irantiram (p. 49) s. A hole, fissure, chasm, துவாரம். Wils. p. 696. RAND'HRA. 2. [in astrology.] The rising of a sign at the moment of one's birth, சென்மலக்கினம். 23) *

ōṭṭai (p. 84) s. A crack, a hole in a vessel, a flaw, a leak, a cracked or defective vessel, bell, tile, shell, &c., a fissure, உடையல். ஓட்டைத்தோணி, s. A crazy, broken dhony. ஓட்டைப்பானை, s. A cracked vessel. ஓட்டைமணி, s. A cracked bell. ஓட்டையுடையல், s. Cracked and broken things. ஓட்டைவாயன், s. A babbler, one who keeps no secret, வெள்ளைவாயன். 83)

ktu (p. 91) s. A cicatrice, a wart, வடு. 2. A fissure, a crack, a rupture, வெடிப்பு. (சது.) (p.) 14)

kapālam (p. 94) s. The skull, the cranium, தலைமண்டை. 2. (p.) A beggar's bowl, இ ரப்போர்கலம். Wils. p. 188. KAPALA. 3. [prov.] Severe head-ache, குத்து being understood, தலைமண்டைவலி. கபாலக்குத்து, s. A severe headache, மண்டைக்குத்து, sometimes causing blindness. கபாலதரன்--கபாலன், s. Siva, சி வன், lit. the skull-bearer, so called because he carried a skull of Brahma in his hand, and wore a garland of skulls. கபாலநீர், s. Humors in the head, கபாலத்திலேறியநீர், sometimes causing blindness. கபாலபாணி, s. Siva the skullbearer. கபாலவாசல், s. A hole or fissure on the crown of the head. கபாலி, s. Siva, சிவன். 2. Parvati, பார்ப்பதி. 3. Bhairava, வைரவன். Wils. p. 188. KAPALIN. (p.) 5)

kmār (p. 95) s. A fissure, a crack, வெடி ப்பு. கமாரிட--கமாரென, inf. To cry softly, to utter a faint sound, மெதுவாய்ச் சத்தஞ்செய்ய. அங்கேயொருவர்கமாரிடவுங்கூடாது. There must not be the least noise, sound, &c. 14)

nīkkm (p. 277) s. Separation, removal, disengagement, liberation, நீங்குகை. 2. An opening, interstice, gap, chink, cleft, fissure, crack, பிளப்பு. (c.) 3. Length, elongation, extension, நீளம். நீக்கங்கிடைத்தால்விடான். If he get room he will not let it slip; i. e. will take advantage of it. நீக்கப்பொருள், s. [in gram.] One division of the fifth case, ஐந்தாம்வேற்றுமைப் பொருள்களிலொன்று. நீக்கமானபல், s. Separated teeth. நீக்கவுருபு, s. [in gram.] The ablative of separation, removal, &c.--the signs of it are இல், இன், &c., ஐந்தாம்வேற்றுமையுருபு. 218)

piḷvu (p. 318) v. noun. [used substantively.] Cleft, slit, crevice, gap, fissure, fracture, பிளப்பு. 2. A part, division, portion, piece, slice, பிரிவு. 3. [vul. பிளகு.] A piece of areca-nut commonly green, பாக்குத்துண்டு. 4. Half of a குன்றிமணி, as a weight 5. Slit of a pen of reed, எழுதுமிறகின்பிளப்பு. 6. [in gram.] Detachment, separation of words, as the nominative from its verb, &c.,பிரிந் திசைப்பு. பாக்குவெட்டியொருபிளவுகொடு. Cut the arecanut and give me a bit. பிளவுபட, inf. To be eleven, split, parted. 2. To be distinct, uncompounded, &c., as adjoining words in a phrase. பிளவுபோடுதல், v. noun. Putting betel in the mouth for chewing. பிளவுப்பிறை, s. The crescent moon. இருபிளவானகுளம்பு, s. A cloven hoof. 8)

poḷḷl (p. 337) s. Hole, rent, fissure, பொ த்தல். 2. Hole or hollow in a tree, marks of small-pox, on a person--as சொள்ளை, மரப்பொ ந்து. 3. Various kinds of pastry, அப்பவருக் கம். (சது.) 4. See பொள்ளு. காரியம்பொள்ளலாய்ப்போயிற்று. The matter has failed. 73)

viṭppu (p. 391) --விடம்பு, s. A fissure, கமர். (சது.) 25) *

viṭr (p. 391) s. A fissure, கமர்; [ex Sa. Vid'a.] 2. A forest, காடு. 3. A cleft of a mountain, மலைப்பிளப்பு. 4. See விடம். (சது.) 29)

viṭvu (p. 392) s. Any fissure. See விடர்வு. 2)

veṭi (p. 399) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To explode, to discharge, படாரென. 2. To crack as earthen ware, to chap open, to part--as the ground, to split, பிளக்க, (c.) அவன்வெடித்தாற்போலேபேசுகிறான். He speaks in a rattling manner. வெடித்தகுரல், s. A loud, thundering voice, &c. See குரல். வெடிப்பு, v. noun. Crevice, fissure, gap, பிளப்பு. 2. Explosion. 3. [fig.] Bad smell 4. Disgust. வெடிப்படிக்க, inf. To be qualmish from a bad smell, as of some medicines. 2. To shew disgust. வெடிப்படைக்க, inf. To close up crevices or cracks. 17)