uloṭukku (p. 66) s. Emptiness, want of solidity, வெறுமை. 2. A noise made in walking from weakness, ஒலிக்குறிப்பு. உலொடுக்குலொடுக்கென்றோடுகிறது. To make a noise in running--as when a horse gallops. உலொடுக்குவிழுந்துபோகிறது. To fall in, decay. 36)

eṟumpu (p. 75) s. An ant, emmet, pismire, உறவி. எறும்பூருகின்றது. The ant runs or creeps. எறும்புப்புற்று--எறும்புவளை, s. An ant's hole. கட்டெறும்பு, s. A kind of ant whose bite causes swelling, acute pain Formica compressa, Fabr. முசிட்டெறும்பு--முசிற்றெறும்பு, (s.) [prop. முயிறு]. A kind of large red ant which makes its nest on trees, and whose bite is very painful, Formica elongata, Fabr. A medicinal oil is prepared from their eggs--called முயிற்றுமுட் டைத்தைலம். தலைப்புரட்டையெறும்பு, s. A kind of black ant with a large head constantly shaking. கடுத்தவாயெறும்பு, s. A black ant, with a large head, whose bite is severe. கொள்ளியெறும்பு--கொள்ளிவா லெறும்பு, s. An ant that stings. பேய்க்காலெறும்பு, s. A kind of small black ant with long feet. குருவெறும்பு, s. A kind of large red ant. சுள்ளெறும்பு, s. A kind of small black ant. சிற்றெறும்பு, s. A small emmet. தேனெறும்பு, s. A species of ant which forms honey in its nest. 30)

