eẕāl (p. 75) s. The tones of the lute, யாழ்நரம்பினோசை. 2. A species of bird, ஓர் பறவை. (p.) 6)

kurl (p. 125) s. (from Sans. Kura, to sound.) Voice, the voice of one person as distinguished from another, மிடற்றாற்பிறக்கும் இசை. 2. A good or clear voice; a singing voice, சந்தம். 3. The voice of birds, beasts, &c., sound; musical sound, tone, ஓசை. 4. (சது.) The throat; trachea, windpipe, மிடறு. 5. The first of the seven musical tunes, prodused from the throat, மிடற்றிசை. (See இசை.) 6. The same tune on the lute or guitar, யாழ்நரம்பினோசை. 7. The first or lowest string of the guitar, யாழின் ஓர்நரம்பு. 8. A tree, பாதிரிமரம். (M. Dic. குரல்காட்ட, inf. To cry aloud, to whoop, roar, bellow, &c. 2. To call a person. 3. To crow--as a cock; to screech--as an owl, &c. குரல்மாறிப்பேச, inf. To speak with a feigned voice. குரல்கம்ம--குரல்கம்மியிருக்க, inf. To he hoarse--as the voice. குரல்கனக்க, inf. To become thick, heavy, masculine, &c.--as the voice. 2. To become hoarse or thick--as the voice by drinking, &c. குரலடைப்பு, v. noun. Hoarseness. குரல்வித்தியாசம், s. Difference in voice. 2. Change in a person's voice. பறவைக்குரல், s. The chirping of birds. நெடுங்குரல், s. A long clamor. நெடுங்குரல்பாய்ச்சியழ--நெடுங்குரல் விட்டழ, inf. To utter long and mournful cries--as at funerals. வெடித்தகுரல், s. A rough, coarse, dissonant voice. 2. A loud thundering voice. வேற்றுக்குரல், s. A strange voice. 2. A sound (of an animal, &c.), that has not been heard before. கூக்குரல், s. A great or loud noise, clamor. See under கூ. குரல்நயம், s. A good, singing voice. குரலோசை, s. The vocal sound, the voice. குரலெடுத்துப்பாட, inf. To lift up the voice and sing. குரலெழும்ப, inf. To rise--as the voice to higher notes, or to a higher pitch. குரல்தெளிய, inf. To become clear--as the voice in singing. குரல்விட்டுப்படிக்க, inf. To sing out, to give vent to the voice in singing or reciting. குரல்குளிற, inf. To jar--as instruments out of tune. நல்லகுரல், s. A fine voice. குரல்வளை, s. The windpipe, the trachea, தொண்டை; [ex வளை, orifice.] குரல்வளையைநெரிக்க, inf. To squeeze one's throat. குரல்வளையையறுக்க, inf. To cut the throat. 9) *

tanti (p. 223) s. Elephant, யானை. 2. A male elephant, ஆண்யானை. 3. (c.) Strings or wires for musical instruments, யாழ்நரம்பு. Also written தந்திரி. தந்திபூட்ட, inf. To fit up a guitar, fiddle, &c., with strings; to string. தந்திமுகன், s. Ganesa, as elephant faced. தந்திமுறுக்க, inf. To make the string tight. 2. (fig.) To insinuate evil surmises. தந்திவீழுரியோன்--தந்தியுரியோன், s. Siva, as covered with an elephant's skin. 50) *

