attvāḷm (p. 12) s. An upper garment falling down loose to the waist behind and held up by the arms in front, போர் வைச்சீலை. 2. A jungle, காடு. 3. Pleasantness, gaiety, foppishness, உல்லாசம். (p.) 27)

occm (p. 81) s. Bashfulness, diffidence, shyness, sheepishness, shame, கூச்சம். 34)

oñci (p. 81) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [vul.] To be abashed, to be shy, timid, diffident, sheepish, வெட்கப்பட. ஒஞ்சித்துச்சாப்படாமல்விட்டுவிட்டான். He was so bashful that he could not eat. 41)

kṭi (p. 87) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bite, bite off, crop, gnaw, nibble, grasp with, or hold in the mouth, to champ, பல்லாற்கறிக்க. 2. To hurt, pinch, gall --as new shoes, a new ring, &c., செருப்புமு தலியகாலையழுத்த. காதையிந்தக்கடுக்கன்மிகக்கடிக்கிறது. This earring pinches my ear very much. காலைச்செருப்புக்கடித்துப்போட்டது. The sandal has galled my foot. கையைக்கடியாமலிருக்கப்பார்க்கிறார். He takes care that the expense shall not fall on himself. சற்றுப்பல்லைக்கடித்துக்கொண்டிரு. Be patient, hold still a little, lit. bite your teeth and be still. ஒருமனிதனைக்கடித்துப்பிடுங்கலாமோ. Should one fall foul on a person and compel him? முயிறுகடித்துப்பிடித்துக்கொண்டது. The red ant is biting me, has laid fast hold of me. கடிநாய், s. A vicious, snappish dog, கடிக்கிறநாய். 2. (fig.) A surly person, a cynic, துஷ்டன். கடிப்பான், s. Condiment, a sauce, கறி. கடிவாளம், s. A bridle, கலினம். கடிவாளம்போடுதல்--கடிவாளம்மா ட்டுதல், v. noun. Bridling a horse. கடிவாளம்வாங்க--கடிவாளங்கழற்ற, inf. To unbridle. கடிவாளம்வெட்டுதல், v. noun. Slackening and pulling in the reins. கடிவாளவார், s. Reins of a bridle. கடி, v. noun. Biting, கடிக்கை. 2. A bite, கடித்தவடு. கடிபிடி, v. noun. [vul.] Scuffle, snarling, biting, &c. கடிவாய், s. The lips of a wound occasioned by a bite. கடிவாய்வடு, s. The scar remaining after a wound caused by a bite, a cicatrice. காணாக்கடி, s. The bite of an insect, &c., concealed. பொய்க்கடி, s. A bite which does not hurt--as that of a dog in play. 48)

kirutu (p. 111) s. Arrogance, haughtiness, insolence, wantonness, self-consequence, foppery, foppishness, கர்வம். Wils. p. 258. KRUDH. அம்பட்டக்கிருதும் வண்ணாரவொயிலும். The insolence of a barber and the foppery of a washerman. கிருதன், s. An arrogant, insolent fellow; a fop. கிருதுக்காரன், s. An arrogant, insolent person, கர்வமுடையோன். கிருதுநடை, s. A proud, strutting gait, a consequential appearance, foppery. கிருதுபண்ண, inf. To be insolent, arrogant, impertinent. கிருதுப்பாகை, s. A turban worn on one side of the head. கிருதுப்பேச்சு, s. Impertinent talk, insolent speech. கிருதுப்பேச்சுப்பேச, inf. To speak insolently, contemptuously. கிருதுவுடை, s. Gay dress, foppishness, finery. 6) *

