uttaṇṭam (p. 60) s. Impetuosity, fierceness, violence, உக்கிரம். 2. Boldness, daring confidence, energy, strenuousness, spirit, வீரம். 3. Power, authority, dignity of carriage and appearance, மகத்துவம். 4. Imperiousness, haughtiness, இராசசம். 5. Robustness, strength, வலிமை. உத்தண்டங்காட்ட. To be insolent, haughty. உத்தண்டமாகவதிகாரஞ்செலுத்த. To exercise authority proudly. உத்தண்டமாய்ச்சண்டைபண்ண. To combat with spirit. உத்தண்டமாய்ப்பேச. To speak frowardly, haughtily. உத்தண்டமாய்விளைய. To grow luxuriantly. 26)

kirupai (p. 111) s. Grace, beneficence, benignity, mercy, kindness, compassion, benevolence, கருணை. Wils. p. 244. KRUPA. என்மீதில்கிருபையாயிருக்கிறார்--என்னைக்கிருபையா கப்பார்க்கிறார். He is gracious towards me. கிருபாகடாட்சம், s. Benign or gracious looks; compassion, benevolence, கருணை. கிருபாகரன், s. A man of universal benevolence; one who is the seat of mercy or grace, கிருபைக்கிருப்பிடமானோன். கிருபாசமுத்திரம், s. One who is a sea of grace, கிருபைக்கடல். கிருபாசனம், s. Mercy-seat; God--as the centre and seat of mercy and grace. கிருபாநோக்கம், s. A gracious look--as that of the guru on his disciple in his official capacity, as a representative of the deity himself in human form, assumed for the purpose of dispelling the disciple's mental darkness, &c., கருணைநோக்கம். கிருபாமகத்துவம், s. The greatness of mercy. கிருபாமூர்த்தி, s. He whose very shape is mercy, கிருபாசொரூபி. 2. The merciful God, கடவுள். 3. The god who has assumed a shape calculated for the exercise of mercy, கிருபையாலவதரித்தோன். கிருபாலு--கிருபாளு s. A kind, compassionate, gracious person, கிருபையுடை யவன். Wils. p. 244. KRUPALU. கிருபைக்கடல், s. A sea of mercy, கிரு பாசமுத்திரம். கிருபைக்கண், s. A benign or merciful look, அருள்விழி. கிருபைக்கிருப்பிடம், s. One celebrated for philanthropy and general benevolence; lit. the seat of grace. கிருபைகூர--கிருபைசெய்ய--கிருபை பண்ண--கிருபைபுரிய inf. To be gracious, compassionate, benign; to exercise favor or kind feelings. 17) *

caṉi (p. 173) s. The planet Saturn, the most, malignant, in astrological influence of all the planets, ஓர்கிரகம். 2. Saturday, சனிக்கி ழமை. W. p. 829. S'ANI. 3. (fig.) A person of ill omen whose company is dangerous, சனிபோன்றவன்.--Note. The different positions and influences of the planet are. (1.) அஷ்டமசனி. See under அஷ்டம். (2.) நாலாமிடத்துச்சனி, called also அர்த்தாஷ்டம சனி. Saturn in the fourth sign from that of one's birth, where his influence is less malignant. (3.) இரண்டாமிடத்துச்சனி, or பாதச் சனி. Saturn in the sign nest to that in the ascendant, where his influence is indicative of eloquence and oratory. (4.) ஏழ ரையாண்டுச்சனி. Saturn's 7?? years' evil influence called ஏழரை, and divided into three parts, மங்குசனி, பொங்குசனி, மரணச்சனி which see. As saturn is 2?? years in each sign of the zodiac, it occupies 7?? years for three signs, so that a man living ninety years would pass three times through all these periods. See ஏழரை. (5.) பன்னிரண்டாமிடத்துச் சனி. Saturn in the 12th sign from that in the ascendant. (6.) சன்மச்சனி. Saturn in the ascendant. (7.) மகத்துச்சனி. Saturn in the first lunar asterism of Leo called மகம், indicating great calamities. (8.) மீனச்சனி. Saturn in the Pices, considered unpropitious in its influence. இவனெனக்கு மகத்துச்சனிபோலிருக்கிறான். He is a great enemy to me. சனிகழிய--சனியன்றொலைய, inf. To expire or end as any period of saturn's malign influence on a person. 