urupu (p. 65) s. Form, shape, வடிவம். 2. [in grammar.] A class of particles comprising four kinds, viz.: 1. வேற்றுமையு ருபு, the particles which form the declensions. 2. வினையுருபு, those that form the inflections of verbs including three species, (a) விகுதி, verbal terminations. (b.) இடை நிலை, characteristics of tense and several other intervening particles in the formation of verbs, derivative nouns, &c. 3. சாரியை, auxiliary, component particles employed in the formation of the two classes of verbs. 4. ஒப்புருபு, particles of terms of comparison. 5. The relative participles, ஆகிய, ஆன, &c., affixed to nouns to make adjectives of them. உருபுத்தொகை, s. The suppression of the characteristics of the cases --as மரநுனி. உருபுப்புணர்ச்சி, s. Sand'hi--the union of the particles of inflections with nouns and pronouns, வேற்றுமையுருபுமுதலிய புணர்கை. உருபுமயக்கம், s. The use of one case for another--as the dative for the local ablative, &c., வேற்றுமையுருபுமாறுகை. அமுதம்பூவையைக்கிள்ளையையருத்தி. Feeding the minor and parrot with milk--here the objectives are used for the dative. (நைட.) உருபுமாலை, s. Declension of nouns. உருபுவிரி, s. The expression of the case--as மாத்தினுனி. உவமையுருபு, s. A particle of comparison--as மதிபோலுமுகம், face like the moon. சொல்லுருபு, s. The use of a word for a particle representing the case--as, தடிகொண்டடித்தான், He beat with a stick-here கொண்டு is used for ஆல்; அவனைக்காட் டிலும்வலியன். This person is more powerful than the other. 23) *

campāram (p. 164) s. [in general.] Requisites, necessaries, constituents, especially materials--as condiments, spices, currystuffs, drugs, ingredients, &c.,--for making food, preparing medicines, decoctions, &c., கூட்டுவர்க்கம். W. p. 94. SAMBHARA. 2. [loc.] A kind of beam to support the rafters in a native house, கைமரந்தாங்கி; [ex Sa. Sambhára, supporting.] பலசம்பாரம், s. Ingredients for curry. சம்பாரங்கூட்ட, inf. To mix curry stuffs. சம்பாரமிட--சம்பாரம்போட, inf. To season with spices. 31)

cīṉi (p. 191) s. (Hind.) A wooden anchor, made heavy with stones, மரநங்கூரம். 2. [com. ஜீனி.] A saddle, குதிரைக்கல்லணை. சீனிக்கயிறு, s. The cable of a wooden anchor. சீனிகட்ட, inf. To saddle a horse. (Colloq.)

cempu (p. 204) s. Copper, தாம்பிரம். 2. (Tel. சஎு.) A small metal-pot. commonly of copper, used as a drinking cup, நீரருந்துஞ்செம்பு--Note. In combination it often becomes செப்பு. செம்புக்கம்பி--செம்புக்கம்பி, s. Copper wire. செம்புக்கடாரம், s. A copper boiler. செப்புக்குடம், s. A copper water-pot. செப்புக்குழாய், s. A copper tube for a gutter, &c. 2. A little copper tube, with covers at both ends, to enclose magical diagrams. செப்புக்கோட்டை, s. The fort of Ravana, mythologically said to have been made of copper, இராவணன்கோட்டை. செப்புச்சட்டி, s. A copper pan. செப்புச்சல்லி-செம்புச்சல்லி, s. [prov.] Copper challies, one-third of a pice. செப்புச்சிலை, s. An idol, a copper statue. 2. A copper colored stone, மரந் தளிர்க்கல். செப்புத்தகடு, s. Copper in plates. செப்புத்தூண், s. Pillars of copper. செப்புத்தொட்டி, s. A copper trough. 