iṭm (p. 45) s. Place, room, site, situation, location, spot, station, ஸ்தானம். 2. Ground, foundation, reason, &c., in argument, ஆதாரம். 3. House, one's own place, residence, வீடு. 4. Breadth, width, extension, அகலம். 5. Time, ability, opportunity, convenience, ஏது. 6. (p.) Greatness, பெருமை. 7. The left side, இடதுபக்கம். 8. The three persons in pronouns, மூவிடம்.-They are தன்மை, the first person--முன்னிலை, the second person--and படர்க்கை, the third person. 9. Wealth, riches, prosperity, செல்வம். 1. The air, ஆகாயம். 11. Expanse, spaciousness, விசாலம். இடம்படமெய்ஞ்ஞானங்கற்பினும். Though extensively taught in divine knowledge, (இடம். 11.) (நாலடி.) இடம்படவீடெடேல். Do not build too spacious a house. கேட்டவிடத்திலில்லையென்கிறான். On being asked, he said no. இடக்கை--இடங்கை--இடதுகை, s. The left-hand. இடங்காட்ட, inf. To indulge one, to humor, encourage, &c. இடங்காரம், s. The left hand of a double drum, the end of which is glued, முழவினிடப்புறம். இடங்குறுக--இடமிடைய, inf. To be confined, be narrow, close, to want room to pass, &c., இடம்நெருங்க. இடங்கெட்டபாவி, s. An utterly destitute person, a miserable wretch. இடங்கேடு, s. Poverty, தரித்திரம். இடங்கொடாமை, neg. v. noun. Non-concession, non-indulgence, obstinacy, முருட்டாட்டம். 2. An assumed indifference, &c. in one who has done wrong and conceals it, sang froid, பிடி கொடாமை. இடங்கொடுக்க, inf. To give place, yield, admit. 2. To allow, permit, suffer, grant liberty, permission. இடங்கொள்ள, inf. To take up room, இடம்பிடிக்க. 2. To be spacious, capacious, விசாலமாயிருக்க. இடங்கொள்பூதலம். The wide-spread earth. (நைட.) இடங்கோல, inf. To gain a footing, establish one's self in place. 2. To take preparatory measure, make interest with one, &c. 3. To make larger, wider--as in digging a well, a foundation, &c. இடசாரி--இடச்சுற்று, s. Turning, wheeling, &c. to the left--as in dancing, military tactics, horsemanship, &c. இடஞ்சுழி, s. A curl on the body to the left. இடந்தலைப்பாடு, s. One of the துறை in love poetry--the meeting of lovers in a place previously agreed upon. இடமயக்கம்--இடமலைவு, s. Ascribing things to unnatural places--as pearls to the mountain, gold to the sea, &c. திணைமயக்கு. இடமற்றபிள்ளை, s. A child without fortune. இடமானம், s. A spacious place. 2. An honorable place, (Old Dic.) இடமானமானவீடு, s. A spacious house. இடம்பாடு, s. Width, spaciousness, extensiveness, விசாலம். 2. Wealth, prosperity, greatness, affluence, செல்வம். இடம்பார்க்க, inf. To seek or find a place, a situation, an opportunity. இடம்புரி, s. A conch, a species of shell from which bangles, or handrings are cut, சங்கு. 2. A left hand shell, இடம்புரிச்சங்கு. 3. A species of medicinal plant forming a drug, ஓர்பூடு. 4. A rope twisted to the left, இடப்பக்க மாகமுறுக்கியகயிறு. இடவகை, s. A house, வீடு. (சது.) 2. Local affinity. இடவழு, s. [in grammar.] The wrong use of one person for another. இடவன், s. [prov.] The left ox in the yoke, இடம்பூண்டவெருது. 2. The fellow or mate in a yoke of oxen, கூட்டெ ருது. இடவாகுபெயர், s. A kind of metonymy-as the place for that which is in it, ஆகுபெயர்களிலொன்று. இடவோட்டம், s. The left-hand passage--spoken of the imaginary planets, இராகுகேது இடப்புறமோடல். 2. Every other three of the lunar mansions, being twelve in number. 66)

ungkrikk (p. 59) --உங்காரிக்க, inf. To reprove, menace, scold, reprehend, அத ட்ட. 2. To utter a kind of grunt in token of disapprobation, உம்மெனவெருள. (p.) 28)