2. To terminate as a cause of calamity, evil, &c. சனிக்கிழமை--சனிவாரம், s. Saturday. சனிக்கிழமைவிரதம், s. [also சனிவிர தம்.] A fast on Saturdays, to avert the evil influences of Saturn, when, before eating, crows, emblems of Saturn, are fed. 2. A fast in honor of Vishnu. சனிபகவான்--சனீச்சுரன், s. The regent of Saturn. சனிபிடித்தல், v. noun. Being seized by Saturn, brought under his malignant influence. 2. (fig.) Being assailed by adverse circumstances, துன்புறுதல். சனிமுழுக்கு, v. noun. Bathing on Saturdays. சனிமூலை, s. The north east, (lit.) Saturn's quarter, வடகிழக்கு. சனியன், s. Saturn the planet. 2. An unlucky person, associating with whom may bring evil. 3. A troublesome person, animal, thing, circumstance, &c. இவன் எனக்குச் சனியனாய் வந்தான். He is a Saturn (an inauspicious person) to me. சனிவேதை, s. The influence of Saturn; pain, சனிதோஷம். (R.) சனிக்காசு, s. A small coin paid to the master, by the scholars, on Saturdays. சனிப்பாட்டு, s. [loc.] A song or poem sung by the boys of a school, near the end of a year, to obtain presents from their parents, and others, for the master. சனியெண்ணெய், s. The oil collected by scholars, from their parents, for their teacher, on Saturdays. 66) *

talam (p. 226) --ஸ்தலம், s. Place, site, position, location, space, room, இடம். 2. Holy place, a sacred shrine, தெய்வஸ்தலம். (See ஏழ்புரி.) 3. [prov.] A chief or principal place, as the metropolis, head quarters, the court, that part of a town where the authorities reside, &c., இராச தானி. 4. A region or part of the body. (See அடித்தலம்.) 5. Land under cultivation, commonly designated by some peculiarity, as having trees, hills, rocks, &c., பயிர்த்தலம். (c.) 6. The earth, பூமி. 7. The world in general, either of the fourteen worlds, உலகப்பொது. 8. A place of refuge, புகலிடம். 9. [in composition.] Identity, as பூதலம், the earth itself, கைத்தலம், the hand, செவித்தலம், the ear, கண்தலம், the eye, &c. தலத்திலேகாரியமேறிவிட்டது. The matter is known to the prince, the authorities, &c. [prov.] ஒருதலத்திலேயிறங்கிவிட்டார்கள். They have attained the shore, they have become settled. தலசுத்தி, s. Cleansing a place. 2. Ceremonial purification of a house after the birth of a child, a death, &c. 3. Sweeping the parts about a temple, one of the duties of the சரிதைக்காரன். தலதரிசனம், s. Visiting a sacred places. தலத்தார், s. (plu.) Inhabitants of a place. 2. The inhabitants or chief persons of a sacred place. தலந்தோறும். Every places. தலபுராணம், s. A Purana written to extol a sacred place or a temple. தலபேதம், s. Difference of places as affecting health. 2. difference of sacred places. தலமகிமை--தலமகத்துவம், s. The excellence of a sacred places. தலவிசேஷம், s. The advantages of one sacred place over others. 2. Specialities of a place as to miraculous occurrences. தலவாரி, s. Enumeration of cultivated lands. (Government usage.) தலவாரிக்கணக்கு, s. A schedule of such places. 4)

