kacam (p. 85) s. [also கயம்.] An elephant, யானை. 2. A measure of length, two cubits or a yard, இரண்டுமுழஅளவு. 3. Consumption, கயரோகம். 4. A spring, நீரூற்று. 5. Hair, மயிர். (p.) ஒருகசமாழந்தோண்டுகிறது. To dig one yard deep. கசகன்னம், s. The power or art of moving or waving the ears in imitation of an elephant, ஓர்வித்தை. கசத்தொனி, s. The roaring of an elephant. கசபரிட்சை, s. Examining of elephants--one of the sixty-four arts. See கலைஞானம். கசபுடம், s. A fire prepared with one thousand cakes of dried cowdung for calcining medicines; also the cavity made for the fire, ஆயிரமெருமுட்டைவைத்தெ ரிக்கும்புடம். Wils. p. 276. GAJAPUTA. கசப்புளுகன், s. A notorious liar, பெரும்பொய்யன். 2. A great boaster, exaggerator, &c., தன்னைப்புகழ்வோன். கசமடையன், s. A great fool, a very dolt, மிகுமூடன். கசரிபு, s. A lion, சிங்கம்; [ex ரிபு, enemy.] கசரோகம்--கயரோகம்--கசவியாதி, s. Consumption. கசவிருள், s. Great darkness. கசாக்கிரம், s. The end of a hair. 2. A minute part of long measure. கசாசனம்--கசாசனை, s. The religious fig tree, அரசமரம், Ficus religiosa, L. Wils. p. 277. GAJASHANA. கசேந்திரன், s. An elephant of the largest and best species, ஓர்யானை. Wils. p. 277. GAJENDRA. கசேந்திரஐசுவரியம், s. The felicity arising from the possession of an elephant. 42)

cṟṟu (p. 173) adv. and adj. [either a change of the Sa. Svalpa, or of சிற்று, from சிறு.] A little, somewhat, அற்பம். 2. A little time, சிறிதுநேரம். (c.) சற்றப்புறம். A little further, a little beyond. சற்றாகிலும்--சற்றேனும்--சற்றும். Ever so little, even a little; a mere trifle. சற்றுநேரம்--சற்றுவேளை. A little time. சற்றுங்கொடான். He will give nothing. சற்றுப்பாடும். Sing a little. சற்றுமில்லை. Not in the least, none at all. சற்றும்பொறான். He will not wait a moment. 2. He will not bear it in the least. சற்றுமுன்னே. A little before; a little above; a little forward. சற்றே சற்றே. Occasionally. சற்றே இலகுவு. He or she is a little better. சற்றேபொறு. Wait a little. சற்றுமிருதுவாயிருக்கிறது. It is rather soft. சற்றிடம்போனபின்பு. After going a little distance. சற்றிங்கேவாரும். Just come here. அவன்சற்றேபொய்யன். He is somewhat of a liar. 51)

pṭukkāḷi (p. 291) s. A liar, a defrauder, a cheat; fabricator of stories, பொய்யன். (c.) படுக்காளிவிசேஷம், s. A fable, a story contrived for a purpose. 97)

picuṉam (p. 314) s. Niggardliness, உலோபம். 2. See பிசினம். பிசுனத்தனம், s. Tenacity, as பிசினித் தனம். பிசுனவசனம், s. Slander, கோட்சொல். பிசுனன்--பிசுனி, s. A niggard, a miser, உலோபன். 2. A tale-bearer, a slanderer, கோளன். 3. A liar, பொய்யன். (சது.) 58)

puḷuku (p. 328) s. A lie, a bare-faced falsehood, பொய். W. p. 596. P'HALGU. 2. Boasting, exaggeration, வீம்பு. (c.) புளுகன், s. [fem. புளுகி.] A lying boaster, a braggart, பொய்யன். ஆனைப்புளுகன். A monstrous liar. ஆயிரம்புளுகனும்பதினாயிரம்புளுகனும். A very great liar. 11)

