akṭu (p. 1) s. Wickedness, பொல்லாங்கு. (c.) 2. Interior, inside, உள். 3. Middle, நடு. 4. The belly, paunch, வயிறு. (p.) அகடுசெய்ய, inf. To tease, vex; with the accusative. அகடூரி, s. A snake, பாம்பு; ex ஊர் to crawl. (p.) 24)

tvir (p. 228) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put away, remove, dispel, to chase away, to expel, to exclude, நீக்க. 2. To clear off, to discontinue, விட்டுவிட. 3. To check, hinder, interrupt, prevent, frustrate, தடைசெய்ய. 4. To bring to an end, to terminate, முடிக்க. 5. To remit, liquidate, கடன்தீர்க்க. 6. To omit, to dispense with, to free from, கழிக்க. (c.) செய்காரியந்தவிர்காரியம்அறியவேண்டும். It is necessary to know what should be done, and what left undone. குறும்பைத்தவிர்க்குங்குடிதாங்கி. They king, who can put an end to one's poverty. (p.) பொல்லாங்கென்பவையெல்லாந்தவிர். Avoid all that is wrong. (Avv.) சாப்பாட்டைத்தவிர்க்க, inf. To omit a meal. தவிர்காரியம், s. That which is to be omitted. 2. That which is left undone. தவிர்ப்பு, v. noun. Putting away rejecting, excluding, omitting, prevention, relinquishment &c. 16)

tīngku (p. 242) s. Evil, vice, wickedness, crime, பொல்லாங்கு. 2. Misfortune, calamity, adversity, ruin, கேடு. 3. Fault, defect, blemish, தவறு. (c.) தீங்கினர், s. (plu.) The vicious, the wicked, தீயோர். (p.) தீங்குசெய்ய, inf. To injure, hurt, harm. தீங்குநினைக்க, inf. To intend mischief, to design evil against one. தீங்குநேரிட, inf. To come upon or befall one, as misfortune, evil, &c. 11)

tīmai (p. 243) s. Evil, wickedness, vice, sin, turpitude, depravity, பொல்லாங்கு. 2. Mischief, injury, harm, hurt, கேடு. (c.) தீமைசெய்ய, inf. To practice vice, to be vicious. 2. To do evil, injury, mischief. 16)

tīmpu (p. 243) s. Wickedness, vileness, vice, பொல்லாங்கு. 2. Baseness, vulgarity, கீழ் மை. (p.) தீம்பன், s. (plu. தீம்பர், fem. sing. தீம்பி.) The base, the wicked. 18)

poccā (p. 336) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To forget, to become unconscious of, மறக்க. (p.) பொச்சாப்பு, v. noun. Forgetfulness, unconsciousness, மறதி. [neg. பொச்சாவா மை.] (சது.) 2. Badness, evil, wickedness, பொல்லாங்கு. 84)

pollā (p. 337) --பொல்லாத, adj. Bad, vicious, evil, wicked.--Note. In some meanings it shows intensity. பொல்லாப்பிள்ளையிலில்லாப்பிள்ளை. Better to be destitute of a child than to have a bad one. பொல்லாக்காலம்--பொல்லாதகாலம்-பொல்லாதவேளை, s. An evil or unpropitious time. பொல்லாங்கு, s. Evil, vice, vileness, wickedness, தீங்கு. 2. (சது.) Defect, misfortune, ஈனம். 3. Ruin, injury, destruction, கேடு. 4. Forgetfulness, மறதி. பொல்லாதநடக்கை, s. An evil or wicked life. பொல்லாதநினைவு, s. A wicked or bad thought. பொல்லாதமருந்து, s. Very powerful medicine. பொல்லாதவன், s. An atrociously wicked man. பொல்லாதவிஷம், s. A rank poison. பொல்லாதவேளை, s. An unlucky time. பொல்லாது--பொல்லாதது, appel. n. [vul. பொல்லது.] That which is evil, bad, mischievous, dangerous. பொல்லாப்பு, s. Evil, vileness, as பொ ல்லாங்கு. பொல்லாப்புச்சொல்ல--பொல்லாப்புப் பேச, inf. To asperse, to defame. பொல்லாப்புப்பட, inf. To suffer wrong. பொல்லாப்புப்பண்ண, inf. To do evil, to displease a friend; to hurt one's feelings. பொல்லாமை, s. Evil, badness, wickedness, தீமை. பொல்லாய். Thou art evil. (p.) பொல்லார், s. [pl.] The evil, the wicked--oppos. to நல்லார், தீயோர். பொல்லேன். I who am evil, vile, wicked. 64)