māṇ (p. 349) --மாணு, கிறேன், மாண்டேன், மா ணினேன், மாண்பேன், மாணுவேன், மாண, v. n. To become excellent, பெருமைப்பட. (p.) மாணடி, s. The great, worshipful or sacred foot. மாணாமை, neg. Worthlessness, disgracefulness. மாணார், s. appel. n. [pl.] Foes, enemies, பகைவர். (சது.) மாண்டது, appel. n. That which has become excellent, மகிமைப்பட்டது. மாண்டார், appel. n. [pl.] The illustrious, the great, பெருமையோர். (நால.) 2. See மாள். மாணல்--மாண்டல், v. noun. Being great, being good. மாண்பு, v. noun. Honor, dignity (நீதி); excellence (El. 17. 152); respectability, virtue (El. 1886. 1933); மாட்சிமை. 2. Beauty, அழகு. 23) *