kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

tkr (p. 219) -தகரு, கிறது, தகர்ந்தது, தகரும், தகர, v. n. To be broken, shivered, shattered, demolished, dilapidated, உடைய. 2. To be fractured, shivered as a scull-bone, earthen vessels, &c., சின்னாபின்னப்பட. 3. To be bruised, mangled, நொறுங்க. 4. To be broken as a blister, boil, &c., accidentally, கொப்புளமு டைய. 5. To be knocked out, as the teeth, &c., பல்தகர. 6. To be broken, as a dam, bank, &c., கரையுடைய. (c.) 7. (p.) To be broken, as the ranks of an army, படையாணி சிதற--Most of its compounds are used only in Jaffna. தலைதகரஇடிக்கிறது. I have a severe headache. தகரஅடிக்க, inf. To break to piece as a stone, cocoa-nut, &c. 2. To defeat, discomfit an enemy, &c. தகரக்குத்திவிழ, inf. To persevere in unreasonable requests, as a froward child. தகரவாங்கிப்போட, inf. To raze a fort, a house, a hill, &c. (fig.) To take away any one's power or dignity. (c.) தகர்ச்சி--தகர்வு, v. noun. Fracture, dilapidation, demolition, ruins, இடிவு. 16)

nākku (p. 273) s. Tongue, &c., as நா, which see. 2. [prov.] Ear of corn, தானியக்கதிர். 3.(Beschi.) Blade of an oar, படகுவலிக்குந் துடுப்பு. For some of the compounds, see நா. நாக்குஅழியப்படாது. One's word should never fail. நாக்குப்புறப்படச்சுமந்தான். He carried a very heavy load; (lit.) so to cause him to thrust out his tongue. நாக்கைப்பிடுங்கிக்கொண்டுசெத்துப்போவேன். I will pluck out my tongue and die. நாக்கையறுத்துப்பாவாடம்போட்டுக்கொண்டான்..... He cut off his tongue, and laid it and himself before a temple--a very solemn and determined vow; often performed at Pulney festival; also used in love or affection. அடநாக்குவிழுவான். You, whose tongue should fall down, being cut off; used in cursing by women. நான்உம்முடையநாக்குக்குநனைந்தஆளோ. Am I one to be insulted by you? நாக்கிலேசுட, inf. To burn the tongue, for purification, or as a punishment. நாக்குத்தடித்தல், v. noun. The tongue growing thick, and stiff. See தடி, v. நாக்குத்தட்டுதல், v. noun. Stammering, stuttering. 2. Derangement of the bolt of a lock. நாக்குத்தப்ப--நாக்குப்புரள, inf. To fail in a promise, பேச்சுத்தவற. 2. To speak falsely, பொய்சொல்ல. நாக்குத்திருந்துதல், v. noun. The tongue becoming trained to speak. See திருந்து, v. நாக்குத்தெறிக்கப்பேச, inf. To insult a superior. நாக்குநீட்ட, inf. To stretch out the tongue. நாக்குப்புரள, inf. To fail in one's word. See நாக்குத்தப்ப. நாக்குப்புறப்படல்--நாக்குத்தள்ளல், v. noun. The tongue being thrust out. நாக்குப்புற்று, s. A kind of disease on the tongue. See நாப்புற்று. நாக்குவழித்தல், v. noun. Scraping the tongue. நாக்குவாங்கிப்போதல், v. noun. [prov.] Drawing in the tongue, to express amazement, as when asked an exhorbitant price, &c. 2. Being dry and parched in the tongue, through thirst. (c.) 36)