kiḷr (p. 112) கிறேன், ந்தேன், வேன், கிளர, v. n. To rise, to ascend, to emerge, to rise to the surface or above the level, &c., மேலெழும்ப. 2. To grow up, to increase, to grow higher; to shoot out, மேலோங்க. 3. To be intense, copious, abundant, அதிகரிக்க. (p.) 4. To become vain, conceited, foppish, இருமாப்புக்் கொள்ள. 5. To be filled, to become full, satiate, complete, நிறைய. 6. To shine, glare, பிரகாசிக்க. 7. To be exalted, elevated, great, dignified, சிறக்க. கடல்கிளர்ந்தது. The sea became boisterous. குரல்கிளர்ந்தது. The voice rose higher, or became louder. நிறங்கிளர்ந்தது. The color was conspicuous, glaring. படைகிளர்ந்தது. The army is ready for an expedition. கிளர்ச்சி, v. noun. Rising, ascent, மே லோங்குகை. 2. Growth, increase, விருத்தி. 3. Excitement, animation, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 4. Fullness, satiety, நிறைவு. 5. Conceit, vanity, இறுமாப்பு. கிளர்வு, v. noun. Rising, ascent, எழுச்சி. 2. Growth, increase, பெருக்கம். 3. Excitement, உள்ளக்கிளர்ச்சி. 2)

kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

kulukku (p. 127) கிறேன், குலுக்கினேன், வேன், குலுக்க, v. a. To shake--as a vessel, a palankeen, &c.; to shake up, to shake up and down, to jar, to jolt, to agitate, அசைக் க. 2. To condense, to consolidate by shaking; to shake together in a mass, ஆட் டியிறுகச்செய்ய. 3. v. n. To put on airs, to be foppish, to be vain, பிலுக்குக்காட்ட. கலசத்தினீரைக்குலுக்கிவீசு. Shake up the vessel and throw out its contents. சரீரத்தைக்குலுக்குகிறான். He shakes himself (in walking, laughing, talking, &c.) தேசங்களைக்குலுக்கிப்போட்டார். He shook the nations. குலுக்கி--குலுக்குக்காரி, s. A gay, dressy woman, பிலுக்கி. குலுக்கு, v. noun. A shake, a jar, a jolt, concussion, அசைப்பு. 2. Affected gestures, foppish airs, பிலுக்கு. குலுக்கெனல், v. noun. [vul.] Being shaken or convulsed with laughter. குலுக்கென்றுசிரிக்க, inf. To shake the sides with laughter. 43)

kōpam (p. 150) s. [com. கோவம்.] Anger, wrath, rage, fury, சினம். 2. Displeasure, pique, umbrage, dudgeon, வெறுப்பு. 3. Irritation, exasperation, irascibility, waspishness, கோபக்குணம். (c.) 4. Morbid irritation, or exacerbation of any of the three humors of the body, உடம்பெரிச்சல். W. p. 251. KOPA. 5. The cochineal and other insects of the coccus class, இந்திரகோபம். 6. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். கோபமுங்குறையும். Displeasure and offence. கோபம்பாவம். Anger is sin. கோபக்காரன், s. An irritable, passionate man. கோபங்காட்ட, inf. To be angry, to manifest resentment, to appear displeased. 2. To give place to anger before superiors. 3. To be indolent. கோபங்கொள்ள, inf. To be displeased, to take umbrage at. 2. (fig. prov.) To be inflamed, irritated--as a sore, a wound, &c., to become aggravated--as a disease; to rage--as the sea. கோபஞ்சாதிக்க, inf. To harbor resentment. கோபதாபம், s. Great anger, choler, rage. (c.) கோபமுகம், s. An angry countenance, angry looks. கோபமூள, inf. To be excited, inflamed with anger. 2. To be enraged. கோபமெழுப்ப--கோபமூட்ட, inf. To provoke, to enrage, to incense, to exasperate. கோபம்பாராட்ட, inf. To yield to, or indulge in anger. கோபாக்கினி, s. Hold displeasure, fury, indignation; [ex அக்கினி, fire.] கோபி, s. A passionate, irritable person, one easily enraged; a surly, waspish person, கோபமுடையவன். See கோபிசந்தனம். கோபிஷ்டன், s. A passionate man. தீராக்கோபம், s. Implacable hatred. முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause, pettishness. 2. Cherished malice. முன்கோபம்பின்னிரக்கம். Soon angry and soon relenting. 61) *

crkkuppurkku (p. 166) s. [vul.] A repeated sound produced by the creaking of the shoes, ஒலிக்குறிப்பு. 2. (fig.) Foppishness, pedantry, கோலாகலம். 28)

