Diversity, division, dislodgement, வேறுபாடு. 2. Defeat, discomfiture, disappointment, தோல்வி. 3. Indecency, shame, disgrace, வெட்கம். 4. Distortion, contortion of the limbs, &c., நெ ளிப்பு, முடம். 5. Violation, desecration, prostitution, profanation, ஈனம். 6. Injury, detriment to one's person reputation, &c., மானபங்கம். 7. Wave, அலை. 8. A tank, குளம். 9. A piece, துண்டு. W. p. 611. B'HANGA. 1. Mire, mud, குறைசேறு. 11. Sin, பாவம். 12. Dust, புழுதி. W. p. 491. PANKA. அவனையங்கபங்கமழிக்கிறான். He vexes him. என்னைப்பங்கம்பேசினான். He reproached me. அவன்பங்கப்பட்டுப்போனான். He was ignominiously treated. பங்கக்கேடு, s. [vul.] Digrace, ignominy. பங்கங்கொள்ள, inf. To deride one. (Beschi.) பங்கசாதம், s. The lotus, தாமரை as பங்கயம்; [ex சாதம், produced.] பங்கப்பட, inf. To be treated disgracefully, ignominiously, &c., அவமானப் பட. 2. To fall into disgrace, சிறுமைப்பட. 3. To be violated, desecrated, ஈனப்பட. பங்கப்படுத்த, inf. To treat disgracefully, put one to shame, expose one 2. To To violate, desecrate, profane. பங்கம்அழிதல், v. noun. Becoming disgraceful; losing one's honor, credit, &c. பங்கேருகம், s. Lotus, as பங்கசாதம்; [ex உருகம்.] சமயபங்கம், s. An unseasonable time.