kṭṉ (p. 87) s. Debt, loan of money or of goods on trust, இருணம். 2. Tribute, tax, குடியிறை. 3. Duty, obligation, what is proper to be done or what one is bound to do, that which is devolved on one, accountability, responsibility, கடமை. 4. Measurement, அளவு. 5. A dry measure--the மரக்கால். கடனுக்குப்பாதகனாய்ப்போனவன். One who is deeply in debt. காலைக்கடன்கழித்தல். Performing the morning devotional exercises. அதுன்மேல்விழுந்தகடன். It is your duty. பகைவரைமுதலாய்ப்பரிவதுகடன். Even enemies ought to be loved. யான்செய்யவேண்டியகடன். The duty which I ought to discharge. கடனடைக்க--கடனிறுக்க--கட ன்றீர்க்க, inf. To clear off a debt. 2. To perform an obligation, duty, &c., in general. புத்திரன்றன்கடன்றீர்த்துப்போட்டான். The child has done his duty--spoken in commendation, or with reference to the performance of some exploit, &c. கடனாக, inf. [used adverbially.] As a loan, in loan. கடனாளி, s. One who is obliged to do a thing. 2. A debtor. கடன்கட்டு--கடன்வழி, s. Doing a thing for form's sake, not cordially. கடன்கட்டாய்ப்பேச, inf. To speak roughly. கடன்கழிக்க, inf. To perform a duty, to return a kindness, &c., கடமை செய்ய. 2. To perform the last funeral rites for a deceased person, either by fire or water, பிதிர்கருமஞ்செய்ய. 3. To perform private devotions as the repetitions of the மந்திரம், &c., நித்தியகருமஞ்செய்ய. 4. To do a service for one out of compliment, or for form's sake, மனமின்றிச்செய்ய. கடன்காரன், s. A debtor, கடன் பட்டவன். 2. sometimes a creditor, கடன் கொடுத்தவன். கடன்கேட்க, inf. To demand a debt. 2. To ask for a loan of money. கடன்கொடுத்தவன், s. A creditor, a loaner. கடன்சீட்டு--கடன்பத்திரம்--க டன்முறி, (s.) A bond of debt. கடன்செய்ய, inf. To do one's duty, கடமைசெய்ய. 2. To perform funeral rites, பிதிர்கருமஞ்செய்ய. கடன்திருநாள், s. A holy festival observed in fulfilment of a vow. (Besch.) கடன்பட, inf. To contract debt, be indebted, கடனுக்குள்ளாக. கடன்பற்ற, inf. To recover payment of a debt, கடனறவிட. கடன்வாங்க, inf. To borrow money, contract a debt. வாங்கினகடனைக்கொடாதவல்லாளகண்டன். . . . One who is too unyielding to pay off his debts. செய்கடன், s. A duty. 35)

kiṭṭi (p. 109) s. An instrument of torture for the hand, consisting of two sticks forming a kind of vise, and used in trials by ordeal; also a similar instrument for castrating bullocks, and pressing out medicinal oils, இறுக்குகோல். 2. Sticks that confine the bullock's head to the beam in drawing, நுகக்கிட்டி. 3. The larger of a pair of sticks used by boys in play; a round bat, சிறுவர் விளையாட்டுக்கருவியிலொன்று. 4. A cymbal, கைத் தாளம். 5. An hour-basin, நாழிகைவட்டில். 6. A plant, சின்னி, Isoetes, L. கிட்டிகட்ட, inf. To torture with the கிட்டி. கிட்டிகட்டிக்கேட்க, inf. To examine by torture with the கிட்டி. 2. To press intolerably--as a debtor. கிட்டிக்கலப்பை, s. A small kind of plough; commonly a plough worn out by use and age, சிறுகலப்பை. கிட்டிக்கிழங்கு, s. The root of the plant கிட்டி, சின்னிக்கிழங்கு. கிட்டிக்கோல்--கிட்டிப்பந்து--கிட்டித் தடி, s. The கிட்டி--as in the first two meanings. கிட்டிபுள்ளு--கிட்டியும்புள்ளும், s. The two sticks used in boy's play. கிட்டிப்பூட்ட, inf. To torture with கிட்டி. 2. To fix the yoke on the bullock's neck. கிட்டிபோட்டிறுக்க, inf. To use the கிட்டி torture. 2. To press with the கிட்டி instrument. கிட்டியடிக்க, inf. To play with கிட்டி புள்ளு sticks, the புள்ளு being struck by the கிட்டி. 28) *

