kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

kukkuṟuppāṉ (p. 114) --குக்குறுவான், s. [prov.] A green, screeching bird; a species of barbet, ஓர்பறவை. 23)

koṇṭccāṉi (p. 146) s. A plant, நஞ்ச றுப்பான், Asclepias, L. (M. Dic.) கொண்டச்சானிக்கிழங்கு, s. The root of this plant. 46)

cōṭacam (p. 212) s. Sixteen, பதினாறு. W. p. 871. SHODAS'A. சொன்றி, s. Boiled rice, சோறு; [ex சொல், paddy.] (p.) 2. (M. Dic.) Dry ginger, சுக்கு. Compare சொண்டி. சொன்றிக்குழிசி, s. A rice pot, சோற் றுப்பானை. (R.) 42) *

caucam (p. 212) s. (also சவுசம்.) Purity, cleanliness, சுத்தம். 2. Cleansing, purifying, ablution, washing one! self, சுத்தஞ்செய் கை. W. p. 859. SOUCHA. சௌசஅறை, s. A privy. (R.) சௌசம்பண்ண, inf. To wash after passing excrements, கால்கழுவ. சோற்றுநித்திரை--சோற்றுறக்கம், s. [prov.] See சோற்றுமயக்கம். சோற்றுத்தட்டு, s. A flat plate in which rice is served in the family. See தட்டு. சோற்றுப்பசை, s. Rice paste. சோற்றுப்பருக்கை, s. Grains of boiled rice. சோற்றுப்பற்று, v. noun. Rice sticking to the pot, ladle, &c. சோற்றுப்பாளையம், s. That part of the camp where the baggage is kept, and the food prepared. 2. (fig.) Women, ஸ்திரீசனம். சோற்றுப்பானை, s. A pot for boiling rice. சோற்றுப்பை, s. The stomach, இரைப் பை. சோற்றுமயக்கம், s. Sleep induced by eating. (c.) சோற்றுமரம், s. A tree not mature. சோற்றுமாடு, s. A worthless fellow who does nothing but eat. (in derision.) வரகஞ்சோறு, s. Boiled வரகு. சோளச்சோறு, s. Boiled சோளம். கம்பஞ்சோறு, s. Boiled கம்பு. புற்றாஞ்சோறு, s. White ants in a nest, like rice. See புற்று. 143)

tuṭkkṟuppāṉ (p. 245) s. A kind of plant, கொத்தான்கொடி, Cassyta, L. 28)

nñcu (p. 267) s. Poison, venom, விஷம். (சது.) (c.) 2. [adjectively in combin.] Malignant, baneful, pernicious, fatal, தீமை. 3. (fig.) The after-birth, as நஞ்சுக்கொடி. நஞ்சுடனேஒருநாளும்பழகவேண்டாம். Never keep company with a mallignant person. அவன்படுநஞ்சு. He is rank person. நல்லுறவில்நஞ்சுகலக்க. To sow discord among friends. நஞ்சன், s. A malignant person. நஞ்சுகக்க, inf. To eject or infuse poison, as a snake, &c.,விஷம்கக்க. நஞ்சுகரந்த அமுதம், s. Something good covering what is bad. 2. (fig.) One with pleasant words, but a malevolent heart. நஞ்சுகரையல். v. noun. Dissolving of the secundiness without parturition, which is fatal to the mother. நஞ்சறுப்பான், s. A medicinal creeper. See நச்சறுப்பான். நஞ்சிட, inf. To make of infuse poison into food, &c. 2. To poison a person or animal. 3. To imbue a weapon with poison. 4. To do evil to one secretly. நஞ்சிட்டுக்கொல்ல, inf. To kill one by giving him any mixture of poison. நஞ்சுகலந்தஅமுதம், s. [sometimes. நஞ் சுபொதிந்தஅமுதம்.] Nectar impregnated with poison; i. e. fair professions with malicious designs. நஞ்சுகழலல், v. noun. Exuding as the poison of a snake from its fangs. நஞ்சுக்கொடி, s. The cord of the secundines. 2. After-birth, secundines. (c.) நச்சுக்கொடியும், s. The funicle and secundines. நஞ்சுடைமை, s. Having poison. (மூது ரை.) நஞ்சுண்டோன்--நஞ்சுண்ணி, appel. n. Siva, as swallowing poison. See ஆல கண்டன். நஞ்சுதின்ன, inf. To take poison. நஞ்சுதின்றுசாக, inf. To die by poisoning one's self. (c.) நஞ்சுபற்றுதல், v. noun. The taking effect of poison in the body; attack of poison on the brain, விஷமேறுதல். 2. The producing of ill effects by retention of the after-birth. நஞ்சுமுறிக்க, inf. As நஞ்செடுக்க. நஞ்சுமுறிச்சான், appel. n. [vul.] A நஞ்சறுப்பான். நஞ்சுவிழுதல், v. noun. The coming away of the after-birth. (c.) நஞ்சுவைக்க, inf. To insert poison, for killing, &c., as நஞ்சிட. நஞ்சூட்ட, inf. To imbue with poison as a weapon. நஞ்செடுக்க, inf. To counteract poison, neutralize its effects. 31)

