akaṇṭitam (p. 1) s. [priv. அ et கண் டிதம்.] Entireness, immensity, முழுமை. Wils. p. 5. AKHANDITA. (p.) 30) *

ēṟṟu (p. 79) கிறேன், ஏற்றினேன், வேன், ஏற்ற, v. a. To raise, hoist, lift up, எழுப்ப. 2. to load a cart, &c.; to ship; to put upon a shelf, &c., set a load on one's head, set up, pile up, stow, பாரமேற்ற. 3. To put in, cause to enter, insert, drive in--as a nail, உள்ளேற்ற. 4. (p.) To teach, instruct, உ ணர்த்த. மச்சிலேற்றியேணியைவாங்கிவிட்டான். He has put me in the loft, and taken away the ladder; i. e. he has induced me to engage in the business and then deserted me. நிறைந்ததண்ணளியினனென்பாரதனைக்குடைமேலேற் றிமுழுமதிமுக்குடையென்றார். he said, the triple, full-moon-like umbrellas--thus transferring the benignant qualities of the possessor to the umbrella. ஐ. The diphthong ai, the ninth vowel, ஒன்பதாமுயிர். It may be written for அய் or vice versa. In the beginning and middle of a word, when followed by ச, ஞ், or ய, ஐ is sometimes substituted for அ--as அரைசன் for அரசன்; மைஞ்சு for மஞ்சு; ஆலையம் for ஆலயம்; மையல் for மயல். Words beginning with ஐ often take அய் instead--as அய்ய ன் for ஐயன்; அய்யோ for ஐயோ, &c. 2. The form of the second or accusative case, இரண் டனுருபு--as அவனை, him. 3. A termination of the second pers. sing. முன்னிலையொருமைவி குதி--as பெரியை, thou art great; வந்தனை, thou art come. 4. A termination of nouns chiefly feminine, பெயர்விகுதி--as தெரிவை, a woman; தந்தை, a father. 5. An expletive இதையதின்மேலேற்றிச்சொல்லலாம். This is applicable to that. தன்வருத்தத்தைமாலைப்பொழுதின்மேலேற்றி. Ascribing her sufferings to the evening twilight. குற்றத்தையென்மேலேற்றப்பார்தான். He sought to fix the blame on me. ஏற்றிப்போட--ஏற்றிவிட inf. To transport, to export goods. ஏற்றுதுறை, s. Place of exportation or embarkation, துறைமுகம். ஏற்றுமதி, s. Export. 2. Cargo. ஏற்றுமதிச்செலவு, s. Shipping expenses. ஏற்றுமதிபண்ண, inf. To export a cargo. விளக்கேற்ற, inf. To set up, to place a lamp, to light a candle. குடியேற்ற, inf. To people, to populate. ஏற்றம், v. noun. Hoisting, raising up, ஏற்றுகை. 86)

camaṭṭi (p. 161) --சமஷ்டி, s. All, entireness, the whole, the aggregate of all the parts, முழுமை. W. p. 895. SAMASTA. 2. [in philo.] An undeveloped embryo state, as that of the future tree contained in the seed--opp. to வியட்டி. Sa. Samasht'i. 4)

cuttam (p. 193) s. W. p. 851. S'UDD'HA. Pureness, cleanness, chastity--as சுசி. 2. Genuineness, entireness, reality, சுயம். 3. Faultlessness, correctness, பிழையின்மை. 4. Strict morality, sanctity, மாசின்மை. 5. Being unmixed, untainted, unadulterated, கலப்பின்மை. 6. Innocence, innocence established by trial or ordeal, கறையின்மை. (c.) 7. The third and highest state of separate souls next to absorption, சுத் தாவத்தை. 8. A prefix to the names of the phases of the moon in her increase-as opposed to பகுளம். 9. (fig.) Health, salubrity, recovery from disease, welfare, சொஸ்தம். 