ummāṇṭi (p. 63) s. [prov. vul.] A bugbear, வெருட்டுஞ்சொல் 8)

uruṭṭu (p. 65) கிறேன், உருட்டினேன், வேன், உருட்ட, v. a. To roll a ball, or wheel, trundle a hoop, &c., to wheel a barrow, to bowl, turn about, revolve a thing on a plane, to whirl, (a discus, &c.), passing through the air at right angles with the horizon, உருளச்செய்ய. 2. [prov.] To defeat a rival by arguments, sophistry, &c., to overcome in athletic exercises, games, to overmatch, வெல்ல. 3. To beat a drum rapidly, to beat a ruffle, மத்தளம்விரை வாயடிக்க. 4. [in architecture.] To form a moulding, திரட்ட. 5. To form clay or other substances into balls or globules by rolling, working in the hand, &c; குண் டுருட்ட; [ex உருள், v.] உலகுக்குநாயகனாயோராழிதனியுருட்டி. Guiding the wheel of power as the sovereign of the universe. அவனைப்புடையனுருட்டும். The beaver snake will bite, will tumble him over (and bite him). (A curse.) உருட்டித்தைக்க, inf. To roll and sew a border--a kind of hemming. உருட்டிப்பார்க்க--உருட்டிவிழிக் க, inf. To roll the eyes and look intently with signs of anger or intimidation. உருட்டிப்போட, inf. To roll a ball, &c. 2. To defeat by arguments, by a display of skill, or by sophistry, to overcome in games, &c., புரட்டிவிட, 3. To be the cause of ruin to a family, &c., அழித்துப்போட. அசத்தியமந்தக்குடியையுருட்டிபோட்டது. Perjury has ruined the family. ஆனையவனையுருட்டிப்போட்டது. The elephant rolled him over and over. உருட்டுதிரைக்கடல், s. The sea with rolling billows. குளிகையுருட்ட--மாத்திரையுருட் ட, inf. To form or make pills. (Med.) நாயுருட்ட, inf. To tumble down and bite--said of a dog. வாயாலுருட்ட, inf. To use sophistry, to dispute clamorously. கவறுருட்ட, inf. To throw dice'. உருட்டு, v. noun. Rolling, revolving on a plane, the revolution or turning of a wheel, whirling, உருட்டுகை. 2. Fraud, artifice, trick, sophistry in overcoming an antagonist, புரட்டு. 3. [in architecture.] Roundness, globosity, moulding, திரட்சி. 4. Terrifying, frightening, driving away, வெருட்டு. உருட்டும்புரட்டுஞ்சிரட்டையுங்கையும். Prevarication and lying lead to begging. [prov.] உன்னுடையவுருட்டுக்குப்பயப்படேன். I fear not your sophistry. உருட்டுப்புரட்டுள்ளவன், s. A man of tricks and frauds. உருட்டுவண்ணம், s. A poem, or song composed of syllables occurring in rapid succession. குண்டுருட்டு, s. The roundness of a bullet or ball. குண்டுருட்டாய்க்கட்ட, inf. To tie up a person head to heels. பொன்னுருட்டு, s. A gold ring without seal or stone. 17)

uṟpātam (p. 69) s. A portent, an evil omen--as a prodigy, or preternatural phenomenon, துர்க்குறி. 2. Any public calamity--as an earth-quake, hurricane, கொ டுமை. Wils. p. 144. UTPADA. 3. [vul.] Sometimes used for deep research, great discrimination, நுண்ணறிவு. (p.) ஒருவனிருவருதரத்துமுடனுற்பவித்தஉற்பாதம்வெருவி. Dreading the portentous birth of the same infant from two different mothers, partly from one and partly from the other. உற்பாதபிண்டம், s. Great wit. உற்பாதமாய்நினைக்க, inf. To meditate on a thing deeply. 3) *