niṟuppāṉ (p. 277) appel. n. A balance, துலா. 2. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 3. One who weighs, நிறுக்கிறவன்; [ex நிறு, v.] 191)

poṟu (p. 337) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, to sustain, சகிக்க. 2. To bear with, to exercise forbearance, சாந்தமா யிருக்க. 3. To indulge, to allow, தாமதிக்க. 4. To excuse, overlook, forgive, to pardon, மன்னிக்க. 5. To endure, tolerate, suffer, தாங்கிக்கொள்ள. 6. To take a responsibility, to be accountable for, உத்தரவாதமாக. 7. v. n. To come upon as duty, a responsibility, an expense; to press heavily, கடன் சுமர. 8. To stop, to wait, to intermit speaking, or eating; to desist, நின்றுகொள்ள. 9. To run aground--as a vessel; to strand, தோணிதட்டிப்போக. 1. To become fixed, jammed or wedged in, மாட்டிக்கொள்ள. 11. To cost--as an article; to be spent or expended on, விலைபெற. 13. To behave, இணங்கிஇருக்க. (c.) சற்றுப்பொறு. Wait a little. அவனைப்பொறுத்தகாரியம். This is devolved on him. நூறுகுற்றம்ஆறுபிழைகொண்டுபொறுக்கவேண் டும். Forgive all my guilt and faults; (lit.) a hundred faults and six mistakes. பொறுக்கத்தகாதகுற்றம். An unpardonable fault. அடிபொறுக்கத்தக்கவன். one able to bear a good flogging. முடிபொறுத்தராசா. A crowned king. எனக்குப்பொறாது--எனக்குப்பொறுக்காது..... I cannot bear to see or hear such a thing. மனம்பொறாமற்சொல்லுகிறது..... Speaking from pity, (lit.) unable to command one's feelings. பொறுத்தார்பூமிஆள்வார். The patient will govern the earth. [prov.] பொறுக்கமிதிக்க, inf. To tread hard, with pressure. பொறுக்கவைக்க, inf. To place, leaning against. 2. To run a vessel aground. 3. To devolve a duty or expense on one. 4. To overload. பொறுத்தசமுசாரம், s. A large, burdensome family. பொறுத்தசுமை--பொறுத்தபாரம், s. A load that presses heavily. பொறுத்திருக்க, inf. To wait patiently. 2. To be patient. 3. To rest on. பொறுத்துக்கொள்ள, inf. To excuse, overlook; to forgive, to pardon. 2. As பொறுத்திருக்க. பொறுத்துநிற்க, inf. To be impeded, obstructed. 2. To get a footing, a foundation; to get bottom. பொறுத்துப்போக, inf. To be fixed, stuck, jammed in. 2. To run aground. 3. To rest on, devolve on. பொறுத்தல், v. noun. Forbearing, enduring. பொறுப்பு, v. noun. Stress, pressure, leaning or resting on, பாரம். 2. Prop, support, stay, முட்டு. 3. Devolving on, as a duty, கடனேறுகை. 4. Importance, கனம். 5. Weight of character, தகுதி. 6. Patience, forbearance, பொறுமை. நம்மையிரட்சிக்கிறதுகடவுளுக்குப்பொறுப்பாயிருக் கிறது. It belongs to God to preserve us. பொறுப்பானகாரியம். A serious, weighty matter. பொறுப்பானகுடி. A principal family in a village. பொறுப்பற்றதனம், s. Indifference to a trust. 2. (R.) Envy, எரிச்சல். பொறுப்பற்றவன், appel. n. An impatient man. 2. One destitute of help. பொறுப்பானவன், appel. n. One in a place of trust. பொறுப்பாளி, s. A responsible person. பொறுப்புக்கட்ட, inf. To put a responsibility on one. 2. To accomplish a thing. 80)

