taṭcaṇai (p. 222) --தட்சிணை, s. (com. தெச் சணை.) A present of fee to a guru, a schoolmaster, ∓c., சான்றோர்க்களிப்பது; also written தக்கணை. W. p. 395. DAKSHIN'A. 2. [prov.] Discipline, correction, punishment, சிட்சை. 26)

tīrvu (p. 243) v. noun. See தீர், v. n.

tūmai (p. 254) s. Cleanliness, purity, cleanness, சுத்தம். (சது.) 2. White, வெண்மை. (See தூ.) 3. [vul.] Catamenia; மகளீர்சூதகம்; spoken auspiciously as tending to purity. தூமைச்சீலை, s. Menstruous cloths; in abuse, a man is called by this term. 16)

tūrṉā (p. 255) s. A grass, as முயற்புல். 16) *

tūṇikr (p. 253) s. Chetties, as a caste, merchants, செட்டிகள். (சது.) 15)

tiriyōṭl (p. 239) v. noun. The extending of a kink or twist in a rope. 35)

tavam (p. 227) s. Penance, religious austerities, self-imposed mortification, to propitiate some deity, as தபம் and தவசு. தவசசாலை, s. A hermitage of place for the performance of austerities. தவத்தர், s. (plu.) Ascetics of the higher class, Munis, முனிவர். தவத்தி, s. A rigid devotee, or advanced ascetic, a Muni. தவத்தோன், s. An ascetic. தவநிலை, s. The method of performing religious austerities . 2. The profession or standing of a rigid devotee. தவப்பெண், s. A female ascetic, a nun. 2. A nun of the Jaina sect. தவமுனிவர், s. (plu.) Rigid devotees, persons who have become dignified by the performance of austerities, Munis. தவமுடையன், appel. n. A penitent. தவலோகம், s. The fish of the upper worlds, where ascetics are beatified. தவவலிமை, s. (com. தபோபலம்.) The power of religious austerities. தவவுடம்பு, s. A person abounding in austerities. (in admiration.) தவவேடம், s. The proper garb, costume, &c., for performing austerities. தவர், s. (plu.) Exalted devotees, Munis, Rishis, முனிவர். 17)

tṭippm (p. 222) s. Thickness, solidity, bulk, பருமை. 2. Swelling from stripes, வீக்கம். (c.) தடிப்பமானஓலை. Thick olas. தடிப்பமானதோல். Thick skin or leather. தடிப்பமானபலகை. A thick board. 10)

tvir (p. 228) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put away, remove, dispel, to chase away, to expel, to exclude, நீக்க. 2. To clear off, to discontinue, விட்டுவிட. 3. To check, hinder, interrupt, prevent, frustrate, தடைசெய்ய. 4. To bring to an end, to terminate, முடிக்க. 5. To remit, liquidate, கடன்தீர்க்க. 6. To omit, to dispense with, to free from, கழிக்க. (c.) செய்காரியந்தவிர்காரியம்அறியவேண்டும். It is necessary to know what should be done, and what left undone. குறும்பைத்தவிர்க்குங்குடிதாங்கி. They king, who can put an end to one's poverty. (p.) பொல்லாங்கென்பவையெல்லாந்தவிர். Avoid all that is wrong. (Avv.) சாப்பாட்டைத்தவிர்க்க, inf. To omit a meal. தவிர்காரியம், s. That which is to be omitted. 2. That which is left undone. தவிர்ப்பு, v. noun. Putting away rejecting, excluding, omitting, prevention, relinquishment &c. 16)

tuṭi (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To quiver, shake, throb, flutter, palpitate, flounder as a fish thrown ashore, அசைய. 2. To be rude, mischievous, giddy, roguish, குதிக்க. 3. To be anxious through suspense; to be eager, to be in great agitation, தத்தளிக்க. 4. To shine, glitter, corruscate, lighten, மின்ன. 5. (fig.) To suffer by the gnawings of hunger, பசியினால்வருந்த. (c.) துடித்துப்பதைத்துவந்தான். He came in extreme anxiety, and agitation. பெற்றகுடல்துடிக்கிறது. The mother yearns over her child; (lit.) her bowels yearn. அரணைவால்துடிக்கின்றது. The tail of the lizard (cut off) leaps. பிள்ளைதுடிக்கிறது. The child is fidgety, rude, &c. கண்துடிக்க, inf. To quiver or throb as the eye, supposed to be indicative of good or ill, to the person or his relations.--Note. If the right eye or other right part of a man throb, it is deemed a good sign, but of a woman it is bad and vice versa. மனந்துடிக்க, inf. To be agitated, as the mind, through anxiety, anger, disappointments. துடி, v. noun. Quivering, palpitating, dancing, &c. துடிசாத்திரம்--துடிநூல், s. The art of determining events by the quivering of different parts of the body, also works treating on the art, ஓர்நிமித்தநூல். துடிதுடிக்க, inf. To quiver, throb, flutter, பதைபதைக்க. 2. To be rude, fidgety, mischievous, கடுகடுக்க. (c.) துடித்தல்--துடிப்பு--துடிதுடிப்பு. v. noun. Quivering, throbbing, fluttering, பதைபதைப்பு. 2. Rudeness, mischief, கடு கடுப்பு. 3. Great anxiety. சரீரந்துடித்தல், v. noun. Quivering of the body, supposed to occur of itself in case of the sickness of a relative, also at the sight of one suffering, or through anger. துடியானவன், appel. n. A strong, robust man, பலாஷ்டிகன். 41)