akkatai (p. 3) -அட்சதை, s. Whole rice used in some ceremonies to secure an auspicious result, மங்கலவரிசி. Wils. p. 3. AKSHATA. (p.) 38)

angkataṉ (p. 5) s. The name of a celebrated monkey, one of the heroes of the Ramayana, the son of Bali, வாலிமைந்தன். (c.) Wils. p. 1. ANGATHA. 13)

angkatam (p. 5) s. Epaulet, a bracelet formerly worn over the shoulders, தோளணி. Wils. p. 1. ANGATHA. 2. A snake, பாம்பு. 3. Abuse, contemptuous language, sarcasm or offensive allusion வசைச்சொல். 4. Falsehood, பொய் 5. Elephant's food, யா னையுணவு. (p.) 12) *

acangkatam (p. 5) s. [vul.] Dis-respect, dis-esteem, contempt, இகழ்ச்சி. 2. Falsehood, பொய். 3. Irregularity, ஒழுங்கின்மை. 55) *

aṉākatam (p. 33) s. [priv. அந், et ஆகத, beaten.] One of the six ஆதாரம் or mystical chakras, situated in the heart, ஆறாதாரத் தொன்று. Wils. p. 29. ANAHATA. (p.) 89) *

appiyākataṉ (p. 18) s. Visitor, guest, அதிதி. Wils. p. 58. AB'HYAGATA. 23) *

ārukatam (p. 41) --ஆர்கதம், s. The religion of the Jainas, சமண்சமயம். Wils. p. 12. ARHATA. ஆருகதர், s. The Jainas, சமணர். Wils. p. 12. ARHATA. 35)

irākkatam (p. 50) s. One of the eight kinds of marriage--that in which the bride is seized by violence. See மணம். Wils. p. 699. RAKSHASAM. (p.) 9) *

irākkatar (p. 50) --இராட்சதர், s. One of the two classes of foes to the Devas or genii, sometimes improperly called giants. They appear to be of various descriptions, being either powerful Titans in a preternatural form--as Ravana and others--or mischievous and cruel goblins, demons, vampires or fiends, haunting cemeteries, devouring human beings, &c., அரக்கர். Wils. p. 699.RAKSHASA. இராக்கதகணம், s. A set of demons --as Rakshasas one of the eighteen classes. இராக்கதமணம், s. See மணம். இராக்கதி, s. A female fiend. இராக்ஷதகிர்த்தியம், s. Valiant exploits, gigantic feats. இராட்சதப்பிறப்பு, s. The progeny, or race of demons. இராக்ஷதமாயை, s. The illusions or charms of demons. 10) *

kangkatam (p. 85) s. A comb, an instrument for cleaning the hair, சீப்பு. Wils. p. 178 KUNKATA. 18)

kataṉam (p. 91) s. A battle, fight, skirmish, warfare, போர். 2. Confusion, disorder, disturbance, கலக்கம். 3. Vehemence, severity, கடுப்பு. Wils. p. 185. KADANA. 3) *

katam (p. 90) s. Going, moving, progression, செல்கை. (ஞா. 72.) Wils. p. 279. GATA. (p.) பூகதனாகியவன்றே. The day when he began to move on the earth; i. e. when he was born. (பாரதம்.) கதகாலம், s. The past tense, போ னகாலம். கதவாக்கியம், s. [in calendars.] The வாக்கியம், taken for the last day of the year, கணிதத்தினோர்வாக்கியம். See வாக் கியம். 32) *

katampam (p. 90) --கதம்பு, s. The Kadampa tree, also written கடம்பு, Nanclea cadamba. 2. The white Kadampa, வெண்கடம்பு. 3. Multitude, assemblage, collection, conjunction, கூட்டம். Wils. p. 185. KADAMBA. 4. A fragrant powder used as a perfume on festive occasions, வாசனைப்பொடி. 5. A herd of cattle, ஆன்கூட்டம். 6. A cloud, மேகம். (p.) 7. The கானங்கோழி wood or rail hen, Fulica, L. (M. Dic.) கதம்பச்செண்டு, s. A cluster of flowers of different kinds. 33)

katalikam (p. 90) s. The தேற்றா tree, Strychnos potatorum. See கதலி. 36)

katai (p. 92) s. A story, an anecdote, a narrative, an apologue, சரிதம். 2. A tale, a fable, a romance, a fiction, a fabrication, legend, கட்டுக்கதை. 3. A thing, an affair, a topic, a circumstance, காரணச்சொல். 4. A message, a communication, சொல். Wils. p. 185. KATHA. 5. (p.) A club, தண்டாயுதம். 6. A stick, or rod, தடி. Wils. p. 28. GADA. 7. [prov.] A talk, conversation, chitchat, confabulation, சம்பாஷணை. கதாபாணி, s. One armed with a club, தண்டபாணி. கதாப்பிரசங்கம், s. Loquaciousness, garrulity, much talking, telling stories, &c., சரித்திரப்பிரசங்கம். கதாமஞ்சரி, s. A series of fables or stories, கதைக்கொத்து; [ex மஞ்சரி, chain or series.] கதாயுதம், s. A club or mace, தண் டாயுதம். கதாயுதன், s. Bhima a son of the king Pandu, வீமன். 2. Bhairava, வைர வன். (p.) கதாயுத்தம், s. A club-fight, a battle or contest with clubs, தண்டாயுதப்போர். (p.) கதைகட்ட, inf. To fabricate a story, a fable, a romance or other fiction. 2. To invent a slander. 3. To form the plot or groundwork of a drama. கதைகாரன், s. A talkative person, a story-teller, a tattler, a babbler. 2. [in dramatic performances.] The prolocutor. கதைகோக்க, inf. To fabricate stories, to make romances, novels, &c. கதைக்க, inf. To relate a fable. 2. To be talkative, to talk much. கதைசொல்ல, inf. To relate, repeat stories. 2. To tattle, babble. குழந்தைகதைசொல்லுகிறதா? Does the infant begin to smile and to show signs of intelligence? கதைபடிக்க, inf. To read sacred stories in the temple according to rule --also profane stories. கதைபிடுங்க, inf. To elicit a secret by cunning words, to fish out a matter. கதைபேச, inf. To converse, chat. கதைப்பராக்கு, s. Attention diverted by conversation. கதைப்புணர்ச்சி, v. noun. Connexion of a story, account, &c., in its several parts. கதைமாற, inf. To prevaricate, shuffle. கதையறிய, inf. To spy out--as an enemy, &c., to watch narrowly the proceedings of an enemy under a mask. கதையிலேபொழுதுபோக்க, inf. To beguile time in the recitation of tales. கதையெடுக்க, inf. To introduce a subject. கதைவளர்க்க, inf. To prolong a story, conversation, cavilling, &c. கதைவிட, inf. To tell a false story for some sinister end. 2. To tell stories. கதைவிட்டுக்கதைகேட்க. To tell or mention things in order to fish out matters from another. கதைவிட்டுக்கதையறிய. To tell something pleasing to one in order to get secrets from him. கட்டுக்கதை, s. A fable. கிளைக்கதை, s. A digression in a fable, one story arising from another, a ramifying narrative, an episode. புண்ணியகதை, s. A religious tale. கதைத்தல், v. noun. Speaking, telling. 2)