kuru (p. 125) s. A guru, a spiritual teacher, a priest, ஆசான்.--Note. According to the shastras, the guru is to be regarded by the disciple as the personification of the deity; and to be worshipped with divine honors. In his presence, the disciple is exonerated from his accustomed rites, and devotions, and addresses him by appellatives, used in addressing the deity of his sect. 2. the planet Jupiter, regarded as the guru or priest of Swerga, &c., வியாழன். 3. Heaviness, weight, பாரம். 4. Consequence, importance, moment, காத்திரம். 5. Greatness, eminence, excellence, exaltedness, பெருமை. 6. [in music.] The quantity of a long vowel, or a long note. இருமாத்திரை. 7. [in gram.] A long vowel, நெடில். 8. [in the Agamas.] The deity Siva--as illuminator of souls, சி வன். 9. Divinity, திவ்வியம். Wils. p. 293. GURU. 1. A kind of native arsenic,, பலண் டுறுகம். 11. [in medi. &c.] Blue vitriol, துருசி. 12. [in alchy.] A compound medicine, formed of different metals; phylosopher's powder, உலோகங்களை வேதிக்குங்சிந்தூரமுதலியவை. 13. [in chem.] Mercury, இரதம்.--Note. In the last three senses, the word Guru has its technical meanings, derived however from its literal meaning of precepter and director. 14. Brilliancy, lustre, effulgence, பிரகா சம். Wils. p. 31. GHRU. 15. The name of one of the nine sons of அங்கீதிரன், who was the first monarch of Jambu Dwipa, அங்கீதிரன்புதல்வரில் ஒருவன். (காந்.) 16. One of the nine division or var'shas of Jambu Dwipa which fell to the share of the prince Kuru, being the most northern portion beyond the Sringa range of mountains, குருவருடம். 17. The name of a prince of the lunar race, famous in the Bharata, from whom the family was called குருகுலம் and the descendants, கௌரவர்; குரு குலவம்சத்து முதல்அரசன். (பார.) 18. A country near Delhi, over which Kuru of the lunar race was once a sovereign, குருபூமி. (பார.) 19. prickly heat, வேர்க்குரு; Wils. p. 232. KURU. 2. Pustule, blister; hence, any eruptive disease--as the small-pox, chicken-pox, measles, &c., குருவியாதி. குருஆரால்மூக்குப்போலிருக்கின்றது. The smallpox is like the nose of a lamprey. குருநாதன், s. The name of Skanda-as having explained to his father Siva the mystic word ஓம். 2. Siva. 3. A guru--as the lord of the disciple. குருபரன்--குருமூர்த்தி, s. The deity in human form, appearing for the instruction of a devoted person of the சக லர், especially spoken of Siva. குருகடாட்சம், s. The gracious or benign look of the guru on his disciple, dispelling sin, imparting spiritual wisdom, and preparing the soul for emancipation. குருகற்பனை, s. Precept or the guru-deemed sacred. குருசந்தானம், s. A regular succession of priests, or gurus. குருசம்பாவனை, s. Blessing or favor of the guru. 2. Worship or honor due to the guru. குருசம்பிரதாயம், s. Oral instruction in the secret meaning of the mantras, &c., handed down from generation to generation, in the line of the guru, and by him communicated confidentially to his advanced disciples. குருசன்னிதானம், s. The presence of the guru. குருசேடம், s. Remains of a guru's food--considered sacred, குருப்பிரசாதம். குருசேவை, s. Civilities, duties, worship, &c., paid to a guru, குருஉபசரணை. குருதக்கணை--குருதட்சிணை, s. Fees or presents to the guru, commonly in money, given with due homage, &c. குருதீட்சை--குருதீக்கை, s. The initiation of a disciple by a guru to certain privileges of his religion, or afterwards to a more advanced degree, குரூபதேசம். குருத்திரவியம், s. Property or treasure of the guru. குருத்துரோகம், s. Treachery towards a guru, or injury of one. குருநிந்தை, s. Indignity to the priest. குருத்துவம், s. Priesthood, or the dignity, power, honor, &c., of a guru, குருத்தன்மை. 2. Honor, respectability, கனம். Wils. p. 293. GURUTVA. குருபத்தி--குருவிசுவாசம், s. Dutiful love, piety, &c., towards the guru, குருவி னிடத்திலன்பு. குருபத்தினி--குருபன்னி, s. The wife of a guru, குருவின்மனைவி. குருபாரம்பரியம், s. Ancestral priesthood in regular succession; the lineage or genealogy of a guru,குருபாரம்பரை. குருபீடம், s. The dignified seat, or office of a guru, குருஸ்தானம். குருபுத்திரன், s. A son of a guru, குரு புதல்வன். 