utṭu (p. 59) s. Lip, lips, இதழ். 2. (fig.) Brim, margin, பானைமுதலியவற்றின்விளிம்பு. 3. The lip of a wound, வெட்டுவாய். உதடன், s. (fem. உதடி.) A blubber-lipped person, பருத்தவுதடன். உதடுதுடிக்க, inf. To quiver as the lips in anger. உதடுபிதுக்கி, s. A thick-lipped person. உதடுமடிக்க, inf. To bite the lips in anger. உதடுவெடிப்பு, s. Harelip. உதட்டடி, s. Angry, menace, bluster, boisterousness, வாயடி. உதட்டடியடிக்க, inf. To disconcert a plan by blustering. உதட்டுப்புண், s. Sore on the lip. உதட்டைப்பிதுக்க, inf. To pout, to shoot out the lower lip by way of negation or disdain. மூளியுதடு, s. A lip of which a part is wanting. 2. A harelip. மேலுதடு, s. The upper lip. கீழுதடு, s. The lower lip. 135)

mūḷi (p. 361) s. A person defective in any part or member, உறுப்புக்குறை. 2. Anything split or broken, பின்னமானது. 3. (fig.) One who wears no jewels in the ear. மூளிக்காதுடனேவந்தாள்..... She came with naked ears. மூளிக்காதன், s. An earless person. 2. (fig.) A மூளி man, as 3. மூளிக்காதுள்ள. Earless. மூளிக்குடம், s. A pitcher broken at the mouth. மூளிநாய், s. A dog with cropped ears. மூளிமுக்காடு, s. A female's hood covering only the head, distinguished from முக்காடு. மூளியுதடு, s. A hare-lip, &c. See உதடு. மூளியோடு, s. A chipped tile. 79)