2. (R.) A kind of arsenic, செந்தொட்டி. செப்புப்படி, s. Copper measure. செப்புப்பட்டயம், s. Engraving on copper--as royal grants, &c. செப்புப்பாத்திரம், s. Copper vessel. செப்புப்பாளம்--செம்புப்பாளம், s. Copper in bars. செம்பூசி, s. A copper needle; sometimes used as an instrument of torture thrust into the fingers. செப்போடு, s. Tiles of copper, used for roofing, (temples, &c.) செம்பிலேதண்ணீர்கொடுக்க, inf. To hand the water pot to the guests to rinse their mouths, as a notice that food is ready. செம்புக்களிம்பு, s. Verdigris of copper. செம்புக்காசு-செம்புநாணயம், s. Copper coins. See காசு. செம்புப்பற்று, s. Alloy of copper in gold. செம்புமலை, s. A mountain with copper ore. செம்பூறல், v. noun. [prov.] Oxidation of copper. செம்பூறிப்போக, inf. To be tainted-as milk, &c., by being kept in a copper pot. Compare களிம்பூற. செம்புமணல், s. Sand containing copper. அபிஷேகச்செம்பு, s. A copper pot, used in anointing an idol, in private worship. கொட்டுச்செம்பு, s. A copper pot made by beating instead of casting. ஈயச்செம்பு, s. A leaden pot. கெண்டிச்செம்பு, s. A brass pot with a nose. See கெண்டி. பன்னீர்ச்செம்பு, s. A pot for sprinkling rose water. வார்ப்புச்செம்பு, s. A cast copper-pot. 2. Cast copper, not very malleable. வெண்கலச்செம்பு, s. A pot of வெண் கலம். வெள்ளிச்செம்பு, s. A silver pot used in temples, &c. வன்னச்செம்பு, s. A kind of brass pot, inlaid with copper, of superior workmanship, made at Combaconum. கொத்துவேலைச்செம்பு, s. A wrought copper pot. பித்தளைச்செம்பு, s. A brass pot. 14)

tailam (p. 261) s. [also தயிலம்.] Gingely oil; oil from Sesamum, நல்லெண்ணெய். W. p. 385. TAILA. 2. Oil, unquent, எண்ணெய். 3. Fragrant oil, essential vegetable oil, balsam, medicinal oil, tincture, மருந்தெண் ணெய். 4. An oil or balsam for anointing, அபிஷேகதைலம். 5. The sap of a tree or plant, சாரம், 6. (fig.) Strength, சத்து. (c.) இந்தமரந்தைலஞ்செத்தது. The tree has lost its juice or strength. தைலக்காப்பு, v. noun. Anointing an idol, &c., with fragrant oil. See எண் ணெய்க்காப்பு. தைலக்காரன், s. An apothecary, தை லம்விற்போன். தைலங்கூட்ட, inf. To distil essential oil. தைலபீதம், s. The gum of the red wooded or country fig-tree, அத்திப்பிசின், Ficus racemosa. தைலமாட்ட, inf. To anoint the head or body, எண்ணெய்க்காப்பிட. 2. To embalm a dead body, பிரேதாலங்காரம்பண்ண. (p.) தைலமிட--தைலம்பூச, inf. To rub oil on the body. தைலமிறக்க--தைலமெடுக்க, inf. To extract or distil medicinal or fragrant oils. 2. To deprive one of ability, bodily, pecuniary, &c., சத்தெடுக்க. தைலம்வடிக்க, inf. As தைலமிறக்க. தைலாபிஷேகம், s. As தைலக்காப்பு. பரிமளதைலம், s. Sweet ointment, perfume. 13)

nāy (p. 274) s. A dog, ஞமலி, 2. The sign of the regent of the south-west, நிருதியின்குறி. 3. Conical pieces in the play of chess or ticklack, சூதாடுகருவி.--Of நாய், there are கடல்நாய், a seal; மரநாய், palmyra dog; நீர்நாய், மீனாய், a beaver; செந்நாய், a wild dog, கோ ணாய் or கோநாய், a wolf, (c.) நாயும்பேயுங்கொண்டுபோகின்றன. Dogs and devils (strangers) carry it away. நாய்க்குமுழுத்தேங்காய்தக்குமா. Of what use to the dog is an unbroken cocoanut? நாய்வேஷம்போட்டால்குலைத்தேதீரவேணும். If one disguise himsel as a dog he should bark. நாயரஞ்சி, s. As நாயுருவி. (R.) நாயாட்டம், Dog-like, mean, servile. நாயீ, s. A dog fly; [ex இ. நாயுணி, s. A kind of tick. நாயும்புலியும், s. A kind of play, with seeds, stones, &c., in squares. நாயுருவி, s. [sometimes நாய்குருவி.] A kind of plant, Achyranthes aspera, L. which forms one of the nine kinds of sacrificial fuel. See சமித்து.