ir (p. 48) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To beg alms, solicit aid, seek support by begging--as religious mendicants, பிச்சைகேட்க. 2. To pray, beseech, entreat, solicit, வேண்டிக்கொள்ள. இரந்தும்பரந்தவர்க்கீந்தவர். Those who give to beggars although they themselves have to ask alms. இரந்துணி--இரந்துண்ணி, s. A beggar, இரப்போன். (c.) இரப்பு, v. noun. Begging, asking alms, seeking relief, யாசிப்பு. 2. (p.) Poverty, தரித்திரம். 3. (fig.) Alms, பிச்சை. இரப்பன்-இரப்பாளன், s. A beggar, one who lives by begging, பிச் சைக்காரன். (p.) இரவு, v. noun. Begging, mendicity, the begging or religious mendicants, பிச்சைகேட்கை. 2. Entreating, soliciting, imploring, குறையிரக்கை. 3. Mean or cringing entreaty, praying or urging for favor, இரக்கத்தையாசிக்கை. 4. s. (fig.) Alms, பிச்சை. 5. Poverty, வறுமை. (p.) இரவச்சம், s. Shame and fear of begging. (குறள்.) இரவலர்--இரவோர், s. Beggars, religious mendicants. (p.) 33) *

ulvm (p. 66) s. [prop. உலோபம்.] Reluctance, bashfulness, diffidence, &c., in eating with a stranger or in receiving favors. See உலவி for other meanings. கடன்கேட்கவுலவமாயிருக்கிறது. To be diffident in asking a loan. உலவக்காரன், s. [prop. உலோபக் காரன்.] A guest who is backward in eating, &c., பிறனில்லிற்கொஞ்சமாயுண்பவன். 7)

oṉṟu (p. 84) s. One (the numeral), ஒன் றென்னுமெண். 2. One thing, அஃறிணையொரு மை. 3. Union, coalescence, ஐக்கம். 4. In construction, it means either, or--as ஒன் றுதீவினையைவிடு, ஒன்றுஅதின்பயனைநுகர், either abandon your evil deeds, or take the consequences. ஒன்றத்தனைகொடுத்தால்நானிரண்டத்தனைகொடுப் பேன். If he has given once as much, I will give twice. ஒன்றாறுகிறானில்லை. He so wonders that he knows not when to cease extolling. 2. His sorrow, regret, &c. is unremitted. ஒன்றிலிருந்தொன்றிலேபாய்தல். Talking loosely, incoherently, jumping from one thing to another. ஒன்றினுளொன்று. One among another, reciprocally, mutually. ஒன்றுகேள். Listen to a word of advice, hear what I have to say. ஒன்றுக்குமசையான். He is moved by nothing. ஒன்றுமொன்றுமிரண்டென்றுதெரியாதவன். A person so ignorant that he cannot tell that one and one make two. ஒன்றுவிட்டொருநாள். Every other day, alternate days. ஒன்றேயொன்று. One only. ஒன்றோஅவனாலேகேடு. Have I sustained but one loss by him? நான்சொன்னதொன்று, அவன்செய்ததொன்று. I told him one thing and he did another. மனமொன்றுவாக்கொன்று. His profession is one thing and intention another. ஒன்றரை, s. One and a half. ஒன்றன்கூட்டம், s. A collection of similar things, ஒருபொருட்கூட்டம். (p.) ஒன்றன்பால், s. [in grammar.] Neuter singular of the irrational class, அஃறி ணையொருமைப்பால். ஒன்றாய், adv. Together, altogether, ஒன்றாக. ஒன்றாலொன்றும். By any means, யாதொன்றினாலும். ஒன்றாலொன்றுங்குறையில்லை. There is no lack at all--commonly applied to provisions, the country produce, &c. ஒன்றி, s. [vul. ஒண்டி.] One, alone, solitary, lonely (spoken of persons), தனி. ஒன்றிக்காரன்--ஒன்றியாள், s. A bachelor, a widower, a single or lonely person, தனியாள். ஒன்றினமுடித்தறன்னினமுடித்தல், v. noun. [in grammar.] Forming a rule or definition so as to include others, ஒருத்தி. ஒன்றுக்கு. For one thing, viz.: to make water--the common expression among school boys when asking to go out for this purpose. ஒன்றுக்கிருக்க, inf. To sit or squat down or go for one thing, viz.: to make water, நீர்விட. ஒன்றுக்குப்போக, inf. To make water. ஒன்றுக்கொன்று. To or for each other. ஒன்றுக்கொன்றுசரி. They are equal, alike, &c. ஒன்றுக்கொன்றுபேசிக்கொண்டார்கள். [vul.] They have called each other by hard names. ஒன்றுக்கொன்றுவித்தியாசம். Different one from another. ஒன்றுபட, inf. To become reconciled, ஒப்புரவாக. 2. To be united, to coalesce, பொருந்த. ஒன்றுபடுத்த, inf. To bring about a union or acquaintance between persons, ஒருமைப்படுத்த. 2. To reconcile, ஒப் புரவாக்க. ஒன்றுபாதி, s. [prov.] A moiety, a half-commonly of land, அரை. 2. Midnight, நடுச்சாமம். அவன்தன்சரக்கையொன்றுபாதியாகவிற்றுப்போட் டான். He sold his goods at half price. ஒன்றுமண்டடி--ஒன்றுமன்றடி, s. Concord, union, harmony, intimate familiarity. 2. Confusion, want of order or system. ஒன்றுமறியாதவன், s. One who knows nothing. ஒன்றுமறியாதவனுமில்லைஎல்லாமறிந்தவனுமில்லை. None is so ignorant as to know nothing --none so wise as to know every thing. ஒன்றுமற்றவன், s. A useless person, உபயோகமற்றவன். 2. A very poor person, தரித்திரன். ஒன்றுமில்லாமை--ஒன்றுமின்மை, s. Utter destitution, the relinquishing of every thing--as an act of devotion. (அறநெறி.) ஒன்றேகால், s. One and a quarter. ஒன்றொழிபொதுச்சொல், s. [in grammar.] Terms common to both genders, one only of which is understood, the other being excluded by the connexion, இருதிணையாண்பெண்ணுளொன்றனை யொழிக்கும்பொதுச்சொல்--as ஆயிரமக்கள்பொரு தார், a thousand persons fought; i. e. men. 33)

