oṉṟu (p. 84) s. One (the numeral), ஒன் றென்னுமெண். 2. One thing, அஃறிணையொரு மை. 3. Union, coalescence, ஐக்கம். 4. In construction, it means either, or--as ஒன் றுதீவினையைவிடு, ஒன்றுஅதின்பயனைநுகர், either abandon your evil deeds, or take the consequences. ஒன்றத்தனைகொடுத்தால்நானிரண்டத்தனைகொடுப் பேன். If he has given once as much, I will give twice. ஒன்றாறுகிறானில்லை. He so wonders that he knows not when to cease extolling. 2. His sorrow, regret, &c. is unremitted. ஒன்றிலிருந்தொன்றிலேபாய்தல். Talking loosely, incoherently, jumping from one thing to another. ஒன்றினுளொன்று. One among another, reciprocally, mutually. ஒன்றுகேள். Listen to a word of advice, hear what I have to say. ஒன்றுக்குமசையான். He is moved by nothing. ஒன்றுமொன்றுமிரண்டென்றுதெரியாதவன். A person so ignorant that he cannot tell that one and one make two. ஒன்றுவிட்டொருநாள். Every other day, alternate days. ஒன்றேயொன்று. One only. ஒன்றோஅவனாலேகேடு. Have I sustained but one loss by him? நான்சொன்னதொன்று, அவன்செய்ததொன்று. I told him one thing and he did another. மனமொன்றுவாக்கொன்று. His profession is one thing and intention another. ஒன்றரை, s. One and a half. ஒன்றன்கூட்டம், s. A collection of similar things, ஒருபொருட்கூட்டம். (p.) ஒன்றன்பால், s. [in grammar.] Neuter singular of the irrational class, அஃறி ணையொருமைப்பால். ஒன்றாய், adv. Together, altogether, ஒன்றாக. ஒன்றாலொன்றும். By any means, யாதொன்றினாலும். ஒன்றாலொன்றுங்குறையில்லை. There is no lack at all--commonly applied to provisions, the country produce, &c. ஒன்றி, s. [vul. ஒண்டி.] One, alone, solitary, lonely (spoken of persons), தனி. ஒன்றிக்காரன்--ஒன்றியாள், s. A bachelor, a widower, a single or lonely person, தனியாள். ஒன்றினமுடித்தறன்னினமுடித்தல், v. noun. [in grammar.] Forming a rule or definition so as to include others, ஒருத்தி. ஒன்றுக்கு. For one thing, viz.: to make water--the common expression among school boys when asking to go out for this purpose. ஒன்றுக்கிருக்க, inf. To sit or squat down or go for one thing, viz.: to make water, நீர்விட. ஒன்றுக்குப்போக, inf. To make water. ஒன்றுக்கொன்று. To or for each other. ஒன்றுக்கொன்றுசரி. They are equal, alike, &c. ஒன்றுக்கொன்றுபேசிக்கொண்டார்கள். [vul.] They have called each other by hard names. ஒன்றுக்கொன்றுவித்தியாசம். Different one from another. ஒன்றுபட, inf. To become reconciled, ஒப்புரவாக. 2. To be united, to coalesce, பொருந்த. ஒன்றுபடுத்த, inf. To bring about a union or acquaintance between persons, ஒருமைப்படுத்த. 2. To reconcile, ஒப் புரவாக்க. ஒன்றுபாதி, s. [prov.] A moiety, a half-commonly of land, அரை. 2. Midnight, நடுச்சாமம். அவன்தன்சரக்கையொன்றுபாதியாகவிற்றுப்போட் டான். He sold his goods at half price. ஒன்றுமண்டடி--ஒன்றுமன்றடி, s. Concord, union, harmony, intimate familiarity. 2. Confusion, want of order or system. ஒன்றுமறியாதவன், s. One who knows nothing. ஒன்றுமறியாதவனுமில்லைஎல்லாமறிந்தவனுமில்லை. None is so ignorant as to know nothing --none so wise as to know every thing. ஒன்றுமற்றவன், s. A useless person, உபயோகமற்றவன். 2. A very poor person, தரித்திரன். ஒன்றுமில்லாமை--ஒன்றுமின்மை, s. Utter destitution, the relinquishing of every thing--as an act of devotion. (அறநெறி.) ஒன்றேகால், s. One and a quarter. ஒன்றொழிபொதுச்சொல், s. [in grammar.] Terms common to both genders, one only of which is understood, the other being excluded by the connexion, இருதிணையாண்பெண்ணுளொன்றனை யொழிக்கும்பொதுச்சொல்--as ஆயிரமக்கள்பொரு தார், a thousand persons fought; i. e. men. 33)

