aṉukkm (p. 33) s. Suffering, distress, pain, grief, வருத்தம். 2. Lethargy, indolence, சோம்பு. 3. Fear, பயம். 4. Sandal tree, சந்தனமரம். 5. A snake, பாம்பு. 6. Weakness from fever, &c., வாட்டம். (p.) அனுக்கமாகப்பேசினார், He spake with a weak voice. அனுக்கமாகவாசிக்கிறான், He reads mumblingly. 104)

kāppukkrppṟitl (p. 102) v. noun. Discrimination in reading, lit ability to understand by the connexion the difference between காப்பு and கரப்பு. காப்புக்காப்பறியாமல்வாசிக்கிறான். He reads at random, without discrimination, dividing words wrong, &c. 95)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

cukam (p. 192) s. Health, welfare, சௌக்கியம். 2. Convalescence, recovery, ஆரோக்கியம். (c.) 3. Ease, relief from pain, trouble, &c., வாழ்வு. 4. Happiness, pleasure, delight, enjoyment, felicity, safety, இன்பம். 5. Virtue, merit, benefit to men or animals, தருமம். W. p. 927. SUKHA. 6. Salubrity, wholesomeness, comfort; that which is good or pleasing, நன்மை. 7. Practicability, facility in attainment. வருத்தமின்மை. 8. Safety, பத்திரம். 9. One of the positions of the yogi. See சுகாதனம். 1. A parrot, கிளி. 11. [a contraction of சூசுகம்.] The orifice of a teat, nipple, முலைக்கண். சு அவனுக்கு மெனக்குஞ் சுகப்படவில்லை. We are not on good terms. [prov.] சுகமாயிரு. I wish you health. சுகமேபோகலாம். You may walk in and see. சுகக்காரன், s. A whoremonger. (R.) சுகங்காட்ட, inf. To present appearances of convalescence. 2. To indulge or humor one, to allure, give one a taste of enjoyments. சுகங்காண, inf. To recover from sickness, in whole or in part, to be convalescent. சுகங்கொடுக்க, inf. To give health, as God in his providence by medicine, &c. சுகசரீரம், s. A healthy constitution in which the three humours are in equilibrium. சுகசரீரி--சுகசீவி, s. A healthy person. சுகசன்னி, s. A fit of apoplexy or tetanus, from unseasonable intercourse. See சன்னி. சுகசெல்வம், s. Health and prosperity, luxury. சுகசெல்வி, s. [mas. சுகசெல்வன்.] A female enjoying the pleasures and luxuries of life. சுகசெய்தி, s. Welfare, state of health, &c., as inquired after. சுகஞ்சுகம், [an auspicious phrase.] Health! health! spoken by a woman in pouring the last water to wash or bathe her child, and sometimes by adults after bathing, &c, மங்கலமொழி. சுகதுக்கம், s. Comforts and troubles, joys and sorrows, as attendant on the present life, or as awarded by the Deity for the actions of former births. சுகதுக்கஞ்சுழல்சக்கரம். Joys and sorrows are a turning wheel. சுகதுக்கி, s. One subject to joy and sorrow, a soul subject to births. (p.) சுகத்தாழ்வு, s. v. noun. Illness, want of sound health. சுகத்துக்குப்போக, inf. To remove one's self to a suitable locality, for enjoying health, to go to a sanitarium. (c.) சுகமாய்ப்போக, inf. To enter any place without molestation, obstruction, &c. 2. To be recovered from any disease. சுகபேதி--சுகவிரேசனம், s. A mild purgative, aperient, laxative, deobstruent. (c.) சுகபோகம், s. Sensual or luxurious enjoyments; sensual delight. சுகபோகி, s. A sensualist, an epicure. சுகபோசனம், s. Wholesome food. சுகப்பட, inf. To recover from disease, to be convalescent. 2. To be convenient, to suit, to be comfortable. சுகப்பேறு, s. [prov.] Safe child-birth after the full period of gestation. சுகவாசி, s. One living comfortably without toil. 2. Fixed or permanent inhabitant. சுகவாசிக்குடிகள், s. See under குடிகள். சுகவார்த்தை, s. A good account of one's health. சுகவாசித்தீர்வை, s. Tribute or tax paid to land-lords. சுகவாசிவாரம், s. The share of produce accruing to the cultivator of the soil. சுகவாழ்க்கை--சுகவாழ்வு, s. Health and prosperity. சுகவிருத்தி, s. Welfare. 2. Intelligence of one's welfare. சுகவீனம், s. Illness, ill-health. 2. Trouble. சுகாதனம்--சுகாசனம், s. An honorable, or a comfortable seat, நல்லாசனம். 2. The fixing of an idol in its place with due ceremony, விக்கிரகஸ்தாபகம். 3. The last division of the third அங்கயோகம், or posture of the silent devotee, for which there is no prescribed form, the person being left to his own choice, அங்கயோகத் தொன்று. 4. Seating one's self properly, இயல்பாகவிருக்கை; [ex ஆதனம்.] (p.) சுகாசுகம், s. Joys and sorrows. See சுகதுக்கம். சுகாதிசயம், s. News of another's welfare. சுகாதீதம், s. The height of enjoyment. 2. Anticipation of eternal happiness; [ex அதீதம்.] சுகானுபவம், s. Anticipation or consciousness of delight, enjoyment, felicity, &c., [ex அனுபவம்.] 15)