uẕu (p. 67) கிறேன், தேன், வேன், உழ, v. a. To plough, ஏருழ. 2. [with the impersonal terminations.] To root up--as pigs, நிலத்தைக்கிளைக்க. பன்றிநிலத்தையெல்லாமுழுதுபோட்டது. The hogs have ploughed up all the field. உழக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing. உழத்தி, s. (plu. உழத்தியர்.) A female of the ploughman caste. See உழவர். உழத்திப்பாட்டு, s. A kind of poem. See பள்ளு. உழுதகாடு, s. A ploughed highland. உழுதநிலம், s. Ploughed land. உழுதுண்போர், s. Those who cultivate fields belonging to others and subsist upon a share of the produce. 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். உழுதுண்டுவாழ்வாரேவாழ்வார்மற்றெல்லாந்தொ ழுதுண்டுபின்செல்பவர். Those who till the ground enjoy plenty and happiness, the rest being followers and servants of the great depend on their assistance. (குறள்.) தொழுதூண்சுவையிலுழுதூணினிது. To cultivate ground and live by it is more satisfactory than to procure maintenance from others by serving them. உழுதுபுழுதியாக்க, inf. To plough and harrow, to waste. உழுபடை, s. A plough, கலப்பை; [ex படை, implements.] உழுவளைப்பு, s. The turnings in ploughing, தொழுப்பு. உழவு, v. noun. Ploughing, உழு கை. 2. (fig.) (p.) Agriculture, husbandry, tillage, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவின்மிகுத்தஊதியமில்லை. There is no occupation which yields greater profit than agriculture. உழவடைக்க, inf. To make over to another a piece of land for purposes of cultivation. உழவர்--உழவோர், s. Ploughmen, cultivators, agriculturists, husbandmen, inhabitants of agricultural districts, மருதநிலமாக்கள். 2. The fourth or Vellale caste, வேளாளர். 3. (p.) [ex உழப்பு.] Warriors, heroes, படைவீரர். உழவிடை, s. Cessation from ploughing. உழவீரம், s. Condition of the ground when it is sufficiently moist to be ploughed. உழவுகட்ட, inf. [prov.] To take the lead--as the first of several teams in ploughing, to mark the course, &c., முதற்சால்போக. உழவுகட்டி, s. Clods in a ploughed field, உழும்பொழுதுபெயருமண்கட்டி. உழவுகாலம், s. Ploughing season. உழவுகுண்டை--உழவுமாடு--உழ வெருது. Oxen trained to the plough. உழவுகோல், s. A ploughman's rod or staff, an ox goad, தாற்றுக்கோல். 2. A horse whip, குதிரைச்சம்மட்டி. உழவுகோல்கொண்டூர்ந்தனன். He drove (the horse) with a whip. உழவுசால், s. A furrow, படைச் சால். உழவுசெய்ய, inf. To plough, practise agriculture, உழ. உழவுத்தொழில், s. Ploughing, tillage, husbandry, பயிர்செய்யுந்தொழில். உழவுபொறுத்தமாடு, s. A powerful, well trained ox that works easily. உழவுமழை, s. Rain that falls in the ploughing and sowing season. உழுகை, v. noun. Ploughing, agriculture. உழுநர், s. Ploughmen, உழவர். 23)

erutu (p. 73) s. A bull, an ox, a steer, இடபம். 2. Taurus of the zodiac, இடபவி ராசி--Used adjectively it becomes எருத்து. எருதுமறித்தல், v. noun. [prov. vul.] Covering as a bull, எருதுபொலிதல். எருதுரப்ப, inf. To whoop in order to get bullocks forward in ploughing, எருதையதட்டியோட்ட. 2. To make a great noise to little purpose, எருதைப் போற்சத்திக்க. எருத்துக்காரன், s. A bullock-driver. எருத்துக்காளை, s. A steer, இள வெருது. எருத்துத்திமில், s. A bull's hump, விடைமுரிப்பு. எருத்துப்பாரம், s. A bullock load. எருத்துப்பூட்டு, s. [prov.] The first ploughing on an auspicious day when every one's team is employed and a few furrows turned up, எரிப்பூட்டு. எருத்துமாடு, s. A bull, an ox, எருது. எருத்துவாலன்--எருத்துவாலன்கு ருவி--எருத்துவாற்குருவி, s. A species of the bird of paradise with a long tail, ஒரு குருவி. பொதியெருது, s. A bullock used for carrying burdens. பொலியெருது, s. A bullock for covering. 2. The leading ox in a threshing floor. உழவெருது, s. A ploughing ox, a bullock for ploughing. 95)

kckṉṉi (p. 85) s. A large-leafed shrub, வெருகு. 33)