2. An obedient disciple, உண் மையானசீஷன். குருபூசை, s. Pujah or worship, offered to a guru, by an advanced disciple competent to do it, குருவுக்குச்செய்யுமாராதனை. 2. Food, &c., given to Brahmans, religious mendicants, &c., by the disciples of a deceased guru, in rememberence of him as deifled, இறந்துபோனகுருவைக்குறித்துச்செய் யும்பூசை. குருபோதனை, s. The instruction of the guru. குருப்பட்டம், s. The office, authority of dignity of a guru, குருத்துவம். குருப்பட்டம்பெற, inf. To receive priesty authority, ordination, &c. குருப்பட்டாபிஷேகம், s. The ordination of a guru. குருப்பிரசாதம், s. The favor, grace, or blessing of the guru; gift from the guru, குருவருள். 2. Remains of a guru's food, குருவுண்டசேஷம். குருமரியாதை, s. Reverence for the guru. குருமுகமாய்க்கேட்க--குருமுன்னிலை யாயறிய--குருவாக்கியமாய்க்கேட்க inf. To learn viva voce, so as to attain certainty in doubtful matters. குருமுறை, s. A guru's teaching, குரு சொல்லியமுறை. குருமுன்னிலையாய், In the presence of the guru, குருவின்முன்னிடம். 2. By means or favor of the guru, குருமூலம். குருமை, s. Dignity, superiority, பெ ருமை. குருமூர்த்தம், s. The manifestation of a deity as a guru for the instruction of disciples; especially spoken of Siva, குரு வடிவம். குருலிங்கசங்கமம், s. An aggregate of the spiritual guru--Siva under the phallic emblem--and the devotees of Siva, குருவுஞ் சிவமுந் திருக்கூட்டமும். குருமொழி--குருவசனம்--குருவாக்கியம் --குருவாக்கு, s. The precepts, instructions, &c., of a guru. குருவுக்குநாமம்வைக்கிறவன், s. One who out-schemes, and out-wits, his guru, teacher or superior. குருவுபதேசம்--குரூபதேசம்,s. The initiation of a disciple by the guru. சற்குரு, s. A divine guru, the heavenly teacher. குருசந்திரயோகம், s. The conjunction of Jupiter and the moon in the same sign--considered auspicious. குருசாரபலம், s. [in astrol.] Good and ill results, derived from the progress of the planet Jupiter through the signs, வியாழபலன். குருவாரம், s. Thursday, வியாழக்கிழ மை. குருக்கொடுக்க, inf. [prov.] To instigate, ஏவிவிட. 2. To persuade, incite, commonly to a bad action, கொடுமைசெய் யத்தூண்ட. 3. To assume to teach, give advice &c., in the presence of the learned, புத்திசொல்ல. குருக்கொள்ள, inf. To assume to teach, give advice, &c., above one's age. இராசநீதி குருக்கொண்டு முதிர்ந்தனையோ. Do you take upon you to teach jurisprudence? (பார.) குருதுரியம், s. [in the Agamas.] The highest degree in the சுத்தம் state of souls; that next to absorption. குருபதம், s. The bliss of the deity, சதானந்தம். 2. Liberation from births, and absorptiom in the deity, பிறவிநீக்கம். குருமுடிக்க, inf. To combine ingredients with medicines to make them active, or to neutralize poisonous qualities, &c., இரசவாதகுருமுடிக்க. குருகுலம், s. The Kuru dynasty; the patronymic is commonly applied to the sons and descendants of Dhrutarashtra, குருவமிசம். குருகுலத்தரசர்--குருகுலவேந்தர், s. Kings of the Kuru race. குருநிலம், s. The territory of the king Kuru. குருக்கேத்திரம்--குருக்ஷேத்திரம், s. The country near Delhi, the scene of the great battle between the Kurus and Pándavas, described in the Bharata. Wils. p. 242. KURUKSHETRA. குருக்கேத்திரன், s. The name of a king in mythology, ஓர்வீரன். குருவருடம், s. One of the nine portions or divisions of the central continent, or Jambu Dwipa, ஓர்கண்டம். See வருடம். குருநாள், s. The eighth lunar asterism, பூசம். குருநாடிவிதி, s. A treatise on the ten tubular vessels in the system, and for the ascertainment of diseases by feeling the pulse, நாடிச்சாத்திரம். குருபாலப்பிரபோதிகை, s. One of the commentaries on the Sanscrit Amara Cosha. குருநோய்--குருவியாதி, s. The smallpox, வசூரி. குருபுறப்பட-குருக்காண-குருவார்க்க, inf. To take the small-pox. குருப்பிக்க, inf. v. n. [prov.] To shoot forth; to break out--as pimples, &c. குருமுகறன்--குருமூஞ்சி, s. [vul.] One whose face in pock-pitted. குருவண்டு--குருப்பூச்சி, s. A kind of spotted wasp, ஓர்குளவி. குருவெறும்பு, s. A kind of large, red ant. See எறும்பு. குருவேர், s. A plant, the roots of which are very fragrant, ஓர்செடியின்வேர். 24)