ōngku (p. 84) கிறேன், ஓங்கினேன், வேன், ஓங்க, v. a. To lift up, raise the arm, a weapon, a pestle, கையோங்க. 2. v. n. To grow high, rise above others, above the level; to be lofty--as a building, a mountain, a tree; to shoot forth, rise--as a flame, உயர. 3. To mount, soar, எழும்ப. 4. To rise to the surface--as planted rice when flooded, எழ. 5. To be exalted, dignified, eminent, பெருமையுற. 6. To improve, increase in wealth, renown, learning, &c.; to flourish, prosper, increase in size, &c., அதிகரிக்க. ஓங்கியவொள்வாள். The up-lifted glittering sword. நெஞ்சோங்குபரத்துற்றோர். Those whose hearts are placed on the Supreme God. (நன்னெறி.) துக்கசமுத்திரத்திலேயோங்குகிறான். He rises above the waves in the sea of sorrow. ஓங்கிப்பார்க்க, inf. To stand on tip-toe and look. ஓங்கிப்பிடிக்க, inf. To rise and catch, either by becoming erect, or standing on tip-toe, or jumping. ஓங்கியசெல்வம், s. Abounding wealth. பிறன்மனைநோக்காதபேராண்மைசான்றோர்க்கறனொ ன்றோவான்றவொழுக்கு. The magnanimity which disdains to look on another's wife, is it an act of propriety merely? It is exalted virtue. (குறள்.) 47)

kiḷi (p. 112) s. A parrot, a paroquet, கிள்ளை. 2. A grass-hopper, a locust, வெட்டுக்கிளி. 3. A parrot-fish, ஓர்மீன். கிளிகடிகருவி--கிளிகடிகோல், s. A sling to scare away parrots, தட்டை. கிளிக்கூடு, s. A cage of parrots. 2. A cage with spikes pointed inside, for torturing criminals. கிளிப்பிள்ளை, s. A parrot. See கிளி. கிளிமூக்கு, s. A parrot's beak, or any thing resembling it. 2. A piece of the rib of an ola, on an book, to keep the leaves together, when strung. கிளிமொழி, s. Lisping or prattling like a parrot. 2. [metaphor.] A lady with a lisping, mincing and affected manner of speech, intended to be graceful and charming. கருங்கிளி, s. A black parrot. பச்சைக்கிளி--பசுங்கிளி--பைங்கிளி, s. Green parrot. பஞ்சவன்னக்கிளி, s. A parrot of five colors, considered a superior kind. வெள்ளைக்கிளி, s. White parrot. கிளிப்பூச்சி, s. A grass-hopper. இலைக்கிளி, s. Leaf-winged locust, Mortis. தத்துக்கிளி, s. A locust. தவிட்டுக்கிளி, s. A small locust, Attilabus. பச்சைக்கிளி, s. A green locust. மழைக்கிளி, s. Locust appearing before the rains, M. imbrifera. வெட்டுக்கிளி--வெட்டாங்கிளி, s. A large locust. கிளிமீன், s. A kind of fish, a parrot-fish. கிளிக்கொம்பு, s. A short and crooked horn like a parrot's beak. கிளிக்கொம்பன், s. An ox whose horns are short and turned downwards. கிளிச்சிறை, s. One of the four kinds of gold resembling, in color, the parrot's wing, ஓர்வகைப்்பொன். கிளிமூக்கன், s. One with an aquiline nose. கிளிமூக்குக்கிழங்கு, s. The root of the ஆகாசகருடன் creeper, ஆகாசகருடன்கிழங்கு. கிளிமூக்குமாங்காய், s. A mango with the bottom end a little bent. கிளிமூக்கெழுத்தாணி, s. A style with a hooked knife at top, for cutting olas. கிளித்தட்டு, s. [prov.] A kind of jumping play, with squares formed on the ground, ஓர்விளையாட்டு. கிளித்தட்டுப்பாய்தல், v. noun. Playing at the game of கிளித்தட்டு. நடுக்கிளி, s. A person standing in the square to defend it. பக்கத்துக்கிளி, s. The person who passes through the squares. 8)

