tūram (p. 254) s. Remoteness, distance, சேய் மை, W. p. 419. DURA. 2. (fig.) Remoteness to consanguinity, உதிரக்கலப்பில் லாமை. 3. Difference, distinction, discrepancy, disparity, வித்தியாசம். (c.) தூரத்துத்தண்ணீர்ஆபத்துக்குதவாது. Water at a distance will not avail in emergency. தூரநில். Stand off. தூரவிலகு. Go away, get away. அதற்குமிதற்கும்வெகுதூரம். That is very remote from this. 2. There is much difference between them. அவர் மனம் தூரத்திலேகிடக்கிறது. His thoughts are very far from the thing in hand. தூரத்திலேதெரிகிறது. It appears at a distance. உனக்குமெனக்குந்தூரம். We differ much. தூரகாரி--தூரதரிசி, s. One capable of understanding futurity or prognosticating, வருகாரியமறிவோன். (பாரதம், போர். 14.) தூரகாரியம், s. Remoteness from the subject. 2. [in Rhetoric.] Effect from a distant cause. தூரசூலை, s. Obstruction of the menses. See சூலை. தூரதிட்டி--தூரதிஷ்டி--தூரதிருஷ்டி, s. Distant sight, being far-sighted, சேய் மைப்பார்வை. 2. Foresight, view of things future, முன்னுணர்ச்சி. 3. A far-sighted man, a seer a prophet, தீர்க்கதரிசி. தூரதிருஷ்டிக்கண்ணாடி, s. A telescope. See கண்ணாடி. தூரதேசம், s. A distant country. தூரத்தார், s. (Sing. தூரத்தான்.) Persons living at a distance. 2. Distant relations. தூரஸ்திரீ, s. A menstruous woman removed for the time from domestic concerns, வீட்டுக்குத்தூரமாயிருக்கிறவள். தூரத்திலேபோட, inf. To put at a distance. 2. To destine or appoint one to a distant station. தூரத்திலேயெறிய, inf. To throw to a distance. 2. To reject one's advices. 3. To abandon one to forsake one. தூரந்தொலை, s. A great distance, a long way, as தொலைதூரம். தூரத்துறவு--தூரஉறவு, s. Distant relations; [ex தூரம், et உறவு.] தூரப்பயணம்--தூரப்பிரயாணம், s. Journey to a distant place. தூரமாயிருக்க, inf. To be distant, remote, &c. 2. To be far removed 3. To be very different. 4. To be menstruous; (lit.) distant. See தூரஸ்திரி. தூரமானஎண்ணம், s. Aspiring thoughts, ambition. 2. Anxious thoughts as to futurity, &c. 3. Absence of mind, thinking of other things. 4. Thoughts abstracted from the world, and aspiring after the deity. தூரர்க்குத்தூரன், s. God, as being far from those who are far from him. தூரவைக்க, inf. To treat one coldly, to keep one at a distance, to be reserved in intercourse with one. கொஞ்சத்தூரம்--கொஞ்சதூரம்--சில தூரம். To some distance. நெடுந்தூரம், To a great distance. 2. To a great length, extent, &c. தூராதூரம், s. Various distances. 2. A very great distance, மிகுதூரம். 25)

tūri (p. 254) s. A painter's brush, தூரிகை. W.p. 381. TURI. தூரிகை--தூரிகைக்கோல்--தூரிக்கோல், s. A painting reed or pencil, எழுதுகோல். தூரிப்பிளவு, s. The split in a painter's reed. 28) *

tūr (p. 255) --தூரு, கிறது, தூர்ந்தது, தூரும், தூர, v. n. To become filled up, stopped up, choked up, as a well, &c., to fill up, with flesh, close as the perforation of the ear, &c., நிரம்ப. (c.) கிணறுதூர்ந்துபோனது. The well is closed up with rubbish, &c. தூரல், v. noun. A filling up, நிரம்புதல். தூர்வு, v. noun. Filling or closing up, as the perforation of the ear, a well, &c. 6)

tūr (p. 255) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fill up, stop up a well, a pit, &c., நிரப்ப. 2. To sweep, கூட்ட. (c.) கடலைத்தூர்த்தாலுங்காரியமுடியாது. Though the sea be filled, this will not take place. தூர்க்கை--தூர்த்தல்--தூர்ப்பு, v. noun. Filling up a well, &c. 7)

tūrttam (p. 255) s. [in combin.] Debauchery. lasciviousness, dishonesty, &c., துன்மார்க்கம். W. p. 446. D'HURTTA. தூர்த்தகுணம்--தூர்த்தலட்சணம், s. Debauchery, seduction, libidinousness. தூர்த்தநடை, s. The conduct of a debauchee, debauchery. தூர்த்தமங்கையர், s. (plu.) Lascivious or unchaste women. தூர்த்தவியாபாரம், s. Debauchery, rakishness, gallantry. தூர்த்தன், s. (plu. தூர்த்தர்.) A debauchee, a lecher, a gallant, &c., விடன். 2. A man of guile, a knave, வஞ்சகன். தூர்த்தை, s. A lascivious woman. 9) *

tūrvai (p. 255) s. Rubbish, soil, potsherds, &c., accumulating in a well, கிணற்றடைதூர். (c.) 2. Loosened earth from digging. hoeing ploughing, &c., மிருதுவானநிலம். 3. Dry sticks, straws, sweepings chips, &c., செத்தை. 4. [prov.] Ground adjacent to a well, as being commonly good, mellow soil, கிணற்றைச்சார்ந்தநிலம். தூர்வைக்காரன், s. The sole proprietor of the soil about a well. தூர்வைப்படுத்த--தூர்வைபண்ண, தூர் வையாக்க, inf. To dig up earth, to plough. தூர்வையானமண், s. Loose earth. தூர்வையெடுக்க, inf. To clear out rubbish from a well. (c.) 14) *