ārai (p. 41) s. A kind of water-plant, the leaves of which are eaten, நீராரை, Marsilea quadrifolia, L. 2. A surrounding wall, மதில். 3. A mat made of grass or rushes, புற்பாய். (p.) புளியாரை, s. A medicinal plant, Oxalis corniculata, L. வல்லாரை, s. A medicinal plant, Hydrocotyle asiatica, L. செவ்வாரை, s. A four-leafed plant of a red color, found on hills. வறளாரை, s. A plant on dry soils, used for fodder; [ex வறள், dry.] 44) *

vṟ (p. 380) க்கிறது, ந்தது, க்கும், வறக்க, v. n. To dry, காய. 2. To grow lean, to shrink, குறைய. 3. (fig.) To be a time of drought. வானம்வறக்குமேல். If the heaven dry up. (Cural.) வறஆரை, s. A plant. See வறளாரை. வறஒட்டி, s. A kind of pot-herb. வறக்காலன், s. [fem. வறக்காலி.] One who is thought to bring evil to a family, as துடைகாலன். வறத்தல், v. noun. Drying; a drought. (சது.) 11)

vṟḷu (p. 380) --வறள், கிறேன், வறண்டேன், வேன், வறள, v. n. [sometimes வறல்.] To grow dry, to grow very lean, வறக்க. (c.) அவனுக்குநாவறண்டுபோயிற்று. He has dryness of the tongue. வறட்காமாலை, s. A kind of jaundice. வறட்காய்ச்சல், s. Burning fever. வறட்சி, v. noun. [improp. வரட்சி.] Drought, dryness, heat of the body. வறட்சியெடுத்தது. The body is covered with eruptions. (R.) வறட்சுண்டி, s. A species of sensitive plant, Mimosa triquetra. வறட்பூலா--வறட்பூல், s. A shrub. See பூலா. வறண்டநிலம், s. A dry field. வறளாரை, s. A plant. See ஆரை. வறளி, s. Dry cow-dung for fuel, as வறட்டி. வறள்முள்ளி, s. [com. வறமுள்ளி.] A medicinal thorn-bush. See முள்ளி. 16)