-- The root is used as a dentifrice, and from the skin of the root, a decoction is made as an aperient for infants. The leaves are bruised and applied to scorpion bites as a specific; [ex உருவி, penetrating as a biting dog.] There are two kinds, செந் நாயுருவி, the red, and வெண்ணாயுருவி, the white, which see. நாயுறக்கம், s. Very slight sleep, as of a dog. நாயோட்டம், s. A dog's pace, spoken of a horse, dhoney, &c. நாய்குருவி, s. As நாயுருவி. (R.) நாய்க்கடி, s. Bite of a dog. நாய்கடிபூனைக்கடிபடுகிறார்கள். They are snaring like cats and dogs. நாய்க்கடுகு, s. A small plant like mustard, as நாய்வேளை. நாய்க்குட்டி, s. A young dog, a puppy. நாய்க்குணம்--நாய்த்தனம், s. Doggedness. See குணம். நாய்க்கோலம், s. Mean appearance, shabiness of dress, &c. நாய்ச்சீரகம், s. A plat. See சீரகம். நாய்த்திசை, s. South-west. See திக்கு. நாய்த்துளசி, s. A kind of wild Marjoram. See கஞ்சாங்கோரை. நாய்வேளை, S. A plant, as நாய்க்கடுகு, Cleome viscosa, L. See நல்வேளை. நாய்நரம்பு, s. [prov.] A kind of catgut put round the neck of children for whooping cough. நாய்நாக்கி, s. A species of Euphorbia neriifolia, as இலைக்கள்ளி. நாய்ப்பயறு, s. A leguminous plant, Indigofera glabra, L. நாய்ப்பாகல், s. A medicinal plant of the Senna species, Bryonia maysorensis. (R.) நாய்ப்புடுக்கன், s. A large tree, Cynometra cauliflora, ஓர்மரம். நாய்ப்புடோல், s. A plant, ஓர்செடி. நாய்முகன், s. One who has a face like a dog. See நாய்மூஞ்சி. நாய்முருகை, s. [prov.] A kind of coral stone, ஓர்முருகைக்கல். நாய்முள்ளி, s. A thorny plant, Solanum, Ind. நாய்மூஞ்சி, s. The face of a dog. 2. As நாய்முகன். நாய்விட்டைக்கல், s. [prov.] A kind of stone, ஓர்வகைச்சுண்ணாம்புக்கல். நாய்வெள்ளை, s. Brown or whitish brown, as some cows. நாய்வேம்பு, s. A plant, Indigofera viscosa, ஓர்செடி. 15)

neṟṟimuṭṭupplkai (p. 281) s. End boards of a box, நெற்றிப்பலகை. 2. A board nailed to the end of the rafters, at the front of a bungalow, &c., கைமரந்தாங்குப லகை. 3. End of a 25)

piramam (p. 317) s. [com. ப்ரம்மம்.] Brahm the Supreme Being, கடவுள். 2. According to the Vedantie philosophy, the divine cause and essence of the world, from which all things (below) emanate, and to which they return. ஆதிகாரணம். 3. The Vedas or holy scriptures, said to proceed from the mouths of Brahma. வேதம். 4. Bliss, liberation, from births, absorption in the deity, முத்தி. 5. Religious austerities, தவம், 6. One of the eighteen principal Puranas, the Brahma Purana. See புராணம். 7. One of the eighteen secondary Puranas, உப புராணத்தொன்று. 8. Divineness, heavenliness, தெய்வீகம். 9. Power, energy; bodily, or mental faculties, human or divine, தத் துவம். 1. Middle, the centre, நடு. 11. One of twelve kinds of marriage See மணம். 12. One of the twenty-seven yogas belonging to the Panchanga calendars, நித்தி யயோகத்தினொன்று. 13. Reading and learning the Vedas, considered as one of the sacrifices, See யாகம். W. p. 67. BRAHMAN. 14. One of the Upanishdas. See உபநிடதம். 15. Brahma; also whatever relates to this god, பிரமன். ஆகாயப்பிரமம், s. The sky as deity. கன்மப்பிரமம், s. Virtue deified. காலப்பிரமம், s. Time as a god. சத்தப்பிரமம், s. Sound deified. See கலைஞானம். பிரமகத்தி--பிரமக்கொலை--பிரமத்தி-பிர மாத்தி, s. Murder of a brahman, பிராமணக் கொலை. 