talaṉ (p. 226) s. A place--as தலம். (p.) 6) *

tḷvm (p. 229) s. A climbing shrub, முல்லைக் கொடி, Jasminum sambac. 40)

tuyil (p. 248) s. Sleep, நித்திரை. (p.) துயிலுணர, inf. To awake, arouse from sleep. துயிலெடை, v. noun. Rousing one from sleep. துயிலெடைநிலை, s. A poem sung to rouse a great person from sleep, ஓர்பிரபந் தம். See பிரபந்தம். துயில்கூர, inf. To sleep. 7)

tutai (p. 247) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be close or crowded, நெருங்க. 2. To be copious, to abound, to be Intense, மிகுதிப்பட. 13)

tuvṭṭu (p. 249) கிறேன், துவட்டினேன், வேன், துவட்ட, v. a. To wipe off moisture after bathing, &c., துடைக்க. 2. To boil or stew with little water so as to make the food thick, கறிதுவட்ட. 3. To boil meat, நெருப்பிற் புலர்த்த. 4. To cause to adhere, தோயச்செய்ய; [ex துவள், v.] (c.) துவட்டிக்கொண்டுசாப்பிட்டுவிடலாம். The curry is so good that, to eat the rice, it is only necessary to dip into it the tip of the finger. துவட்டல்--துவட்டுதல், v. noun. Wiping, stewing, &c., as the verb. 51) *

tuṭṭam (p. 245) --துஷ்டம், s. Wickedness, vileness, atrocity, heinousness, flagitiousness, தீங்கு. 2. Wildness, savageness, firceness, ferocity, கொடுமை. 3. Violence. virulence, malignancy, மூர்க்கம். W. p. 418. DUSHT'A.--Note. This word is often used adjectively, as துஷ்டமனிதன். துஷ்டகண்டகன், s. A barbarous savage, a vile wretch, மிகுதுஷ்டன். துஷ்டகுணம்--துஷ்டத்தனம், s. Wickedness, fierceness, ferocity, barbarity, கெட்டகுணம். துஷ்டசதுர்த்தர், s. Four ferocious persons celebrated in Mahabharat, துரியோத னன், துச்சாதனன், கண்ணன், சகுனி. துஷ்டசிரோமணி--துஷ்டசித்தன், s. A very wicked person. துஷ்டதேவதை, s. A malignant deity. துஷ்டத்தொழில், s. A barbarous or ferocious act. துஷ்டநடை--துஷ்டமார்க்கம், s. A wicked life. துஷ்டநிக்கிரகம், s. Destruction of the wicked; commonly as an attribute of a good king--oppos. to சிஷ்டபரிபாலனம். துஷ்டமிருகம், s. A wild beast. துஷ்டவித்தை, s. The black arts, as witchcraft, magic, &c., when employed for injury, or destruction. துஷ்டவினை, s. As துஷ்டவித்தை. 2. Evil effects of witchcraft, on the person against whom it is intended. துஷ்டன், s. (plu. துஷ்டர்.) A wicked man, a savage. 2. A scorpion, தேள். 53)

tuṭvai (p. 245) s. Enclosed, cultivated field. உழவுகொல்லை. 2. Flower garden or grove, பூந்தோட்டம். (சது.) 39)

tuṇai (p. 246) s. Escort, convoy attendant, உதவி. 2. Aid, help, succor, support, resource, சகாயம். 3. Protection, guidance, safe-guard, defence, patronage, ஆதரவு. (c.) 4. [in combination] Measure, extent, degree, quantity, number, அளவு. 5. Comparison, parallel, similitude, resemblance, ஒப்பு. 6. Point of a weapon, சல்லியம். 7. Couple, brace, pair, two, இணை. (சது.) பெரியாரைத்துணைக்கொள். Seek the aid of the great. (Auv.). சாந்துணையுஞ்சஞ்சலமே. There will be trouble till death. எத்துணை. How much? (நீதிநெறி.) 2. As எத்தனை, How many? துணைக்கருவி--துணைக்காரணம், s. Means to an end, medium. 2. Implements tools, Instruments. 3. The faculties of the body and mind as organs of the soul in the performance of actions, acquisition of ideas, or knowledge. துணைசெய்ய, inf. To help, succor. support. 2. To patronize, promote, subserve. துணைச்சொல்--துணைமொழி, s. A word, address, speech, &c., of support, aid, &c., seconding, supporting a previous speaker, &c. துணைத்தாள், s. Both feet, two feet. துணைநிற்க, inf. To help one in need-as the deity unseen, or a person unexpectedly. துணையிருக்க, inf. To bear and company as the protector of a marriageable girl, that she may not be defiled by demons; of a woman in child-birth; of a new-married couple. &c. துணைவர், s. (plu.) King's ministers. மந்திரிமார். 2. Brothers, friends, near relations, &c.--For the eight classes composing the escort of a king, see எண் வகைத்துணைவர், under எட்டு. துணைவன், s. A husband, தலைவன். 2. A friend, a confederate, a companion, தோழன். 3. A king's minister, மந்திரி. (சது.) 4. A helper, assistant, convoy, escort, உதவிசெய்வோன். துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A female assistant, a lady's maid, உதவிசெய்பவன். 3. (R.) A sister, சகோதரி. துணைவிட--துணையனுப்ப, inf. To send an escort. துணைவினை, s. Auxiliary verb. உசாத்துணை, s. One who assists with advice. உயிர்த்துணை, s. An intimate friend. 2. The wife, மனைவி. வழித்துணை, s. A fellow traveller, a companion on a journey. 9)

tlaimai (p. 226) s. Headship, presidentship, முதன்மை. 2. Superiority, pre-eminence, excellence, மேன்மை. 3. Priority of rank, birth, office, &c., பெருந்தன்மை; [ex தலை.] தலைமைக்காரன், s. A head man in a village. தலைமைச்சிறியன், s. The head boy in a school, the monitor, சட்டம்பிள்ளை. (R.) தலைமைப்பண்ண, inf. To superintend. 2. To be imperious in giving orders, as petty officers. 3. To manage a wedding, &c., at the expense of others. தலைமைப்பட, inf. To become eminent. 11)

tuṭngku (p. 245) s. [prop. தொடங்கு.] Shackles. 32)