krkr (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel-as grit in the eye, or as food in the mouth, மணல்முதலியனகரகரக்க. 2. To feel itching in the throat, be disposed to cough, to be hoarse--as with cold, &c., தொண்டை கரகரக்க. 3. To importune, to tease, அலைக் கழிக்க. கரகரப்பு, v. noun. Itching, irrita tion, &c., in the throat, sharpness to the importunity, அலைக்கழிப்பு. 3. Hoarseness, deepness, or heaviness of voice, தொண் டைக்கரகரப்பு. கரகரெனல், v. noun. Having irritation in the throat. கரகரென்றரிக்கிறான். He teases me by constant asking, importunity, rebuke. சோற்றிலேமணலிருந்துகரகரக்கிறது. The grit in the rice grinds my mouth. 57) *

ckuṉm (p. 154) s. A bird, பறவை. 2. (c.) [in augury.] The sight, chirping, flight, &c., of birds--as indicating good or bad events; good or bad omens in general, நிமித்தம். W. p. 824. S'AKUNA. 3. (சது.) Edible or other tuberous roots, கிழங்கு. சகுனசாத்திரம், s. Augury, or the science of omens. சகுனத்தடை--சகுனப்பிழை, s. Ill omens. சகுனத்தடையாயிருக்க, inf. To meet with a bad sign or omen. சகுனத்தடையாய்ச்சொல்ல, inf. To hinder a business by asking questions. சகுனம்பார்த்தல், v. noun. Practising augury, or observing omens. துர்ச்சகுனம்--அவசகுனம், s. Bad omens. சுபசகுனம்--நற்சகுனம், s. Good omens. 13) *

cuṇkkm (p. 193) s. Cringing, persisting in asking, பிணக்கம்; [ex சுணங்கு, v. (c.) 44)

