añcaṉai (p. 7) s. Female of the elephant supporting the north, or seventh angle of the world, வடதிசையானைக்குப்பெண் யானை. 2. Mother of Hanuman, அனுமான்றாய், also called அஞ்சனாதேவி. Wils. p. 14. ANJANA. 40)

aṉumantaṉ (p. 33) --அனுமன், s. Hanuman, ஆஞ்சனேயன். Wils. p. 968. HANUMAT. 119)

āñcaṉēyaṉ (p. 37) s. Hanuman, அனுமான். Wils. p. 18. ANJANEYA. 28)

ānilaṉ (p. 38) s. Hanuman, அனுமா ன். 2. Bhima, வீமன். Wils. p. 113. ANILA. (p.) 91)

irāmaṉ (p. 50) s. Rama--one of the incarnations of Vishnu. See இராகவன். Wils. p. 74. RAMA. இராமசகன், s. Sugreeva the friend of Rama and the king of his monkey hosts, சுக்கிரீபன். Wils. p. 74. RAMASAKHA. இராமசந்திரன், s. Rama, இராம ன். Wils. p. 74. RAMACHANDRA. இராமசீத்தா, s. The அணிநுணா or bullock's heart, Anona reticulata. இராமதூதன், s. Hanuman. Wils. p. 74. RAMADOOTA. இராமநாதபுரம், s. Ramnad--chief town of the Maravars. இராமபாணம், s. A very small insect that lays eggs on books, papers, &c., mars them, &c., and afterwards assumes wings and becomes a moth, புத்தகங்களையரிக்கும்பூச்சி. (See சிதல்.) 2. The arrow of arrows, இராமனம்பு. 3. A medicine, ஓரௌடதம். இராமன்றேவி, s. Sita, the wife of Rama. இராமாநுசன், s. The younger brother of Rama, இலக்குவன். 2. The name of one of Vishnu's followers who propagated his religion, விட்டுணுசமயாசாரியரிலொ ருவர். இராமாயணம், s. The most celebrated epic poem of the Hindus, recording the adventures of Rama, sovereign of Oude, இராமசரிதை. Wils. p. 74. RAMAYAN'A. இராமேசுரம், s. A sacred island of the Hindus situated between Ceylon and the continent of India, ஓர்சிவஸ்தலம். 41)

camīraṇaṉ (p. 163) --சமீரன், s. Air, wind. காற்று. 2. The Hindu &AE;olus, வாயுதேவன். 3. Any of the sons of the god of the wind, a patronymic, Bîma, Hanuman, &c., வாயுபுத்திரன். (p.) 41)

cirañcīvi (p. 185) s. (Com. சிரஞ்சிவி.) A long lived person, தீர்க்காயுளுடையோன்; [ex சிரம், a long time.] சிரஞ்சீவியாயிருப்பாய். May you be blessed with a long life--a polite expression of congratulation. சிரஞ்சீவிப்பட்டம், s. Longevity as a boon obtained from a deity. சிரஞ்சீவியர், s. The long lived, especially applied to seven ancients who are supposed to be still living, viz: 1. அசுவ த்தாமன், one born of a mare and brought up by a Rishi. 2. மாவலி, an Asura-a king who made a gift of the earth to Vishnu. 3. வியாசன், Vyasa, the reputed arranger of the Vedas and Puranas. 4. அனுமான், Hanuman, the most distinguished of the monkey chiefs in Rama's army. 5. விபீஷணன், the youngest brother of Ravana. 6. கிருபாசாரியன், a professor of archery, first teacher of the hundred and five Guru princes, described in the Bharata. 7. பரசுராமன், Vishnu in the sixth incarnation.--Note. When the Hindus bathe with oil, seven drops are first scattered on the ground in a row, for these seven persons, and joined together by running the finger over them; after which the finger with the oil attached, is applied to the head. This is supposed to promote longevity. 43)

cētu (p. 208) s. A causeway, a break-water, a bank, a dam, செய்கரை. 2. Adam's bridge, extending from the Coromandel coast toward Ceylon--said in India mythology to be ten yojanas wide and a hundred long, and to be formed by Nalan, or according to some legends, by Hanuman, the commander of Rama's armies, to enable the forces to pass over for the invasion of Lanka, சேதுவணை. 3. The island of Ramisseram, இராமேச்சுரம். 4. (fig.) The sacred sea-water of Ramisseram, commonly called தனுக்கோடி, சே துதீர்த்தம். W. p. 943. SE'TU. சேதுக்கரை, s. The northern and eastern shores of Ramisseram, &c. 2. Adam's bridge. சேதுதரிசனம், s. Visiting the sacred shrine at Ramisseram. சேதுதீர்த்தம், s. The sacred sea-waters of Ramisseram. 2. Bathing in the சேது waters. சேதுஸ்நானம்--சேதுநானம், s. Bathing in the sacred water at Ramisseram. சேதுநாதன், s. Siva, or the Sivalingam as worshipped by Rama at Ramisseram. சேதுபதி--சேதுக்காவலன், s. The king of the Marava country resident at Ramnad. சேதுபந்தனம், s. Adam's bridge--as சேது. சேதுபுராணம், s. A celebrated Purana describing the excellence of Ramisseram, the god there worshipped, and the sacred waters. சேதுயாத்திரை, s. Pilgrimage to Ramisseram. ஆசேதுகண்டம்--இமசேதுபரியந்தம். India, the country between mount Imaus and Ramisseram. 2) *

