mūrkkam (p. 361) s. Foolishness, ignorance, stupidity, மூடத்தனம். W. p. 667. MOORKHA. 2. Rage, fury, wrath, violence, force, கடுங் கோபம். 3. Obstinacy, opposition from hatred, சலஞ்சாதிப்பு. 4. An earth-worm, a belly-worm, நாகப்பூச்சி. அவனுடையமூர்க்கமெல்லாமடங்கிப்போய்விட்டது..... His mettlesomeness is reduced. சதைமூர்க்கம், s. Lustiness, stoutness. மூர்க்கக்குதிரை, s. A vicious horse. மூர்க்கத்தனம்--மூர்க்ககுணம், s. Obstinacy, opposition. மூர்க்கவெறி, s. Fury, ungovernable passion. மூர்க்கர், s. [sing. மூர்க்கன்.] Angry persons. 2. (சது.) Low, ignorant people, கீழ்மக்கள். மூர்க்கரோடிணங்கேல். Join not with vicious persons. (Avv.) மூர்க்கனுமுதலையுங்கொண்டதுவிடா. An obstinate man and a crocodile will not lose hold of what they have seized. [prov.] மூர்க்கன், s. A kind of snake. See கொம்பேறிமூர்க்கன். 2. See மூர்க்கர். மூர்க்கை, s. An obstinate woman. 62) *

muctti (p. 356) s. [Arab.] An accountant: a writer in a public office, கணக்கன். 61) *

mukri (p. 356) s. [Hind.] Jasmine flower, மல்லிகைப்பூ. 12) *

muṇṭaṉ (p. 356) s. A bald-headed person, மொட்டைத்தலையன். 2. Barber, நாவிதன்; [ex முண்டம்.] 140)

mukāmai (p. 356) s. [sometimes முகாண்மை.] Headship, superiority, pre-eminence, precedence, தலைமை; [ex முகம்.] (c.) நீ அதற்குமுகாமையாய்நிற்பாயா. Will you be the head? முகாமைக்காரன், s. A head man; president of a society; an agent. முகாமைபண்ண, inf. To superintend, &c., as தலைமைபண்ண. 23)

mūñcu (p. 361) கிறேன், மூஞ்சினேன், வேன், மூ ஞ்ச, v. n. [also மூசு.] To press, throng, swarm, மொய்க்க. (சது.) மூஞ்சல், v. noun. Swarming. 36)

mukṭi (p. 356) s. The elder-sister of Lukshmi, மூதேவி; (lit.) poverty, or misfortune. (சது.) 5)

muṉicīp (p. 359) --முன்சிவ், s. [Arab.] The head of the village-police. 2. The district munsiff, a native judge subordinate to the Zillah judge. முனிசீப்உத்தியோகம், s. The office of a district munsiff. முனிசீப்நாட்டாண்மை, s. The office of a Natamagar, holding police-authority. 23) *

muṇṭu (p. 356) s. An under girdle-cloth of four cubits, துண்டுவேஷ்டி. (Travancore usage.) 2. Obstinacy as முரண்டு. 147)