cuṇngku (p. 193) கிறேன், சுணங்கினேன், வேன், சுணங்க, v. n. [vul.] To be jaded, to be emaciated, மெலிய. 2. To delay, loiter, linger, தாமதிக்க. 3. To be hindered, interrupted, தடைபட. 4. To cringe, persist in asking, சுற்றுக்காலிட. சுணங்கல், v. noun. Being lean, meagre, மெலிவு. சுணங்கிக்கொண்டிருக்க, inf. To show lassitude, weakness, &c., in consequence of hunger or fatigue. 2. To be dissatisfied, இரமியமில்லாதிருக்க. சுணங்கிவிழ, inf. To be fatigued by much exertion. சுணங்கிப்போக, inf. To grow weak, &c. 50)

tiṟ (p. 241) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To open, to make an opening, an avenue or passage, &c., வழியுண்டாக்க. 2. To unclose, lay open, to disclose, reveal, வெளிப் படுத்த. 3. To unlock, unbar, unbolt, தாழ் திறக்க. 4. To open, as the eyes, a book, a letter, விரிக்க. 5. To open the mouth in speaking or singing; to emit a loud sound, அங்காக்க. 6. To broach, to tap, துளைக்க. 7. (Beschi.) To form a precedent--as இதற்கு வழிதிறவாதே. of this do not set an example. 8. v. n. (க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க.) To form as a gap, chasm, passage, breach, பிளவுபட. 9. To become distended, விரிய. 1. To become loud, as the voice, ஒலியாக்க. (c.) காரியங்களைத்திறந்துகாட்டினான். He has divulged the affair. திறந்தமனம், s. A candid mind. திறந்தறை, s. [prov. An open desolate house or barren country. காவலில்லாஇடம். 2. [vul.] A divulger of secrets, அந்தரங்கததைவெளியிடுவோன். திறந்தவாய், s. Gaping, open mouthed, as an idler. 2. Broaching secrets, disclosure of private matters. 3. Gap, aperture--as of a wound, or abscess. திறந்துகாட்ட, inf. To lay open, to present of expose fully. 2. To explain to illustrate. 3. To expose one's person. திறந்துசொல்ல, inf. (sometimes வெ ளிவிட்டுச்சொல்ல.) To disclose, to reveal. to divulge. திறந்தவெளி, s. An open place, a plain. திறந்துவிட, inf. To open, to disclose, to show defects. திறபட-திறவுண்டுபோக, inf. [prov.] To he opened, 2. To be disclosed, revealed. வெளியாக. கண்டந்திறக்க, inf. To become open, as the throat of a person just before death. 2. To become clear or shrill. as the voice. 3. To glut, to eat to excess, (Said in contempt.) கண்திறக்க. inf. To open the eyes. 2. To open the eyes of idol, giving it the appearance of sight. 3. To cut open the three eyes of the cocoa-nut. மனந்திறந்துசொல்ல, inf. To unbosom one's self, tell one's mind freely. வாய்திறக்க, inf. To lower one's self by asking favors of a mean person. திறவு--திறப்பு, v. noun. An opening, aperture. 2. Way, means, வழி. திறவறிய, inf. To know how to reveal secret things. 2. (R.) To be experienced, அனுபவப்பட. திறவுகோல், s. [prov. திறப்பு.] A key, சாவி. 48)