pavaṉam (p. 302) s. Air, wind,காற்று. 2. Winnowing grain, தூற்றுகை. 3. Heaving or drifting up, as the waves to the shore, ஒதுக்குகை. 4. Purity, holiness, பாவனம். 5. Flatulence, windiness, வாயுவின் பொருமல். W. p. 519. PAVANA. 6. House, dwelling, abode, வீடு. 7. royal palace, a fortress, அரண்மனை. 8. World, earth, பூமி. 9 The world or abode of Indra, தேவலோகம். 1. Nether world, or abode of Nagas, நாகலோ கம். 11.Zodiacal sign or constellation, இராசிப்பொது. 12. A cat, பூனை. 13. Populated country or district, ஊர். பவனசக்கரம், s. Zodiac. பவனவாசல்--பவனவாய், s. Anus, fundament as the passage for the wind. பவனன், s. Wind. காற்று. பவனாசனம், s. (St.) A snake whose food is air, பாம்பு; [ex அசனம்.] பவனாத்துமசன், s. Name of the monkey Hanuman, as born of the wind. அனு மன். 2. Bhima, whose father was the god of wind, வீமன். 3. God of fire, அக் கினி; [ex ஆத்துமம், et சன், one born.] 35)

mārutam (p. 351) s. Air, wind, காற்று. (See சண்டமாருதம்.) 2. Vital air, one of the three humors of the body, வாயு. 3. A demigod of whom there is a class of forty-nine.-Note. The demigods called, Marutas are said to be sons of Diti, from divisions of the f&oe;tus in utero, by the Vajra or thunderbolt of Indra; [ex Sa. Mru, to die.] W. p. 658. MARUTA. மலயமாருதம், s. The south wind, from mount Pothiyam in the south. மாருதி, s. A name of Hanuman, அனு மான். 2. B'hima, one of the Panduvas, வீமன். (lit.) the wind-born. Sa. Maruti.) மாருதிநாதம், s. Sand mixed with lead ore, வங்கமணல். 22)

vāṉaram (p. 387) s. An ape, a monkey--as having a man's face and living in the woods, குரங்கு; [ex Sa. Vana, pertaining to the woods, et Ra. to get or Rama, to play.] 2. A sylvan; [ex. Sa. Va. resemblance et நரம், a man.] W. p. 751. VANARA. வானரக்கொடியோன், s. An epithet of Arjuna, as having on his banner a picture of Hanuman, அருச்சுனன். 20)

vāyu (p. 385) --வாயுவு, s. [com. வாய்வு.] Wind, air, காற்று. 2. Wind or vital air in the system; also windy affections, flatulency, வாதம். W. p. 752. VAYU. 3. Vayu, the wind-god, and regent of the northwest. See திக்குப்பாலகர். எனக்குவாயுகொண்டிருக்கிறது. I have flatulency in my bowels. அசீரணவாயு. Indigestion. வாயு, 1. or தசவாயு. Ten vital airs in the body: 1. பிராணன், situated in the heart; 2. அபானன், in the top of the head and passing downwards; 3. சமா னன், in the pit of the throat; 4. வியா னன், pervading the whole body; 5. உதானன், in the navel; 6. நாகன், which effects motion and speech; 7. கூர்மன், causing horripilation; 8. கிருதரன், or கிருகரன், seated in the face; 9. தேவதத் தன், that which is exhaled in yawning, &c; 1. தனஞ்செயன், or தனஞ்சயன், that which remains in the body after death an escapes by splitting the head. See these words.-- For மேகவாயு, தமரகவாயு, பாரிசவாயு, see their primaries. வாயுக்கணம், s. [also மாருதகணம்.] One of the four inauspicious feet. See அஷ்டகணம், under கணம். வாயுக்குத்து, s. Pain from wind, and flatulency; cholic. வாயுசகன்--வாயுச்சகன், s. Fire, as the comrade of wind, அக்கினி; [ex சகன்.] வாயுதாரணை, s. Suppression of the the vital airs, by yogas, &c. வாயுத்தம்பம்--வாயுத்தம்பனம்--வாயு ஸ்தம்பனம் s. The art of arresting the winds. See கலைஞானம். வாயுபகவான், s. The god of the wind. வாயுபூதம், s. Atmosphere. வாயுமண்டலம், s. Region of the winds. வாயுமலடு, s. Sterility from flatulency. See மலடு. வாயுமூலை, s. North-west, as the source of winds, whence the god sends them forth. வாயுமைந்தன், s. [lit. wind-born.] Hanuman. 2. Bhima--as மாருதி. வாயுவம், s. One of the nine indications of the clouds. See மேகம், 9. வாயுவாஸ்திரம், s. A wind-dart, received from Vayu. வாயுவிளங்கம், s. [com. வாய்விளங்கம்.] A medicinal seed, like a pepper-corn, put in the mouth of children to assist their speech. (சது.) வாயுவின்கூறுபாடு, s. Characteristic qualities of the vital airs in the system, five in number, as ஓடல், கிடத்தல், கூட்டல், ஏறுதல், இறங்குதல். See வாயுவின்கூறு under கூறு. வாயுவைப்பிடிக்கிறமருந்து. Medicine that dissipates flatulency. வாயுவுபத்திரம், s. Pain from flatulency. 8)