tantiram (p. 223) s. W. p. 365. TANTRA. Stratagem, device, subtlety, scheme, dissimulation, பித்தலாட்டம். 2. Means, contrivance, pretext, expedient, உபாயம். (c.) 3. Action of the hand in performing sacrifices, பூசையிற்செய்யுங்கைத்தொழில். 4. (for தந் திரி.) Wire or string of a lute, guitar, &c., யாழ்நரம்பு. 5. Treatise--scientific, literary or religious, நூல். 6. A set of religious works of the Siva sect, the Tantras, inculcating rites and ceremonies, ஆகமநூல். 7. Army, troops, detachments, forces, படை. தந்திரகலை--தந்திராகமம், s. One of the divisions of the Agamas, treating on rites, &c. (See மந்திரம் and உபதேசம்.) 2. Study of the Agamas, with attachment, confidence, and understanding. தந்திரகாரன், s. (com. தந்திரக்காரன்.) A cunning man, one scheming and wily. தந்திரக்கதை--தந்திரகதை, s. A cunningly devised story. தந்திரபாலன், s. General of an army. தந்திரபுத்தி, s. Dissimulation, scheming. தந்திரபேச்சு, s. Cunning or artful language. தந்திரர், s. (plu.) Gantharuvas, or celestial musicians, கந்தருவர். தந்திரவாதம், s. The art of disputation. தந்திரவாதி, s. An expert, dexterous person, a subtle man. தந்திரவித்தை, s. Cunning art. தந்திரவுத்தி, s. Approved methods of teaching on a subject embracing chiefly thirty-two particulars. See உத்தி. தந்திரன், s. A schemer, a plotter, a subtle, crafty, designing person. 51) *

tantiri (p. 223) s. A commander of an army, படைத்தலைவன். 2. Strings for instruments, யாழ்நரம்பு. 3. The sounds of the lute, யாழ் நரம்பினோசை. 4. A low schemer, a crafty person, dissembler, தந்திரன். (Sa. Tantree.) 52) *

nāri (p. 275) s. Fibrous covering about the bottom of the leaf-stem of a cocoa-nut tree, பன்னாடை. 2. Bow-string, நாணி. 3. String of a guitar, or other musical instrument, யாழ்நரம்பு. 4. Fragrance, odor, வாசனை. 5. [prov.] Loins, hips, இடை. நாரிக்குத்து--நாரிவலி, s. Pain in the loins. நாரிப்பிடிப்பு, v. noun. Contraction in the loins. 10) *

yāẕ (p. 370) s. A musical instrument, the lute, வீணை. 2. The first lunar mansion, as அச்சு வினி. 3. The sixth lunar mansion, திருவா திரை. 4. Gemini in the Zodiac, மிதுனவிராசி. (சது.) யாழோர்கூட்டம், s. Marriage by mutual consent, synonymous with காந்தருவமணம். யாழ்த்திறம், s. Different lutes, peculiar to the different soils, as குறிஞ்சி, நெய்தல், மருதம், பாலை, முல்லை. யாழ்நரம்பு, s. The strings of musical instruments. யாழ்ப்பாணம், s. Jaffna. யாழ்ப்பாணநாயனார், s. A blind minstrel of the Chola country, who being favored by the Singalese king, obtained possession of Jaffoa, then uninhabited, and introduced there a colony of Tamil people. யாழ்ப்பாணர், s. The people of Jaffna. 2. Players on the lute, யாழ்வாசிப்போர். (p.) யாழ்வகை, s. The different species of lute. They are four. 1. பேரியாழ். 2. சகோ டயாழ். 3. மகரயாழ். 4. செங்கோட்டியாழ், which see. யு தேவம், which resembles the Greek Theos and Latin Deus. 2. A Yoke, commonly நுகம். 3. A couple, a pair. See உகம். W. p. 686. YUGA. யுகம், 4. The four Yugas, கிரேதாயுகம் or கிருதயுகம்; 2. திரேதாயுகம்; 3. துவாபரயுகம்; 4. கலியுகம். For particulars see the words. யுகதருமம், s. The actions and characteristics of a particular Yuga. 2. The conduct prescribed in the shastras for யாழ்வல்லோர், s. [pl.] Heavenly choristers, கந்தருவர். 2. Skillful players on the lute, வீணைவல்லோர். யாழ்வாசிக்க, inf. To play upon the lute. 108)