1. [in astron.] Correction or equation. சுத்தஞ்சோறுபோடும். Pureness will make one prosperous. சுத்தக்கறுப்பு, s. Entire blackness. (c.) சுத்தக்காரன், s. A man who is neat and clean. 2. (fig.) A pure, innocent man, சுத்தன். சுத்தசதுர்த்தசி, s. The fourteenth phase of the moon in her increase--as opposed to பகுளம். சுத்தசத்தியம், s. The simple truth, genuineness, authenticity. சுத்தசலம், s. Clean or pure water. சுத்தசூனியம், s. Absolute nothingness, nonentity, முழுப்பாழ். (c.) 2. Atheism. நிரீச்சுரம். சுத்த சூனியமாக்கிப்போட்டான். He has utterly destroyed the family. சுத்தசைதன்னியம், s. Pure spirit, pure intellect--as distinct from matter. (p.) சுத்தசைவம், s. The highest, or the sixteenth degree of Saivism. See சைவம். சுத்தச்சிவப்பு, s. Pure red, scarlet. (c.) சுத்தஞானம், s. Pure, spiritual knowledge; pure ஞானம் unmixed with works. (p.) சுத்ததத்துவம், s. One of the five properties of Siva. See சிவதத்துவம். சுத்ததாளம், s. A superior kind of தா ளம். சுத்ததினம், s. A lucky day. See சுதினம். 2. New year's day, வருஷப்பிறப்பு. 3. The exact number of days elapsed in an epoch, or in any fixed portion of time --considered as an element for finding the longitude, &c., of the sun, moon, planets, &c. சுத்தத்தோடிருக்க, inf. To be pure in body and mind. சுத்தநாசம், s. (also சர்வநாசம்.) Entire destruction, utter ruin. (c.) சுத்தநிலை, s. As சுத்தம், 7. சுத்தபஞ்சமி, s. The fifth day of the new moon. See பஞ்சமி. சுத்தபட்டினி, s. Utter starvation. (c.) சுத்தபத்தி, s. Real piety, sincere devotion. சுத்தபரிமளம், s. Fragrance, sweet scent. சுத்தபரிசம், s. [in astron.] True time of the beginning of an eclipse. சுத்தபரிசுத்தாங்கம், s. Entire purity, holiness. (Colloq.) சுத்தபவித்திரம், s. Entire pureness, holiness. (p.) சுத்தபாடம், s. The correct or genuine reading. சுத்தபோசனம், s. Sacred food--commonly used in reference to offerings made in the temples. சுத்தபௌரணை, s. The oppositions of the sun and moon. சுத்தபுடம், s. [in astron.] The real situation (longitude) of a planet, &c., as differing from its mean place. சுத்தப்பட, inf. To be cleaned. சுத்தப்படச்செய்ய, inf. To make a thing neatly. 2. [in carpentry.] To plane the wood smoothly. சுத்தப்பிரதி, s. A fair copy. (c.) சுத்தபூமி, s. Cleared land. (p.) சுத்தப்படுத்த--சுத்தம்பண்ண, inf. To cleanse, to clear away, make clean. சுத்தப்பிழை, s. Complete error. (c.) சுத்தப்பொய், s. A downright lie. (c.) சுத்தமத்தளம், s. A superior kind of மத்தளம். சுத்தமனம், s. A frank, sincere mind, கபடமின்மை. 2. A pure mind. சுத்தமாயை, s. Pure spiritual Maya. See மாயை. சுத்தமாய், adv. Wholly, entirely, utterly, absolutely. 2. At all, in the least. (c.) இன்றைக்கெனக்குச்சுத்தமாச்சாப்பாட்டுக்கில்லை. I am, to day, entirely destitute of food. சுத்தமார்க்கம், s. Pure conduct, spotless morality. 2. Sincere piety. 3. The true system of religion. சுத்தம்பண்ண, inf. To purity, either physically or ceremonially; to cleanse, to refine. 