cḷukku (p. 173) s. Foppery, finery, gayety, --as பிலுக்கு, டம்பம். 2. Pride, vanity, presumption, செருக்கு. (c.) சளுக்கன்--சளுக்குக்காரன், s. A foppish, proud person. சளுக்காய்த்திரிய, inf. To stroll about, to assume airs. சளுக்கி, s. (fem.) A vain woman, குலுக்கி. (R.) சளுக்குப்பண்ண, inf. To be foppish, assuming. 2. To behave meanly, to act dishonorably. 33)

cī (p. 190) An interjection of contempt, shame, disgust, &c; fie! hush! pish! pshaw! pugh! இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. 2. s. Pus of a boil, புண் ணின்சீழ். 3. Semen virile, விந்து. 4. adv. [vul.] No, not so, அல்ல. (c.) சீசீ--சீச்சி. Interjective particles denoting by the repetition increased abhorrence--as சிச்சீ. சீச்சீ யிங்கிருந் தென்செய்தாய் நெஞ்சமே செத்தி லாய்கெடுவாயே. Fie upon thee, O my heart! what art thou about? at this rate thou wilt perish. (வைரா.) சீபோ. Fie, be off, go away. சீயெனல், v. noun. Expressing signs of disgust. சீயென்றுசொல்ல உடம்பெடுத்தாய். Thou art born in a despicable state. சின்னவன், s. A boy, a young man. 2. A man younger than another. 3. A man of inferior character, rank, &c. சின்னம்மை--சின்னமுத்து--சின்னவை சூரி, s. The measles--as the work of the goddess Parvati. See அம்மை. சின்னமேளம், s. The மத்தளம் drum. 2. A small musical band, in distinction from பெரியமேளம். சின்னன், s. [prov. prop. சின்னது.] A little child, animal, thing, &c. சின்னாஞ்சான், s. (in seamanship.) A back-stay rope, also பளிஞ்சி, or ஆஞ்சான். சின்னாஞா, s. [prov.] See சிற்றப்பன். சின்னாத்தாள், s. As சின்னாயி. சின்னாயி, s. The mother's younger sister or the wife of the father's younger brother; also a step mother. (c.) 8)

nākarikam (p. 273) --நாகரீகம், s. Town or city manners, speech, address or dress. சா துரியம். 2. Politeness, refinement of manners, civility, gentility, urbanity, உபசரணை; [e நகரம்.] 3. A favorable look, graciousness, kindness, கண்ணோட்டம். 4. Something new, a curiosity, வினோதம். 5. Affectation, foppishness, பிலுக்கு. (c.) நாகரீகக்காரன்--நாகரீகமுள்ளவன், s. A genteel accomplished person. நாகரீகமானநடைக்கை, s. Genteel manners. நாகரீகமானபேச்சு, s. Refined speech, genteel address. நாகரீகம்பண்ணுதல்-நாகரீகங்காட்டுதல், v. noun. Behaving genteely, acting politely or gracefully. 2. Being foppish, finical or precise. நாகரீகர், s. [plu.] Citizens, townsmen, நகரப்பதியோர். 2. Polite, genteel, accomplished persons, சதுரர். 3. Rakes, gallants, காமுகர். 24)

pkṭṭu (p. 286) கிறேன், பகட்டினேன், வேன், பகட்ட, v. n. To make a false show, to be foppish, finical, நாகரீகங்காட்ட. 2. (R.) To loathe, அரோசிக்க. 3. To be drowsy, நித்தி ரைமயக்க. 4. v. a. To charm, fascinate, allure, attract, மயக்க. 5. To deceive, circumvent, misrepresent--as in selling goods, வஞ்சிக்க. 6. To menace, bully, hector, threaten, in order to affect an object, அமட்ட. போசனம்பண்ணினபின்பு பகட்டிவாந்தி பண்ணி னான். After he has eaten he loathed, and vomited, the food. தூக்கம்பகட்டுகிறது. I am drowsy. பகட்டிப்பறிக்க, inf. To wheedle away money, as a fraudulent dealer, a juggler, or a dancing woman. 13)

pilukku (p. 317) s. [Tel. எளுகு.] Foppishness, foppery as சளுக்கு, ஆடம்பரம். (c.) பிலுக்கன்--பிலுக்குக்காரன், s. [fem, பி லுக்குக்காரி.] A fop, a cox-comb, a dandy, beau, ஆடம்பரமுடையோன்். 117)