2. The guilt of brahmanicide as attaching to the soul and haunting the murderer. See under அத்தி. பிரமகத்திதோஷம்-பிரமகத்தியாதோஷம், s. Guilt of brahmanicide. பிரமகத்திதொலையல், v. noun. Terminating of the guilt of brahmanicide. பிரமகபாலம், s. The skull of the upper of fifth head of Brahma, plucked off by Siva, in the form of Bhairava, for pride; and worn by Siva as a part of his garland, or carried in his hand when begging, பிரமன்றலைஓடு. பிரமகற்பம், s. The age of Brahma. See கற்பம். பிரமகன்னிகை, s. A female of the Brahman caste, பிராமணப்பெண். 2. Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமகாதகன், s. Murderer of a brahman, பிராமணக்கொலைபாதகன். பிரமகாயத்திரி, s. The sacred incantation repeated by the brahmans, in their daily worship. See under காயத்திரி. பிரமகிரந்தி, s. Tying together, two stems of sacrificial grass in representation of the sexual union of Siva and Sakti, in the pujah or worship of the கிரி யைக்காரன், ஓர்முடிச்சு; [ex கிரந்தி, knot.] பிரமகுலம், s. The Brahman caste. பிரமகைவர்த்தம், s. One of the eighteen Puranas, in which the sun is regarded as the Supreme Being. See புராணம். (சது.) --The description in the Sans. Dict. is different. பிரமக்கியானம், s. As பிரமஞானம். பிரமக்கியானி, s. See பிரமஞானி. பிரமசடங்கம், s. Touching six members of the body, while repeating the five lettered incantation appropriated to the five faces of Siva, as representing the five operative dcities, ஆறங்கத்தோடு செய்யுஞ்செபம். பிரமசரியம்--பிரமசாரித்துவம், s. The order, condition or religious practice of the Brahmachari or religious unmarried student, நான்கு நிலையினொன்று. பிரமசரியமனுட்டிக்க, inf. To commence the practice of a religious student, commonly about the sixteenth year. பிரமசாபாலம், s. One of the thirty-two Upanishads, உபநிடதமுப்பத்திரண்டினொன்று. பிரமசாரி, s. The religious bachelorstudent, the first of the four orders prescribed for the brahmanical tribe. See ஆச்சிரமம். 2. Bishma, a son of king சந்தனு. பிரமசாரிசந்நியாசி, s. One who passes from the student to the ascetic or fourth order, without passing through the intermediate stages, பிரமசரியத்தினின்றுஞ்சன் னியாசியாச்சிரமத்திற்புகுந்தோன். பிரமசித்தி, s. Success, in acquiring a knowledge of the deity. பிரமசூத்திரம், s. A thread or cord consisting of three threads worn by brahmans, புரிநூல். 2. The name of a treatise, ஓர்நூல். பிரமசைதன்னியம், s. The original or first cause, God, கடவுள். பிரமஞானம், s. Experimental knowledge of the deity. 2. Regarding every thing as god. பிரமஞானி, s. One who has made great attainments in the knowledge of God, so as to become one with Him, பரமஞானி. பிரமதண்டம், s. A stick to support the chin, used by brahmans, in meditation. பிரமதண்டு, s. A stick used by devotees or yogis, யோகதண்டம். 2. See பிரமம், giddiness. பிரமதத்துவம், s. True knowledge of the Supreme deity, மெய்ஞ்ஞானம். பிரமதாயம், s. What is allowed to brahmans, or held free by them. பிரமதானம்--பிரமஸ்தானம், s. The inmost recess in a temple where the chief idol is placed, as கர்ப்பக்கிரகம். பிரமதேவன், s. The god Brahma, the Creator or Evolver of worlds. பிரமத்துவம், s. The divine nature, கட வுட்டன்மை. பிரமநிருவாணம், s. Union with the deity, கடவுளுடனொன்றுகை. பிரமபதம்--பிரமபதவி, s. The world of Brahma, an inferior state of bliss. பிரமபுத்திரம், s. The river, Brahmaputra, ஓர்நதி. பிரமபுத்திரி, s. The Sarasvati river, சரஸ்வதியாறு. 