kōṭu (p. 149) (Gen, ட்டின், s. Crookedness, flexture, obliquity, a crooked thing, வளைவு. W. p. 25. KÔTA. 2. A diagram or figure, as a square, a circle, an ellipse, &c., வடிவம். 3. Dividing or describing lines, கீ ற்று. 4. A chank, சங்கு. 5. The horn or tusk of a beast, விலங்கின்கொம்பு. 6. The horn or chank for blowing, ஊதிடுகொம்பு. 7. The symbol of the எ, ெ, or ே, எழுத்தின்கொம்பு. 8. A branch, மரக்கொம்பு. 9. The summit of a hill, மலையினுச்சி. 1. Shore, bank of a river, margin of a tank or well, &c., நீர்க்க ரை. 11. Ridge, dam, bank in rice--field, வரம்பு. 12. (sa. Kota.) A strong hold, a fort, a fortified place, அரணிருக்கை. 13. Guile, deceit, வஞ்சனை. 14. Crowd, numbers, multitude, திரள். (பிங்.) 15. Side, பக்கம். (பிங்.) 16. A cusp, the horn of the crescent moon, &c., பிறைக்கோடு. 17. [loc. for.] Court of justice, நீதிஸ்தலம். கோடுகீற--கோடுகிழிக்க, inf. To draw lines; to make diagrams, figures, &c. நீர்கிழித்தகோட்டுக்குள்ளடங்கியிருக்கிறேன். I am within the line you drew, i. e., I obey your order. கோடுகீறிமறிக்க, inf. To draw a circle on the ground round a debtor, adjuring him not to pass it till the debt is paid. 2. To draw a circle round one in order to extort a promise from him. 3. To draw a magic line in order to stop a wild beast, தடைகட்ட. கோடுபோட, s. To rule a paper to write (c.) கோட்டிலக்கம், s. [in arith.] Magic squares. [limited usage.] கோட்டில்வாழ்விலங்கு, s. Animals that live on trees as squirrels, monkeys, &c. கோட்டுநீறு, s. Shell-lime, conch-lime. (p.) கோட்டுப்பூ, s. One of the four kinds of flowers; those on branches. See பூ. கோட்டுமலை, s. Elephant. (p.) கோட்டுமா, s. [lit. the tusked animal.] Elephant, யானை. 2. Hog, boar, பன்றி. ஒருகோட்டன், s. Ganêsa--as the single tusked, வினாயகன். (p.) வடகோடு, s. The northern cusp of the moon. (p.) தென்கோடு, s. The southern cusp of the moon. (p.) 14)

cumttu (p. 194) கிறேன், சுமத்தினேன், வேன், சு மத்த, v. a. To place a burden, to load, to lade, பாரஞ்சுமத்த. 2. To cast, impose a debt, obligation, tax, &c., to impute, கட ன்முதலியனசுமத்த. 3. To charge with fault, expenses, &c., குற்றமேற்ற. 4. To inflict punishment, to condemn. ஆக்கினைசுமத்த. (c.) சுமத்திவைக்க, inf. To impute, charge upon, attribute. சுமத்திவிட, inf. To charge upon one --as a fault, &c. குற்றஞ்சுமத்த, inf. To charge with fault, accuse. கடன்சுமத்த, inf. To trust one with goods by little and little. 2. To lend one money, making him a debtor. 3. To lay one under an obligation. 49)

nmpikkai (p. 270) s. Hope, trust, confidence, eredence, assurance, விசுவாசம். 2. An oath, a vow, ஆணை. 3. That which is confidential or entrusted in confidence, உறுதிப்பாடு; [ex நம்பு.] (c.) அதென்னம்பிக்கைக்கொப்புவிக்கப்பட்டது. It was entrusted to me. நம்பிக்கையுண்டு. There is hope. நம்பிக்கைகொள்ள--நம்பிக்கைவைக்க, inf. To belive, to trust, rely on, to have canfidence. நம்பிக்கைக்கிரண்டகம், s. As நம்பிக் கைத்துரோகம். நம்பிக்கைச்செலுத்த, inf To acquit one's self as an honest dealer, debtor, &c. நம்பிக்கைத்துரோகம், s. Breach of trust, violation of confidence. நம்பிக்கைபண்ண, inf. To assure, to give confidential assurance. 2. [also நம்பிக்கைபண்ணிக்கொடுக்க.] To make oath. நம்பிக்கையினால்கொடுக்க, inf. To lend on trust; i. e. without legal security. நம்ப்பிக்கையுள்ளவன், appel. n. [neg. நம் பிக்கையறறவன்.] A trust-worthy man. 2. A man possessing hope, trust, confidence. நம்பிக்கையோலை, s. A passport. (R.) நம்பிக்கையாயிருக்க, inf. To be certain. 44)