āṉntm (p. 44) s. A medicinal root, அரத்தை, Alpinia galanga, L. 2. A supposed inauspicious form of construction in poetry, பாக்குற்றங்களினோர்வகை. It is of six kinds; viz.: 1. எழுத்தானந்தம், lengthening the final long vowel or mute of the name of the patron of a poem, பாட்டுடைத்தலைவன்பெயர் சார்த்தியளபெழப்பாடுவது; உ-ம். நறுமாலைதாராய்தி ரையவோஒ வென்பள் செறுமாலைசென்றடைந்தபோ ழ்து. 2. சொல்லானந்தம், using a word in a poem, so that an undesigned, inauspicious meaning may be applied to its patron, இயற்பெயர்மருங்கின் மங்கலமழிக்குந்தொழிற் சொற்பு ணர்ப்பது; உ-ம். தண்மதியமின்னிவரிந்திலங்கும்வெ ண்குடைச்செங்கோல்விசய னெரிந்திலங்கும் வேலி னெழும். 3. பொருளானந்தம், inauspicious expressions of different kinds, in poems as following. (a) Stating in a poem written in praise of a king, or a great man, that the productions of his land are injured or ruined, இறைச்சிப்பொருளையூறுபடக்கூறுதல்; உ-ம். குட்டியுந்தாயுமவ்விடரகம்புக்குவீழ்ந்தன வீழக் குரங்குகளெல்லாமவற்றுக்கிரங்கி யழுது பெரியதோரார வாரமெழுந்ததவ்வரையை யொருவிப்போமினென்றான். (b.) Stating inauspicious actions as praise, மங்கலமழியக்கூறுகை; உ-ம். பீலிவிரித்துப்பலமயிலி ருந்தென வழிவந்தசைந்தவ்வருத்தத்தாற்றத்தங்கேசங்களை யெடுத்து முடிக்கில்லாதுவிரித்திருப்பரவன் வரைமேல். (c.) Stating an inapplicable comparison, உவமைக்காட்சியிலூனந்தோன்றக்கூறுவது; உ-ம். பெ யலொடு வைகிய வியன்கணிரும்பனத் தகலிருவிசும்பி னாஅரல்போலவாலிதின்மலர்ந்தபுன்கொடிமுசுண்டை. (d) Stating that a calamity or injury happened to that which is compared to the patron of the poem, பாட்டுடைத்தலைவனோ டுவமிக்கப்பட்டதற் கிடையூறுபடச் சொல்லுவது; உ-ம். வெற்பினிற்பொருத விறலோனன்ன பொற்புறு பரூஉத்தாட்போதகந்துரந்த. (e.) Comparing the patron of a poem to the meanest thing, இறப்பவிழிந்தவானந்த உவமை; உ-ம் வள்ளெயிற்றுப் பேழ்வாய் ஞமலிக்கு மான்குழா மெள்ளியிரிந்தாற்போ லெவ்வழியும் வள்ளற்கு மாலார்கடலன்ன மண்பரந்த வாட்டானை மேலாருமேலார் விரைந்து. (f) Comparing the meanest person or thing to the highest, இறப்ப வுயர்ந்த வானந்தவுவமை; உ-ம். இந்திரனேபோலுமிளஞ்சாத்தன் சாத்தற்கு மந்தரமேபோ ன்றுளது மல்லாகம் மந்தரத்துத் தாழருவிபோன்றுளதுதார் மாலையம்மாலை யேழுலகுநாறுமிணர், (g.) Comparing the patron of a poem to a thing that loses its power or eminence, இறந்துபாட்டு வமையானந்தம்; உ-ம். சென்றுபடுபரிதியிற்சிறந்ததோ ற்றத்தை. 4. யாப்பானந்தம், constructing a poem so that the name of its patron may follow a noun which is preceded by a word placed after the rhyming word of the stanza, முதற் றொடைமருங்கின் மொழிநிறுத்தொருபெயரிடைப்படுத் தவ்வழியிருசீர்ப்படப்பாடுவது; உ-ம். ஊகத்தினான்ம ல்குசோலையுழியனுயர்வரைவாய் மேகத்தினாலுமின்னாலு மெலிந்துநைந்த வாகத்தினானேற்கருளாயென்பணியு மைவாய் நாகத்தினான்மால் கடைந்திடப்பட்ட நளிகட லே. 5. தூக்கானந்தம், constructing a musical poem so that the name of its patron shall be inauspiciously, indistinctly, or abruptly pronounced, யாழொடுபுணர்ந்தபாவிற்பாட்டுடைத் தலைவன்பெயர் அமங்கலமாகத்தொனிக்கவும், ஒருவற் குப்புலனாகாதிருக்கவும், பிரிந்திசைக்கவும்பாடுதல். 6. தொடையானந்தம், placing the name of the patron of a poem at the beginning of the stanza, so that it may rhyme with அளபெ டை; அளபெடைத்தொடைப்பாட்டினுட்பாட்டுடைத் தலைவன்பெயர்சார்த்தியளபெடுப்பத்தொடுப்பது; உ-ம். வாஅ வழுதிமதுரைமறுகினிற்பொலிபகைமுனைப்போர். 7)

