cītāpati (p. 190) s. Rama, as the husband of Sita, இராமன்; [ex சீதை et பதி.] 67) *

cantiraṉ (p. 159) s. Chandra, the moon as a planet or deity, திங்கள். (c.) 2. [in combination.] A pre-eminent or dignified personage--as இராமச்சந்திரன். சந்திரனைப்பார்த்துநாய்குலைத்தாற்போல. As if the dog had barked at the moon, i. e., mere chatter to no purpose. சந்திரகணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem --consisting of one நிரை and two நேர். See கணம். (p.) சந்திரகதி--சந்திரபுத்தி, s. The daily motion of the moon. சந்திரகலை, s. The phases of the moon. 2. The breath of the left nostril. (c.) See சூரியகலை. சந்திரகாந்தம்--சந்திரகாந்தச்சிலை, s. A kind of mineral gem, the moon-stone, said to emit moisture, when placed in the moon-light; and believed by some to be a congelation of the moon's rays. See சூரியகாந்தம். சந்திரகாந்திப்பூ, s. A moon-flower, a flower which turns towards the moon. சந்திரகாவி, s. A kind of radish color made from the செநதுருக்கம் flower or Bastard saffron. Carthamus tinctorius. Ains. v. 2. p. 364. 2. A reddish ochre, செங்காவிமண். 3. A kind of red cloth, ஓர்வகைப்புடவை. (c.) சந்திரகாவிப்பட்டு, s. Silk of a red colour. சந்திரகிரகணம், s. A lunar eclipse. See கிரகணம். சந்திரகும்பம், s. A sacred water-pot dedicated to the moon. See கும்பம். சந்திராதித்தர்--சந்திரசூரியர், s. The sun and moon. (c.) சந்திராதித்தருள்ளவரைக்கும். As long as the sun and moon exist. சந்திரசூடன்--சந்திரசேகரன், s. Siva, the moon crested. சந்திரதரிசனம், s. The first sight of the New Moon on an auspicious evening.-Note. If the time be not auspicious, the sight is avoided. 2. The ceremony of showing either the crescent or full moon to a child, for the first time, on an auspicious evening. சந்திரப்பிரவை, s. The moon's rays, moon-light. 2. [loc.] A sect for an image on festival occasions. 3. [com. சந்திரப்பிறை.] A female ornament. See சூரியப்பிரவை. சந்திரநாகம், s. A black serpent, இராகு; the dragon's head or ascending node, in Astronomy. சந்திரபீசம், s. The cochineal insect. சந்திரபுடம், s. Moon's longitude. சந்திரமண்டலம், s. The orb or disk of the moon, சந்திரவிம்பம். 2. The moon's halo, பரிவேடம். 3. [in the human body.] The head and the shoulders. (p.) சந்திரமத்திம்புத்தி, s. [in astron.] The mean motion of the moon in a fixed time --as a day, an hour, &c. சந்திரமானம், s. [in astron.] A calculation made from the motion of the moon in its orbit. See சாந்திரமானம். சந்திரமந்தோச்சம், s. [in astron.] The moon's apsis. சந்திரமுருகு, s. An ear ornament shaped like the crescent moon. (c.) சந்திரமோலி--சந்திரமௌலி, s. Siva, the moon crested. There are other compounds--as திங்கண்மோலி, மதிமோலி, &c. சந்திரரேகை--சந்திரலேகை, s. The moon's digits. சந்திரரோகம், s. A kind of leprosy, [in the gospels] lunacy, ஓர்குட்டம். (c.) சந்திரலவணம், s. A medicinal salt, Rock salt, இந்துப்பு. சந்திரலோகம், s. The region or sphere of the moon. சந்திரவட்டம், s. One of the three umbrellas of Argha. சந்திரவட்டக்குடை, s. A large white umbrella used in processions. சந்திரவருஷம்--சந்திரனாண்டு, s. Lunar year. சந்திரவமிசம், s. The lunar race, the race of kings from Chandra, his son Buddha, his son Purúravas, &c. சந்திரவலயம்--சந்திரவளையம், s. [prov.] A brass ring filled with pebbles and used as a small tabour. They are held one on each thumb, by public singers, கைச்சிலம்பு. சந்திரவாதம், s. A system of religion in which the moon is god. சந்திரவிம்பம், s. The disk of the moon. சந்திரனாள்--சந்திரனாட்கூறுபாடு, s. The phases of the moon, திதி. சந்திரோதயம், s. Moon-rise. (c.) 107)

ciṉēcm (p. 189) s. Nutmeg, சாதிக்காய். (M. Dic.) சினேசதாரு, s. The nutmeg tree, சா திக்காய்மரம்; [ex தாரு.] 87) *

cirīṭam (p. 185) s. A species of flower tree, வாகைமரம். W. p. 844. S'IREESHA. 2. The குன்றி shrub. (M. Dic.) 68) *

cappu (p. 160) கிறேன், சப்பினேன், வேன், சப்ப, v. a. To chew, masticate, (commonly not rice) to champ, to chew--as betel or tobacco, மெல்ல. 2. To mumble in eating --as an old man; to suck, to smack, குதக்க. W. p. 32. CHARVA. (c.) சப்பித்தின்றுபோடுவான். He will eat me up. i. e. vent his rage on me. சப்பிக்கொடுக்க, inf. To chew food and give it to a child--as a mother. உதட்டைச்சப்ப, inf. To suck the lips. கையைச்சப்ப, inf. To suck the hand --as children after sucking the fruit. முலையைச்சப்ப, inf. To suck the breast. விரலைச்சப்ப, inf. To suck the fingers --as babes. வாயைச்சப்ப, inf. To smack the lips; to mutter or talk indistinctly. சப்பல், v. noun. [prov. substantively.] An old chew or cud, refuse of fruits, &c., cast from the mouth, சக்கை. 47)

cāḷā (p. 180) s. A kind of fish, ஓர்மீன். W. p. 839. S'ALA. See சாளை. 55)

caṭulam (p. 157) s. Trembling, shaking, நடுக் கம். W. p. 314. CHATU'LA. சடுலவோசையின்மாய்ந்த. They died of the shaking noise, (of the burning forest.) (பாரத.) 53) *

cāttiyavatēyar (p. 176) s. The poet and sage Vyasa, வியாசன். (lit.) the son of சத்தியவதி. 34) *

citru (p. 182) கிறது, சிதரினது, ம், சிதர, v. n. (Tel.) To be shed, spilt, diffused, சிந்த. (c.) 28)

crvāccm (p. 166) s. [probably a corruption of the Sa. Sarvvarasa, salt.] Culinary salt, கறியுப்பு. (R.) 55)