2. [in astron.] To equate or correct. சுத்தம்பேச, inf. [prov.] To speak boastingly of one's character, parentage, connexions, &c. சுத்தவநியாயம், s. A gross injustice. (c.) சுத்தவாசனை, s. Pure fragrance. 2. (fig.) A pure state of the soul--oppo. to மலினவாசனை. சுத்தவாளர், s. [improp.] Pure persons. 2. (Rom. usage.) Saints, அர்ச்சியசிஷ்டர். சுத்தவாளி, s. A person proved innocent in a court of justice, not guilty-oppo. to குற்றவாளி. (c.) 2. A holy person. சுத்தவிக்கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [in astron.] The true celestial latitude. See புடலிக்கேபம். சுத்தவித்தை, s. [in Agam.] A preponderance of spiritual knowledge above a tendency to works. See சிவதத்துவம். சுத்தக்கட்டிவெள்ளி--சொக்கவெள்ளிக் கட்டி, s. A lump of pure silver. (c.) சுத்தவீரம், s. True valor, heroism. (c.) சுத்தவீரர், s. (sing. சுத்தவீரன்.) True heroes. சுத்தவுபவாசம், s. Absolute fasting, total abstinence during a fast. சுத்தவெள்ளை, s. Pure white. 2. That which is entirely white. (c.) சுத்தன், s. A pure person, a sincere person, பரிசுத்தன். (c.) 2. One ripe for liberation from births, a soul in the third, or highest stage, next to absorption, நின்மலன். 3. Siva, அரன். 4. Brahma, ஐயன். 5. Argha, அருகன். 6. Vishnu, அரி. கைச்சுத்தம், s. Cleanness of hands or freedom from bribery. (c.) மெய்ச்சுத்தம், s. Cleanliness of body. (c.) மனச்சுத்தம், s. Mental purity. (c.) வாய்ச்சுத்தம், s. Veracity, or cleanness of mouth. (c.) சுத்தாங்கம், s. Pureness, cleanness, purity, sanctity, சுத்தம். 2. Entireness, absoluteness, முழுமை; [ex அங்கம்.] (c.) சுத்தாங்கமாய்ப்போயிற்று. It is entirely gone. 2. It is quite clean. சுத்தாங்கன், s. A pure person, one without moral stain. (Colloq.) சுத்தாத்துமா, s. A person of superior, spiritual knowledge. 2. One of spotless, irreproachable character. 3. A soul approximating to liberation. (p.) சுத்தாவத்தை, s. As சுத்தநிலை; [ex அ வத்தை.] சுத்தோதகம், s. Pure water. See under உதகம். 94)

trōpstu (p. 225) s. (Pers.) All, the whole, முழுமையும். (c.) 65)

tīr (p. 243) கிறது, ந்தது, தீரும், தீர, v. n. To end, terminate, he consummated, completed, முடிய. 2. To cease as pain or disease; terminate as a curse or its effects, நீங்க. 3. To be determined, decided, settled, as a law-suit or quarrel; to be passed as a sentence, தீர்மானமாக. 4. To be performed or completed as a duty; to be perfected, finished, நிறைவேற. 5. To leave, quit, cease, pass way, ஓய. 6. To be long, remote, to extend, நீள. 7. To be exhausted, used up, consumed, அற. 8. To expire as the allotted punishment for past deeds by the suffering and enjoyment of the soul, to be expiated as sin; to end as transmigration by absorption in the deity, ஊழொழிய. 9. v. a. (கிறேன், ந்தேன், வேன், தீர.) To polish or grind gems, clean gems, சா ணைதீர. 1. To fire off a cannon or musket, வெடிதீர. 11. To dye, stain, tinge, imbue with color, சாயந்தீர. 12. To finish, as the interlude between the stanzas in singing, playing, dancing, beating time, &c., தாளந் தீர. 13. To levy duty, assess a tax, &c. சுங்கந்தீர. 14. To solve a problem