kai (p. 139) s. Hand; arm, கரம். 2. Elephant's trunk or proboscis, யானைத்துதிக்கை. 3. Wing of an army, படைவகுப்பு. 4. A course of conduct, ஒழுக்கம். 5. Littleness, meanness, lowness; adversity, சிறுமை. 6. Side--as right or left side, பக்கம். 7. Side--as party, பகுதி. 8. Place, இடம். 9. Rank, degree, வரி சை. 1. Embellishment, ஒப்பனை. 11. A handful, கைகொண்டஅளவு. 12. Sleeve of a garment, சட்டையின்கை. 13. Ability, சாமர்த் தியம். 14. A rafter, கைமரம். கைகட்டிநிற்க, inf. To stand with the arms folded; i. e. to stand in awe, to obey strictly. கைகழுவ, inf. To wash the hands after cating. 2. To relinquish, reject. கைகாட்ட, inf. To make signs with the hand, to beckon, &c. 2. To make gestures with the hands--as dancing girls. 3. To give a bribe, a present, something to please one, &c. 4. To make a pretence of giving; to give a little only. 5. To make signs with the back of the hand for one to go. கை. 8. The ear, or organ of hearing, காது. 9. The hearing or trial of a case, வழக்குக்கேட்கை. 1. Report, rumor, பேச்சு. 11. Tradition, பாரம்பரியம். கேள்வியற்றுக்கிடக்கிறது. There is no administration of justice; no justice or satisfaction can be obtained. கேள்விமுயல். Be prompt in receiving information. கேள்விகொடுக்க, inf. To give ear, to listen--not elegant. கேள்விமறுமொழி, s. Question and answer; a catechism. கேள்விக்கடுதாசி, s. [prov.] Written application to a court of justice. 2. Tenders or proposals in writing. கேள்விக்காரர், s. [prov.] Bidders at an auction. 2. Persons who tender proposals at a purchase. 3. Candidates or applicants for an office. கேள்விச்செவி, s. Listening credulously to hear-say reports. கேள்விச்செவியன் ஊரைக்கெடுத்தான். The credulous ruler ruined the country. கேள்விப்பத்திரம், s. [prov.] A request, application, petition, &c., in writing. கேள்விகேட்பாடு, s. [local.] Judicial inquiry, investigation. கேள்வியற்றஊர்--கேள்வியில்லாதஊர், s. A town without justice. கேள்விமுறை, s. Inquiry into; superintendence, control, management. கேள்வியாக, inf. To be heard, to be reported; to reach the ears--as news; to be heard in court. கை கைகாட்டு, v. noun. Gesture with the hand, as in dancing; beck of the hand. கைகுவிக்க, inf. To hold up the hands joined, in worship, &c. See குவி. கைகுறண்ட, inf. To have the hands bent by spasms. 2. To be cramped in the hands. 3. To be stingy, parsimonious, close-fisted. கைகூச, inf. To be backward in using the hand. See கூசு. கைகூட, inf. To come to hand, be obtained, to succeed, அனுகூலப்பட. அவன்செய்வதெல்லாம் அவனுக்குக் கைகூடும். All that he does prospers. கைகூப்பு, v. noun. Raising the joined hands in worship--as கூப்பு. 2. The distance from the tip of the fingers to the feet, when the hands are joined and raised above the head. கைகொட்ட, inf. To clap the hands. கைகோக்க, inf. To clasp one another's hands, to join hands. 2. To be arm in arm, to take another's arm. கைகோத்தாட, inf. To dance with arms linked. கைகோள், s. A course of conduct, especially in love affairs. (அகப்பொ.) கேள்வி, v. noun. The grand subjects of information under four heads; 1. அ றம், virtue or a virtuous course of action; all knowledge relating to the nature or practice of virtue, or having virtue as its object, including religion, jurisprudence, ethies and every thing connected with the well-being of society, and the promotion of universal benevolence towards all sentient beings. This is subdivided into, 1. இல்லறம், the duties and usages of man--as a member of society. 2. துறவறம், the duties and practices of the recluse, who renounces social life and retires to the desert. 2. பொருள், wealth, property, substance; truth; all kinds of knowledge relating to the nature, acquisition and uses of learning and wealth--including. 1. கல்விப்பொருள், general knowledge, and science. 2. செல் வப்பொருள், property, trade, commerce and the various occupations for gain or the support of life. 3. இன்பம், delight, gratification, knowledge of the nature and means of pleasure and bliss--especially love and matrimony. 4. வீடு, liberation from births, knowledge relating to final emancipation or eternal felicity. --Note. Another classification makes five parts, the fifth embracing the practice of the rules laid down for the attainment of the benefits implied in the four. 72)