2. The goddess Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமபுரம், s. Seehali, a town in Southern India on the northern bank of the Cavery, சீகாழி. பிரமபுராணம், s. Puranas which teach that Brahma is the chief deity. In the celebrated eighteen there are two of this class. the பிரமம், and the பதுமம். (சது.) பிரமப்பிரளயம், s. The deluge at the end of the life of Brahma, பிரமனாயுள்முடி வில்வரும்பிரளயம். பிரமமணம், s. One of the eight modes of marriage. See மணம். பிரமமுனி--பிரமரிஷி, s. A Rishi of the Brahman caste, as most of them are. பிரமமூலி, s. A medicinal plant. See பிரமி. பிரமயாகம், s. One of the five யாகம், எச்சமைந்தினொன்று. பிரமயோனி, s. The birth, origin, or extraction of a brahman, பிராமணப்பிறப்பு. பிரமரட்சு, s. A savage man of a monstrous size, பருத்தமுருடன். பிரமரந்திரம், s. The tender part of the crown of the head where the bone is not formed in infancy, and through which it is said the soul of a yogi departs when he chooses to die, உச்சித்துவாரம். பிரமராட்சதன், s. A goblin or savage animated by the soul of a brahman, who in a former birth died with unexpiated sin. பிரமராட்சதி-பிரமராட்சதை, s. The ghost of a brahmani who having died a violent death appears in the form of a demon, inhabiting trees and possessing all the knowledge previously obtained, பார்ப் பாரப்பெண்பேய். பிரமலிபி, s. The writing of Brahma in the forehead of all persons before birth; fate, destiny. See தலைஎழுத்து. பிரமலிபிதப்பாது. The writing of Brahma will not fail. பிரமலோகம், s. The world and heaven of Brahma, being the seventh and highest of the seven upper worlds, also called சத்தியலோகம். (சது.) பிரமவமிசம், s. Lineage in succession from Brahma. 2. The race of brahmans, பிராமணசாதி. பிரமவாதம், s. The religious tenets of the Vedas considered systematically, வேதமதம். பிரமவித்து, s. One of the four grades of those who pursue a true and perfect knowledge of the deity, நால்வகைமுத்தரி லொருவன். பிரமவிந்து--பிரமபிந்து. s. The seed, or progeny of a brahman, &c., பிராமணவிந்து. 2. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். பிரமனாள், s. The fourth lunar asterism, உரோகிணி. (சது.) பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்றந்தை, s. Vishnu as father of Brahma, விஷ்ணு. பிரமாஞ்சலி, s. A form of worship in which the two hands are joined, and placed at the breast. பிரமாட்சரம், s. A letter which is the origin of all letters, and the prime root of all prayers and incantations, மூலவெ ழுத்து. பிரமாண்டம், s. The system of worlds, as created by Brahma, உலகம். 2. One of the eighteen Puranas, பதினெண்புரா ணத்தொன்று. 3. [fig.] That which is large, gigantic, huge, colossal, காத்திரம். (usage.) பிரமாண்டநாயகன், s. Lord of the universe, கடவுள். 