mutl (p. 356) s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Stock, principal, fund, capital, money at interest; original cost, பணமுதல். 3. God, Deity, the First, or the Supreme Being, கடவுள். 4. Et c&ae;tera, and so on, as முத லிய. 5. The seventh case of nouns, as சுரன்முதல்வந்தஉரன்மாய்மாலை, the strong illusive darkness that came out of the parched ground. 6. [as a preposition.] From, henceforth, &c., as இதுமுதல். முதலங்கேபோ. Go first there. வட்டியுமுதலுமிழந்தேன். I have lost principal and interest. முதல்கட்டாது. The capital is insufficient. முதலிலார்க்கூதியமில்லை. Those without a capital will be without profit. கண்டுமுதல், s. Produce in kind. See காண். கைமுதல், s. Principal on hand. பறிமுதல், s. Confiscation. முதலது, s. That which is first, a mode of expressing, முதற்று. முதலவன், s. He who is the first, as முதல்வன். முதலற்றுப்போக, inf. To be totally extinguished, spoken of a family. முதலனுமானம், s. Inference of a future effect from a present cause. See அனுமா னம். முதலாய், adv. Also, so much, even. தண்ணீர்முதலாயிங்கேகிடையாது. There is not even water to be got here. முதலாவது, appel. n. That which is first or foremost. முதலான. And so on. புலிகோணாய்முதலானதுஷ்டமிருகங்கள். Tigers, wolves and the like wild beasts. முதலாளி, s. Proprietor, president, chief. முதலி, s. The first, முதல்வன். 2. [hon. முதலியார்.] A title of Vellalas, and some other classes. 2. A title of rank in Ceylon. முதலிச்சாதி, s. A caste, ஓர்சாதி. முதலிடம், s. The first place, a place of rank. முதலியன. Et c&ae;tera, other things. முதலியோர், s. [pl.] The remaining persons, others, and so forth. முதலிலனாதல், v. noun. Eternity. See அறுகுணம் under குணம். முதலெழுஞ்சனி, s. The tenth lunar asterism, as மகத்துச்சனி. Compare கடை யெழுஞ்சனி and இடையெழுஞ்சனி. முதலோன், s. The Deity, as முதல்வன். முதல்போட, inf. To lay out a capital. முதல்முதல். In the very first, at the very outset or beginning, for the first time. முதல்முதலறுத்தவிளைவிலே. In the very first crop of harvest. முதல்வடி, s. Alcohol, முதல்வடிப்புச் சாராயம். [limited.] முதல்வர், s. Celestials, வானோர். (சது.) 2. Sovereigns, kings, அதிபதிகள். (p.) முதல்வள்ளல், s. The first of the three classes of persons famous for liberality. See வள்ளல். முதல்வன், s. God, He who is the first, the author and ruler of all, கடவுள். 2. An epithet applied by votaries to their respective deities. 3. A king, அர சன். முதல்வி, s. A lady of distinction, தலைவி. (p.) முதல்வேதம், s. The Rig Veda, இருக் கு. முதற்கண், s. The first place, as முத லிடம். (p.) முதற்காரணம், s. Primary cause. See காரணம். முதற்காரணகாரியம், s. The proximate or material cause--as the clay is the cause of a குடம் or earthen pot, which, as an effect, is the clay itself transformed. முதற்காரன், s. A capitalist. முதற்கொடி, s. The first sprout of a creeper. முதற்பட்சம், s. The first or best kind or class. 2. For the most part. முதற்பட்சம்நீவருகிறதில்லை. You don't come at all. முதற்பலம்--முதற்பலன், s. The first fruit or produce of a field. முதற்பா, s. The வெண்பா stanza. முதற்பெயர், s. The chief person, as முதலாளி. 2. [in gram.] Names or nouns denoting the stock or body; oppos. to சினைப்பெயர், those of parts. முதற்பேறு, s. The first-born, தலைப் பிள்ளை. 2. As முதற்பலன். முதற்பொருள், s. Primary arrangements of nature. See அகப்பொருள். முதற்றரம், s. [also முதற்றடவை.] The first time. 2. See தரம். முதனாள், s. The first lunar mansion, அச்சுவினி. (சது.) முதனிலைத்தீவகம்--முதனிலைவிளக்கு, s. A figure in Rhetoric. See தீவகம். முதனிலைத்தொழிற்பெயர், s. Verbal roots with a substantive meaning. See தொழிற்பெயர். முதனூல், s. A rule of the highest authority. See நூல். முதன்மாணாக்கர், s. [also தலைமாணாக் கர்.] Students, or pupils of the first order. See மாணாக்கர், 3. (நன்.) முதன்மை, s. Priority, superiority, supremacy, as தலைமை. முதன்மையானசமயம். The first opportunity. (R.) முதன்மையோர், s. [pl.] The chief, the eminent. 152)