or make any mathematical calculation, கணக் குத்தீர. (c.) 15. (R.) To draw out in a line, as பார்தீர, to draw out troops in ranks. எனக்குவரத்தீராது. I cannot come. அவர்கள் பலவந்தம்செய்ததனால் தீராதென்று கொடு டுக்கவேண்டியிருந்தது. By their pressing (he said) it will not cease; it is necessary to give--Note தீராது, in such cases has a peculiar meaning. தாளந்தீர்ந்தான். He finished a tune. அதற்குவர்ணந்தீர்ந்தான். He painted it. இவன்தீர்ந்தசாமி. He is a brave fellow; (lit.) a brave god. (In irony.) தீர்கடை, s. The last end of a thing, termination, conclusion, முடிவு. 2. Absoluteness, entireness, முழுமை. தீர்ந்தகணக்கு. A settled account. தீர்ந்தகள்ளன், s. A finished rogue, a thorough villain, desperate thief. தீர்ந்தசரக்கு, s. (neg. தீராதசரக்கு.) Goods on which duty is paid. 2. Goods bargained for. தீர்ந்தபட்சம், s. The final settlement of accounts, disputes, &c. தீர்ந்தவன், s. A skilful, experienced man; an adept. (Commonly in a bad sense.) தீர்ந்தவேலை, s. A finished work. பட்டைதீர, inf. To give sides to a gem, to a piece of timber, or to a stone, in cutting or polishing. சாயந்தீர்கிறவன், s. A dyer. நவைதீருமாகமம், s. The faultless Agamas. (p.) தீர, inf. [used adv.] Altogether, entirely, perfectly, absolutely, thoroughly, completely, முழுவதும். தீரப்படித்தவனொருவனுமில்லை. There is none perfect in his studies. தீரமறக்க, inf. To forget entirely, altogether. தீராமை, v. noun. (neg.) That which cannot be obviated. தீராநோய்--தீராவியாதி, s. An incurable disease. தீராப்பழி, s. An unpardonable injury. 2. Implacable enmity. தீராவழக்கு, s. A law-suit or dispute which cannot be settled easily. தீராவழக்குக்குத்தெய்வமேசாட்சி. God only understands an intricate law-suit. தீர்வு, v. noun. Settlement, close, finish, termination. 29) *

tīrmāṉm (p. 243) s. Decision, determination. resolution, நியமம். 2. Settlement, conclusion, completion, முடிவு. 3. Decree, sentence, a ward, judgement, தீர்ப்பு. 4. Conclusion of the interlude, sung, played, &c., between stanzas, தாளத்தீர்ப்பு. 5. [prov.] Absoluteness, entireness, completeness, முழுமை. (c.) தீர்மானங்கறுப்பு. Entirely, exclusively or absolutely black. தீர்மானப்பட, inf. To be determined, decided, settled. தீர்மானப்படுத்த-தீர்மானம்பண்ண, inf. To decide, settle, determine, finish. தீர்மானமாய், adv. Definitively, positively, expressly, absolutely, entirely. தீர்மானமானவிலை--தீர்மானவிலை, s. Fixed or settled price. 36)

tuñcṟ (p. 245) adv. [prov.] Absolutely, entirely, wholly, altogether, quite, perfectly, முழுமையும். 24)

tuppurvu (p. 247) s. Enjoyment of the senses, gratification, ஐம்பொறிநுகர்ச்சி. 2. Experience, fruition, fruit of actions, அனுபவம். 3. Great beauty, அலங்காரம். 4. Established custom, order, propriety of conduct. முறைமை. 5. (c.) Purity, cleanness, சத் தம். 6. Entireness, முழுமை. 7. Excellence, மேன்மை. துப்புரவாயில்லை. None at all. துப்புரவாக, inf. To be clean, pure. 2. To be clean gone, removed, extirpated, &c. துப்புரவாக்க, inf. To clean, cleanse, purify. துப்புரவாயழிய, inf. To be entirely destroyed, perish utterly. துப்புரவானவன், s. (fem. துப்புரவான வன்.) A clean of cleanly person. 2. An upright, sincere, chaste man; one of good caste, attentive to religious duties, &c. துப்புரவானவேலை, s. Neat, finished or perfect work. 35)