pakal (p. 286) s. Day, as distinguished from night, day time, பகற்காலம். 2. Mid-day, noon, மத்தியானம். (c.) 3. Light, radiance, splendor, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். [from Sa. B'haga. W. p. 61.] 5. A period of two Indian hours, a muhurta, முகுர்த்தம். 6. Day of twenty-four hours, நாள். 7. Middle, நடு. 8. Middle or main peg in a yoke, நுகத்தாணி. 9. [in combin.] State, birth as முற்பகல், the former birth. பகலைக்குமேலே. After mid-day; in the after-noon. பகலுக்கு-பகலைக்கு. For the day or for noon, as food,&c. பகலே. [ஏ, emphatic.] In the day time --as அவன் பகலேபோய்விட்டான். பகல்போலேநிலா. Moon-shine as clear as day. பட்டப்பகலிலே. In broad day-night; at mid-day. பகல்மார்--பகல்மாறு. In the day-time, daily. சைனர்கள்பகல்மாறுசாப்பிடுவார்கள், இராமாறுசாப்பி டார்கள். The Jainas eat in the day-time, not at night. பகலசனம்--பகற்சாப்பாடு, s. Dinner. பகலவன், s. The sun, as author of the day, சூரியன். 2. The second lunar asterism, பரணிநாள். பகலோன், s. The sun as பகலவன். பகல்மானம்-பகன்மானம், s. [in astron.] Length of the day-time. பகல்முகுர்த்தம், s. An hour deemed auspicious, occurring by day. பகல்வத்தி-பகல்வர்த்தி, s. [in pyrotechnics.] Blue lights, made of saltpetre, brimstone, orpiment, indigo, antimony and camphor, making night appear as day. பகல்விடுதி, s. Day-lodging. பகல்வெளிச்சம், s. Day-light. பகல்வெள்ளி, s. Stars seen by day. பகல்வேஷம், s. Masking, or disguisnig one's self by day; being more difficult than by night. பகற்கள்ளன்--பகற்றிருடன், s. A daylight-thief, a high way-robber. 2. [in reproach.] One who takes another's property by force, asserting a false claim. பகற்காலம், s. The day-time. 2. [Chris. usage.] The period of one's life. பகற்குறி, s. [in love poetry.] Place chosen by lovers for meeting in private by day. பகற்பாடு, s. The day time, பகற்காலம். 2. [among the poor.] Burden for the day. கடும்பகல், s. Broad day. (நீதிநெறி.) 22) *

picuku (p. 314) கிறேன், பிசுகினேன், வேன், பிசுக, v. a. To ask a gratuitous addition after a purchase,கொசற (c.) பிசுகாமற்போனேன். I left without asking a gratuity. 54)

piccai (p. 314) --பிட்சை--பிக்ஷை, s. Rice and other food given as alms, இரப்புணவு. 2. Alms, charity, தருமம். W. p. 61. BHIKSHA.--Fu. the proverb, see கச்சவடம், and தாலி. பிச்சைக்குமூத்தகுடி. A very poor family, near to beggary. பிள்ளைப்பிச்சைகேட்குதல், Asking [of God] the blessing of children. பிச்சாகாரம்--பிக்ஷாகாரம், Food begged, alms; [ex ஆகாரம்.] பிச்சாசரன்--பிக்ஷாசரன், s. A mendicant beggar, பிச்சைக்காரன். W. p. 619. BHIKSHACHARA. பிச்சாடனம்--பிக்ஷாடனம், s. Begging, mendicancy, இரப்பு. W. p. 619. BHIKSHAT'ANA. 2. A commemorative ceremony among Saiva brahmans. (R.) பிச்சாதானம்--பிக்ஷாதானம், s. The taking of alms. 2. The giving of alms. பிச்சாபாத்திரம்--பிக்ஷாபாத்திரம், s. A medicant's vessel. பிச்சான்னம்--பிக்ஷான்னம், s. Rice given in alms; [ex அன்னம்.] பிச்சைகேட்டல், v.noun. Begging, asking for alms. பிச்சைகொடுக்க, inf. To give alms. பிச்சைக்காரர், s. Beggars, mendicants. பிச்சைச்சோறு, s. Boiled rice, given after a death. பிச்சைத்தனம், s. Poverty, indigence, mendicity. 2. Meanness, beggarliness. பிச்சைபண்ணுதல், v. noun. Religious mendicants partaking of a charitable feast. ஐயாதேவரீரடியேன் குடிசையிலின்றைக்குப்பிச் சைபண்ணவேண்டும். Sir, please to come and take a meal at my house to-day. பிச்சைபோட--பிச்சையிட, inf. As பிச்சைகொடுக்க. பிச்சைப்படி, s. A small sized measure. See படி. (R.) பிச்சையிரக்க, inf. To beg. பிச்சையுண்ணி, appel. n. One who lives by begging. பிச்சையெடுத்தல்--பிச்சையேற்றல்-பிச்சைவாங்கல், v. noun. Receiving alms. 72)