cangkalitam (p. 155) s. Blending, intermixture, கலப்பு. 2. [in arith.] Addition, aggregation; also summation, எண்கூட்டுகை. W. p. 88. SANKALITA. (சது.) 3. One of the treatises on jurisprudence and ethics, தருமநூலி லொன்று. 4. [in arith.] Progression; series of numbers, or quantities increasing or decreasing according to some mathematical law, also their sum, எண்களின்தொடர். The principal series are--1st. நற்சங்கலிதம். The series of numbers in their natural order--as 1, 2, 3, 4, 5, &c., an arithmetical series, 2d. வர்க்கசங்கலிதம். The series of the squares of the successive numbers in நற்சங்கலிதம்--as 1, 4, 9, 16, 25, &c., 3d. கனசங்கலிதம். The series of the cubes of the successive numbers in நற்சங்கலிதம்--as 1, 8, 27, 64, 125, &c., 4th. வி யன்சங்கலிதம். The series of odd numbers-as 1, 3, 5, 7, 9, &c. 5th. சமன்சங்கலிதம். The series of even numbers--as 2, 4, 6, 8, 1, &c. 6th. வியன்சமன்சங்கலிதம். The series of odd numbers in an even number of terms --as 1 2 3 4/1,3,5,7 &c. 7th. வியன் வியன் சங்கலிதம். The series of odd number of terms--as 1,2,3,4,5/1,3,5,7,9 &c. 8th. சமன்வியன்சங்கலிதம். The series of even number in an odd number of terms--as 1,2,3,4,5/2,4,6,8,1, 9th. சமன் சமன்சங்கலி தம். The series of even number in an even number of terms--as 1,2,3,4/2,4,6,8,1, &c. 1th. அதி சங்கலிதம். The geometrical series whose first term is 1 and whose ratio is 2.--as 1,2,4,8,16,32, &c. 11th. சங்கலிதசங்கலிதம். The series whose respective terms are the summation of the corresponding number of terms in the natural series--as 1 2 3 4/1,3,6,1, 5 6/15, 21, &c. 12th. இலாடசங்கலிதம். 13th. வர்க்க லாடசங்கலிதம். (See வர்க்கம்.) 14th. கனகனசங்க லிதம். See கனம். சங்கலிதக்கணக்கு, s. [in arith.] Progression, as சங்கலிதம், 4. 40) *