maka (p. 338) . A prefix by apocope of மகத்து. For the compounds, see மகா. 45)

makattu (p. 338) s. That which is great, large, huge, பெரியது. W. p. 648. MAHAT. 2. Greatness, intensity, அதிகமானது. 3. That which is magnificent, noble, exalted, majestic, மகத்துவமானது. 4. [fig.] A great person in a religious or moral sense, generally used in the plural, பெரியவர். மகத்தானவியாதி. A great sickness. மகத்தானவெற்றி. A great victory. மகத்துக்கள், s. The great, the eminent. மகத்துவம், s. Greatness, nobleness, magnificence, majesty, excellence. மகத்துவஞ்சொல்ல, inf. To celebrate one's greatness. 53)

makam (p. 338) s. The tenth lunar asterism, ஓர்நாள். W. p. 631. MAG'HA. 2. Sacrifice, a large burnt offering, யாகம். (Sa. Makha, Maha.) மகச்சனி--மகத்துச்சனி, s. Saturn in the asterism மகம். See சனி. மகத்தீர்த்தம், s. A great bathing in February. See மாமாகம். மகபதி, s. Indra--lord of sacrifices as having offered a hundred யாகம், இந்திரன். மகமுறை, s. Method of performing sacrifices, யாகக்கிரமம். 2. A feast, banquet, விருந்து. மகவான், s. Indra--as a sacrificer. மகவோட்டம்பார்க்க, inf. To observe the moon in the sign Leo: if passing to the south, fertility is indicated; if to the north, scarcity. 56) *

makā (p. 338) adj. Great, high, exalted, dignified, noble, honorable, பெருமையான. 2. Immense, prodigious, stupendous, monstrous, extreme, அளவற்ற. 3. Superior, greater, paramount, superlative, உயர்ந்த. 4. Intense, மிகுந்த.--Note. This particle is sometimes repeated to express intensity, as மகாமகாப் பட்ட, the greatest. (Beschi.) Also sometimes contracted to மக, and மா, as மகராசா, மாசனங்கள்; [ex மகத்து.] அதுமகாஅரிது. It is very difficult. அதுமகாஅபூர்வம். It is very rare. மகராசன், s. A king, அரசன். 2. A rich or great or good man, சீமான். மகராசா, s. The king, the sovereign. மகராசி, s. A rich or benevolent lady; (lit.) a queen. மகரிஷி, s. An exalted Rishi, மகாரிஷி. மகாஅவதானி, s. A person who has excellent memory. மகாகருவம்--மகாகர்வம், s. Much arrogance. 2. Ten billions. மகாகற்பம், s. The great Kalpa, consisting of a vast period, probably the life time of Bramha, or 155,52,,, solar years, after which there will be a universal destruction.--Note. By analogy it would be only 1 கற்பம் of 4,32,, each or 43,2,, years; but கற்பம் is used very indefinitely. மகாகாசம்--மகாகாயம், s. The air, or ether at large; as distinguished from கடாகாசம், or air in a pot, the atmosphere, பெருவெளி. மகாகாலம், s. A great and long period of time, sometimes used for eternity, நெடுங்காலம். மகாகிதி--மகாக்ஷிதி, s. A certain number, one thousand trillions. மகாகோணி--மகாக்ஷோணி, s. Ten trillions. மகாகோரம், s. A division of hell, or Tartarus, நரகத்தினோரிடம். மகாசகை, s. A plant bearing an unfading flower, Gomphr&oe;na globosa, வாடா மல்லிகை. W. p. 652. MAHASAHA. மகாசங்கம், s. A hundred billions. 