kuṭam (p. 116) s. A large kind of earthen pot, கும்பம். 2. A sign of the zodiac; Aquarius, கும்பவிராசி. Wils. p. 226. KUT'A. 3. Sugar, jaggery, molasses, சருக்கரை. 4. A globular or round part of a pillar, a cylindrical body, திரட்சி. Wils. p. 29. GUD'A. எண்ணெய்க்குடமும்வெறுங்குடமும்முட்டினாலெ தற்குச்சேதம். If a pot of oil come in collision with an empty pot, which, by breaking, is the greater loss; i.e. in collision, who is the sufferer, the man of character or the worthless person? ஒருகுடம்பாலுக்கொருதுளிஉறைமோர். One drop of butter-milk for coagulating a whole pot of milk; i. e. a good character, obligations of kindness, &c., are forfeited by a single bad action. புறக்குடத்துத் தண்ணீர்போல. Like water on the outside of a pot; i. e. forgotten as soon as learnt; advised or taught to no purpose. பொன்னின்குடத்துக்குப்பொட்டிடவேண்டுமோ.... Does it require that a golden pot be decorated; i. e. things of substantial worth need no embellishment. மாமியார்உடைத்தால்மண்குடம் மருமகளுடைத்தாற் பொன்குடம். If broken by the mother-inlaw, it is a mere earthen pot; but if by the daughter-in-law, it is a golden vessel; i. e. slight faults in inferiors are greatly magnified. குடங்கை, s. The palm of the hand. வெறுங்குடம், s. An empty pot. 2. (fig.) One who knows nothing. குறைகுடம், s. A water-pot not quite full. நிறைகுடம், s. A full water-pot; very good parts; a capable head. குடமூக்கு, s. The town of Combaconum, See கும்பகோணம். குடமூத, inf. To make a sound by blowing into pots, with dancing or jumping--as low-caste women at marriages and in some places at a temple, குடத் தினுள்ளூதியொலிபிறப்பிக்க. குடம்விட்டுக்கட்ட, inf. [prop.] To decorate the marriage pole with stiffened cloth, so as to resemble pots placed one on another. குடமுழா, s. A kind of drum made of a pot, முழவு. குடமல்லிகை, s. A kind of jasmine, ஓர் மல்லிகை, Jasminum sambac, L. Arabian jasmine. See மல்லிகை. குடமுருட்டி, s. A branch of the Kavery, ஓர் ஆறு. குடச்சிப்பி, s. A round shell or conch. குடவுழுந்தர், s. The name of a celebrated poet who, in his youth, was as long in getting a lesson as it required to fill a pot with lentils, உழுந்து, one at a time, ஓர்புலவன், குடவெழுத்தாணி, s. An iron-style with knobs or balls at the top, one above another, tapering to a point. குடம்வைத்தல், v. noun. Playing with the fists one on another, and knocking off the upper in succession, ஓர்விளையாட்டு. குடமண், s. White sand, வெண் மணல். (M. Dic.) 26)

kuti (p. 120) க்கிறேன், ப்பேன், க்க, v. n. To jump, leap, spring, bound, skip; to leap from, to rebound, பாய. 2. To spirt out, splash up--as water; to spring, to be brisk or active--as quicksilver, இரச முதலியனருசிக்க. 3. (fig.) To be boisterous, frolic, haughty, arrogant, பெருமையிலேதுள்ள. 4. v. a. to pass over, to leap over, கடக்க. 5. To surpass, overcome, to escape from, கடந்துபோக. குதித்துக்குதித்துமாவிடித்தாலும்புழுக்கைக்கொருகொ ழுக்கட்டையே. Though the poor maidservant beat flour ever so hard and briskly, she will have but a small கொழுக்கட்டை cake. குதித்துப்பாய, inf. To leap over, to leap down from a carriage, &c. 2. (fig.) To be insolent or wanton, to be unjust, cruel, &c. குதித்துவிழ, inf. To jump into, to plunge, to dive. 2. To jump down from a height. குதி, v. noun. A jump, a leap, jumping, குதிப்பு. 2. Energy, exertion, முயற்சி. குதிகொள்ள, inf. To frisk, to leap, to play about, to revel, sport, frolic, &c., through intoxication or excessive mirth; to be jolly, high-spirited, ஆனந்தக்கூத் தாட. 2. To dwell and sport with one-as the goddess of prosperity; to abound--as prosperity, felicity, செல்வமுதலியதேங்க. 3. To be excessive, to exceed bounds, to overflow, அளவுகடக்க. கூற்றங்குதித்தலுங்கைகூடும். It is possible even to overcome the god of death. (p.) குதிப்பு--குதியன், v. noun. Jumping, leaping; a jump, குதிக்கை. 2. (fig.) A display of haughtiness and arrogance. மற்றையர்க்கெல்லாம் வெஞ்சமற்குதிப்பரிது.... Others will find difficult to escape from the cruel Yama. 2)