niṟai (p. 277) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become full, பூரணப்பட. 2. To abound, be copious, plenteous, profuse, மிக. 3. To overflow, be suffused, பெருக. 4. To be satisfied, contented, replenished, saturated, திருத்தியாக. 5. To be or become complete or replete, to be finished, perfected, பரிபூரணமாக. (c.) நிறைந்திருங்கள். Be still, be silent, spoken when some important thing is done auspiciously. நிறைகரகம், s. A vessel filled with water and carried on the head in a dance in honor of Máriammai and other female deities. நிறைகர்ப்பம், s. Advanced pregnancy. நிறைகர்ப்பிணி, s. A woman near the time of her delivery. நிறைகலை, s. [com. பூரணகலை.] Fulness, entireness, completion of the parts, பூர ணாமிசம். 2. Splendor as fancied in the face of an idol, from a supposed divine afflatus, பூரணதேயசு. 3. The full moon, பூரணசந்திரன். 4. The manifestation of a deity in full glory, முழுக்காட்சி. 5. Poissession of an oracle by a deity or demon, பூரணசத்தி. 6. (fig.) Being intoxicated, top heavy, முழுவெறி. நிறைகன்றுத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A cow with calf. நிறைகுடம், s. A full pot of water, as used in ceremonies and on festive occasions, adorned with a cocoanut, mango leaves, grain, &c., as an auspicious sight, &c., also one of the ensigns of royalty. See குடம். நிறைசபை--நிறைந்தசபை, s. A full meeting, council or court. நிறைசன்னி, s. A full fit of apoplexy. மூடுசன்னி. நிறைசூல், s. Full pregnancy, commonly applied to cattle. 2. (p.) Teeming with buds, ready to blossom or bear --as trees, &c. நிறைசெல்வம், s. Adundant wealth, independent opulence. நிறைசெல்வன், s. Kuvera, god of wealth, குபேரன். நிறைநரம்பு, s. Being full-stringed, as a lute with ten strings; as நிறைநரம்புள்ள வீணை. நிறைநாழி, s. Full measure of the நாழி. நிறைநாழிவைத்தல், v. noun. Placing a measure full of paddy at a marriage, funeral, &c., deemed auspicious, ஓர்சடங்கு. நிறைந்தகுணம்--நிறைந்தமனம், s. A satisfied, contented mind. 2. A cheerfull disposition. நிறைந்தமனிதன், s. A man of noble mind. 2. A perfect man. நிறைந்திருக்க, inf. To be full, complete. 2. To be still, silent, &c., as a company. நிறைந்தவீடு, s. A marriage-house, an auspicious term. நிறைபயிர், s. Thick corn, அடர்ந்தப யிர். நிறைபாரம், s. [improp. நிறைவாரம்.] A heavy load, கனத்தசுமை. 2. Being fully adorned with jewels, &c., அணிகலத்தின்மி குதி. 3. [in contempt.] Eating to the full, மட்டின்றிச்சாப்பிடல். 4. Being loaded with fruit as a tree, பழமிகுதி. நிறைபானை, s. A full jar. நிறைபிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman in advanced pregnancy. நிறைபூசல், s. [vul. நிறுபூசல்.] Great noise, bustle, stir, பேரொலி. நிறைபொங்கல், s. A full, overflowing, auspicious boiling, as of rice and milk, at the Pongul, தைப்பொங்கல். 