muṭṭi (p. 356) s. The fist. 2. A handful. 3. Alms. See முஷ்டி. 4. Divination to discover any thing concealed in the closed hand. See கலைஞானம். 4. A mode of using the hands in dancing. See காலட்சணம். முட்டிக்கத்தரி, s. A brinjal, as முட் டைக்கத்தரி. முட்டிக்கால், s. [appel. முட்டிக்காலன்.] knock-knees. முட்டிக்கால்தட்ட, inf. To strike the knees together. முட்டிச்சண்டை--முட்டியுத்தம், s. Boxing, pugilism, கைக்குத்துச்சண்டை. முட்டியெடுத்தல், v. noun. Begging, asking alms. தும்முட்டி, s. A plant. See தும்மட்டி. பேய்த்தும்முட்டி, s. See பேய். வீரமுட்டி, s. Vira-Saivas. See வீரம். 129) *

viṉā (p. 398) s. Sagacity, prudence, புத்தி. 2. Attention, ஞாபகம். 3. A question.--oppos. to விடை, கேள்வி. 4. One of the modes of explanation. See உரை. 5. (Beschi.) in computation, where the numbers are of the same kind, and the integers and fractions each one வினா, as 1 is one வினா, 1?? two வினா; 1?? 1/4 that is an integer with two fractions is three வினா. அதெனக்குவினாவில்லை. I don't remember it. அவனுக்குவினாப்போதாது. He has not sufficient discretion. வினாவோடேகேள். Hear with attention. தேவினாமூர்த்தம், s. Interrogation, a query, a problem. வினா, 5., There are according to சது. five special categories, in questioning; 1. அறியான்வினாவல், asking what one does not know; 2. அறிவொப்புக்காண்டல், seeking to learn whether another's knowledge agrees with one's own; 3. ஐயமறுத்தல், clearing up of doubts; 4. அவனறிவுதரன் கோடல், learning what the other knows; 5. மெய்யவற்குக்காட்டல், discovering the truth.--According to Nannul these are அறிவினா, அறயாவினா,ஐயவினா, கொளல்வினா, கொ டுத்தல்வினா, ஏவும்வினா. வினாக்குறிப்பு, s. [in gram.] An interrogative pronoun, especially, எவன் and ஆர். வினாப்பெயர், s. An interrogative pronoun. வினாவறிபருவம், s. Years of discretion. வினாவறிய, inf.[also விரகறிய.] To begin to understand, as children. வினாவிடை--வினாவும்விடையும், s. Questions and answers. வினாவிடைப்புத்தகம், s. A catechism. வினாவுள்ளவன், appel. n. A judicious man. வினாவெழுத்து, s. An interrogative letter, as ஆ, எ, ஏ, ஓ, யா. 174) *

vilai (p. 398) s. Price, cost, கிரயம். 2. Selling, sale, விற்கை. (c.) கேட்கிறவிலை. The asking price; offered price. விலைகட்ட, inf. To set a price. விலைகுறிக்க--விலைமதிக்க, inf. To estimate the price of an article. விலைகேட்க, inf. To offer a price. விலைக்காரர், s. Bidders, buyers. விலைக்கிரயம், s. Price. விலைக்கிராக்கி, s. A dear price. விலைச்சரக்கு, s. Things for sale. விலைஞர், s. Those of the chetty-caste, merchants, செட்டிகள். (சது.) விலைதீர்க்க, inf. To settle or determine the price. விலைநயமாய். Cheaply. விலைபெற, inf. To be worth the price. விலைபேச, inf. To bargain. விலைபொருந்த, inf. To discuss the price. விலைபோக--விலைப்படுத்த, inf. To be priced, to be sold. விலைபோட--விலையிட, inf. As விலைகு றிக்க. விலைப்பண்டம், s. An article for sale. விலைமகள், s. A harlot, வேசை. (p.) விலைமேவ--விலையிணங்க, inf. To agree on the price. விலையாளர், s. Sellers, dealers, விற் போர். (p.) விலையுணி, appel. n. One sold for debt. 2. One whose property is all sold for debt. 3. A slave re-sold, in reproach. விலையேறப்பெற்றது, appel. n. That which is precious, high priced. விலையேற்ற, inf. To raise the price of a thing. விலையொட்ட, inf. To add to or increase the price, as a dealer. இணக்கமானவிலை--சரசமானவிலை, s. A cheap price. உள்ளூர்விலை, s. The price of goods in the place, where they are manufactured. கொள்விலை, s. The net price. 65) *