2. As மகாநாடு. மகாசங்காரம், s. The universal destruction. மகாசத்தி, s. The great and universally pervading female energy of deity. மகாசமுத்திரம், s. A number, usually one-hundred billions. 2. As மகோததி. மகாசனம், s. Great people, noble persons of high rank, உயர்ந்தோர். 2. Brahmans, பிராமணர். மகாசீனம், s. China proper. (adopted.) மகாசூரன், s. A very valiant man. மகாசேனன், s. A general, the commander of a large force, சேனாபதி. 2. Skanda, கந்தன். 3. Argha, அருகன். மகாசோபம்--மகாக்ஷோபம், s. A hundred-thousand trillions. மகாஸ்தலம்--மகாதலம், s. A sacred place. 2. Head quarters, the chief place, the court, நீதிஸ்தலம். மகாஞானி, s. One who has attained to the highest degree of religion. மகாண்டு, s. The Hindu cycle of sixty years; [ex ஆண்டு.] மகாதலம், s. The sixth of the nether worlds. See கீழுலகம். 2. As மகாஸ்தலம். மகாதிசை, s. Aggregate influence of the planets, counted according to the natal asterism for the horoscope. மகாதீவு, s. The Maldive islands, said to have been, in ancient times, one island. மகாதேவன், s. God, கடவுள். 2. Siva --as supreme, சிவன். 3. Epithet of god among various votaries, தெய்வம். 4. A god of the sea or waters, வருணன். மழையும்பிள்ளைப்பேறும்மகாதேவருக்குந்தெரியாது. Rain and child-birth are mysterious even to the gods. மகாதேவி, s. Parvati as the great goddess, பார்வதி. மகாதோஷம், s. Very great sin. மகாதோரை, s. A large number, ஓரெண். மகாத்தியாகம், s. [appel. n. மகாத்தியாகி.] Total and absolute abandonment of secularities, for abstract devotion and ultimate union with the deity. மகாத்துமா, s. [com. மகத்துமா.] An excellent man, (lit.) a great soul. மகாத்துமாக்களுடையலீலை, s. Superhuman exploits of Rishis. See இலீலை. மகாநசம். See மகானசம். மகாநவமி, s. The ninth phasis of the increasing moon in the month of September. See ஆயுதபூசை. மகாநாடு, s. The great council of a nation. மாநாடுகூடுதல், v. noun. Assembling --as the chiefs of a nation. மகாநிகற்பம், s. An inconceivable length of time, probably one-thousand கற்பம். மகாநிதி, s. One of Kuvera's treasures. See நிதி. மகாநுபாவன், s. [com. மானபாவன்.] An illustrious person. 2. A magnanimous liberal man. W. p. 649. MAHANUB'HAVA. 3. One who has advanced to the highest degree in religion, மகாத்துமன். மகாபதுமம், s. A thousand billions, ஓரெண். 2. See நிதி. மகாபதுமன், s. One of the eight serpents that support the earth. See அஷ்ட நாகம், under நாகம். மகாபலன், s. A strong person, பலாஷ் டிகன். 2. Air, wind, காற்று. W. p. 65. MAHABALA. மகாபலி, s. [com. மாபலி, மாவலி.] A king dethroned by Vishnu in his Dwarf Avatar. See பலி. மகாபாதகம்--மகாபாவம், s. Crime of the highest magnitude. See பஞ்சமாபாத கம். மகாபாரதம், s. Mahab'harat, the great epic poem; so called from its having outweighed the four Vedas, when weighed by the Rishis in a scale. புகாபுண்ணியம், s. Great religious merit. மகாபுத்திமான், s. A very wise man. மகாபுருஷன், s. One who is distinguished for peculiar personal qualities. மகாபூதம், s. Elementary principles. மகாபூரி, s. Ten quintillions, ஓரெண். மகாபோகம், s. Great enjoyment, enjoyment of affluence and luxury. மகாப்பிரகாசசத்தி, s. Mica, as அப் பிரகம். மகாப்பிரதோஷம், s. The thirteenth evening from the new and full moon, a time in which the Saivas, expect particular benefits from their religious exercises. See பிரதோஷம். மகாப்பிரபு, s. A very great, illustrious, or holy person. மகாப்பிரபுக்கள்சபை, s. House of lords. (adopted.) மகாப்பிரளயம், s. The great deluge which destroys the universe at the end of each great Kalpa See பிரளயம். 