2. Many pots of rice boiling at a temple, அநே கம்பானைகளிலிடும்பொங்கல். நிறைமணி, s. [prov.] A profuse offering, especially to Ganesa, பூரணாபிஷேகம். நிறைமதி, s. Full-moon, பூரணசந்திரன். 2. Complete wisdom, பூரணஞானம். (p.) நிறைமாதம், s. Full term of months, full pregancy. நிறைமொழி, s. Words of holy persons, which have actually come to pass, உறுதிசொல். நிறைமொழிமாந்தர்--நிறைமொழியார்-நிறைமொழியாளர். s. [pl.] The holy, sages, சான்றோர். குறள். நிறையஅளக்க, inf. To measure out full measure. நிறையக்கொடுக்க, inf. To give bountifully. 2. To give to satisfaction. நிறையவிட்டுக்கட்ட, inf. To fill garden-beds with water and stop up the channel. 2. [in cant.] To drink too much water, or other liquid. நிறைவு, v. noun. Fulness, completeness, பூரணம். 2. Abundance, copiousness, profusion, மிகுதி. 3. Plenitude, saturation, suffusion, செறிவு. 4. Satisfaction, contentment, திருத்தி. 5. Perfection, பூர்த்தி. நிறைவாகரம், s. Fulness, repleteness, copiousness, நிறைவு. 2. Entireness, absoluteness, முழுமை. நிறைவேற, inf. To be accomplished, fulfilled, completed, முற்ற. 2. (fig.) To die, சாக. நிறைவேறிப்போனார். He is dead. நிறைவேற்ற, inf. To fulfil, accomplish, complete, முற்றச்செய்ய. 2. To perform, execute, effect, நடத்த. நிறைவேற்றிக்கொடுக்க, inf. To execute, perform, transact, &c., for another. நிறைவேற்றிக்கொள்ள, inf. To execute for one's self. நிறைவேற்றம், v. noun. Fulfilment, accomplishment, முற்றுகை. 2. Performance, execution, நடத்துகை. நிறைவேற்றம்பண்ண, inf. To fulfil, accomplish, complete. 2. To perform, execute. 196)

piṇṇākku (p. 315) s. [vul. புண்ணாக்கு.] Refuse after pressing, of cocoa-nuts, rapeseed, &c; oil-cake. W. p. 535. PIN'YAKA. பிண்ணாக்குக்கீரை. s. An herb. See under கீரை. பிண்ணாக்குமடையன்--பிண்ணாக்குமா டன்--பிண்ணாக்குமூடன், appel. n A heavy, stupid man; a doltish person, முழுமூடன். 37)

pūraṇam (p. 331) s. Fulness, entireness, the whole, pervading, முழுமை. 2. Increase, augmentation, நிறைவு. 3. Consummation, accomplishment, பொலிவு. 4. Abundance, plenitude, சம்பூரணம். 5. Satisfaction, gratification, மனப்பூரணம். W. p. 549. POORAN'A. 6. One of the modes of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். பூரணகருப்பம்--பூரணபிண்டம், s. Full pregnancy. பூரணகலசம்--பூரணகும்பம், s. A full pot of water, used on a auspicious occasions, நிறைகுடம். பூரணசந்திரன், s. Full moon. பூரணசற்குணம், s. A perfectly virtuous disposition. பூரணசாஸ்திரம்--பூரணநூல், s. A treatise ascribed to Agastya. பூரணசூத்திரம், s. A work on medicines by Agastya, ஓர்நூல். பூரணதிசை, s. One of the sates of breathing, in சரநூல். See இயங்குதிசை, under திசை. பூரணபலன், s. Full reward. பூரணப்பட, inf. [trans. பூரணப்படுத்த.] To be satisfied. பூரணலேகியம், s. See பூரணாதிலேகியம். பூரணவடிவு, s. Full and perfect beauty, கட்டழகு. பூரணவயசு--பூரணாயு, s. Full age, one hundred years or above. பூரணவித்தை, s. A perfect science, art, &c., as நிறைகல்வி. பூரணவிரதம், s. A fast-day complete, as to all astrological requisitions. பூரணன், s. The Supreme Being, கட வுள். 2. Siva, சிவன். 3. Argha, அருகன். 4. Vishnu, விஷ்ணு. பூரணாகுதி, s. The concluding ceremony of the ஓமம்; [ex ஆகுதி.] பூரணாதிலேகியம்--பூரணலேகியம், s. An inebriating electuary composed of all kinds of narcotics. 7) *

