uṟṇṭu (p. 67) s. [prov.] A rough or rugged disposition, முரட்டுக்குணம். உறண்டுபண்ணல், v. noun. Annoying, harassing, displeasing, முரண்டு செய்தல். 69)

krṭu (p. 96) s. The ankles, காற்பரடு. 2. Knots in trees, மரக்கணு. 3. Ruggedness, முரடு. 4. Roughness or asperity of temper, முரட்டுக்குணம். c. மரத்திலேகரடுகட்டியிருக்கிறது. There are knots or knars in the . கரட்டுக்கல், s. An unpolished stone. கரடுமுரடு, s. Unevenness, ruggedness. கரடுமுரடானமனம், s., A rough unyielding disposition. கரட்டுத்தரை, s. Rough, uneven ground. 2. Hard, clayey soil. கரட்டுத்தாளகம்--கரட்டரிதாரம், s. A strong arsenic, one of the kinds of orpiment, ஓரரிதாரம். கரட்டுக்கரட்டெனல், v. noun. Being hoarse, rough-as the throat before death. கரட்டோணான், s. A rough kind of lizard, a blood-sucker. 66)

murṭu (p. 357) s. A joint of the body, யாக்கை மூட்டு. 2. A knot or knob, கணு. (c.) நிலம்கரடுமுரடாயிருக்கிறது. The land is uneven or rugged. முரடன், s. A rude uncultivated man. முரட்டாட்டம், s. Rudeness, incivility. முரட்டுக்கழுத்து, s. Stiff neck. முரட்டுக்குணம், s. A rough, unyielding, spiteful temper. முரட்டோலை, s. An uneven strip of palm-leaf, as முறியோலை. 52)