kṇṭāḷm (p. 89) s. [com.] A travelling sack or wallet placed on a bullock, a packsaddle, எருதின்மேற்போடுமூட்டை. கண்டாளவெருது, s. A bullock having the aforesaid saddle, used for bearing burdens. 33)

krṇai (p. 96) s. [vul.] A small trowel, கொல் லறு. 2. Sugar-cane or anything of a similar from cut in pieces cross-wise, கரும்புமுத லியவற்றின்துண்டு. 3. The bar or top of a guitar, வீணைத்தண்டு. 4. A plant, Dracontium. See கருணை. கரணைப்பலா, s. A plant, வெருகு, Arum polyphyllum macrorhizum. கரணைப்பாவட்டை, s. A kind of shrub whose leaves are vulnerary. 71) *

krikṉṉi (p. 96) s. The shrub வெருகு; which see. 102)

kāḷai (p. 106) s. A steer, a young bullock, இள வெருது. 2. A young man, lad, a youth, a man in his prime, கட்டிளமையோன். 3. A headman in desert districts, பாலைநிலத்தலை வன். 4. A man, ஆண்மகன். (சது.) மனங்காளையர்கன்றினார். The young men were much exasperated. (பார.) காளைக்கன்று--காளங்கன்று, s. A bullcalf, a very young steer. காளைமாடு--காளையெருது, s. A bullock, a steer. 31)

keckṉṉi (p. 136) s. [prop. கசகர்ணி.] The வெருகு shrub. See கசகன்னி. 38) *

cū (p. 198) s. Setting on dogs, நாயை ஏவுமொலி. சூக்காட்ட--சூவிட, inf.To set on dogs. 2. [prov.] To drive away dogs, cattle, &c., by a sound, வெருட்ட. (c.) 121) *