mlai (p. 346) s. Hill, mountain, பருவதம். 2. Rock, கற்றிடர். [Compare மலயம்.] (c.) 3. A word of comparison, உவமைச்சொல், as சந்திரன்மலைமுகம், a face like the moon.-Note. There are eight principal mountains, in Jambu Dwipa, and seven in India, &c. See கிரி and சத்தகுலாசலம். மலைபோல்வந்ததுபனிபோற்போயிற்று. It came as a mountain and went as the dew. மலங்காடு, s. A mountainous region. மலைகலக்கி, appel. n. A plant, Adiantum caudatum. மலைக்கடுகு, s. The hill-mustard. மலைக்கற்றாழை, s. Mountain கற்றாழை. மலைக்குகை, s. A mountain-cavern. மலைக்குக்குறுப்பான், appel. n. A large kind of bird, the mountain-burbet, ஓர்புள். மலைகல்லிஎலிபிடிக்க. See கல்லு, v. மலைக்குடவு, s. A recess between two ridges or knolls. மலைச்சர்க்கரைவள்ளி, s. A kind of winding sweet potato-plant, Jatropha manihot, or Cassada. மலைச்சாரை, s. [com. மலஞ்சாரை.] A large rat-snake. See சாரை. மலைச்சாரல், s. The sides or foot of a mountain. 2. A cold wind, or rain from hills, சாரற்காற்று. (Beschi.) மலைச்சார்பு--மலைச்சார்வு--மலைச்சார், s. A mountainous tract. See சார், v. (சது.) மலைதாங்கி, appel. n. A plant, Sida lanceolata.--Note. The root is used with ginger for bowel complaints, and intermittent fever. மலைத்தும்பை, s. A plant, Phlomis biflora. மலைத்துவரை, s. A variety of lentil, Pigeon-pea, dholl. See துவரை. மலைத்தேங்காய், s. F&oe;tid sterculia. மலைநாடு--மலையமாநாடு, s. [poet. மலாடு.] The malayalim country, மலையாளம். மலைநாடன், s. A king of the Sera race as ruling a mountainous country. மலைநாரத்தை, s. Mountain-orange. மலைநெல், s. A kind of rice. மலைபடுதிரவியம், s. Mountainous productions; one of the five sources of riches. See திரவியம். மலைபோல்வர, inf. To come like a mountain--used respectfully to persons of rank, honor or power. மலைப்பக்கம், s. The side of a mount. மலைப்பச்சை, s. A plant, ஓர்பூடு. 2. A tree, as தமாலம். மலைப்பருத்தி, s. [com. மலம்பருத்தி.] Hill-cotton. See பருத்தி. மலைப்பாம்பு, s. [com. மலம்பாம்பு.] A large mountain-snake. மலைப்பிஞ்சு, [com. மலம்பிஞ்சு.] Small stones found in boiled rice, &c., in cant. மலைப்புறம், s. The adjacent parts of a mountain. மலைமகள்--மலைமடந்தை, s. Parvati, as பருவதவர்த்தனி. (சது.) மலைமல்லிகை, s. A species of மல்லிகை, Millingtonia hortensis. மலைமுழை--மலைமுழைஞ்சு--மலைப்பாழி, s. A mountain-cave, மலைக்குகை. (p.) மலைமுள்ளங்கி, s. A plant, ஓர்பூடு, Ornithogal Gadense. (Rott.) மலையகராதி, s. Botanical dictionary. மலையடி--மலையடிவாரம், s. The foot of a hill. மலையணில், s. A mountain-squirrel. மலையத்தி, s. A species of அத்தி. மலையமான், s. Any king of the Sera race, சேரன். (சது.) மலையமான்கூட்டம். A tribe or colony from the Sera country. மலையம், s. Summit of a mountain, ம லையுச்சி. 2. Lute of a hilly district, குறிஞ் சியாழ். (சது.) 3. See மலை, v. மலையரசன்--மலையரையன், s. The Himalaya as king of mountains, இமயம். மலையரண், s. Mountains, as a defence. See அரண். மலையருவி, s. A mountain torrent. மலையன், s. One of the third class of liberal princes. See வள்ளல். 2. Any king of the Sera race, சேரன். 3. The chief of the hilly country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். மலையன்சாமை, s. A species of சாமை grain. மலையாடு, s. A mountain-sheep, as வரையாடு. மலையாமணக்கு, s. A tree. See ஆம ணக்கு. மலையாரம், s. Sandal-wood, சந்தனம். மலையாமி, s. The Malayalim language, மலையாளபாஷை. மலையாளம்--மலையாழம், s. The Malayalim country. மலையாளபகவதி. Durga, துர்க்கை. மலையாளி, s. A native of Malayalim. 2. As மலையான். மலையான், s. [pl. மலையார்.] A mountaineer. மலையிருவேலி, s. A hilly grass, as சை லகம். மலையீஞ்சு--மலையீந்து, s. A species of ஈந்து. 2. (R.) A hill-date, whose bark is used in distilling spirituous liquors, as that of the வேல் tree. மலைவருணனை, s. Description of a mountain, மலையைவர்ணித்தல். (p.) மலைவாணர்--மலைவாழ்நர், s. [pl.] Mountaineers, as மலையார். (p.) மலைவீரியம், s. Green vitriol, as அன்ன பேதி. மலைவேம்பு, s. A beautiful tree, Persian Lilac. Milia Azidarachta. 10)