muṭṭai (p. 356) s. Egg, அண்டம். [See தோற் றம்.] 2. Bran, தவிடு. 3. (fig.) Skanda, கந்தன். 4. [loc.] A small spoon, சிறுகரண்டி. 5. As எருமுட்டை. 6. See முட்டு, v. முட்டைக்கண், s. [loc. முண்டைக்கண்.] A goggle eye, a large rolling eye. முட்டைக்கண்ணீர், s. Big drops of tears. முட்டைக்கத்தரி, s. A brinjal bearing egg-like, short, thick fruits. முட்டைச்சாம்பல், s. Ashes of burnt cowdung. முட்டைப்பாசி, s. A water-plant. See பாசி. முட்டையிட, inf. To lay eggs. முட்டையோடு, s. The shell of an egg. முட்டைவடிவு, s. Spheroid. எருமுட்டை, s. Dried cow-dung. See எரு. 133)

muṇṭai (p. 356) s. [also முண்டைச்சி.] A widow--as having the head shorn, except the Tengalai Vaishnuvas, விதவை. [ex முண் டம்.] (சது.) 2. (R.) The eye-ball. முண்டைக்கண், s. [loc.] A large protuberant eye, as முட்டைக்கண். முண்டைமோப்பி, s. A widow-having her head shorn. (Tel. usage.) 149) *