koṇṭiym (p. 146) s. Slander, aspersion, backbiting, defamation, வெறும்புறங்கூறுதல். 52)

clcl (p. 169) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To rustle, rush, bubble, ripple, சரசரக்க. (c.) சலசலப்பு, v. noun. Rustling, rushing, purling, bubbling, ஒலிக்குறிப்பு. 2. (fig.) Emptiness, வெறுமை. பனங்காட்டுநரிசலசலப்புக்கஞ்சாது. A jackal which roves among palmyra trees is not afraid of their rustling noise, i. e. familiarity with an object removes fear. 30)

tuccam (p. 245) s. Lowness, meanness, vileness, அற்பம். 2. Emptiness, வெறுமை. W. p. 379. TUCHCHHA. துச்சன், s. A mean, worthless fellow, அற்பன். 18) *

toṭu (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To connect, to join, to communicate with, சேர்க்க. 2. To bind, to fasten, to tie; to link or tie together; to attach; to fix, to place, as the arrow in the bow; to discharge arrows, அம்புதொடுக்க. 4. [prov.] To exercise love, hatred, &c., to cherish, to foster, மனதில்வைக்க. 5. To set on foot, to commence, to enter on, தொடங்க. 6. To join slightly--as boards or threads; to do work superficially; to put on clothes negligently; to put on a garment or ornament, இலேசாய்த்தொடுக்க. 7. [in burtesque with விட.] To bring together a man and woman, commonly clandestinely, பொ ருத்த. 8. To put on or wear sandals, slippers or clogs, செருப்புத்தொடுக்க. 9. To carry on a licentious intrigue, பெண்ணோடுசம்பந் தஞ்செய்ய. (c.) 1. To frame, to form, உரு வாக்க. 11. To fabricate, to forge, to form, a false story, கட்டுக்கதைகட்ட. 12. To make verses, to compose poetry, பாத்தொடுக்க. 13. To bend, வளைக்க. அன்றுதொடுத்து. From, or ever since, that day. அவ்விடம்தொடுத்து. From that place. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. தொடுதோல், s. Sandals, slippers, as தொடுசெருப்பு. தொடுத்தபேச்சு, s. Connected speech, a sentence connected with the context. தொடுத்துக்கட்ட, inf. To fasten together, as beasts, &c., (c.) 2. To fabricate a story, கதைகட்ட. தொடுத்துவிட, inf. To fasten beasts together. 2. To unite persons irregularly in marriage. 3. To put out an apprentice, &c. தொடுத்துவைக்க, inf. To tie or fasten slightly. தொடுவழக்கு, s. An unjust claim, an unjust prosecution, அநியாயவழக்கு. (c.). தொடுவான்-தொடுவான்கயிறு, s. [prov.] A rope attached to a pole, with a swivel, in the threshing floor, to which the inner yoke of oxen is tied; the others being all tied ox to ox, பிணையடிமாட்டிலுள் ளணைக்கட்டுங்கயிறு. தொடுவிலங்கு, s. Fetters confining two persons to each other, இருவரைத்தளைக்கும் விலங்கு. சண்டைதொடுக்க, inf. To pick quarrels. வழக்குத்தொடுக்க, inf. To institute a law-suit. 2. To sue one on false grounds. தொடுப்பு, v. noun. A tie, bandage; fastening, joining, கட்டு. 2. Linking, joining by links. சங்கிலியிடுகை. 3. A loose joining, தளரக்கட்டுகை. 4. Illicit intercourse between the sexes, coupling persons in marriage, &c. clandestinely, தொடுசு. 5. Close intimacy, keeping company with, சேர்க்கை. 6. Pursuit, prosecution, தொடர்ச்சி. 7. Implements for ploughing, கலப்பைமுதலியன, (c.) 8. A fabrication, forgery, கட்டுக்கதை. 9. Slander, aspersion, வெறும்புறங்கூறல். 1. Sandals, பாதரட்சை. தொடுப்பெங்கே. Where is your paramour? தொடுப்புக்கத்தி, s. A sword with an iron guard to cover the arm up to the elbow, ஓர்ஆயுதம். (Old. Dic.) தொடுப்புக்காரன், s. [fem. தொடுப்புக் காரி.] A lecherous person. தொடுப்புண்டாயிருக்க, inf. To have illecit intercource. 42)

ptr (p. 293) s. Chaff, husk, empty corn-ears, பதடி. 2. (fig.) Unsubstantiality, emptiness, worthlessness, insipidity, அற்பம். (c.) பதர்நெல், s. Empty rice corns. 2. Good rice mixed with empty corns. பதர்ப்பேச்சு, s. Empty talk, mere chaff. இவன்வெறும்பதர். He is mere chaff-useless, incapable. 17)

pāẕ (p. 313) s. Desolation, devastation, dilapidation, சேதம். 2. Damage, waste, loss, நஷ்டம். 3. Corruption, decay, putrifaction, கெடுதி. 4. Abortiveness, failure, miscarriage, கருவழிவு. 5. Baseness, wretchedness, evil, அப்பிரயோசனம். 6. That which is unadorned, or naked--as the forehead without ashes, அந்தக்கேடு. 7. Insipidness, vapidness, profitlessness, வீண். 8. Emptiness, inanity, வெறுமை. 9. Non-existence, nothingness, இன்மை. 1. The vast expanse, void-space, vacuity--as the peculiar abode of Deity, ஆகாயம். 11. Vacuum of the mind, mental abstraction, &c., சூனியம்-Note. A hard consonant following this word is doubled; or its correlative nasal is substituted; the latter is the more elegant. --In Jaffna பாழ் is changed, to பாண், regularly in combination, before ஞ, ந, ம--as பாண்ஞானம், பாணாடு, பாண்மனை and improperly before க, வ, &c., பாண்கிணறு, பாண்வீடு. பாழூருக்குநரியேராசா. In a ruined town the jackal is lord பெண்ணைப்பாழிலேதள்ளினேன். I have thrown my daughter into a desert; by an unhappy marriage. பாழிலே--பாழுக்கு. In vain, to no purpose. பாழுக்கிறைக்க, inf. To labor, or spend time in vain; (lit.) to water in vain. பாழ்க்கடிக்க, inf. [v. noun. பாழ்க்கடி ப்பு.] To desolate, devastate, to reduce to ruins, பாழ்படச்செய்ய. பாழ்ங்கிணறு, s. An empty, neglected or decayed well. பாழ்ங்குடி, s. A desolate, distressed family. பாழ்ஞ்சேரி--பாழ்நத்தம், s. A decayed or deserted village. பாழ்நிலம், s. Barren land. பாழ்ந்துரவு, s. A decayed well. பாழ்ம்புறம், s. Desolated regions. பாழ்பட, inf. To be ruined, desolated, கெட. பாழ்வாயன், s. [fem. பாழ்வாய்ச்சி.] A complainer without cause. பாழ்வாய்கூற, inf. To manifest ingratitude by saying. I received nothing; to murmur. பாழ்வெளி, s. The vast expanse or vacuum in which Deity is supposed to dwell. 2. A desert or uninhabited region, மைதானவெளி. 42)