kummṭṭi (p. 123) s. [prov.] Romping, jumping about, leaping, moving about; often, a kind of rustic dance, குதிகொண்டுவிளையாடல். (a corruption of கும்மாளம்). 2. A drum--as கும்மட்டம். கும்மட்டிகுத்த--கும்மட்டியடிக்க, inf. To jump and romp about. கும்மட்டிக்கூத்து, s. The கும்மட்டி dance. 44)

campam (p. 164) s. The thunderbolt, as the weapon of Indra, வச்சிராயுதம். W. p. 831. SAMBA. 2. [com ஜம்பம்.] Ostentation, prank, frolic, merriment, இடம்பம்; [ex Sa. Jhampa, jumping.] 3. (சது.) Solid timber, the hard or solid part of a tree, மரவயிரம். அவன் அதிகஜம்பக்காரன். He is very ostentatious. 12) *

tṭṭu (p. 222) s. A salver of gold, silver or other metal, or wood, தட்டம். 2. A circle, வட்டம். 3. Lofts of a car, a floor of a carriage, range of a car, தேர்நடு. 4. A shelf, பரண்தட்டு. 5. A platform, gallery, balcony, piazza, மேன்முகப்புத்தட்டு. 6. Any flat surface--as of a palankeen, coach, &c., சிவிகைமுதலியவற்றின்தட்டு. 7. Upper loft of a house, மேனிலை. 8. The deck of a ship, or other vessel, மரக்கலத்தட்டு. 9. Area, plain surface, table land, &c., சம நிலம். 1. Divisions of a corn field, also of garden beds, சிறுசெய். 11. The surface of any diagram or figure, பரப்பு. 12. Squares formed on the ground for play. (See கிளித்தட்டு.) 13. Panel of a door, a pane of glass, &c., சன்னல்தட்டு. 14. Screen, folded or plain, மறைவுத்தட்டி. 15. [prov.] A thickness of dried palmyra jelly, பனாட்டுத்தட்டு. 16. [among tailors.] Any of the separate parts of the body of a waist-jacket, சீலைத்தட்டு. 17. Lamina, layer, stratum, அடுக்கு. 18. Any of the fourteen worlds, as ranged one above the other, உலகங்களினடுக்கு. 19. A broad, shallow basket of ratan, &c., தட்டுக்கூடை. 2. Winnowing or sifting fan, முறம். 21. A silver tea-board, tray, or any flat and shallow vessel, கமலத்தட்டு. 22. Scales of a balance, தராசுத்தட்டு. 23. A shield, a buckler, கேடகம். 24. A potter's wheel, குயவன்திரிகை. 25. The square pieces of an old necklace called உட்கட்டுத்தட்டு. 26. A small necklace of similar description or the pieces called தட்டுமணி. 27. A hand-mill, இயந்திரம். 28. A flat round cake of wax, மெழுகுத்தட்டு. 29. A square frame to which snares are fastened, to catch birds, வலைத்தட்டு. 3 Mortise or notch in the edge of a board to receive another, சட்டம். 31. An inferior countryhorse, or pony, மட்டக்குதிரை. 32. A curve, or bend, வளைவு. (c.) தட்டடித்தல், v. noun. Cutting out or making a notch or mortise in the edge of a board. தட்டுக்கொடி, s. [prov.] A kind of paper kite with eight angles. தட்டகப்பை, s. A spoon used in cooking rice-cakes. Compare சட்டகப்பை. தட்டுச்சுளகு, s. A broad, shallow, winnowing fan, commonly square. தட்டுச்சுற்று, v. noun. Waving a salver with burning camphor before an idol. சோற்றுத்தட்டு, s. A perforated cover for straining congy water from boiled rice. பூந்தட்டு, s. A salver for presenting flowers. தட்டுமணி, s. A necklace of ornamented squares of gold. தட்டுமூட, inf. To join a mortise, a seam, &c. தட்டுவைக்க, inf. To attach snares to the squares, to catch birds. 2. To give one a knock on the head, to give a tap. தட்டுக்கிளி--தட்டுக்கிழி, s. A kind of jumping play from square to square. 2. The squares of the play. தட்டுக்கிளிபாய--தட்டுப்பாய, inf. To jump in தட்டுக்கிளி play. தட்டுக்கூடை, s. A broad, shallow basket. தட்டுப்பனாட்டு, s. [prov.] Well dried cakes of palmyra jelly. தட்டுமுட்டு, s. Furniture, goods and chattels, articles of various kinds. 2. Apparatus, tools, Instruments, implements, utensils 3. Luggage, baggage. தட்டுருவ, inf. To pass through several things, folds, masses, &c., at once. 2. To penetrate, pass through, perforate. தட்டுவாணி, s. An inferior countryhorse. 2. A common woman, வேசி. தட்டோடு, s. Flat tiles. See ஓடு. 36)