2. An epithet used in praise, or compliment, சக்கரவர்த்தி. பிரமாத்திரம்--பிரமாஸ்திரம், s. A famous arrow of supernatural qualities, given by Brahma to some, who had practised extraordinary austerities. பிரமாந்தரம், s. Certain parts of the body regarded as stations of the soul, உயிர்நிலை. பிரமாயு, s. The age of Brahma, as பிர மகற்பம்; [ex ஆயு.] பிரமாயுதம், s. A number, one million, பத்திலட்சம். (சது.) பிரமாரண்ணியம், s. The name of a town called வேதாரண்ணியம். பிரமாலயம், s. The house of a brahman. பிரமானந்தம், s. Heavenly bliss, or felicity, as பரமானந்தம். பிரமோத்தரகாண்டம், s. The last section of chapter of the Brahma Purana, added by the Saivas concerning Gokarnam, பிரமபுராணத்துக்கடைக்காண்டம். பிரமோற்சவம், s. An annual grand festival at a pagoda. 3) *

mrm (p. 344) s. A tree, shrub, plant, any growing vegetable, விருட்சம். 2. Wood, timber, வெட்டுமரம்.--Note. There are three divisions of tree, ஆண்மரம், பெண்மரம், அலி மரம், which see. (c.) மரத்துப்பழம்மரத்தடியிலேவிழும். The fruit of a tree falls near its roots; i. e. sin follows the sinner. மரக்கணு, s. A knot in a tree. மரக்கலம், s. A ship, vessel, bark, boat, நாவாய். மரக்கலமோடுதல், v. noun. [transi. மரக் கலமோட்டுதல்.] Sailing of a ship. See மீகாமன். மரக்கலன், s. A ship-master. (சது.) மரக்கறி, s. Vegetable curries. (c.) மரக்கன்று, s. A young tree. See கன்று. மரக்கா, s. A flower-garden, பூஞ்சோலை; [ex கா.] (சது.) மரக்காரை, s. A kind of tree, ஓர்மரம். மரக்காளான், s. A hard fungus growing on trees. மரக்கோல், s. A blunt arrow, மொட் டம்பு. (p.) 2. A boat-man's pole, தோணித் துடுப்பு. மரங்கசிதல், v. noun. Water dropping from a tree--as from a banyan, &c. மரங்கொத்தி, appel. n. A wood-pecker, ஓர்புள். மரச்செப்பு, s. A wooden box, பரணி. மரச்செறிவு, s. A grove, சோலை. 2. A tree in general, மரப்பொது. (சது.) மரத்துக்கிடக்க, inf. To be paralyzed, stiffened. மரத்துப்போக, inf. To become numb, insensible, hard--like wood, விறைக்க. 2. To be amazed, to be panic-struck, பிரமிக்க; [from Sa. Mru, to die.] (c.) மரத்தோல்--மரப்பட்டை, s. The rind or bark of a tree. மரநா--மரநாக்கு, s. The wooden clapper of a bell. மரநாய், s. The pole-cat, or fitchet. மரப்பத்தல், s. A wooden trough. மரப்புண், s. An open and bad sore, பெரும்புண். (R.) மரப்பெட்டி, s. A wooden box. மரப்பொந்து, s. A hole in a tree. மரமஞ்சள், s. Tree-turmeric, a bitter root, ஓர்மஞ்சள். மரமரிவாள், s. [com. இரம்பம்.] A saw. மரவட்டணம்--மரவட்டம், s. A wooden shield, நெடும்பரிசை. மரவட்டணை, s. A wooden tray, தட்டு. மரவட்டை, s. A wood-leech, a milleped. See ஆயிரக்காலி; [ex அட்டை.] மரவணில், s. A large species of squirrel living in trees--different from மலையணில்; [ex அணில்.] மரவண்டு, s. A kind of boring beetle in trees. மரவள்ளி, s. Tapioca plant, Janipha Manihot. மரவாரை, s. A joist, beam or sleeper. 2. A staff, or pole for carrying any thing by suspension. மரவாணி, s. A wooden pin. See ஆணி. மரவிடை, s. Ground encumbered by trees. See மாவிடை. [Govt. usage.] மரவினைஞர்--மரவினையாளர், s. [pl.] Carpenters, தச்சர். (p.) மரவுப்பு, s. Potash, Potasa impura. மரவுரி, s. The bark of a tree, as சீரம். See உரி. 2. Cloth made from the bark, நார்ச்சீலை. (சது.) மரவெண்ணெய், s. A kind of gum obtained from the தில்லை tree. 2. See under எள். மரவை, s. A wooden vessel, மரப்பாத் திரம். (R.) மரவொதுக்கு, s. The shelter by a tree from the sun, wind, rain or dew; [ex ஒதுக்கு.] 29)

mārccālam (p. 351) s. A cat, பூனை. W. p. 659. MARJALA. 2. The pole-cat, மரநாய். (Sa. Marjjara.) மார்ச்சாலநியாயம்--மார்ச்சாலநியாயத் தீர்ப்பு. Partial judgment. See நியாயத்தீர்ப்பு. 30)