2. (fig.) A number, ஓரெண். மகாமகம், s. [com. மாமகம்--colloq. மாமா ங்கம்.] The occurrence of the full moon in or about the asterism, மகம், with other astronomical incidents, which occur once in twelve years. Peculiar rites in honor of Siva, are then performed. The time is auspicious for bathing, especially at Combaconum. மகாமண்டபம், s. An open large court of temple, the fourth from the shrine. மகாமந்திரம், s. [com. மூலமந்திரம்.] An appropriate name of Deity. மகாமந்திரமூர்த்திகள், s. A class of souls of a superior order, consisting of seventy-five millions. Of these, thirty-five millions attain liberation when the work of creation is finished. மகாமந்திரி, s. The prime minister. மகாமாயி--மகாமாரி, s. [com. மகமாயி.] A name of Durga, துர்க்கை. மகாமாயை, s. Mother of the king of the Asuras, சூரபன்மன்தாய். 2. As மாமாயை. மகாமிருகம், s. The elephant, யானை. மகாமுத்திரை, s. One of the symbols of the Yoga system, யோகமுத்திரை. மகாமுனி--மகாரிஷி, s. A great Muni. 2. A name of Agastya, அகஸ்தியன். மகாமேரு--மகமேரு, s. The great Meru, or golden mountain, thought to be in the middle of the Central continent. மகாயக்கியம்--மகாயாகம், s. The first order of sacrifices. It is of five kinds; 1. பிரமம், or வேதமோதல், reading and learning Vedas; 2. தெய்வம், or ஓமம்வ ளர்த்தல், kindling a sacrificial fire; 3. பூதம், or பலியீதல், fragments of food left at an oblation; 4. பிதிர், or தர்ப்பணமுடித் தல், presenting water to the manes of persons deceased; 5. மானுடம், or இரப் போர்க்குணவீதல், gifts to beggars. மகாயுகம், s. The great age, the aggregate of the four ages, 4,32, years. மகாயோசனை, s. A large number. மகாரணியம், s. A very large forest, பெருங்காடு; [ex ஆரணியம்.] மகாரதன்--மாரதன், s. A charioteer commanding 11, chariots; any warrior of note, 11,--ந்தேருக்குத்தலைவன். மகாராசன்--மகாராசா, s. A great king, a monarch. W.p. 651. MAHARAJA. 2. An epithet of Kuvera. 3. One who possesses elephants, யானைகட்டிவாழ்பவன். மகாராட்டிரம், s. [Tamil மராடம்.] The original Maharatta country. See தேசம். 2. The Maharatta language. See பாஷை. மகாலட்சுமி, s. The great Lukshmi, goddess of felicity. மகாலயம், s. The world of Brahma, பிரமனுலகம். 2. A temple, கோயில். மகாலுத்தன்--மகாலோபி, s. A very great niggard. மகாலோகம்--மகலோகம், s. One of the seven upper worlds. See மேலுலகு. மகாவராகம், s. Vishnu in the hogincarnation, விஷ்ணு. மகாவற்புதம், s. A large number, ஓர் பேரெண்; [ex அற்புதம்.] மகாவாக்கியம், s. A mystic word in the Vedanta, a religious formule among the Saivas and others. மகாவிசுவம்--மகாவிஷீவம்--மகாவிடு வம், s. [in astron.] The moment of the sun's entering Aries, the vernal equinox, but varying several days from the European computation, மேடத்திற்சூரி யன்வருகை. W. p. 651. MAHAVISHUVA. மகாவியாகிருதி, s. The three mystical words, Bhur, Bhuva and Swer, the essential part with ஓம், of the Gayatri of the Brahmans, in their daily incantations, காயத்திரிமந்திரம். மகாவிந்தம், s. A number probably one thousand billions, ஓரெண். 