tā (p. 232) s. Hostility, பகை. 2. Pain, distress, affection, வருத்தம். 3. Decay, destruction, கேடு. 4. Strength, force, வலி. 5. Fault, defect, blemish, குற்றம். 6. Attacking, jumping at, towards, upon, over, &c., தாண்டுகை. (p.) தாவிலை. It is faultless, uninjured, not defective, unobjectionable; [ex இலை= இல்லை.] 3)

turakam (p. 248) --துரகதம்--துரங்கம், s. A horse, குதிரை, W. p. 38. TURAGA, TURANGA. 2. A kind of natural arsenic, குதிரைப்பாஷாணம். துரகதி, s. Speed of the horse, குதிரைப் பாய்ச்சல். 2. Paces of the horse, குதிரை நடை. There are five; viz.: 1. மல்லகதி, the jumping pace of a wrestler, a gallop. 2. மயூரகதி, the even pace of the peacock. 3. வானரகதி, the pace of the monkey; 4. விடபகதி, the short trotting pace of the bull, or according to some, சசகதி, the pace of the hare. 5. வியாக்கிர கதி, the swift bounding pace of the tiger--according to some, சரகதி, the flight of the arrow.--Five other paces are given; viz. 1. தௌரிதகம், a quick pace. 2. ஆக்கிரந்திகம், a rough trot. 3. வல் கிதம், an amble. 4. இரேகிதம், a canter. 5. புலூதம் or முழுவோட்டம், a full gallop. 14)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

pāccl (p. 307) v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. (சது.) 2. [for பாய்தல்.] A jumping. 3. Butting. See பாய்ச்சல். (c.) 17)

pāyttu (p. 311) v. noun. Passing over, கடப் பு. 2. Leaping, jumping, bounding, as தவளைப்பாய்த்து. (p.) 71)

mallam (p. 346) s. A kind of cup or porringer, கிண்ணம், commonly மல்லை. 2. Strength, robustness, வலிமை. 3. Wrestling, boxing, palestra, மற்பிடி. W. p. 64. MALLA. மல்லகசாலை, s. Gymnasium or place for boxing, and for other athletic exercises. (இராமா.) மல்லகஜட்டி--மல்லகசெட்டி--மல்ல செட்டி--மல்லுச்செட்டி, s. A title of wrestlers, pugilists. மல்லகதி, s. The jumping pace of a wrestler, or a horse; a gallop. See துரககதி. மல்லயுத்தம், s. The art of wrestling. See கலைஞானம். மல்லரங்கம், s. A place for boxing, as மல்லகசாலை; [ex அரங்கம்.] மல்லல், s. Power, strength, வலி. 2. Abundance, மிகுதி. 3. Greatness, வளம். (சது.) மல்லன், s. Name of a king or chief of மல்லபுரம். 2. A strong man, வலியோன். (சது.) 3. A wrestler, boxer, மற்போர்செய் வோன். மல்லி, s. [prov.] A stout, corpulent woman, பருத்தவள். 18)