cūriyaṉ (p. 200) s. The sun, regarded as a deity, சூரியபகவான். W. p. 941. SOORYYA. 2. The sun, as a planet, ஞாயிறு. 3. Any king of the Solar dynasty, சோழன். (சது.) 4. (M. Dic.) A shrub, செவ்வெருக்கு. 5. A mountain containing copper, செம்புமலை. சூரியகடிகாரம்--சூரியகடியாரம், s. A sun-dial. சூரியகணம், s. One of the four inauspicious feet, in poetry. See அட்டக ணம், under கணம். சூரியகதி, s. The progress of the sun in his orbit, daily, monthly or annually. சூரியகரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. சூரியகலை, s. Breath of the right nostril. (See சந்திரகலை.) 2. (fig.) The right nostril, பிங்கலை. சூரியகளை, s. The sun's brightness. See களை. சூரியகாந்தச்சிலை, s. As சூரியகாந்தம். சூரியகாந்தம், s. A kind of gem, crystal, lens, or burning glass; the sunstone; said to emit fire when placed in the sun's rays, சூரியகாந்தச்சிலை. W. p. 941. SOORYYAKANKA. 2. [prop. சூரியகாந்தி.] The sun-flower. சூரியகாந்தக்கண்ணாடி, s. A burning glass--as சூரியகாந்தம், 1. சூரியகாந்தஆமணக்கு, s. [prov.] The plant Ricinus viridis, ஓராமணக்கு. (R.) சூரியகாந்தி, s. The sun-flower, சூரிய காந்திப்பூ. Helianthus annuus, L. 2. The splendor or heat of the sun, சூரியனொளி. W. p. 941. SOORYYAKANTI. 3. As சூரி யகாந்திப்பட்டு சூரியகாந்திப்பட்டு, s. Velvet, so called from its shining properties. சூரியகிரகணம்--சூரியகிராணம், s. An eclipse of the sun. See கிரகணம். சூரியகிரணம், s. Rays of the sun. See கிரணம். சூரியகும்பம், s. A water-pot dedicated to the sun. சூரியகுலம்--சூரியவமிசம், s. The Solar dynasty, originally reigning in Oude--one of three governing families. for many generations, the two others being சந்திரகுலம் and அக்கினிகுலம். சூரியசங்கிரமம்--சூரியசங்கிராந்தி, s. The transit of the sun from one sign to another. W. p. 942. SOORYYASANKRAMA. சூரியசந்திரர்முதலியோர்வீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, moon, &c., being of three divisions called மேடவீதி, இடபவீதி, and மிதுனவீதி. See சூரியவீதி. சூரியசரம், s. As சூரியகலை, 1. சூரியசித்திரம், s. [in astrol.] A subdivision of சூரியபுத்தி. சூரியசித்தாந்தம், s. An astronomical work, ஓர்கணிதநூல். See சித்தாந்தம். சூரியதிசை, s. The reign of the sun, as a planet. See திசை. சூரியதீக்ஷணம்--சூரியதேசசு, s. The radiance or heat of the sun, கடுவெயில். (p.) சூரியநமஸ்காரம்--சூரியநமற்காரம், s. The worship of the sun. 2. Adoration of the sun by sick persons, especially for diseases in the eyes. See நமஸ்காரம். சூரியபகவான்--சூரியநாராயணமூர்த்தி, s. The sun--as a deity. சூரியபுத்தி, s. [in astrol.] A division in சூரியதிசை, consisting of three months and eighteen days. 2. [in astron.] Sun's daily motion. சூரியபுடம், s. The drying of medicines in the sun. 2. [in astronomy.] Sun's longitude. சூரியபுத்திரன்--சூரியதனயன்--சூரிய குமாரன், s. Karna. கன்னன். 2. Sugreeva, ally of Rama, சுக்கிரீவன். 3. Saturn, சனி. (p.) சூரியபுராணம், s. A Purana extolling the sun as deity, one of the eighteen Puranas. See பிரமவைவர்த்தம். சூரியபூசை, s. Worship of the sun either by Saivas competent to perform பூசை, or such as belong to the சூரியவாதம். சூரியப்பலகை, s. [prov.] A plank placed at the transom, or lintel over a door. (c.) சூரியப்பிரபை--சூரியப்பிரவை, s. The radiance or splendor of the sun, சூரிய காந்தி. 2. An ornament of gold set with jewels worn on the head by females on special occasions, with another called சந்திரப்பிரபை. 3. [loc.] A seat or throne with a circlet like the sun, for an image, on festival occasions, விருத்தகேடகம். சூரியபிறை, s. [com.] As சூரியப்பிரபை, 2. சூரியமண்டலம், s. The orb or disc of the sun. 2. The region of the sun. 3. One of the mystic circles on the body, regarded as a lotus flower, and assigned in worship, to three of the female energies of the deity, ஞானசத்தி, கிரியாசத்தி and இச்சாசத்தி, under the emblems of the sun, moon and fire. சூரியர், s. Suns as deities, one governing each month, and each, being the chief among 1,,. (See துவாதசாதித் தர்.) 2. [ex சூரி.] Poets, literati, புலவர். சூரியலோகம், s. The region of the sun. சூரியவட்டம், s. The disc of the sun. 2. A sun-dial, சூரியகடியாரம். சூரியவாதம், s. The religion of the sun-a system which regards the sun as the chief diety, ஓர்மதவகுப்பு. சூரியவாதி, s. An adherent of the சூரி யன் religion; [ex வாதி.] சூரியவிம்பம்--சூரியபிம்பம், s. The disc or orb of the sun. 2. The reflected light of the sun, சூரியப்பிரதிவிம்பம். சூரியவீதி, s. The are of the horizon which comprehends the northern and southern declinations of the sun, being divided into three parts of four signs each, and taken in the following order: (1.) மேடவீதி, the Aries'-course, including Taurus, இடபம், Leo, சிங்கம், Gemini, மிது னம், and Cancer, கடகம். 2. இடபவீதி, the Taurus'-course, including Pisces, மீனம், Aries, மேடம், Virgo, கன்னி, Libra, துலாம். (3.) மிதுனவீதி, the Gemini course, including Sagittarius, தனுசு, Capricorn, மக ரம், Aquarius, கும்பம், Scorpio, விருச்சிகம். சூரியனுதித்தல், v. noun. The rising of the sun. சூரியாஸ்தமனம், s. [prop.] சூரியாஸ்தம்.] Sun-set. W. p. 942. SOORYYASTAM. சூரியாஸ்தமனவேளையிற் படிக்கலாகாது. Study not at sun set--deemed inauspicious, as the time when இரணியன் an Asura was slain. சூரியாஸ்திரம், s. A kind of arrow fabled in Puranic story to the have been given by surya; [ex அஸ்திரம்.] சூரியோதயம், s. Sun-rise, [ex உதயம்]. 46)