camaṉ (p. 163) s. [a change of சமம்.] Evenness, equality in weight, equipolse, uniformity, சமானம். 2. The mark in the Indian steel-yard where without a weight it stands at an equipoise; the fulcrum, துலாக்கோலின்சமவரை. 3. Medium, நடு. (c.) 4. W. p. 83. S'AMANA. Yama, the regent of death, நமன். 5. The minister of Yama, காலன். சமனாகப்பிரிக்க, inf. To distribute equally. (c.) சமனானபூமி, s. A plain, an open field, as சமபூமி. சமனாக்க, inf. To make even, to level; to equalize. சமனிசை, s. Tenor in music. 2. [in pros.] A due mixture of guttural, nasal and medial letters, ஒத்தவிசை. See சமநிலை. சமன்கட்ட, inf. To place the string on the mark of the steel-yard for equipoise to test it. 2. To make a like weight, quantity, &c. சமன்சங்கலிதம், சமன்சமன்சங்கலிதம், சமன்வியன்சங்கலிதம், s. See under சங்கலிதம். 5)

cavi (p. 172) s. Light, lusture, splendor, brilliance, பிரகாசம். 2. Beauty, fairness, அ ழகு. (p.) W. p. 334. CHAVI. 3. A girdle of a number of strings of beads or bells, சரமணிக்கோவை. (சது.) 4. Rectitude, truth, correctness, fairness, propriety, செ வ்வை. 5. [prov. limited.] Ability, strength, பலம். சவியன், s. A strong, able man. சவிபார்க்க, inf. [prov.] To try one's strength, ability, &c., பெலன்பார்க்க. 10)

ceyy (p. 204) adj. [symbolic particle from செம் மை.] Red, சிவந்த. 2. Fair, beautiful; அழ குள்ள. 3. Correct, perfect, செப்பமான. (p.) செய்யர்-செய்யவர்-செய்யார், s. (plu.) Upright persons, நேர்மையுள்ளவர். செய்யவன், appel. n. The sun, சூரியன். 2. Mars. செவ்வாய். செய்யகண்கள், s. Red eyes. செய்யன், appel. n. A red person, செகப் பன். 2. An upright, virtuous man, செவ் வியன். 3. Siva, சிவன். செய்யதாமரை, s. Red lotus flower. செய்யபவளம், s. Red coral, செம்பவ ளம். செய்யாள்--செய்யவள், appel. n. Lukshmi. இலக்குமி. 2. Sita wife of Rama, (lit.) the red one, சீதை. 56)

ptvu (p. 294) s. [prov.] Mildness, gentleness, மெத்தனவு. 2. A truss or bundle of grass, புற்கட்டு. (Jaffna.) பதவியகுணம், s. A mild, or gentle temper. பதவியது, appel. n. That which is soft, smooth, mild, gentle, மெல்லியது. பதவியன், s. A mild, amicable man, சாதுவானவன். 3) *

viyṉ (p. 396) s. Vastness, greatness, expansion, பெருமை. [poet. form of வியம்.] (சது.) 2. Oddness, ஒற்றை. (நன்.) 3. [vul. வேன்.] Excess, abudance, அதிகம். வியனுலகம், s. The celestial world, தேவலோகம். (சது.) வியன்கோல், s. A heavy club. வியன்சங்கலிதம், s. The sum of odd terms in any series--For வியன்சமன்சங்க லிதம்--வியன்வியன்சங்கலிதம், see சங்கலிதம். வியன்சமன், s. Comparison of things, தாரதம்மியம். வியன்சமன்பார்க்கிறது.......Examining the properties of persons or things, looking after equalities and inequalities. 12) *

vēṉ (p. 402) s. [com. for வியன்.] Excess. 102)