mit (p. 353) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To float, to swim on the surface of water, &c. 2. To rise high in the sky, மேலெ ழும்ப. 3. To be heaped, as corn in a measure, மட்டுமிஞ்ச. 4. (fig.) To rise in office, dignity, or wealth, மேலாக. 5. To assume a character above the reality, வெறும்பெருமைபண்ண. (c.) மிதப்பு, v. noun. Floating. 2. A float. See தூண்டில். தம்பிக்குக்கொஞ்சம்மிதப்பாயிருக்கிறது. He is some what sulky. 39) *

vṟumai (p. 380) s. Poverty, exigence, தரித்தி ரம். 2. Vacuity, emptiness, வெறுமை. (c.) வறிது, appel. n. That which is small, insignificant or ignorant. (p.) 23)

veṭṭai (p. 399) s. Heat in the system, உட் டணம். (சது.) 2. [Tel. வஎட்ட.] The whites, fluor albus; also gonorrh&oe;a, மேகவெட்டை. 3. [prov.] Wild land without vegetation, கட்டாந்தரை. 4. Emptiness, வெறுமை. 5. (R.) Heat of the ground, நிலக்கொதி. 6. Excessive hardness of metals, &c., கடினம். வீடுவெட்டவெளியாய்ப்போயிற்று. The goods are all gone from the house. 35)

veṟi (p. 401) s. Drunkenness, fury from liquor, மயக்கம். 2. [fig.] Anger, கோபம். (c.) 3. Confusion, perturbation, giddiness, கலக்கம். 4. Fermented palm-tree-sap, கள். 5. Fear, அச்சம். 6. A sheep, ஆடு. 7. Swiftness, சீக் கிரம். 8. A bad smell, நாற்றம். 9. A devil, பிசாசம். 1. The dance of a pujari possessed by an evil spirit, வேலனாடல். (சது.) வெறிகொள்ளல்--வெறியெடுத்தல், v. noun. Being drunk or mad from liquor, or anger; growing violent. வெறிக்குணம், s. An angry temper, கோபக்குணம். வெறியன், s. A drunkard; a mad man. வெறியாட, inf. To be drunk, to act like a drunken person. 2. To shake and gesticulate as though possessed, through incantations. வெறியாட்டு, v. noun. The agitation, and shaking, &c., of one possessed, சன் னதம். வெறியாட்டாளர், s. Bacchanalian dancers, தேவர்க்காடுவோர். வெறியோட, inf. To be in despair, as one who has lost a very dear friend, நம்பிக்கையற. 2. To become empty, as a house by the death of its inhabitants, வெறுமையாக. 3. To be overcome as by the sight of excessive brilliancy, திகைக்க. மின்னாருங்கண்கள்வெறியோடிவிட்டனவே...... The sight dazzled the luminous eyes. (பாரத.) 34)

veṟi (p. 401) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be drunk, or intoxicated, வெறிகொள்ள. 2. To be tantalized, to pant after, உண வுக்கேமாற. 3. To stare, திகைக்க. 4. To become lonely, solitary--as a palace, or a king's court in his absence, வெறுமையாக. (c.) அவனுக்குவெறித்தது. He is intoxicated. காலம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. It is a time of dearth. வெறிக்கவுஞ்சினக்கவும்பார்க்கிறான். He looks furious. மரம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. The tree has been lopped. (R.) வெறிக்கப்பார்க்க, inf. To stare at one as terrified. வெறித்தகாலம்--வெறிப்புக்காலம், s. A time of famine. வெறித்தநாய், s. A mad dog. 2. [fig.] A reproachful term for an indigent person, who at the sight of good food looks at it eagerly, like a dog. வெறித்துப்பார்க்க, inf. To stare. 2. To look with an angry face. வெறிப்பு, v. noun. Drunkenness, மது மயக்கம். 2. Great eagerness, or longing, as a consequence of privation. 3. Famine, பஞ்சம். வெறிப்பெடுக்க, inf. To be madly fond of any thing. 36)

veṟitu (p. 401) s. Ignorance, அறிவின்மை. (சது.) 2. See under வெறுமை. 37)