mṭṭm (p. 341) s. Measure, அளவு. 2. Evenness, flatness, சமம். 3. Rule, line, gauging rod, அளவுகோல். 4. Limit, extent, degree, bound, எல்லை. 5. Guess, conjecture, உத் தேசம். 6. Equality in length, height, size, measure, quantity, &c., ஒப்பு. 7. A pony. See பைகோமட்டம். 8. [prov.] A young male elephant, ஆணானைக்குட்டி. 9. Sapling of a plantain, bambu, sugar-cane, &c., வா ழைகரும்புமுதலியவற்றின்கன்று. 1. The smooth round neck of gold-beads, பொன்மணியின் கழுத்து. 11. Moderation, frugality, மிதம். 12. [loc.] Smallness, குறைவு. 13. Whole quantity, sum, &c., leaving no overplus, சமவெண். 14. (சது.) Shield, கேடகம். மட்டம்போட்டான். He did not come. நீர்மட்டம், s. A water-level. 2. An instrument to make a water-level, நீர்மட் டப்பலகை. மட்டக்கோல், s. A rule, ruler, a mason's smoothing rule. மட்டங்கட்ட, inf. To make exact, by line or rule. மட்டசுத்தம், s. That which is well proportioned. 2. [prov.] Entireness, absoluteness, முழுமை. மட்டத்தரம், s. Equality in stature and age, of persons, or beasts, சமானம். 2. Medium quality, நடுத்தரம். 3. Inferior degree, தாழ்ந்ததரம். மட்டத்துருத்தி, s. A small sized perfuming pot. 2. A pump, &c., as சிவிறி. மட்டந்தட்ட, inf. To beat or cut even, to level, சமமாக்க. 2. To remove inequalities, to straighten, ஒடுக்க. 3. To bring down pride, or self-importance, அடக்க. மட்டப்பலகை, s. A meson's measuring or smoothing rule. 2. A carpenter's rule, a ruler. மட்டப்பொன், s. Gold of an inferior quality. மட்டமாக்க, inf. To make level or smooth, சமனாக்க. 2. To abolish, to ruin, to raze, தரைமட்டமாக்க. 3. To take away every thing, நிர்மூலமாக்க. மட்டமாய், adv. Entirely, totally, wholly. 2. Frugally, moderately, as மட்டாய். 3. Without exception. மட்டமாய்த்தறி. Cut off perpendicularly. மட்டமாயெடுக்க--மட்டமாக்க, inf. To make exactly level, remove inequalities. 2. To remove wholly. மட்டமெடுக்க, inf. To take a measurement. மட்டமொட்ட, inf. To attach the circular neck to the orifice of a gold-bead. மட்டம்பார்க்க, inf. To examine the levelness or straightness of a channel, road, &c. 2. To smooth, to level. மட்டம்வெடிக்க, inf. [prov.] To shoot forth, to grow from--as a sapling from the roots of a tree. மட்டலகு, s. [vul. for மட்டஅலகு.] A plane. See திரண்டஅலகு. மட்டவேலை, s. plain work. 2. Rough work, as மட்டிவேலை. 2)

