kiẕi (p. 111) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tear, to rend, to split, to slit, to shred, to tear to pieces, to rip up, to lacerate, கிழியச்செய்ய. 2. To divide, to cleave. இர ண்டாகக்்கிழிக்க. 3. To scratch with claws, thorns, &c., கொளுவிக்கிழிக்க. 4. To mark or delineate by indentation or paint, கோடு முதலியகிழிக்க. அவனைக்கிழிகிழியென்றுகிழித்துவிட்டாள். she lacerated her with abuse. கடைவாயைப்பிடித்துக்கிழி. Tear the corner of his mouth. சிங்கத்தைக்கிழித்துப்போட்டான். He tore the lion in two. பேய்கிழித்தவாயன். A man with a large mouth, one who reveals secrets; a babbler. பேய்கிழித்தவாயாற்பேசிவிட்டேனே. Alas, I unwittingly revealed the matter. அவர்கிழிக்கிறதைப்பார்ப்போம். We will see whether he does it or not. (Low usage.) கிழித்துப்போட, inf. To tear, to pull or rend in pieces, to lacerate. கிழித்துமுடைந்தபாய், s. A mended mat. கிழிப்பு, v. noun. Rending, tearing, ripping, கிழிக்கை. கிழிமுறி, s. A mutilated indenture, bond, &c. 49)

cūppu (p. 200) கிறேன், சூப்பினேன், வேன், சூப்ப, v. a. To suck, extract by sucking, to suck up, to sip, as a bee honey, வாயாற் சூப்ப (c.) முலைசூப்ப, inf. To suck the breasts. சூப்பிப்போட, inf. To throw away the skin, &c., after sucking the juice. அவன்ஒருசூப்பிப்போட்டபனங்கொட்டை..... He is a useless fellow; (lit.) a sucked palmyra-nut. சூப்பி, s. [vul.] A toy suspended to the neck of an infant for it to suck, ஓர் சிற்றுண்டி. 2. [prov. in combination with வீடு, in reproach.] One who sponges on others, திரிந்திரந்துண்ணி. 30)

nuṇl (p. 277) s. A species of frog, the frogfish, தவளையினோர்பேதம். (சது.) நுணலுந்தன்வாயாற்கெடும். A frog brings mischief upon itself by croaking. 326)

maturam (p. 342) s. Sweetness, இனிமை. (See மதுரை.) 2. One of the four kinds of poetry, as மதுரகவி. 3. The vine, முந்திரிகை. 4. Red sandal, செஞ்சந்தனம். 5. Tenor in music, மத்திமஇசை. (சது.) 6. [by change.] Liquorice, as அதிமதுரம். மதுரகவி, s. A pleasing poem. See கவி. [poets மதுரகவிப்புலவர்.] 2. One of the servants of Vishnu, திருமால்தொண்டரி லொருவன். மதுரபாடணம்--மதுரபாஷணம்--மது ரபாடனம், s. Vocal music, வாயாற்பாடல். 2. Eloquence or oratory. See கலைஞானம். மதுரவசனம், s. Sweet, pleasing language. 2. Alluring speech, இன்சொல். மதுரவள்ளி, s. A creeper. 23)

muttam (p. 357) s. Agreeableness, endearment, பிரியம். 2. Lip, உதடு. 3. A kiss, வாயாற்றரு முத்தம்; [from Sa. Mugdha.] (c.) 4. Freedom, விடுகை. 5. A pearl, முத்து. W. p. 663. MUKTA. 6. A posture of the yogi, as முத்தா தனம். (p.) 7. Cultivated ground, மருதநிலம். முத்தங்கொஞ்ச--முத்தமிட--முத்தியிட, inf. To kiss. முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள். They kissed one another. முத்தமாடல்--முத்தாடல், v. noun. Kissing, caressing. (p.) முத்தர், s. [pl.] Those who have obtained liberation from the evils of sin, பக்கு வர். (சது.) முத்தன், s. One liberated or emancipated from evil, an epithet of Vishnu, Siva, and Argha. முத்தாகலாபம், s. A garland of pearls, as முத்தாரம். (Sa. Muktakalapa.) முத்தாகாரம், s. Mother of pearl, முத் துச்சிப்பி. (Sa. Muktagara.) முத்தாதனம், s. A position of a yogi-pressing the anus with the ankle of the left foot, under which is placed the ankle of the right; [ex ஆதனம்.] முத்தாத்துமா--முத்தான்மா, s. A soul ripe for absorption, so as to pass from the head at death, instead of the மூலா தாரம், முத்திபெற்றோன். [usage.] முத்தாபலம், s. Pearl, முத்து. (Sa. Muktapala.) 2. The இசங்கு shrub, its fruit resembling a pearl, Monetia. முத்தாரம், s. Pearls strung on lines or threads. முத்தாவலி--முத்தாவளி, s. A garland of pearls, முத்துமாலை; [ex ஆவலி, a row.] 2. A book of Sanscrit Logic. 3. A musical mode. 22)