mẕai (p. 346) s. Rain. See மாரி. 2. Cloud, மேகம். 3. Water, நீர். 4. Coolness, குளிர்ச்சி. 5. [fig.] Abundance, plenty, மிகுதி. அந்திமழைஅழுதாலும்விடாது. An evening rain will not cease, though you shed tears. மழைமாரிஉண்டா. Has there been any rain? மழைபிடிக்கும். There will be much rain. மழைவரும்--மழைவந்துவிடும். It will rain. மழைஅடிக்கிறது. It rains very violently. மழையடைத்துக்கொண்டது. It rains incessantly. மழை வெளிவாங்கிப்போயிற்று--மழைவாங்கிப்பொ யிற்று. The sky is cleared. மழைசாடையாய்ப்போய்விட்டது. It proved a slight rain. மழைவிட்டோய்ந்தது. It ceased raining; also-spoken of the cessation of disputes. மழைக்கண்மங்கையர். Cool, refreshing-eyed females. (p.) மழைக்கண்ணி, s. [prov.] A kind of bird, ஓர்பறவை. மழைகாலம், s. [also மாரிகாலம்.] The rainy season, monsoon. மழைக்கால், s. A water-spout. மழைக்காலிருட்டு, s. Darkness of a rainy night. மழைக்கிளி, s. A kind of grasshopper, ஓர்விட்டில். மழைக்குணம்--மழைக்கோலம்--மழைச் சாடை--மழைத்தோற்றம், s. A rainy aspect. மழைக்கோளாறு, s. Cloudiness, &c. See கோளாறு. மழைக்கோள், s. Venus as the planet which brings rain, சுக்கிரன். (p.) மழைசொரிய--மழைபொழிய, inf. To rain in torrents, to pour down violently. மழைதுமிக்க--மழைதூற, inf. To drizzle, to rain softly. மழைத்தாரை, s. Rain in torrents, as a stream. மழைத்துமி, s. Drizzling, small or fine drops of rain. மழைத்துளி, s. Rain-drops. மழைத்தூறல்--மழைத்தூற்றல்--மழைத் தூவல், s. Drizzling rain. மழைத்தோற்றம், s. Rainy appearances, lowering of clouds. மழைபெய்ய, inf. To rain. மழைபெலக்க, inf. To rain violently. மழைப்பாட்டம், s. A shower of rain. மழைப்புகார், s. [prov.] Cloudiness, threatening rain, மழைத்தோற்றம். மழைமரக்கால், s. [in astrol.] The measure or quantity of rain for the year, determined by the ruling planet, மாரியின் அளவு. மழைமுகங்காணுதல், v. noun. Being favored by rain, as vegetation. மழையடை, s. [com. அடைமழை.] Continual rain. (R.) மழையிலடிபட, inf. To be exposed to rain. மழைவண்ணன், s. Krishna, விட்டுணு. 48)

vlcai (p. 377) s. [Tel.] Flying for fear, removing hastily, குடியோடுதல்.(c.) வலசைவாங்கிப்போகிறது. Flying from home for fear of an enemy. 5)

vāngku (p. 383) கிறேன், வாங்கினேன், வேன், வா ங்க, v. a. To receive or take a thing, ஏற்க. 2. To buy, கொள்ள. 3. To bend, வளைக்க. 4. To admit, to receive a person, வரவழைக்க. 5. To draw back, retract, withdraw, பின் வாங்க. இதைஎங்கேவாங்கினாய். Where did you buy this? சுவர்சற்றுவாங்கியிருக்கிறது......The wall has given way a little. உன்கையைவாங்கு. Take a way your hand. ஒருவனைக்கையைவாங்குகிறது. Cutting one's hand off. இதைநீவாங்கிக்கொள். Take this. வாங்காமல், as adv. Without intermission, incessantly. வாங்காமலிறைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். They were drawing water continually. என்வீட்டுக்குவாங்காமல்வருகிறான். He always comes to my house. வாங்கி, appel. n. [vul] A pimp. (lit.) one whe receives. See சங்கம்வாங்கி. வாங்கிக்கொடுக்க, inf. To buy for another. See கொடு. வாங்கிப்போக, inf. To go off, to cease. தண்டுவாங்கிப்போயிற்று. The army has decamped. மேகம்வாங்கிப்போயிற்று. The clouds are dispersed. நோவுவாங்கிப்போயிற்று......The pain has ceased. வாங்கிப்போட, inf. To take off, to remove. அவனுக்குத்தியோகத்தைவாங்கிப்போட்டார். He dismissed him. வாங்க, v. noun. Receiving, or admitting, ஏற்றல், வரவழைத்தல். 2. Buying, கொ ள்ளல். 3. Bending, crookedness, bend of a wall, &c., வளைவு. (சது.) 4. Untoward feeling, மனஸ்தாபம். 5. Distance, தூரம். 6. Depth, ஆழம். இரண்டுபேருக்கும்வாங்கலாயிருக்கிறது. They both have ill-will against each other. அதுக்கிதுவாங்கல். This is farther than that. இந்தநிலம்வாங்கலாயிருக்கிறது. This ground is slippery. (R.) வாங்கலினாற்கடலிலிறங்கப்படாது. The sea is too deep to ford. (Beschi.) வாங்கற்காரர், s. Creditors. வாங்கற்காரருக்குவகைசொன்னான். He compounded with his creditors. கொடுக்கல்வாங்கல், v. noun. Intermarriage. 2. See கொடு, v. 2) *