mulai (p. 358) s. Breast, the breast of a woman, கொங்கை. (c.) 2. Udder of an animal, விலங்கின்மடி. (நீதி.) முலைகொடு. Suckle the child. முலைகுடி--முலைகுடிப்பிள்ளை, s. A sucking child. முலைக்கச்சு--முலைக்கட்டு, s. Stays for the breast, a sort of bodice worn by females. முலைக்கண், s. [high dial. சூசுகம்.] The orifice of the teats. முலைக்காம்பு--முலைமுகம், s. The nipple of the breast. முலைக்கிரந்தி, s. A plant, Barleria Nitida. 2. A venerial eruption on the breast, ஓர்நோய். முலைக்குத்து, s. Piercing pain in the breast. See குத்து, v. முலைச்சிலந்தி, s. An ulcer in a woman's breast. முலைத்தாய், s. A wet-nurse. See தாய். முலைப்பால், s. Mother's milk, breastmilk. முலைப்பாலெண்ணெய், s. A mixture of breast-milk and castor oil, given to young infants. முலைமறந்தபிள்ளை, s. A weaned child. முலைமார்பு, s. The heart, the breast. முலையுண்ண, inf. To suck as a child. 18)

muṟṟu (p. 359) கிறேன், முற்றினேன், வேன், முற்ற, v. n. To become mature, to ripen, முதிர. 2. To become hard, solid, வயிரங்கொள்ள. [improp. முத்து.] (c.) 3. To be finished, completed, முடிய. 4. v. a. To complete, to finish, முடிக்க. 5. To blockade, to shut up a port, வளைக்க. (p.) காய்முற்றிப்போயிற்று. The fruit is ripe. காரியமுற்றிப்போயிற்று. The matter has become aggravated. வியாதிமுற்றிப்போனது. The disease is incurable. முற்ற, inf. [as adv. vul. முட்ட.] Entirely, fully, முடிய. முற்றநனைந்தவனுக்கீரமில்லை. There is no wetting him who is well drenched. வழிமுற்றஎன்கூடவந்தான். He came with me all the way. முற்றமுடிய, as adv. To the close. முற்றவிட, inf. To leave fruits to ripen. முற்றவும், adv. Wholly, as முற்றும். முற்றவுணர, inf. To be deeply impressed. முற்றாய்தம், s. The letter ஃ with its full sound--as distinct from ஆய்தக்கு றுக்கம். முற்றியலுகரம்--முற்றுகரம், s. The letter உ in its full quantity, unabbreviated உ--as distinct from குற்றுகரம், as கடு poison, கதவு, door, and not as in மதகு, sluice, உதடு, lip, &c. முற்றியைபு, s. Rhyming in the last letter in all the feet. See தொடை. முற்றிழை, s. A lady completely adorned. முற்றிழாய். O thou who hast adorned thyself with perfect jewels. (p.) முற்றுகை, v. noun. [com. முற்றிக்கை.] Straitness, distress, want, [vul. முட்டு கை.] 2. [vul. முத்திக்கை.] Blockade, seige. சாப்பாட்டுக்கெனக்குமெத்தமுற்றிக்கையாயிருக்கி றது. I am in-great distress for want of food. பட்டணத்தைமுற்றிக்கைபோட்டார்கள். They beseiged the town. முற்றும், A finite verb, வினைமுற்று, as முடியும். 2. A relative future participle, as முற்றுங்காலத்தில், in ending time. 3. [adverbially.] Wholly, entirely, all, முழு தும். 4. [substantively.] The end, finis, the end of a book, கடை. ஒருநாள்முற்றும்என்னசெய்தாய். What have you been doing a whole day. முற்றல், v. noun. Any thing which has become old and hardened, the core or heart of a tree.--oppos. to இளைசு. 2. Old age, மூப்பு. 3. Ending, முடிதல். 4. As முற்றுகை, 2. கத்தரிக்காய்முற்றலாயிருக்கிறது. The brinjalfruit is over-ripe [hard]. 17)

mūcumūceṉ (p. 361) inf. [also மொசுமொசெ ன.] To make a reiterated, craunching sound--as cattle in eating seeds, and grain, ஒலிக்குறிப்பு. 29) *

muñci (p. 356) s. A kind of reed, of which cords are made, and the brahman's girdle, Saccharum munja, ஒருசாதிநாணல். W. p. 665. MUNJA. 98)

muṭṭam (p. 356) s. [also திருமுட்டம்.] The name of a town to the south of Madras, ஓரூர். (சது.) 2. See முட்டு, v. 123)

muẕācu (p. 358) கிறேன், முழாசினேன், வேன், முழாசு, v. n. [prov.] To burst up, blaze up, as சுவாலிக்க. முழாசு, v. noun. Blazing, conflagration. 27)

muṇṭaṉ (p. 356) s. A bald-headed person, மொட்டைத்தலையன். 2. Barber, நாவிதன்; [ex முண்டம்.] 140)

muṉṉiruppu (p. 361) s. That which was before; goods previously acquired, பூர்வஸ்திதி. முன்னிருப்பிலெடுத்துச்செலவழித்தல். Taking from the property previously acquired. 4)

muruku (p. 358) s. A little ear-ring for the upper part of the ear, as சந்திரமுருகு. (c.) 2. A kind of sweet scented wood, Agallochum, அகில். 3. Beauty, அழகு. 4. Tenderness, tender age, இளமை. 5. Elevation, height, எழுச்சி. 6. Honey, கள். 7. A festival, திரு விழா. 8. The younger son of Siva, முருகன். 9. Smell, வாசனை. (சது.) முருகுக்காதுகுத்துகிறது. Boring the ear to put in the முருகு ring. அதுமுருகுபிஞ்சாயிருக்கவேணும். It must be a tender பிஞ்சு. முருகன், s. A younger person, இளை யோன். 2. The younger son of Siva, கும ரன். 3. A Pujari. or one possessed by Muruga, or a devil, வெறியாட்டாளன். (p.) முருகேசன், s. The god Subramanya, சுப்பிரமணியன்; [ex ஈசன், lord.] 7)

muṟi (p. 358) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், முறிக்க, v. a. [also முரி.] To break a stick; to twist, to writhe; to crush the mind by oppression, முறியச்செய்ய. 2. To break, part into two, துண்டிக்க. (c.) கறைமுறித்தல், v. noun. Removing a spot or stain from cloth, &c. (R.) முறிப்பு, v. noun. Disunion, breach of friendship, சினேகமுறிவு. முறிப்பாயிருக்கிறது. Living in enmity, or disunion. 54)