poy (p. 337) s. Lie, falsehood, falsity, untruth, அசத்தியம். (சது.) 2. Illusion of the world, deceptive appearance, கரவடம். 3. Sham, that which is mock or false; artificialness, வேஷம். 4. (சது.) Hollow or hole in a tree, மரப்பொந்து. 5. [loc.] A small splinter, சிறுசிராய். எண்ணமெல்லாம்பொய்எமனோலைமெய். Expectations are vain, Yaman [death] is certain. பொய்யாய்ப்போகிறநம்பிக்கை. A false and vain hope. பொய்க்கடி, v. noun. Slight grazing of cattle; browsing. 2. A harmless bite of a reptile, விஷமேறாக்கடி. பொய்க்கண், s. Any part near the eye, கண்ணருகு. பொய்க்கால், s. Stilt, போலிக்கால். (See கால்.) 2. A wooden leg, மரக்கால். பொய்க்குரல்--பொய்ச்சத்தம், s. A feigned or counterfeit voice. பொய்க்குழி, s. A pit-fall, படுகுழி. பொய்க்கை, s. A false arm. 2. As பொய்த்தல். பொய்க்கோலம்--பொய்வேஷம், s. Mask, disguise, assumed appearance, கள்ளவேஷம். 2. Hypocrisy, dissimulation, கரவடம். பொய்சாதிக்க, inf. To stand to a lie. பொய்சொல்லி, appel. n. A liar. பொய்சொன்னவாய்க்குப்பொரியும்கிடையாது.... The mouth of a liar will not get even the parched rice strewed on a corpse. பொய்ச்சத்தியம்--பொய்யாணை, s. A false oath, perjury. பொய்ச்சாட்சி, s. A false witness. 2. False evidence, கள்ளச்சாட்சி. பொய்த்தலை, s. A mask or a false head on a pole, pushed by thieves through a hole in the walls of a house, to receive the blows, if any be given. பொய்பட--பொய்ப்பட, inf. [v. noun. பொய்ப்பாடு.] To fail, to become abortive, வீணாக. 2. To prove false, பொய்யாக. பொய்ப்பத்திரம், s. A forged letter, bond or other document. பொய்ப்பார், s. A shallow stratum of rock, as found in digging wells. பொய்ப்பிஞ்சு, s. [prov.] Very young fruit that does not come to perfection. பொய்மூக்கு, s. Parts near the bottom of the nose. பொய்யடி, v. noun. A light or harmless sham blow. 2. [fig.] Blinding others by publishing false stories. பொய்யன், s. A liar, a falsifier. பொய்யுறக்கம்--பொய்த்தூக்கம், s. Unsound sleep. பொய்வாழ்வு, s. The present transitory state. 17)

mittiyam (p. 353) --மித்தியை, s. Lie, falsehood, பொய். W. p. 661. MIT'HYA. மித்தியாவாசகம், s. Falsehood, a false story, பொய்மொழி. மித்தியாவாதி, s. A liar, பொய்யன். மித்தியோத்தரம், s. A false reply; [ex உத்தரம்.] மித்தியொபசாரம், s. Pretended friendly services; [ex உபசாரம்.] 47) *

