aẕai (p. 33) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To invite, bid, call, accost respectfully, cite, summon, வாவென்ன. 2. To invoke the deity, &c., to adjure a spirit to take temporary possession of a person, in order to utter an oracle, வேண்டியழைக்க. 3. To lead, conduct, &c., கூட்டிப்போக. 4. To introduce as into an assembly, சபைக் கழைக்க. 5. To call (a snake, evil spirit, &c.,) by incantation, enchantment, &c., மந்திரத்தாலழைக்க. 6. To evoke, charm, invite or draw into union with, எத்தியழைக்க. அருத்தனே யடியேனாதரித்தழைத்தாலதெந்தவேயெ ன்றருளாயே. Oh! divine father, if I reverently invoke three, thou wilt condescened to own me as thine. (திருவாசகம்.) அவனையழைத்துக்கொண்டுவந்தான். He called and brought him. விருந்துக்கழைக்க, inf. To invite to a meal, or an entertainment. அழைக்கை, v. noun. A call, a calling, கூவுகை. அழைப்பு, v. noun. Invitation, request, citation, summons, invocation, விளிக்கை. 12)

viruntu (p. 398) s. A feast, a banquet, அதிதியர்க் கிடுமுணவு. 2. A guest, அதிதி. (c.) 3. A novelty, புதுமை. (சது.) 4. One of the eight beauties of composition. See வனப்பு. என்வீட்டுக்குவந்தவிருந்தைஅயல்வீட்டுக்குப்போவெ ன்னலாமா. Is it to send a guest to a neighbour's house? விருந்தர்--விருந்தினர், s. New comers, புதியர். (சது.) 2. Guests, அதிதியர். (p.) விருந்தாட--விருந்துண்ண, inf. To feast. விருந்தாடி--விருந்தாளி, s. A guest. விருந்திட--விருந்துவைக்க, inf. [poet. விருந்தோம்ப,.] To give a feast, to show hospitability. விருந்துசொல்ல--விருந்துக்கழைக்க, inf. To invite to a feast. விருந்துபுறந்தர, inf. To feel indisposed to be hospitable to guests. (p.) விருந்தோம்பல், v. noun. Hospitality. (குறள்.) 25) *