iruḷi (p. 51) s. Shame, வெட்கம். 2. A hog, pig, பன்றி. (p.) 3. A plant, கருஞ்சீர கம், Nigella, L. 4. [prop. இருசி.] A woman not suitable for marriage, இருதுவாகுந் தன்மையில்லாப்பெண். 2)

ilaccai (p. 53) s. Shame, வெட்கம். 2. Bashfulness, coyness, shyness, modesty, a sense of honor, கூச்சம். Wils. p. 715. LUJIA. 3. Disgrace, அவமதிப்பு. 4. Trouble, annoyance, teasing, தொந்தரவு. (c.) இலச்சைகெடுக்க, inf. To put to shame or to the blush. இலச்சைக்கேடு, s. Shamelessness, impudence, want of modesty or decency. 2. Disgrace, ignominy. இலச்சைபண்ண, inf. To trouble, importune. இலச்சைப்பட, inf. To be modest, bashful. இலச்சையானகாரியம், s. A shameful or disgraceful action. 14)

cmẕ (p. 162) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be ashamed, நாண. 2. To suffer; to be in pain, distress, affliction, &c., வருந்த. (நிக). சமழ்த்தல், v. noun. Shame, வெட்கம். (நிக). சமழ்ப்பு, v. noun. Distress, வருத்தம். (நிக). 2. Shame, வெட்கம். 21)

cikki (p. 181) s. (Tel. prop. சிக்கு.) Shame, want of modesty, நாணம். Brown p. 164.--Note. This word is joined with வெட்கம்--as வெட்கஞ்சிக்கி, to denote intensity. (c.) 48)

cūṭu (p. 199) s. (Gen. சூட்டு.) Heat, warmth, burn, scald, வெப்பம். 2. Brand, scar from a burn, or scald, சுடுசூடு. 3. Fomentation, அனல், [ex சுடு, to burn.] 4. Stack of ricesheaves, or other grain-ricks, நென்முதலி யவற்றின்போர். 5. A sheaf of corn given to the washerman, barber, carpenter, &c., அரிக்கட்டு; [ex சூடு, v.] (c.) நீர்சூடாயிருக்கிறது. The water is hot. அவனுக்குச் சூடு கண்டிருக்கிறது. He has got strangury. His system is much irritated. சூட்டினாலுண்டானது. That which is produced by heat (in the body). சூட்டோடேசூடு. Repeated as hot applications. 2. While the thing is fresh. சூடடிக்க, inf. To thrash the sheaves. சூடுகாட்ட, inf. To apply fomentations, to foment. 2. To hold near the fire. 3. To warm, to heat; to air-commonly at a fire. 4. To appear hot--as fever. சூடுகாண, inf. To become warm, as after a cold fit. சூடுகொள்ள, inf. To become heated, as the system by neglect of bathing; by working in chunam, in the sun, &c. 2. To become a little feverish. சூடுசுட, inf. To apply fomentations, to heat by external applications. 2. To brand animals. 3. To cauterize by fire. சூடுண்க--சூடுண்ண, inf. To be burnt. 2. fig. To be scolded. சூடுகண்டபூனையடுப்பங்கரைசேராது. A burnt at will not come near the hearth. சூடுண்டுமவனுக்குவெட்கமில்லை. Although he has been scolded, he has no shame. சூடுதாவுதல், v. noun. The striking of heat from fire. சூடுநிற்க, inf. [prov.] To continue hot, remain feverish. சூடுபறிய--சூடுபோக, inf. To be moderated, as heat in the body by bathing, &c. (c.) சூடுபிடிக்க, inf. To become hot. 2. To burn, as the sun's rays. 3. To become heated as the system by neglect of bathing, &c. சூடுபிறக்குதல், v. noun. The arising of heat (by friction, &c.) (c.) சூட்டெண்ணெய், s. Margosa-oil extracted from the seeds by heat. 2. An oil-preparation used to cool one's system. சூட்டடி, v. noun. Beating sheaves (for the first time.) சூட்டடுப்பு, s. See அடுப்பு. சூட்டிறைச்சி, s. See இறைச்சி. கைச்சூடு, s. Heat of the hand. 2. [prov.] The sheaf given to the reapers. நகச்சூடு, s. The degree of heat in warm water, commonly ascertained by putting one's finger into it. சூட்டுக்கோல், s. A branding, cauterizing iron. See சூலக்குறடு. சூட்டுவலி, s. The pains of a pregnant woman before delivery. (c.) சூடுசுள்ளாப்பிக்க, inf. [prov.] To loosen, shake, and scatter in the threshing floor the sheaves of a stack, preparatory for treading out the corn. சூடுஉதற, inf. To separate to corn from the threshed straw. 2. As சூடுசுள்ளாப்பிக்க. சூடுமிதிக்க, inf. [prov.] To tread corn from the sheaves--as சூடடிக்க. சூடுவைக்க--சூடுபோட, inf. To brand cattle, &c. (c.) சூடுவேய--சூடுமேய, inf. To heap up the stacks or sheaves. 6)