mey (p. 362) s Truth, sincerity,--oppos. to பொய்,சத்தியம் (c.) 2. The body, person, உடம்பு.3.Surface of the body, or feeling as one of the five senses, ஐம்பொறியுளொன்று. 4. [in gram.] A consonant, மெய்யெழுத்து. மெய்நின்றுவிழிக்கிறதுபொய்கொண்டுபொரிகிறது.... Truth is quiet, lie is blustering. [prov.] மெய்பொய்விசாரியுங்கள். Find out its truth or falsity. மெய்கண்டதேவர், s. A poet well skilled in Hindu metaphysics; also called, சுவேதவனப்பெருமாள். மெய்காட்டல், v. noun. Exhibiting strength, (lit.) showing the body. (p.) மெய்கூறல்--மெய்சொல்லல், v. noun. Speaking the truth. மெய்க்காப்பாளர், s. [also கஞ்சுகர்.] Body-guards, மெய்க்காவலர். மெய்க்கவசம்--மெய்யுறை, s. A coat of armor, a vestment. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Genuine sprouts in jack-trees, &c., as distinguished from பொய்க்கிளை. See கிளை. மெய்க்கீர்த்திமாலை, s. A panegyric poem in the கட்டுரை versification, describing the illustrious descent, and famous actions of a hero. See பிரபந்தம். மெய்க்கொள்ள, inf. [com. மெய்யென்று கொள்ள.] To believe, take to be true. மெய்க்கோள், s. Earnest-money. (R.) மெய்க்கோளாய்வாங்கினேன். I got money in advance. மெய்ஞ்ஞானம்-மெஞ்ஞானநிட்டை, s. True wisdom, the state of the most exalted ascetic. மெய்ஞ்ஞானி, s. The true sage. மெய்நலம், s. [sometimes மெய்ந்நலம்.] Strength, வலி. (சது.) மெய்ந்நூல், s. [com. மின்னூல்.] Ancient writings, commonly divine. மெய்நூலன், s. An epithet of Dronacharya, துரோணாசாரியன். (சது.) மெய்புகுகருவி, s. A vestment, as மெ ய்க்கவசம். (p.) மெய்ப்படாம்,s. A mantle or cloak, covering the whole body, நிலையங்கி; [ex படாம், a cloth.] (p.) மெய்ப்படுத்த, inf. [intrans. மெய்ப் பட.] To prove substantial. மெய்ப்பரிசம், 8. Eight sensations of the body; 1. ஊன்றல், from placing; 2. கட்டல், binding; 3. குத்தல், stabbing; 4. தடவல், stroking; 5. தட்டல், patting; 6. தீண்டல், touching; 7. பற்றல், seizing; 8. வெட்டல், cutting--also called, அஷ்டமெய் ப்பரிசம். மெய்ப்பாடு, v. noun. Indication of passion or sentiment, by gesture, or any other signs--as tears for sorrow, the erection of the hairs of the body from love, joy, transport. 2. Experience of truth. மெய்ப்பை, s. A tight garment fitted to the body, சட்டை. (சது.) மெய்ப்பொருள், s. Sound doctrine. 2. The truth, an epithet of God, கடவுள். 3. Knowledge, அறிவு. Compare கைப்பொ ருள். மெய்ப்பொறி, s. The body as the organ of touch. மெய்மதம், s. True religion. மெய்மயக்கம், s. [in gram.] Consonants occurring together in a word, as ண் and ட in கண்டம்; க்க, in பக்கம். See மயக்கம். மெய்மலம்--மெய்மாசு, s. Human dung, நரகல். 2. As மேலழுக்கு. (p.) மெய்மறதி--மெய்மறத்தல், v. noun. Swooning, losing one's senses by delirium, becoming unconscious. (c.) நான்மெய்மறந்துபோனேன். I had quite forgotten [to bring, &c.] மெய்மெய்யாய், Very truly, evidently, in the very act. மெய்மை, s. A truth, fact. 2. Thought, intention, நினைவு. மெய்மைகூறல், v. noun. Acknowledging the truth. மெய்யர், appel. n. Brahmans, அந்த ணர். 2. Rishis, sages, ரிஷிகள். மெய்யன், appel. n. A true man, an honest person; a trust-worthy, upright man--oppos. to பொய்யன். 2. (p.) A son, மகன். மெய்யுணர்தல், v. noun. Understanding and feeling the truth. மெய்யுரைத்தல், v. noun. Explaining a text; a commentary. மெய்யெழுத்து, s. A consonant, a bodyletter, to which a vowel gives life. மெய்யென்றிருக்கிறது. Taking for a truth. மெய்வருக்கை, s. The class of consonants. See வருக்கை. மெய்விரதன், s. An epithet of Yudhist'hira, உதிட்டிரன். 2. An epithet of Bîshma, வீடுமன். (p.) மெய்விவாகம், s. True matrimony, marriage according to law.