muẕu (p. 358) adj. All, entire, whole. முழுப்பூசினிக்காயைச்சோற்றோடேமறைக்கிறாயே...... You conceal an unbroken pumpkin in a dish of rice. [prov.] முழாள், s. A stout and robust person; a complete hand. --Note. For bodily labor, those employed, are reckoned thus: 1. காலாள், a little boy, a fourth of a man, as சிற்றாள்; 2. அரையாள், a half man; 3. முக் காலாள், three quarters of a full laborer; 4. முழாள், a full workman. முழுக்க, adv. Wholly, entirely, altogether, completely, (Colloq.) முழுக்கமுழுக்க-முழுமுழுக்க. Intensitive of முழுக்க. முழுக்கமுழுக்கத்தின்றான். He ate to the full. முழுக்களவாளி, s. A great thief. முழுக்காய், s. Entire fruit nearly ripe. முழுக்கிரகணம், s. A total eclipse. முழுக்கூறு--முழுப்பங்கு, s. Entire portion. முழுச்சோம்பேறி, s. A great sluggard. முழுச்சௌரம், s. [also சருவாங்கசெள ரம்.] Shaving the whole body. முழுது, appel. n. That which is entire. முழுதாய், adv. Wholly, entirely. முழுதும்--முழுவதும், adv. [poetice முழுது.] All, the whole. முழுதுங் கொடுத்துவிட்டான். He gave the whole. முழுதொருங்குணர்ந்தோன். The Omniscient, variously applied by different votaries, கடவுள். (சது.) முழுத்தேங்காய், s. A cocoa-nut not broken. முழுநோக்கு, s. Full aspect or influence of a planet. See நோக்கு. முழுப்பங்கு, s. As முழுக்கூறு. முழுப்புரட்டன், s. A very deceitful man. முழுப்புளுகன், s. A down-right liar. முழுமகன், s. A wild or rude man without education or instruction. முழுமதி, s. [com. பூரணசந்திரன்.] Full moon. (p.) முழுமனசாய்--முழுமனசோடே. With all my heart. முழுமனை, s. A whole or entire ground, measuring sixty feet in length and forty in breadth. முழுமுதல், s. God as a perfect or entire whole which requires no addition to fill it up, கடவுள். முழுமூச்சு, s. Breathlessness. முழுமை, s. Entireness, perfection, completeness, எல்லாம். (சது.) முழுமையும். As முழுதும். முழுவலயம், s. Victory, வெற்றி. (சது.) முழுவாசி, s. The whole. முழுவாசியும். On the whole. முழுவெலும்பு, s. A skeleton. 31)

mūccu (p. 361) Respiration, breath, சுவாசம. (c.) 2. Life, strength, ஆண்மை. நீயொருமூச்சுப்போடு. Give an impulse, used in pounding. ஏன்ஒரேமூச்சாய்வாசிக்கிறாய். Why are you reading in one breath? அவர்கள்முழுமூச்சாய்வந்துவிழுந்தார்கள்.....They rushed on breathlessly. எனக்குமூச்சடைக்கிறது. I have difficulty of breathing. மூச்சடக்க, inf. To draw in the breath. மூச்சடைப்பு--மூச்சுத்தாங்குதல், v. noun. [also மூச்சடைப்பான்.] Difficult and short respiration, asthma, ஓர்நோய். மூச்சன், s. [prov.] A powerful, strong person, பாலாஷ்டிகன். மூச்சுக்காட்ட, inf. To shew signs of courage. மூச்சுக்காட்டாமற்போ. Go without making the least noise. மூச்சுக்குத்து, s. A kind of gout. மூச்சுப்பறிய, inf. To escape, as air, or breath. மூச்சுப்பிடிக்க, inf. [v. noun. மூச்சுப்பி டிப்பு.] To stop, or suppress the breath; [also மூச்சுப்பொறுக்க.] 2. To be short of breath. மூச்சுப்பேச்சு, s. [com. பேச்சுமூச்சு.] Talk. [in the negative.] Absolute silence. அந்தஊரிலேஅதைக்குறித்துப்பேச்சுமூச்சில்லை.... There is no talk of that affair in the village. மூச்சுவாங்க--மூச்செடுக்க, inf. To fetch breath, to inhale. மூச்சுவிட-மூச்செறிய, inf. [v. noun. மூ ச்செறிவு.] To breathe, to respire. மூச்சுவிடாமற்பேசுகிறான். He speaks without drawing his breath. மூச்சொடுங்க--மூச்சடங்க, inf. To breathe short, as when dying. 31) *