cūkkumam (p. 198) --சூக்ஷமம், s. One of the twenty-eight Agamas, சிவாகமத்தொன்று. 2. Minuteness, subtility, &c., as சூட்சுமம். சுனாவணி, s. (Hind.) Readings of petitions, commonly official, விண்ணப்பம் வாசிக்கை, (c.) 127) *

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

niṟuttm (p. 277) s. Pause in reading, நிறுத்தி வாசிக்கை. 2. adv. [prove for நிறுதிட்டம்.] Perpendicularly; [ex நிறுத்து, v.] நிறுத்தக்குறிப்பு, s. Stops, signs of pause, &c. 188)

nerṭu (p. 279) கிறது, நெரடினது, நெரடும், நெரட, v. n. To be difficult, hard, to contain hindrances, வருத்தமாக. 2. [improp for நெ ருடு.] To feel with the hands, &c, தடவ. நெரடு, v. noun. Being difficult to read, வாசிக்கக்கடினமானது. See நெருடு. 89)

mūccu (p. 361) Respiration, breath, சுவாசம. (c.) 2. Life, strength, ஆண்மை. நீயொருமூச்சுப்போடு. Give an impulse, used in pounding. ஏன்ஒரேமூச்சாய்வாசிக்கிறாய். Why are you reading in one breath? அவர்கள்முழுமூச்சாய்வந்துவிழுந்தார்கள்.....They rushed on breathlessly. எனக்குமூச்சடைக்கிறது. I have difficulty of breathing. மூச்சடக்க, inf. To draw in the breath. மூச்சடைப்பு--மூச்சுத்தாங்குதல், v. noun. [also மூச்சடைப்பான்.] Difficult and short respiration, asthma, ஓர்நோய். மூச்சன், s. [prov.] A powerful, strong person, பாலாஷ்டிகன். மூச்சுக்காட்ட, inf. To shew signs of courage. மூச்சுக்காட்டாமற்போ. Go without making the least noise. மூச்சுக்குத்து, s. A kind of gout. மூச்சுப்பறிய, inf. To escape, as air, or breath. மூச்சுப்பிடிக்க, inf. [v. noun. மூச்சுப்பி டிப்பு.] To stop, or suppress the breath; [also மூச்சுப்பொறுக்க.] 2. To be short of breath. மூச்சுப்பேச்சு, s. [com. பேச்சுமூச்சு.] Talk. [in the negative.] Absolute silence. அந்தஊரிலேஅதைக்குறித்துப்பேச்சுமூச்சில்லை.... There is no talk of that affair in the village. மூச்சுவாங்க--மூச்செடுக்க, inf. To fetch breath, to inhale. மூச்சுவிட-மூச்செறிய, inf. [v. noun. மூ ச்செறிவு.] To breathe, to respire. மூச்சுவிடாமற்பேசுகிறான். He speaks without drawing his breath. மூச்சொடுங்க--மூச்சடங்க, inf. To breathe short, as when dying. 31) *

vaṭṭi (p. 375) s. Interest on money, முதலி னூதியம். 2. Cowries, small coins, பலகறை. 3. A rough basket of palm-leaves; a twigbasket, கூடை. 4.(R.) A kind of sickness incidental to pregnant women. 5. [improp. for வட்டில்.] A platter. அநியாயவட்டி. Usury. தர்மவட்டி. Lawful interest. வட்டிக்குவட்டி--வட்டிமேல்வட்டி, s. Compound interest. வட்டிக்குவாசிக்குவாங்குகிறது. Borrowing on interest or making a discount. வட்டிபோட்டுக்கொடுப்பாயா.........Will you pay [the money] with interest? 33)

vāci (p. 383) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To read, படிக்க. 2. To play on the lute, or other musical instrument, வீணைமுதலியவாசி க்க. 3. To learn, கற்க. (c.) வாசிக்கஅறிந்தவன்--வாசிக்கத்தெரிந்தவன்......A man who knows how to read. நீயாரிடத்தில்வாசித்தாய். Under whom did you learn? வாசிப்பு, v. noun. Reading, as வாசனை. 21) *