pangkam (p. 288) s. Diversity, division, dislodgement, வேறுபாடு. 2. Defeat, discomfiture, disappointment, தோல்வி. 3. Indecency, shame, disgrace, வெட்கம். 4. Distortion, contortion of the limbs, &c., நெ ளிப்பு, முடம். 5. Violation, desecration, prostitution, profanation, ஈனம். 6. Injury, detriment to one's person reputation, &c., மானபங்கம். 7. Wave, அலை. 8. A tank, குளம். 9. A piece, துண்டு. W. p. 611. B'HANGA. 1. Mire, mud, குறைசேறு. 11. Sin, பாவம். 12. Dust, புழுதி. W. p. 491. PANKA. அவனையங்கபங்கமழிக்கிறான். He vexes him. என்னைப்பங்கம்பேசினான். He reproached me. அவன்பங்கப்பட்டுப்போனான். He was ignominiously treated. பங்கக்கேடு, s. [vul.] Digrace, ignominy. பங்கங்கொள்ள, inf. To deride one. (Beschi.) பங்கசாதம், s. The lotus, தாமரை as பங்கயம்; [ex சாதம், produced.] பங்கப்பட, inf. To be treated disgracefully, ignominiously, &c., அவமானப் பட. 2. To fall into disgrace, சிறுமைப்பட. 3. To be violated, desecrated, ஈனப்பட. பங்கப்படுத்த, inf. To treat disgracefully, put one to shame, expose one 2. To To violate, desecrate, profane. பங்கம்அழிதல், v. noun. Becoming disgraceful; losing one's honor, credit, &c. பங்கேருகம், s. Lotus, as பங்கசாதம்; [ex உருகம்.] சமயபங்கம், s. An unseasonable time.

mukkāṭu (p. 356) s. [gen. முக்காட்டின்.] A veil, or part of a cloth, worn as a hood by females. (c.) வெட்கமேகெட்டு வெளிப்பட்டமுண்டைக்கு முக்கா டேது. Why does an impudent, bald-headed widow want a veil? முக்காடிட--முக்காடுபோட, inf. To veil, or cover the head by pulling up a part of the cloth. முக்காடுவாங்க, inf. To uncover the head. முக்காட்டங்கி--முக்காட்டுச்சீலை, s. A hood worn by females. முக்காட்டுக்கூறை, s. See கூறை. நிறைமுக்காடு, s. Covering the whole body from head to foot, as the Mohammedan women. 48)

mokkai (p. 367) s. [Tel. மொக்கு.] Ignominy, shame, disgrace, வெட்கம். 2. Bulkiness, பருமை. 3. [loc.] A notch in a knife. 4 Bluntness of an iron style, கூரின்மை. மொக்கையானஎழுத்தாணி. A blunt style. மொக்கைகுலைய, inf. To be disgraced, to suffer reproach. மொக்கைபண்ண, inf. To injure one, அவமானப்படுத்த. 2. To use a knife injuriously--notching its edge, or breaking the point, ஆயுதங்களைமழுக்க. மொக்கைபோக, inf. To be disgraced or deceived. 2. To be notched as a knife, sword, &c. 5)

veṭkm (p. 399) s. [vul. வெக்கம்.] Shame, modesty, bashfulness, நாணம். (c.) ஏன்வெட்கப்படுகிறாய். Why are you bashful? வெட்கக்கேடு, v. noun. [appel. வெட்கங் கெட்டவன்.] Shamelessness, absence of shame. வெட்கங்கெடுக்க, inf. To treat one shamefully. வெட்கஞ்சிக்கி, s. Want of modesty. See சிக்கி. வெட்கப்பட, inf. To be ashamed, to feel shame, to be bashful. வெட்கப்படுத்த, inf. To put one to shame, to disgrace. 21)

veḷku (p. 401) கிறேன், வெள்கினேன், வேன், வெள்க, v. n. To fear, அஞ்ச. 2. To be ashamed, வெட்க. (p.) வெள்கல், v. noun. Being afraid. 2. Bashfulness, வெட்கம். (சது.) 21)