2. A certain city, நளனுடையநகரம். 3. A residence of Vishnu, வைகுந்தம். மகாவிந்து, s. Mica or talc, as அப் பிரகம். மகாவிரதம்--மாவிரதம், s. One of the six approved or orthodox sects of the Saiva religion, சைவசமயத்தொன்று. மகாவிரதர், s. [sing. மகாவிரதி.] Professors of the above sect, சைவர்கள். மகாவெள்ளம், s. A great flood. 2. (fig.) A great number, ஓரெண். மகேசன்--மகேசுரன்--மகேசுவரன்-மகேச்சுரன்--மகேச்சுவரன், s. Siva--as Mahasuran, or obscurer of souls. See பஞ்ச கர்த்தாக்கள். His consort is called மகேசு வரி. மகேந்திரசாலம், s. Astonishing supernatural appearances by magic. See கலை ஞானம், சாலம். மகேந்திரம், s. A range of mountains. See சத்தகுலாசலம். W. p. 658. MAHENDRA. 2. A mountain, மலை. 3. [in mythol. also மகேந்திரபுரி.] A famous town said to have been inhabited by the Asuras but afterwards submerged in the southern ocean, ஓர்நகரம். மகேந்திரன், s. Indra, இந்திரன். மகைசுவரியம், s. [also மகதைசுவரியம்.] Great opulence. மகோததி, s. The ocean, the great sea, கடல்; [ex உததி, sea.] 2. [prov. also இரத் தினாகரம்.] The northern sea, from its connection with India; and the Ganges as being north of Ramisseram. மகோதயம், s. Final beatitude, emancipation from vitality, and absorption into the divine essence, முத்தியிற்கலப்பு. W. p. 653. MAHODAYA. 2. The rising of the sun and moon in conjunction, on a Monday, the sun being in Capricorn, in the month of January, and the moon in the twenty-second lunar asterism, in the seventh யோகம்--regarded as a most auspicious moment for sacred bathing; such is called மகோதயதீர்த்தம். Compare அத்தோதயம். மகோதரம், s. Dropsy of the belly, ascites, ஓர்நோய். 2. A large belly, பெரு வயிறு; [ex உதரம், belly.] மகோதரன், s. [in mythol.] The minister of Ravana; (lit.) the big bellied, இராவ ணன்மந்திரி. மகோபநிஷதம், s. One of the Upanishads. See உபநிடதம். மகோற்சவம், s. A great festival. மகோன்னதபலசாலிகள், s. Gigantic men, giants; [ex உன்னதம்.] 64)

mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)

vipavam (p. 394) s. Happiness, prosperity, வா ழ்வு. 2. Riches, wealth, செல்வம். 3. Majesty, highness, மகத்துவம். W. p. 777. VIB'HAVA 72) *

veku (p. 398) adj. [St. பகு.] Much, many, பன்மைக்குறிப்பு. (c.) வெகுகாலம்--வெகுநாள், s. A long time. வெகுசனம், s. Many people. வெகுச்சுருதம், s. An order of architecture. See சிற்பநூல். வெகுதானிய, s. The twelfth year of the Hindu cycle or A. D. 1878. ஓர்வருஷம். வெகுத்தம், s. [as மிகுத்தம்.] Much; abundance, மிகுதி. வெகுத்துவம், s. Plurality, பன்மை. 2. Magnificence, மகத்துவம். வெகுநாயகம், s. Government in the hands of many, பலபேராளுகை. வெகுநியாயம், s. External worship, வெளியரங்கபூசை. (உபநி.) *வீரி, s. A heroine, வீரமுடையவள். [masc. வீரன்.] 2. Durga, Kali, காளி. (சது.) 3. A medical twining plant. See வட்டத் திருப்பி; [ex வீரம்.] 239)